محل تبلیغ شما
«فلان کشور برادر ماست» یعنی چه؟!

تاریخ خبر: 1396/4/19 18:12:27

«فلان کشور برادر ماست» یعنی چه؟!

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

وزیر نفت گفت: بهترین قرارداد عالم، قرارداد امتیازی است که میدانی را به شرکتی برای درازمدت و مالکیت میدان را برای ۴۰، ۵۰ سال بدهیم. اما به دلایل سیاسی، تاریخی، اجتماعی و فرهنگی‌ نمی‌توانیم این کار را انجام بدهیم. چیزی که‌ نمی‌توان از لجاظ اجتماعی و فرهنگی در آن عمل کرد، تلاش بیهوده‌ می‌کنیم و‌ نمی‌توانیم، ممکن است به طور مثال ۴۰ سال دیگر بپذیرند

 

به گزارش «انتخاب» به نقل از خبرگزاری ها؛ بیژن زنگنه در مراسم اکران خصوصی مستند نامه‌های یک جاسوس نفتی، ساخته مهدی افشارنیک، گفت: این فیلم قطعا بسیار دیده خواهد شد و امیدواریم اثر گذار باشد. من به شخصه به مسایل فرهنگی علاقه مند هستم  و مباحث بسیاری درباره تاریخ نفت دارم که بازگو کنم اما‌ نمی‌توانم چیزی بنویسم و یا بگویم، به این خاطر که اکنون همه چیز زنده است، و افراد هستند و برای گفتن حرف‌هایم باید آنقدر مراقبت کنم که تقریبا باید سکوت کنم! به این دلیل که بسیاری از روایت‌های رایج را قبول ندارم و اعتقادم با آن روایت رایج متفاوت است؛ بنابراین فعلا مصلحت نیست چیزی بگویم. متاسفانه همه نشسته ایم و منتظریم نفت کشور را زنده کند، نفت مگر چقدر درآمد دارد؟! نفت‌ می‌تواند موتور محرک باشد بخصوص در مرحله توسعه، اما برای آینده تنها‌ نمی‌توان به نفت فکر کرد.

 

درباره شاه و مصدق و شوروی حرف دارم

 

اوادامه داد: صحبت‌های بسیاری دارم در مورد نقشی که در آن زمان شاه در نفت داشته است، کارهایی که کرده‌اند برنامه‌ها، راهبردهایی که در زمان مصدق بوده، جاهایی که رفتند، کارهایی که شد، نقشی که روس‌ها و اتحاد جماهیر شوروی داشتند و کارهایی که کردند. بحث‌های بسیاری وجود دارد و اینکه باید ببینیم اکنون افکار ما کجاست و چه کسانی برآن تاثیرگذارند.

 

وزیر نفت افزود: این فیلم شروعی بود و امیدواریم ادامه پیدا کند. حضور نخبگان و کارشناسان را در این مراسم نشانه خوبی برای تغییر‌ می‌دانم. باید به تحول صنعت نفت فکر کنیم و به صنعت نفت ایران به آن اندازه که اهمیت دارد به آن اهمیت دهیم.

 

او در ادامه گفت: مساله‌‌ای که حدود ۱۶۰ تا۱۷۰ سال است که گرفتار آن هستیم؛ دعوای روس و انگلیس در ایران است، در ابتدا روس و انگلیس، شرق و غرب تلقی‌ نمی‌شدند و پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷شرق و غرب مطرح شد. پس از دعوای روس و انگلیس، مارکسیسم آمد و از دهم پنجم مارکسیسم اسلامی به ایران وارد شد و بر تفکر مسلمانان تاثیر عمیقی برجا گذاشت و بی شک تعیین کننده ترین و اثرگذارترین تفکرات حتی بیش از تفکرات علوی و فاطمی بوده است. شخصا هم همیشه سعی‌ می‌کنم آثار مارکسیسم اسلامی را از ذهن خود پاک کنم؛ اما‌ نمی‌شود.

 

او با اشاره به صحبت‌های افشارنیک گفت: ما در ایران گرفتار تفکر استخاره‌‌ای هستیم، همه چیز را سریعا‌ می‌خواهیم بدانیم خیر است یا شر. درحالیکه زندگی مانند کامپیوتر صفر و یک نیست، بلکه مجموعه‌‌ای از خیر و شر است. جامعه و روابط انسان و روابط بین الملل بسیار پیچیده است، اصلا‌ نمی‌توان با یک کلمه خوب یا بد، خیر یا شر روابط را حل کرد. اینکه صراحتا بگوییم این کار به نفع است یا به ضرر، خارجی خوب است یا بد را‌ نمی‌توان در قالب یک کلمه پاسخ داد. پاسخ دادن به این گونه سوالات عقلانیت‌ می‌خواهد و سخت ترین کار عالم عقلانیت و فکر کردن است، باید یاد بگیریم بیش از پیش فکر کنیم؛ چراکه با احساس‌ نمی‌توان تصمیم گیری کرد.

 

اینکه «فلان کشور برادر ماست» یعنی چه؟!

 

وزیر نفت با تاکید بر اینکه «واقعا باید ببینیم منافع ملی ما چیست»، گفت: این حرف ها که «در جهان چه کسی دوست ما است» یا «فلان کشور برادر ماست» یعنی چه؟! به طور کلی برادر، دوست و رفیق همه در برابر منافع ملی تعریف‌ می‌شوند، در زندگی و روابط سیاسی امروز نیز همینطور است؛ چرا که در دنیا نیز ائتلاف بین افراد صورت‌ می‌گیرد. ما بخاطر منافع ملی با برخی افراد و جریان ها دوست‌ می‌شویم، و به خاطر منافع ملی خود از برخی افراد دور‌ می‌شویم. وظیفه ملی ما این است که منافع ملی را در درازمدت درنظر بگیریم؛ همچنانکه حکومت و نظام نیز اکنون همین کار را‌ می‌کند.

 

زنگنه عناصر فرهنگی را جزو اثرگذارترین عوامل دانست و افزود: باید افراد را به فکر بیندازیم تا درست تصمیم بگیرند و با احساسات تصمیم نگیرند. اطلاعات باید فرآورش شوند و فکر شوند و با نظریه و تئوری سنجیده بشود؛ بنابراین باید تصمیم بگیریم، سپس آثار آن را ببینیم و درصورت لزوم اصلاح کنیم و بر آن تعصبی نداشته باشیم. هیچ چیزی در رابطه‌های مادی زندگی و حوزه حکومتی مقدس نیست.

 

بهترین نوع قرارداد «امتیاز» است؛ اما الان در ایران عملی نیست

 

او اظهار کرد: جایی گفتم بهترین قرارداد عالم، قرارداد امتیازی است که میدانی را به شرکتی برای درازمدت و مالکیت میدان را برای ۴۰، ۵۰ سال بدهیم. اما به دلایل سیاسی، تاریخی، اجتماعی و فرهنگی‌ نمی‌توانیم این کار را انجام بدهیم. چیزی که‌ نمی‌توان از لجاظ اجتماعی و فرهنگی در آن عمل کرد، تلاش بیهوده‌ می‌کنیم و‌ نمی‌توانیم، ممکن است به طور مثال ۴۰ سال دیگر بپذیرند. اما اگر چیزی اشکال دارد اصلاح‌ می‌کنیم، تغییر‌ می‌دهیم. همچنانکه الگوب قراردادهای جدید نفتی را تغییرات بسیاری دادیم و با این کار، نشان داده ایم انسان‌های متحجری نبودیم، اهل اصلاح و تعامل هستیم. اصولا اینکه ۴۰ یا ۵۰ سال بر سر حرف خود بمانیم درست نیست؛ اگر چیزی اشتباه است، باید آن را اصلاح کنیم.

 

زنگنه با تاکید بر اینکه «کلید حل مشکلات کشور تعقل و فکر کردن است»، تصریح کرد: بسیاری از چیزها نسبی است، خوبی‌ها و بدی‌ها در کنار هم هستند. لازم نیست حتما با طرف مقابل خود دشمن و یا دوست باشیم. جاهایی که با هم مشترکات داریم کار‌ می‌کنیم و به جلو‌ می‌رویم و جاهایی که اختلاف داریم خیر، برخی مواقع با هم دوستیم و گاهی هم با هم اختلاف داریم.

 

او با تاکید بر اینکه «نباید استدلال ما این باشد که یا باهم جنگ‌ می‌کنیم و یا برادر هستیم»، اذعان داشت: عده‌‌ای یا شعار‌ می‌دهند «آزاد باید گردد» و یا «اعدام باید گردد»؛ درحالیکه بین آزادی و تعدام هزاران حکم دیگر وجود دارد. به قول بازیگر فیلم «مارمولک»، هزاران راه و مسیر برای رسیدن به خدا وجود دارد. در مسایل سیاسی و اجتماعی هم، فرد نخبه جوگیر فضا‌ نمی‌شود و سعی‌ می‌کند اثرگذار باشد.

 

درآمد سرانه ما با نفت به ۵ هزار دلارهم ‌ نمی‌رسد

 

وزیر نفت با انتقاد به صحبت‌های برخی افراد در مورد منابع نفتی ایران گفت:‌ می‌گویند ارزش ایران به این است که ثروت‌های بیکران زیرزمینی دارد، اما من چون مهندس هستم و با اعداد و ارقام سروکار دارم این مسایل و حرف‌هایی مبالغه آمیز همچون بیکران، عظیم، بسیار زیاد را‌ نمی‌پذیرم!

 

او اظهار کرد: جمع کل مخازن ما به ۱۵ هزار میلیارد دلار‌ نمی‌رسد، بنابراین درآمد سرانه به ۵ هزار دلارهم ‌ نمی‌رسد، خود این ۱۵ هزار میلیارد دلار درآمد سرانه یک سال آمریکاست. پس ما ملت ثروتمندی نیستیم توهم ثروتمندی داریم، امابه این معنا نیست که نفت‌ نمی‌تواند بر راه انداختن موتور توسعه کشور بی اثر باشد.

 

زنگنه با انتقاد از برخی افراد درخصوص درآمدهای نفتی گفت: برخی‌ می‌گویند نفت پنجاه دلاری ما را‌ می‌گیرند با محصولات پتروشیمی ۱۰۰۰دلاری به ما پس‌ می‌دهند. حرفی بی منطق تر از این وجود ندارد. آن پتروشیمی ۴ میلیارد دلار سرمایه گذاری کرده است. پس اینطور نگوییم، عوام‌ می‌گویند پس ۹۵۰ دلار در این میان چه‌ می‌شود؟ لابد آنها را‌ می‌خورند!

 

او ادامه داد: با نفت‌ نمی‌توان سی هزار دلار درآمد سرانه داشت، بلکه موتور اصلی  کشور کارآفرینی و خلاقیت است نه اینکه همه نشستیم و منتظریم نفت کشور را زنده کند. نفت مگر چقدر درآمد دارد؟ ما اگر روزانه شش میلیون بشکه نفت تولید کنیم، و به ازای این دو میلیون بشکه ۱۰۰ هزار میلیارد تومان هم درآمد اضافه شد، اتفاقی‌ نمی‌افتد. یک مصوبه افزایش ۲۰ درصدی حقوق‌ می‌دهند و کل پول تمام‌ می‌شود! پس نفت‌ می‌تواند موتور محرک باشد بخصوص در مرحله توسعه، اما برای آینده تنها به نفت‌ نمی‌توان فکر کرد.

 

زنگنه با اشاره به صحبت‌های رییس جمهور فرانسه گفت: ماکرون گفت من‌ می‌خواهم فرانسه‌‌ای بسازم که مردم برای دیدن آینده اش به آنجا بیایند نه برای دیدن تاریخ و گذشته اش. اکنون مردم به پاریس و فرانسه‌ می‌آیند که تاریخ ما راببینند، ما آینده‌‌ای نداریم فقط گذشته ما را‌ می‌بینند، آنچه که گذشتگان برای ما میراث گذاشته اند، ما برای آینده هیچ چیزی نداریم به دنیا بدهیم. این صحبت بسیار مهمی است و ما هم باید چنین نگاهی به روند توسعه کشور داشته باشیم.

 

او تاکید بر اینکه «باید با تکنولوژی‌های نو و زمینه‌های دیگر برای آینده کشور برنامه‌ریزی کنیم»، اظهار کرد: نفت فقط‌ می‌تواند به عنوان یک بخش سنتی اقتصاد مانند یک موتور استارت حرکت را بزند و موتور اصلی اقتصاد را در کشور تحرک بدهد.

 

زنگنه اذعان داشت: کشورهای دیگر نیز نفت دارند؛ اما تاثیر تعیین‌کننده‌‌ای بر اقتصادشان ندارد و با عقل و خلاقیت خود به پیشرفت‌ می‌رسند.

 

وزیر نفت در پایان اظهار کرد: باید سعی کنیم تمام مسایل را فقط خیر و شر را نبینیم بلکه شر عامل رشد آگاهانه و هوشمندانه به سمت خیر شود؛ همچنین منافع ملی را اصل درنظر بگیریم، خدمتگذار مردم و جوانان کشور باشیم و از هر امکانی با ملاحظه عقلانیت برای توسعه کشور استفاده کنیم.

انتخاب

 

 

 

صحبت‌های متفاوت وزیر نفت
 

 

زنگ زنگنه 

همدلی|بیژن زنگنه این روزها هرچقدر که از سوی هواداران دولت برای قراردادهای بزرگ با شرکت‌های معظم جهانی مورد تشویق است، چندین برابر از سوی مخالفان دولت زیر فشار مخالفت‌ها و انتقادات ریز ودرشتی است که قراردادهای اخیر او را با قراردادهای خیانت‌بار دوران قاجار مقایسه می‌‌کنند. امری که به تریبون‌های نمازجمعه نیز کشیده شده است.
او این روزها مدام در حال توضیح دادن مزایای قراردادهای اخیر برای مخالفان است. اما سخنان روز گذشته او علاوه بر آن که پاسخ‌هایی به مخالفان بود، از جنس متفاوتی نیز بود. هم نشان داد که به مسائل فرهنگی بی‌توجه نیست و هم نشان داد که تاریخ معاصر را خوب می‌‌شناسد. هم در مقام یک مهندس از آمار و ارقام سخن گفت و هم از جایگاه یک آشنا با مسائل ایران به تحلیل جامعه ایرانی نشست.
وزیر نفت جمهوری اسلامی برخی تعاریف از منافع ملی را به چالش کشید و برادری با کشورها را از دریچه منافع ملی ایران تعریف کرد. حرف‌های روز گذشته او در اکران خصوصی یک فیلم درباره نفت ایران، به مثابه یک زنگ درس تاریخ و جامعه و سیاست مرتبط با نفت بود. حرف‌هایی که البته زنگ‌هایی را هم به صدا در می‌‌آورد و هشدارهایی می‌‌دهد که تاکید بیش از حد برگذشته و توصیفاتی با واژه‌ها و ملاک‌هایی اغراق‌آمیز ما را دچار توهم می‌‌کند.
به گزارش خبرگزاری‌ها؛ بیژن زنگنه در مراسم اکران خصوصی مستند نامه‌های یک جاسوس نفتی، ساخته مهدی افشارنیک، گفت: این فیلم قطعا بسیار دیده خواهد شد و امیدواریم اثرگذار باشد. من به شخصه به مسایل فرهنگی علاقه‌مند هستم و مباحث بسیاری درباره تاریخ نفت دارم که بازگو کنم، اما‌ نمی‌توانم چیزی بنویسم و یا بگویم، به این خاطر که اکنون همه چیز زنده است، و افراد هستند و برای گفتن حرف‌هایم باید آنقدر مراقبت کنم که تقریبا باید سکوت کنم! به این دلیل که بسیاری از روایت‌های رایج را قبول ندارم و اعتقادم با آن روایت رایج متفاوت است؛ بنابراین فعلا مصلحت نیست چیزی بگویم. متاسفانه همه نشسته‌ایم و منتظریم نفت کشور را زنده کند، نفت مگر چقدر درآمد دارد؟! نفت‌ می‌تواند موتور محرک باشد بخصوص در مرحله توسعه، اما برای آینده تنها‌ نمی‌توان به نفت فکر کرد.
درباره شاه و مصدق و شوروی حرف دارم
اوادامه داد: صحبت‌های بسیاری دارم در مورد نقشی که در آن زمان شاه در نفت داشته است، کارهایی که کرده‌اند برنامه‌ها، راهبردهایی که در زمان مصدق بوده، جاهایی که رفتند، کارهایی که شد، نقشی که روس‌ها و اتحاد جماهیر شوروی داشتند و کارهایی که کردند. بحث‌های بسیاری وجود دارد و اینکه باید ببینیم اکنون افکار ما کجاست و چه کسانی برآن تاثیرگذارند. وزیر نفت افزود: این فیلم شروعی بود و امیدواریم ادامه پیدا کند. حضور نخبگان و کارشناسان را در این مراسم نشانه خوبی برای تغییر‌ می‌دانم. باید به تحول صنعت نفت فکر کنیم و به صنعت نفت ایران به آن اندازه که اهمیت دارد به آن اهمیت دهیم.
او در ادامه گفت: مسئله‌‌ای که حدود ۱۶۰ تا۱۷۰ سال است که گرفتار آن هستیم؛ دعوای روس و انگلیس در ایران است، در ابتدا روس و انگلیس، شرق و غرب تلقی‌ نمی‌شدند و پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷شرق و غرب مطرح شد. پس از دعوای روس و انگلیس، مارکسیسم آمد و از دهم پنجم مارکسیسم اسلامی به ایران وارد شد و بر تفکر مسلمانان تاثیر عمیقی برجا گذاشت و بی‌شک تعیین کننده‌ترین و اثرگذارترین تفکرات حتی بیش از تفکرات علوی و فاطمی بوده است. شخصا هم همیشه سعی‌ می‌کنم آثار مارکسیسم اسلامی را از ذهن خود پاک کنم؛ اما‌ نمی‌شود.
در ایران گرفتار تفکر استخاره‌‌ای هستیم
او با اشاره به صحبت‌های افشارنیک گفت: ما در ایران گرفتار تفکر استخاره‌‌ای هستیم، همه چیز را سریعا‌ می‌خواهیم بدانیم خیر است یا شر. درحالی‌که زندگی مانند کامپیوتر صفر و یک نیست، بلکه مجموعه‌‌ای از خیر و شر است. جامعه و روابط انسان و روابط بین‌الملل بسیار پیچیده است، اصلا‌ نمی‌توان با یک کلمه خوب یا بد، خیر یا شر روابط را حل کرد. اینکه صراحتا بگوییم این کار به نفع است یا به ضرر، خارجی خوب است یا بد را‌ نمی‌توان در قالب یک کلمه پاسخ داد. پاسخ دادن به این گونه سوالات عقلانیت‌ می‌خواهد و سخت‌ترین کار عالم عقلانیت و فکر کردن است، باید یاد بگیریم بیش از پیش فکر کنیم؛ چراکه با احساس‌ نمی‌توان تصمیم گیری کرد.
منافع ملی برادر ما را مشخص می‌‌کند
وزیر نفت با تاکید بر اینکه «واقعا باید ببینیم منافع ملی ما چیست»، گفت: این حرف‌ها که «در جهان چه کسی دوست ما است» یا «فلان کشور برادر ماست» یعنی چه؟! به طور کلی برادر، دوست و رفیق همه در برابر منافع ملی تعریف‌ می‌شوند، در زندگی و روابط سیاسی امروز نیز همین‌طور است؛ چرا که در دنیا نیز ائتلاف بین افراد صورت‌ می‌گیرد. ما به‌خاطر منافع ملی با برخی افراد و جریان‌ها دوست‌ می‌شویم، و به خاطر منافع ملی خود از برخی افراد دور‌ می‌شویم. وظیفه ملی ما این است که منافع ملی را در درازمدت درنظر بگیریم؛ همچنانکه حکومت و نظام نیز اکنون همین کار را‌ می‌کند.
بهترین نوع قرارداد «امتیاز» است
او اظهار کرد: جایی گفتم بهترین قرارداد عالم، قرارداد امتیازی است که میدانی را به شرکتی برای درازمدت و مالکیت میدان را برای ۴۰، ۵۰ سال بدهیم. اما به دلایل سیاسی، تاریخی، اجتماعی و فرهنگی‌ نمی‌توانیم این کار را انجام بدهیم. چیزی که‌ نمی‌توان از لجاظ اجتماعی و فرهنگی در آن عمل کرد، تلاش بیهوده‌ می‌کنیم و‌ نمی‌توانیم، ممکن است به طور مثال ۴۰ سال دیگر بپذیرند. اما اگر چیزی اشکال دارد اصلاح‌ می‌کنیم، تغییر‌ می‌دهیم. هم‌چنانکه الگوی قراردادهای جدید نفتی را تغییرات بسیاری دادیم و با این کار، نشان داده‌ایم انسان‌های متحجری نبودیم، اهل اصلاح و تعامل هستیم. اصولا اینکه ۴۰ یا ۵۰ سال بر سر حرف خود بمانیم درست نیست؛ اگر چیزی اشتباه است، باید آن را اصلاح
کنیم.
کلید مشکلات کشور تعقل است
زنگنه با تاکید بر اینکه «کلید حل مشکلات کشور تعقل و فکر کردن است»، تصریح کرد: بسیاری از چیزها نسبی است، خوبی‌ها و بدی‌ها در کنار هم هستند. لازم نیست حتما با طرف مقابل خود دشمن و یا دوست باشیم. جاهایی که با هم مشترکات داریم کار‌ می‌کنیم و به جلو‌ می‌رویم و جاهایی که اختلاف داریم خیر، برخی مواقع با هم دوستیم و گاهی هم با هم اختلاف داریم. او با تاکید بر اینکه «نباید استدلال ما این باشد که یا با هم جنگ‌ می‌کنیم و یا برادر هستیم»، اذعان داشت: عده‌‌ای یا شعار‌ می‌دهند «آزاد باید گردد» و یا «اعدام باید گردد»؛ درحالی‌که بین آزادی و اعدام هزاران حکم دیگر وجود دارد. به قول بازیگر فیلم «مارمولک»، هزاران راه و مسیر برای رسیدن به خدا وجود دارد. در مسایل سیاسی و اجتماعی هم، فرد نخبه جوگیر فضا‌ نمی‌شود و سعی‌ می‌کند اثرگذار باشد.
ما ثروتمند نیستم،توهم ثروتمندی داریم
وزیر نفت با انتقاد به صحبت‌های برخی افراد در مورد منابع نفتی ایران گفت:‌ می‌گویند ارزش ایران به این است که ثروت‌های بیکران زیرزمینی دارد، اما من چون مهندس هستم و با اعداد و ارقام سروکار دارم این مسایل و حرف‌هایی مبالغه‌آمیز همچون بیکران، عظیم، بسیار زیاد را‌ نمی‌پذیرم! او اظهار کرد: جمع کل مخازن ما به ۱۵هزار میلیارد دلار‌ نمی‌رسد، بنابراین درآمد سرانه به ۵ هزار دلارهم ‌ نمی‌رسد، خود این ۱۵هزار میلیارد دلار درآمد سرانه یک سال آمریکاست. پس ما ملت ثروتمندی نیستیم، توهم ثروتمندی داریم، امابه این معنا نیست که نفت‌ نمی‌تواند بر راه انداختن موتور توسعه کشور
بی‌اثر باشد.
زنگنه با انتقاد از برخی افراد درخصوص درآمدهای نفتی گفت: برخی‌ می‌گویند نفت 50 دلاری ما را‌ می‌گیرند با محصولات پتروشیمی ۱۰۰۰دلاری به ما پس‌ می‌دهند. حرفی بی‌منطق‌تر از این وجود ندارد. آن پتروشیمی ۴ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری کرده است. پس این‌طور نگوییم، عوام‌ می‌گویند پس ۹۵۰ دلار در این میان چه‌ می‌شود؟ لابد آنها را‌ می‌خورند!
برای آینده به نفت فکر نکنیم
او ادامه داد: با نفت‌ نمی‌توان 30 هزار دلار درآمد سرانه داشت، بلکه موتور اصلی کشور کارآفرینی و خلاقیت است، نه اینکه همه نشستیم و منتظریم نفت کشور را زنده کند. نفت مگر چقدر درآمد دارد؟ ما اگر روزانه 6 میلیون بشکه نفت تولید کنیم، و به ازای این 2 میلیون بشکه ۱۰۰ هزار میلیارد تومان هم درآمد اضافه شد، اتفاقی‌ نمی‌افتد. یک مصوبه افزایش ۲۰درصدی حقوق‌ می‌دهند و کل پول تمام‌ می‌شود! پس نفت‌ می‌تواند موتور محرک باشد بخصوص در مرحله توسعه، اما برای آینده فقط به نفت‌ نمی‌توان فکر کرد.
زنگنه با اشاره به صحبت‌های رئیس جمهور فرانسه گفت: ماکرون گفت من‌ می‌خواهم فرانسه‌‌ای بسازم که مردم برای دیدن آینده‌اش به آنجا بیایند نه برای دیدن تاریخ و گذشته‌اش. اکنون مردم به پاریس و فرانسه‌ می‌آیند که تاریخ ما را ببینند، ما آینده‌‌ای نداریم فقط گذشته ما را‌ می‌بینند، آنچه که گذشتگان برای ما میراث گذاشته‌اند، ما برای آینده هیچ چیزی نداریم، به دنیا بدهیم. این صحبت بسیار مهمی است و ما هم باید چنین نگاهی به روند توسعه کشور داشته باشیم.

 

بغض ژنرال

 

یک دل پر، یک سینه آکنده از حرف‌های نگفته و یک بغض سیاسی که سرانجام شکست. 
بغض یک وزیر از جنس وزارت نفت. بیژن نامدار زنگنه که این روزها در واپسین ماه‌های دولت یازدهم، با بستن قرارداد توتال فرانسه به جای قدردانی، ناسزا و تهمت می‌شنود باید هم اینگونه دلش پر باشد. 
توتال فرانسه و قرارداد 5 میلیاردی نفتی در فاز 11 پارس جنوبی، در عوض شادمانی، هجمه‌های پیاپی برخی از مسئولین را به همراه داشته، یکی از عدم بسته شدن این قرارداد نان و آب دار با تیم خودشان ناراحت است و یکی هم مثل امام جمعه مشهد مقدس، قرارداد توتال را نتیجه عدم مقاومت می‌داند و آن را معامله‌ای با دشمنان خدا توصیف می‌کند، یکی مثل علیرضا زاکانی فریاد پایان آتش‌بس (به واسطه این قرارداد) سر می‌دهد و دیگری مثل احمد توکلی آن را مایه شرمساری می‌داند. برخی توتال را با عهدنامه‌های ننگین قجری قیاس می‌کنند و عده‌ای هم داعیه رشوه گیری مقامات نفتی کشورمان به خاطر توتال را مطرح .

و حالا زنگنه‌ای که روزی روزگاری به خوبی چنین روزهایی را پیش بینی کرده بود و در یکی از مصاحبه‌هایش پیش از قرارداد توتال، گفته بود "الان به ما می‌گویند چرا بعد از برجام قرارداد امضا نکردید و فردا وقتی قرارداد امضا کنیم همین‌ها برما خرده می‌گیرند که چرا قرارداد امضا کردید؟" اکنون بعد از قرارداد توتال به همان پیش‌بینی‌اش رسیده و حالا همه مخالفین دولت دست در دست هم داده تا زنگنه را بکوبند. 
شرایط امروز زنگنه، بی شباهت به محمدجواد ظریف نیست، وزیر خارجه‌ای که وقتی برای برجام پای میز مذاکره می‌نشست بر او می‌تاختند که چرا مذاکره‌اش به برجام ختم نمی‌شود و وقتی مذاکرات به نتیجه رسید و برجام به تحقق پیوست همان‌ها بر او تاختند که این برجام نشان دهنده ذلت او و تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای است.
گویی دست زنگنه هم مثل ظریف نمک ندارد، او نیز چون وزیر خارجه باید در مظلومیت ناسزا بشنود و دم نزند. اما این بار داغ دلش بدجور تازه شد و سکوتش را شکست.
زنگنه حرف‌های اخیرش با باقی حرف‌هایش فرق داشت، انگار صریح‌تر شده بود و جسورتر. انگار که دیگر نمی‌خواست راجع به توتال و بحث‌های تخصصی از خود دفاع کند چون می‌داند که "میخ آهنین در سنگ فرو نمی‌رود " او در سخنرانی مراسم اکران خصوصی مستند نامه‌های یک جاسوس نفتی، بی‌آنکه حرف‌های دوپهلو و محافظه کارانه بر زبان جاری و ساری کند، به مشکلات ریشه‌ای اشاره کرد. 
**
زنگنه چه گفت؟ 
زنگنه با تاکید بر اینکه «واقعا باید ببینیم منافع ملی ما چیست»، گفت: این حرف‌ها‌ که «در جهان چه کسی دوست ما است» یا «فلان کشور برادر ماست» یعنی چه؟! به طور کلی برادر، دوست و رفیق همه در برابر منافع ملی تعریف‌ می‌شوند، در زندگی و روابط سیاسی امروز نیز همینطور است؛ چرا که در دنیا نیز ائتلاف بین افراد صورت‌ می‌گیرد. ما به خاطر منافع ملی با برخی افراد و جریان‌ها دوست‌ می‌شویم، و به خاطر منافع ملی خود از برخی افراد دور‌ می‌شویم. وظیفه ملی ما این است که منافع ملی را در درازمدت درنظر بگیریم؛ همچنانکه حکومت و نظام نیز اکنون همین کار را‌ می‌کند.
او ادامه داد:" ما در ایران گرفتار تفکری هستیم که همه چیز را سریعا‌ می‌خواهیم بدانیم خیر است یا شر. درحالیکه زندگی مانند کامپیوتر صفر و یک نیست، بلکه مجموعه‌‌ای از خیر و شر است. اینکه صراحتا بگوییم خارجی خوب است یا بد را‌ نمی‌توان در قالب یک کلمه پاسخ داد. پاسخ دادن به این گونه سوالات عقلانیت‌ می‌خواهد و سخت‌ترین کار عالم، عقلانیت و فکر کردن است."
وزیر نفت گفت: بهترین قرارداد عالم، قرارداد امتیازی است که میدانی را به شرکتی برای درازمدت و مالکیت میدان را برای ۴۰، ۵۰ سال بدهیم. اما به دلایل سیاسی، تاریخی، اجتماعی و فرهنگی‌ نمی‌توانیم این کار را انجام بدهیم. چیزی که‌ نمی‌توان از لحاظ اجتماعی و فرهنگی در آن عمل کرد، تلاش بیهوده‌ می‌کنیم و‌ نمی‌توانیم، ممکن است به طور مثال ۴۰ سال دیگر بپذیرند. 
به گزارش انتخاب، او در ادامه گفت: مسئله‌‌ای که حدود ۱۶۰ تا۱۷۰ سال است که گرفتار آن هستیم؛ دعوای روس و انگلیس در ایران است، در ابتدا روس و انگلیس، شرق و غرب تلقی‌ نمی‌شدند. پس از دعوای روس و انگلیس، مارکسیسم آمد و... 
او با تاکید بر اینکه «نباید استدلال ما این باشد که یا باهم جنگ‌ می‌کنیم و یا برادر هستیم»، اذعان داشت: عده‌‌ای یا شعار‌ می‌دهند «آزاد باید گردد» و یا «اعدام باید گردد»؛ درحالیکه بین آزادی و اعدام هزاران حکم دیگر وجود دارد. "
وزیر نفت با انتقاد به صحبت‌های برخی افراد در مورد منابع نفتی ایران گفت:‌ "می‌گویند ارزش ایران به این است که ثروت‌های بیکران زیرزمینی دارد، اما من چون مهندس هستم و با اعداد و ارقام سروکار دارم این مسائل و حرف‌های مبالغه‌آمیز همچون بیکران، عظیم، بسیار زیاد را‌ نمی‌پذیرم!"
او اظهار کرد: جمع کل مخازن ما به ۱۵ هزار میلیارد دلار‌ نمی‌رسد، بنابراین درآمد سرانه به ۵ هزار دلارهم ‌نمی‌رسد، خود این ۱۵ هزار میلیارد دلار درآمد سرانه یک سال آمریکاست. پس ما ملت ثروتمندی نیستیم، توهم ثروتمندی داریم، امابه این معنا نیست که نفت‌ نمی‌تواند بر راه انداختن موتور توسعه کشور بی اثر باشد."
زنگنه با انتقاد از برخی افراد درخصوص درآمدهای نفتی گفت: برخی‌ می‌گویند نفت پنجاه دلاری ما را‌ می‌گیرند با محصولات پتروشیمی ۱۰۰۰دلاری به ما پس‌ می‌دهند. حرفی بی منطق تر از این وجود ندارد. آن پتروشیمی ۴میلیارد دلار سرمایه‌گذاری کرده است. پس اینطور نگوییم، عوام‌ می‌گویند پس ۹۵۰ دلار در این میان چه‌ می‌شود؟ لابد آنها را‌ می‌خورند!
او ادامه داد: نفت مگر چقدر درآمد دارد؟ ما اگر روزانه شش میلیون بشکه نفت تولید کنیم، و به ازای آن ۱۰۰ هزار میلیارد تومان هم درآمد اضافه شد، اتفاقی‌ نمی‌افتد. یک مصوبه افزایش ۲۰ درصدی حقوق‌ می‌دهند و کل پول تمام‌ می‌شود! پس نفت‌ می‌تواند موتور محرک باشد بخصوص در مرحله توسعه، اما برای آینده تنها به نفت‌ نمی‌توان فکر کرد.
**
چرایی حرف‌ها‌ی زنگنه 
محمود میرلوحی فعال سیاسی اصلاح‌طلب درباره چرایی حرف‌های زنگنه به آفتاب یزد گفت: امروز با جامعه‌ای روبه‌رو هستیم که بعد از 40 سال همچنان در کنار مشکلات اقتصادی‌اش، از مشکلات ریشه‌ای دیگری هم رنج می‌برد. در سال 76 ، دو دیدگاه در مقابل یکدیگر قرار گرفتند یک دیدگاه که می‌گفت ما به پول نیاز نداریم و توسعه ارزش‌ها را می‌خواهیم و گروهی دیگر که به دنبال توسعه اقتصادی بود، 
و این دو جریان به جد در مقابل هم قرار گرفتند، در آن سال‌ها تعارض عدالت اجتماعی با توسعه اقتصادی مطرح شد هر چند رئیس‌جمهور وقت بارها اعلام داشت که این دو با هم منافاتی ندارد اما در آن زمان هم به خاطر بخشی از جامعه که امروز به آنها دلواپسان گفته می‌شود این تقابل‌ها صورت گرفت.»
این فعال سیاسی ادامه داد: «دولت نهم و دهم با یک نگاه پوپولیستی مبنی بر تعلق یارانه به مردم، منابع ارزی کشور و نفت 140 دلاری و حدود 120 میلیارد دلار را خرج کرد و محصول و برونداد این عمل 3 میلیون بیکار دانشگاهی و مشکلات اشتغال و ازدواج جوانان شد، این دولت همان تفکر به اصطلاح ارزشمدار را دنبال می‌کرد.»
میرلوحی گفت: " نوبت به دولت یازدهم رسید، این دولت تعامل با دنیا و گفتگو را پیش گرفت اما، علی‌رغم اینکه مردم در انتخابات 92 و 94 و 96 نظر خود را بیان کردند باز همان جریان سنگ‌انداز که چند سالی خفته بود ، با نام دلسوزی در مقابل هر تحولی ایستاد، این جریان از طرفی مدام مطالبه اشتغال و رونق می‌کندو از سویی دیگر، در مقابل هر قراردادی از جمله قرارداد توتال مانع‌تراشی کرده و در مقابل آن ایستاده است و هم در قبل برجام و هم بعد از برجام، دولت را در معرض موانع قرار می‌دهد.»
وی اضافه کرد: «درحالی که همین عده در برابر معطل ماندن فازهای پارس جنوبی در دولت سابق سکوت اختیار کردند، در آن زمان پالایشگاه‌ها معلق ماند، از 100 هزار مهندس عسلویه 30 هزار نفر ماندند و باقی رفتند، اما امروز همان عده با ادعاهای گزاف اولا خودشان را در بالاترین تکنولوژی و سلامت اقتصادی می‌بینند و از سوی دیگر، دولت را به انفعال متهم می‌کنند."
وی گفت: بنابراین آقای زنگنه حق دارد به عنوان کسی که از زمان برجام تا به حال تلاش‌های بسیاری کرده ولی در تمام این مدت او و IPC‌ها‌ را هو می‌کردند، چنین سخن بگوید.»
**
به ثمر نمی‌رسد 
این فعال سیاسی افزود: گروه مورد مخاطب زنگنه هر وقت کاری به ثمر برسد می‌گوید ما انجام دادیم و هر وقت کاری نتیجه ندهد، می‌گوید دولت، مسئول است. هر موقع دولت تصمیم به قرار دادی خارجی بگیرد دولت را متهم به نفوذی و جاده صاف کن غرب می‌کنند در حالیکه این عده هرگز پاسخگوی گذشته و ارزهای تلف شده در زمان خود، نیستند و متاسفانه صدایشان هم همیشه از تریبون شنیده می‌شود."
وی گفت: تریبون‌های رسمی کشور که باید قداست داشته باشند تبدیل به بلندگوی دلواپسین شده ‌است، در حالی که همین‌ها‌ در آن 8 سال هر بلایی که 
بر سر کشور می‌آمد، انتقاد را تضعیف دولت و بر ضد منافع ملی کشور می‌دانستند. ولی امروز مشاهده می‌کنید رئیس‌جمهوری که هنوز مهر رای مردم خشک نشده و 24 میلیون رای دارد را چگونه تحقیر می‌کنند؟ و نظراتش را در سطح و جایگاه یک مقام مسئول در یک بخش خاص که علیه او سخن می‌گوید نیز حساب نمی‌کنند."
میرلوحی ادامه داد: مثلا جای تاسف است که اکنون صحبت‌های زاکانی که نماینده سابق مجلس بوده توسط رسانه‌های فراگیر مثل صداو سیما سند قرار می‌گیرد. آقای زنگنه حق دارد که اعتراضی ملی کند. وقتی مردم مشکل نقدینگی دارند باید هم در کشور سرمایه‌گذاری شود. ما به بیش از 200 میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در بخش نفت نیاز داریم، اینها چیزی نیست که با این هجمه‌ها صورت بگیرد."
این فعال سیاسی گفت:" از سویی مخالفین زنگنه و دولت می‌گویند سرمایه‌گذاری خارجی در پسا برجام کم شده است که دولت اعلام می‌کند یازده هزار میلیارد دلار در کشور سرمایه‌گذاری خارجی شده است، اما همین گروه مخالف وقتی سرمایه‌گذاری خارجی مثل توتال در کشور صورت می‌گیرد مانع تراشی می‌کنند، عده‌ای برای خودشان به قدری حق تصمیم‌گیری قائلند که برای وزیر نفت و رئیس‌جمهور هم تعیین تکلیف می‌کنند و همین است که زنگنه را این‌گونه به واکنش وا داشته است."
**
حرف‌ها‌ی بی پرده زنگنه 
هر چه بود زنگنه حرف‌ها‌یش را زد ، بی پرده و به دور از تعارف. او کنایه‌هایش فقط به مخالفین خودش نبود . بلکه گله داشت از یک فرهنگ دراین چنددهه که عین خوره به جان مردم افتاده است . گله زنگنه از کسانی نیست که دراین چند روز بر او تاختند و وی را به خیانت متهم و عملکردش با شرکت فرانسوی را نماد بارز ننگ و شرمندگی ملی تعبیر کردند، بلکه شکوه‌ها‌ی او از نوعی تفکر است ، تفکری که سرطان‌وار در بخشی از جامعه که معمولا تندرو نامیده می‌شوند ریشه دوانیده و علاجی برای این درد نیست مگر تعقل. 
زنگنه هم امروز همان گلایه‌هایی را دارد که ظریف در این چهار سال داشت اینکه چرا عده‌ای اندیشیدن را برخود حرام کرده‌اند و طوطی وار آنچه را می‌گویند که یا به آنها دیکته شده و یا هیچ منطقی جز تعصب‌های کورکورانه پشت آن نیست. زنگنه حرف‌های اخیرش فرق داشت ... متفاوت با همه سیاستمداران ایران . او اینبار از در راستی و صداقت با مردمش سخن گفت و گلایه‌هایش رنگ و بوی جناحی و سیاسی نمی‌داد بلکه او شکوه‌هایی ملی داشت و یک دغدغه حل نشدنی. زنگنه بیشتر از آنکه به فکر مظلومیت این روزهای خود باشد به فکر مظلومیت کسانی است که خرد از یاد برده‌اند و پرخاش‌های کوته فکرانه می‌کنند.

آفتاب یزد

 

قوه قضائیه امضاکنندگان قرارداد توتال را تحت تعقیب قرار دهد

امام جمعه مشهد با انتقاد از امضای قرارداد نفتی ایران با توتال گفت: قوه قضائیه باید بررسی کند و امضاکنندگان این قرارداد را کاملا تحت تعقیب قرار دهد و حق مردم را بگیرد.

به گزارش ایسنا، آیت‌الله سیداحمد علم‌الهدی ظهر امروز در خطبه‌های عبادی سیاسی نماز جمعه مشهد در حرم مطهر رضوی با اشاره به هفته قوه‌ قضائیه ضمن تشکر از اقدامات و خدمات این قوه، اظهار کرد: مخصوصا از اقدامات بجا و مناسب قوه‌ قضائیه در مبارزه با فساد، اعم از مفاسد اقتصادی، اخلاقی و اجتماعی که خوشبختانه اخیرا امکانات قوه قضائیه در مبارزه با فساد به‌خوبی رو به ازدیاد و تعالی و تصاعد است، تشکر می‌کنم.

وی ادامه داد: همچنین از مسئولین قضائی استان متشکرم که مخصوصا در سال گذشته فعالیت زیادی در جهت مقابله با مفاسد اجتماعی، اخلاقی و منکرات شرعیه در این شهر و استان انجام دادند و انشاالله اقدامات، خدمات و مبارزات ارزشی این عزیزان به‌ عنوان یک خدمت خالصانه در درگاه وجود مقدس امام هشتم(ع) منظور نظر این حضرت قرار گیرد. 

علم‌الهدی با بیان اینکه در بین قوای سه‌گانه عمده اعتماد، اطمینان و اتکایمان در مقابله با مفاسد به قوه قضائیه، مخصوصا با فرمایشات مقام معظم رهبری، از دو قوه‌ دیگر بیشتر است، تصریح کرد: مقام معظم رهبری در فرمایشات مبسوط و بسیار موثر و خط‌سازی که در دیدار با مسئولین دستگاه قضا داشتند، دو نکته را مشخص کردند که به ما اطمینان می‌دهد با همه غیرتمندی و فعالیتی که مسئولین قضائی کلان کشور در ایفای مسئولی انجام می‌دهند، ما قوه قضائیه را به ‌عنوان یک چشم بینا و ناظر ارزنده وابسته به حدود و حقوق و فقه دینی و شرعی در راس سرنوشت مردم و نظام ببینیم.

وی افزود: نکته اولی که مقام معظم رهبری در بین همه فرمایشات و جریان استراتژی و راهبردی که برای قوه‌ی قضائیه مشخص کردند، فرمودند که در قانون اساسی تصریح شده نظارت بر حسن اجرای قوانین و امور بر عهده قوه قضائیه است. یک چشم بینا و یک دستگاه عملیاتی و قضائی قوی بالای سر مدیران کشور و جریان مدیریت این نظام مقام معظم رهبری با استناد به اصل قانون اساسی مشخص کردند.

امام جمعه مشهد خاطرنشان کرد: نکته دومی که مهم‌تر از نکته اول بود، این بود که فرموند احیا و استیفای حقوق عامه و حمایت از آزادی‌های مشروع مردم از وظایف مهم قوه قضائیه است. پس قوه قضائیه باید در استیفا و احیای حقوق عامه، مخصوصا در عرصه‌های مدیریتی و برنامه‌ریزی نظام به صورت یک چشم بینا، متوجه و هشیار و با کمال قدرت عملیاتی عمل کند.

وی با تاکید بر اینکه طبق فرمان مطاع مقام معظم رهبری قوه قضائیه باید در احیا و استیفای حقوق عامه هم با قدرت عمل کند، هم با هوشیاری و بیداری، عنوان کرد: ما در موقعیت‌های فعلی کشور یک نگرانی و یک دغدغه از نظر تضییع حقوق عامه داریم.

علم‌الهدی گفت: نگرانی اول ما از تخلفات انتخابات است، بیان کرد: در انتخابات یک تخلفاتی صورت گرفت. نتیجه انتخابات بر حسب تصویب شورای محترم نگهبان مورد قبول و پذیرش هر انسان معتقد به این نظام است و ما آن را قبول داریم اما تخلفاتی که صورت گرفته چه در مساله توزیع تعرفه‌ها و چه در مساله تخلفاتی که صورت گرفته و توزیع امکانات بی‌بند و بارانه‌ مالی در بین مردم، قوه قضائیه با اسناد موجود در این مسائل برحسب دستور مقام معظم رهبری اقدام کند و این برجسته‌ترین حقوق عامه است که در استیفای آن باید اقدام کنند.

وی ادامه داد: در این کشور اگر بنا شد چهار میلیون انسان به‌ خاطر توزیع غلط تعرفه‌ها از رای دادن محروم شوند، آیا حقی برای مردم از تعیین سرنوشتشان بالاتر هست؟ آیا در حقوق عامه حقی بالاتر از این است که مردم بخواهند حق خود را در یک انتخابات تعیین کنند؟ چهار میلیون نفس‌کش حداقل در این کشور از تعیین تکلیف وظیفه خودشان محروم ماندند و مقام معظم رهبری امر فرمودند استیفا و احیای حقوق عامه از وظایف قوه قضائیه است.

نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی گفت: نکته دومی که موجب نگرانی ماست رفت و آمد با خارجی‌ها و قرارداد‌هایی است که با خارجی‌ها می‌بندند. اخیرا قرارداد نفتی با شرکت توتال فرانسه بسته شد. طبق اظهارات آقای وزیر نفت آورده ایران به اندازه شرکت توتال است، فرمودند 5 میلیارد ایران آورده داشته و 5 میلیارد و خرده‌ای هم شرکت توتال آورده داشته است؛ پس آورده تقریبا به اندازه هم است اما سهم ایران در این قرارداد 19.9 درصد ولی سهم توتال فرانسه 50.1 درصد است و سهم شرکت چینی 30 و چند درصد است. یعنی در یک قراردادی که در کشور ما بسته شده و ملک و مال ماست و در ملک ما می‌خواهد عملیات انجام گیرد و ما به اندازه‌ شرکت خارجی آورده داریم، اما چرا باید سهم ایران 19.9 درصد باشد؟

وی با اشاره به اینکه مردم ما در برابر این جواب‌های مغلطه‌آمیز هوشیار و بیدارند، تصریح کرد: آیا مردم بیدار ما نمی‌فهمند که قراردادی که آورده‌ ایران به اندازه‌ یک شرکت خارجی است، ملک در ایران و مال از ایران است و اصل سرمایه هم مال ایران است، سهم ایران در این قرارداد 19.9 درصد است، سهم یک شرکت چینی 30 و چند درصد و سهم شرکت فرانسوی 50.1 درصد است؛ چه جور معامله‌ای است؟ آیا این‌ها نمی‌فهمند؟

علم‌الهدی افزود: بعد آقایان می‌گوید 80 درصد میدان نفتی مال ماست. چه کسی گفته 80 درصد؟ 100 درصد درآمد میدان نفتی باید مال ما باشد. چون 100 درصد میدان نفتی مال ماست و بعد می‌گویند شرکت توتال از میدان نفتی 15 درصد سهم می‌گیرد و بعد برداشت می‌کند. این یکی را ما نمی‌دانستیم و خودشان اقرار کردند. ما فکر فقط می‌کردیم یک معامله است؛ یک قرارداد است؛ طبق این قرارداد سهم ایران کم است و حالا معلوم شد 15 درصد ملک 100درصد ما را به شرکت توتال دادند.

وی با بیان اینکه «بعد یک آقایی قلم‌فرسایی می‌کند که امام جمعه نمی‌تواند در این امور دخالت کند» خاطرنشان کرد: چرا امام جمعه نمی‌تواند؟ مطالبه رهبری است و عین عبارت از رهبری است. امام جمعه و نماینده ولی‌فقیه وظیفه‌اش این است که مطالبه‌ رهبری را داشته باشد. اگر در تریبون نماز جمعه مطالبه رهبری به‌ وسیله ملت و مردم مطالبه نشود، کجا باید مطالبه شود؟

امام جمعه مشهد با اشاره به مواضع و فرمایشات مقام معظم رهبری درباره الگوی جدید قرارداد‌های نفتی و لزوم اصلاح آن، ادامه داد: این قرارداد اصلاح و مشخص نشده و آقایان رفتند نشستند و این قرارداد را با شرکت توتال قبل از اینکه متن این قرارداد مشخص شود و به تایید مقام معظم رهبری برسد، امضا کردند. این مطالبه رهبری است و من یک سرباز رهبری هستم. یک سرباز رهبری حق مطالبه رهبری در تریبون نماز جمعه را ندارد؟ پس چه کسی باید مطالبه کند؟ 

وی بیان کرد: این قرارداد اصلاح نشده و متن قراردادی که با توتال بستند اصلا با این قرارداد نمی‌خواند و بر اساس نظریات مقام معظم رهبری اصلاح نشده؛ این اصل قضیه و بعد هم قرارداد به این رسوایی که آورده ایران و آورده شرکت توتال یک مقدار کمی فاصله داشته باشد، بعد ایران 19 درصد سهم، شرکت توتال 50 درصد و یک شرکت چینی هم به عنوان شریک شیطان با خودشان آورده‌اند، 30 و چند درصد هم آن؛ بعد آقایان می‌گویند نتیجه قرارداد انتقال تکنولوژی است.

علم‌الهدی اضافه کرد: ما در این مملکت فناوری هسته‌ای به دست آورده‌ایم و غنی‌سازی اورانیوم را تا 20 درصد رساندیم و سرمایه‌ای از کشور ندادیم؛ آیا فناوری استخراج و اکتشاف گاز و نفت پیچیده‌تر از فناوری هسته‌ای و غنی‌سازی اورانیوم است که بایستی همچین قراردادی را امضا کنیم؟

وی با بیان اینکه «این قوه مجریه و قوه‌ مقننه‌ ما هم در برابر این فساد سکوت مرگ‌بار کرده است» خطاب به مسئولین قوه قضائیه گفت: آقایان قوه قضائیه، مقام معظم رهبری فرمودند استیفا و احیای حقوق عامه از وظایف قوه قضائیه است و قوه قضائیه باید بررسی کند و امضاکنندگان این قرارداد را کاملا تحت تعقیب قرار دهد و حق مردم را بگیرد.

می‌خواهید چه چیزی را حذف کنید؟!

در گرما‌گرم بحث‌های مختلف درباره موضوع قرار‌داد ایران با توتال فرانسه، خوب است از منظری دیگر هم به ماجرا نگریسته شود. 
اغلب این قرارداد را صرفا از منظر اقتصادی مورد بررسی و ارزیابی قرار می‌دهند. این کار فی‌نفسه اشکالی ندارد و صحیح است. بالاخره پای منافع یک ملت برای 20 سال در میان است و نباید نسبت به عواقب و تبعات اقتصادی این دست قرار‌دادها و نقش دست‌های پشت پرده آنها غافل بود. 
اما این همه حق مطلب را ادا نمی‌کند و باید موضوع  از زوایای دیگری از جمله از زاویه‌های سیاسی و امنیت ملی هم مورد ارزیابی قرار گیرد. 
در این‌باره تحلیل‌های زیادی نوشته نشده و جای ارزیابی بسیاری وجود دارد‌، اما سخنان اخیر وزیر نفت، نوع نگاهی را پیش روی ما قرار می‌دهد که ثابت می‌کند تبعات این نوع نگاه‌، از مرزهای اقتصادی عبور کرده و تمامی شئون ملی و انقلابی ما را دربر می‌گیرد. شاید اگر پیش از این سخنان، کسی به تحلیل و تبیینی در این حوزه می‌پرداخت‌، مورد اتهام و شماتت قرار می‌گرفت‌، اما اکنون جای کمتر سخنی باقی نمی‌ماند. بخوانید:
«‌بهترین قرارداد عالم، قرارداد امتیازی است که میدانی را به شرکتی برای درازمدت و مالکیت میدان را برای ۴۰، ۵۰ سال بدهیم. اما به دلایل سیاسی، تاریخی، اجتماعی و فرهنگی‌ نمی‌توانیم این کار را انجام دهیم... مارکسیسم اسلامی به ایران وارد شد و بر تفکر مسلمانان تاثیر عمیقی برجا گذاشت و بی‌شک تعیین‌کننده‌ترین و اثرگذارترین تفکرات حتی بیش از تفکرات علوی و فاطمی بوده است. شخصا هم همیشه سعی‌ می‌کنم آثار مارکسیسم اسلامی را از ذهن خود پاک کنم؛ اما‌ نمی‌شود....ما در ایران گرفتار تفکر استخاره‌‌ای هستیم، همه چیز را سریعا‌ می‌خواهیم بدانیم خیر است یا شر. درحالی که زندگی مانند کامپیوتر صفر و یک نیست، بلکه مجموعه‌‌ای از خیر و شر است. جامعه و روابط انسان و روابط بین‌الملل بسیار پیچیده است، اصلا‌ نمی‌توان با یک کلمه خوب یا بد، خیر یا شر روابط را حل کرد... این حرف‌ها که «در جهان چه کسی دوست ماست» یا «فلان کشور برادر ماست» یعنی چه؟! به طور کلی برادر، دوست و رفیق همه در برابر منافع ملی تعریف‌ می‌شوند، در زندگی و روابط سیاسی امروز نیز همینطور است؛ چرا که در دنیا نیز ائتلاف بین افراد صورت‌ می‌گیرد.» 
شاید باورپذیر نباشد که یک وزیر در جمهوری اسلامی این حرفها را به زبان آورده باشد اما این حقیقت تلخی است که اتفاق افتاده و وزیر نفت ایران اسلامی در آستانه چهل سالگی نظامی که پله رشد و تعالی او بوده، دغدغه حفظ و صیانت از بیت‌المال و سرمایه‌های ملی را به «مارکسیست اسلامی» تفسیر می‌کند و آرزو  می‌کند بتواند آن را از ذهن خود پاک کند! 
چه اتفاقی افتاده و قرار است چه بشود!؟ برای ما چه خوابی دیده‌اند که به راحتی از این دست سخنان می‌گویند!؟ 
آیا نفی سلطه و تسلط بیگانگان بر جان و مال مسلمانان، قاعده مشهور «نفی‌سبیل» تفکری مارکسیستی و مغایر با اسلام علوی(ع) و فاطمی(س) است!؟
چه اتفاقی افتاده که پس از حدود یکصد سال از نفت‌داری در ایران و پس از چهار دهه افتخارآمیز از تلاش برای بالندگی در صنعت نفت و با وجود هزاران متخصص پیر و جوان ایرانی،با وجود چندین و چند شرکت موفق و با تجربه و با وجود صدها پروژه آبرومندی که به خوبی توسط ایرانیان به سرانجام رسیده، وزیر نفت ایران آرزویی عجیب مطرح  می‌کند و نگاهش به بهترین قرار‌داد‌ها این می‌شود: « بهترین قرارداد عالم، قرارداد امتیازی است که میدانی را به شرکتی برای درازمدت و مالکیت میدان را برای ۴۰، ۵۰ سال بدهیم»! 
آیا این صرفا یک نگاه اقتصادی است یا یک نگاه و جهان‌بینی خاص سیاسی و دیپلماتیک‌؟ اگر قرار بود در قرن نوزدهم میلادی، نخست وزیر یا پادشاه یک کشور استعمارگر در باره دستیابی به ثروت‌های زیر زمینی یک کشور دیگر حرف بزنند، آرزویی جز این می‌کردند!؟ آیا رفتار آنها با مستعمراتشان در آن عصر جز این بود!؟ 
خوب است به یاد آقای وزیر بیاوریم که در سال 1901 قراردادی  با «ویلیام ناکس دارسی» امضا شد که بعدها به عنوان سند ذلت و وطن‌فروشی امضا کنندگان آن یعنی مظفرالدین‌شاه، امین‌السلطان، میرزا‌نصرالله مشیرالدوله و مهندس‌الممالک  مشهور شد. از قضا قرارداد دارسی 60 ساله بود و ده یا بیست سال بیش از آرزوی آقای وزیر در یک قرن و اندی بعد‌، اختیار منابع ایران را به دارسی داده بود!  حالا برگردیم به آن روزگاران و در آرزویش آه بکشیم!؟
آیا تا امروز که بیش از 60 سال از ملی کردن نفت و حدود 40 سال از انقلاب می‌گذرد و ما منابع زیرزمینی را به خارجی‌ها برای 40 یا 50 سال نداده‌ایم، نتوانسته‌ایم از این موهبت استفاده کنیم!؟
«مارکسیست اسلامی» همان تهمتی نیست که امام عزیزمان درباره آن هشدار داده بود و آن را به خوبی پیش‌بینی کرده بود!؟ یادمان نمی‌رود که در روزهای اول انقلاب‌، امام درباره خدمت به مردم تاکیدات اکیدی داشتند و پیش‌بینی کرده بودند که به هرکس در این راه گامی بردارد، تهمت کمونیست و مارکسیست خواهند زد. 
این البته نخستین بار نیست که در دولت یازدهم، از هر آنچه به نفع مردم و کوتاه‌کننده دست غارتگران داخلی و خارجی است با اینچنین عناوینی یاد می‌شود.
دو سال قبل، آخوندی وزیر راه و مسکن هم در سخنانی عجیب گفته بود: « امیدواریم در برنامه ششم توسعه، سازمان حمایت مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان منحل شود(!) تا بتوانیم با ارتقای خدمات از مصرف‌کنندگان حمایت کنیم... متاسفانه برخی با تعالیم مارکسیستی و سوسیالیستی، انگ حمایت از مصرف‌کنندگان را می‌زنند...»!
واقعا این نوع موضعگیری‌ها در دولت یازدهم را باید اتفاقی دانست!؟
علی‌رغم سکوت و بی‌عملی نمایندگان قسم خورده در پیشگاه قرآن و آرمیده در مجلس شورای اسلامی، هر یک از این سخنان، در برگیرنده پیامی مهم و هشداری خطیر است و نباید در برابر آن سکوت کرد. 
پیام مهم این سخنان، رها کردن ملت زیر چکمه غارتگران داخلی و خارجی  و ذبح همه دستاوردهای انقلاب در عرصه خودباوری و استقلال است. جای کمترین تردیدی نیست که ایران امروز‌، به مدد انقلاب اسلامی  به قله‌های بلندی از استقلال و خودکفایی دست یافته که در بسیاری از موارد، حسرت ملت‌های دیگر است اما ظاهرا برخی ماموریت دارند این نوار را از جایی پاره و روند افتخارات ملی را متوقف کنند! آنها در عمل قراردادی مثل فاز یازده پارس جنوبی را (‌که نمونه‌های متعدد آن توسط متخصصان داخلی و با قیمتی به مراتب نازل‌تر از قیمت کنونی انجام شده) به توتال می‌دهند و جاده صاف‌کن استعمارگران قرن 21 می‌شوند و در مقام سخن، به تئوریزه کردن استعمار قرن 19 می‌پردازند!
همین چند روز قبل، رئیس‌جمهور محترم برخلاف تکلیف قانونی خود و برخلاف سوگندش در مجلس، مهمترین  بند سند چشم‌انداز و اصلی‌ترین آرزوی هر ایرانی را مخدوش اعلام کرد‌! وی در همایش بین‌المللی مقابله با گرد و غبار گفت: «‌‌قوی‌ترین کشور در منطقه نباید به عنوان هدف اول دنبال شود(!) بلکه باید منطقه قوی‌تر مد نظر ما باشد، نه اینکه در رقابت‌های منطقه‌ای یک کشور بخواهد در برابر کشورهای دیگر منطقه قد علم کند و قدرت خود را به رخ بکشاند و تفرقه و شکاف را بیشتر کند(!)...بایستی رقابت‌های مخرب و نابجا را کنار گذاشت...»! کدام منطقی می‌پذیرد که یک کشور مهم و تاثیر گذار همچون ایران اسلامی، خود را از مسابقه مهم و حیاتی و اجتناب‌ناپذیر «قوی‌تر شدن»کنار بکشد!؟ اصلا این یک انتخاب است یا یک الزام و اجبار!؟ آیا همین زمان که آقای روحانی آرزوی متوقف شدن برنامه‌های ایران برای قوی‌تر شدن را مطرح می‌کند، همسایگان ما هم تمکین می‌کنند!؟ ترکیه یا عربستان، یا حتی پاکستان و افغانستان هم همنوا با آقای روحانی برنامه‌های توسعه‌ای و زیربنایی خود را تعطیل می‌کنند و به تفریح و تفرج می‌پردازند!؟
ایران کشور قدرتمندی است که دارای ساختاری چند لایه و متکثر است و منطقا  سخنان وزیر نفت یا رئیس‌جمهور در برنامه‌های اصلی‌اش خللی ایجاد نمی‌کند‌، اما می‌دانیم که این نگاه‌ها می‌تواند برنامه‌های اصلی کشور را کند و دستخوش نوسان‌های نگران‌کننده کند. 
کندی‌ها و نوسانات ناشی از این تفکر را چه کسانی آرزو می‌کنند و منفعت این نوع نگاه به جیب چه کسانی می‌رود؟ حذف نگاهی که حامی منافع ملی است، نادیده گرفتن کشور دوست یا متحد، وادادن در برابر غرب و دست دوستی دراز کردن به سوی دشمنان قسم خورده‌ای که حتی در ایام امضا قراردادهای یکطرفه استعماری هم از تحقیر مردم ایران دست بر‌نمی‌دارند، به نفع چه کسانی است؟
می‌دانیم که غرب و در راس آن آمریکا، بی‌محابا و بدون پرده‌پوشی در‌صدد براندازی نظام اسلامی است و از بیان آن هم ابایی ندارد. موضوع تنها بیان نیست و در عمل هم از هیچ کوششی فروگذار نکرده و نمی‌کنند. 
اینکه آنها این آرزو را تاکنون به گور برده‌اند و بعدها هم خواهند برد‌، محل بحث نیست. عقل و تدبیر اقتضا می‌کند که لحظه‌ای از دشمن در دستیابی به این هدف شوم غافل نشویم. آنها  اکنون آرزو دارند با شبیه‌سازی وقایع دهه 90 شوروی سابق و اجرای «پروستریکا» و «گلاسنوست» به خیال خود فروپاشی نظام را از درون رقم بزنند. این چیزی است که اندیشکده چتم هاوس انگلیس بعد از قرارداد دولت یازدهم با توتال به صراحت و با ذوق‌زدگی بیان کرد: « لازم است برای موفقیت دولت روحانی توافق‌هایی در زمینه «سرمایه‌گذاری بسیار گسترده در ایران» و «ارتباط بانکی» این کشور با جهان صورت گیرد، (زیرا) بدون حمایت گسترده اروپایی‌ها، آنهایی که امید دارند روحانی بتواند پروستریکا را به ارمغان بیاورد، موقعیت منحصر به فرد کسب دستاورد اقتصادی گسترده‌تر برای تهران و منطقه را از دست می‌دهند» 
حالا هم معلوم نیست چه چیزی قرار است حذف شود!؟

کیهان

به کانال سرزمین جاوید بپیوندید : telegram.me/sarzaminjavid

حروف تصویر