محل تبلیغ شما
گزارش سالانه سازمان شفافیت بین المللی

تاریخ خبر: 1395/11/7

گزارش سالانه سازمان شفافیت بین المللی

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

طبق جدیدترین گزارش سالانه سازمان شفافیت بین الملل، سومالی، سودان جنوبی و کره شمالی فاسدترین کشورهای جهان در سال ۲۰۱۶ بودند.

 

به گزارش ایسنا، سومالی با دریافت امتیاز ۱۰ در شاخص ادراک فساد ۲۰۱۶ که بخش دولتی کشورها را با دادن امتیاز از صفر تا ۱۰۰ رتبه بندی می کند، فاسدترین کشور جهان شناخته شد. این کشور در ۱۰ سال گذشته این عنوان را در اختیار داشته است.

 

کشورهایی که امتیاز کمتری دارند، فاسدتر به نظر رسیده و ویژگیهایی شامل مصونیت برای فساد و موسسات ضعیف دارند.

 

دومین کشور از انتهای فهرست، سودان جنوبی با امتیاز ۱۱ بود که کشور نسبتا جدیدی است و شش سال قبل از سودان استقلال یافت. سومین کشور از انتهای فهرست شاخص ادراک فساد کره شمالی بود است.

 

کشورها در خاورمیانه با بدترین کاهش در شاخص فساد روبرو شدند که در صدر آنها قطر با کاهش ۱۰ امتیاز نسبت به رتبه قبلی قرار گرفت. علت سقوط رتبه این کشور، رسوایی‌هایی مانند تصمیم فیفا برای میزبانی جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر در بحبوحه گزارشهایی از بدرفتاری با کارگران مهاجر بود.

 

ایران با امتیاز ۲۹ در سال ۲۰۱۶ که دو رتبه نسبت به سال ۲۰۱۵ بهبود داشت، در رتبه ۱۳۱ قرار گرفت.

 

سازمان شفافیت بین الملل هشدار داد امتیاز کشورهای بیشتری به جای بهبود نسبت به سال پیش، کاهش یافت و یک چرخه معیوب میان فساد، توزیع نابرابر قدرت در جامعه و توزیع نابرابر ثروت ایجاد کرد.

 

شفافیت بین الملل که در برلین مستقر است، دولتها را به افزایش اصلاحات ساختاری برای مقابله با فساد فراخواند.

 

طبق گزارش این سازمان، چنین اصلاحاتی باید شامل افشای دارایی‌ها از جمله ثبت عمومی کسانی که صاحب شرکت هستند و مجازات کسانی باشد که به جابجایی پول فاسد بین مرزها کمک می کنند، باشد.

 

کشورهای اروپایی در میان کشورهایی بودند که در شاخص ادراک فساد یکی از بالاترین رتبه‌ها را کسب کردند و از پنج رتبه برتر، چهار رتبه را در اختیار گرفتند.

 

بر اساس گزارش شبکه سی ان بی سی، دانمارک و نیوزیلند به عنوان پاک‌ترین کشورهای جهان در رتبه اول قرار گرفتند و پس از آن فنلاند، سوئد و سوییس قرار گرفتند. کشور سنگاپور تنها کشور آسیایی بود که در میان ۱۰ کشور برتر این فهرست جای گرفت.

 

طبق فهرست شاخص ادراک فساد ۲۰۱۶، پاک‌ترین کشورها به این ترتیب هستند:

 

۱- دانمارک

 

۲- نیوزیلند

 

۳- فنلاند

 

۴- سوئد

 

۵- سوییس

 

۶- نروژ

 

۷- سنگاپور

 

۸- هلند

 

۹- کانادا

 

۱۰- آلمان

 

و فاسدترین کشورها به این ترتیب هستند:

 

۱- سومالی

 

۲- سودان جنوبی

 

۳- کره شمالی

 

۴- سوریه

 

۵- یمن

 

۶- سودان

 

۷- لیبی

 

۸- افغانستان

 

۹- گینه بیسائو

 

۱۰- ونزوئلا

به کانال سرزمین جاوید بپیوندید : telegram.me/sarzaminjavid

0 0
bbc   1395/11/7 00:52:22

سازمان شفافیت بین‌المللی: ایران، افغانستان و تاجیکستان همچنان گرفتار فساد گسترده هستند
سازمان شفافیت بین‌المللی گزارش مربوط به سلامت و فساد اداری، اقتصادی و تجاری کشورهای مختلف جهان در سال ٢٠١٦ را منتشر کرده است.
ارزیابی شفافیت بین المللی حاکی از آن است که موقعیت ایران، افغانستان و تاجیکستان نسبت به سال‌های قبل تغییراتی داشته اما هر سه کشور همچنان از نظر سلامت اداری و اقتصادی، امتیاز و موقعیت نامطلوبی دارند.
برای تدوین این گزارش، سازمان شفافیت بین‌المللی بر اساس ضوابط مشخصی برای هر کشور یا سرزمین، امتیازی را محاسبه می‌کند و مجموع این امتیازها موقعیت هر کشور در جدول جهانی شفافیت را تعیین می‌کند. امتیاز ١٠٠ به معنی شفافیت و سلامت کامل و امتیاز صفر به معنی فساد کامل است.
گزارش سال ٢٠١٦ این سازمان شامل رده بندی کشورها و سرزمین‌های مختلف در ١٧٦ رده است. امتیاز متوسط این کشورها ٤٣ است که، به گفته شفافیت بین‌المللی، وضعیت نامطلوب جهان از نظر گستردگی فساد را نشان می‌دهد.
در گزارش سازمان شفافیت بین‌المللی، ایران با ٢٩ امتیاز در سال گذشته میلادی (٢٠١٦)، در میان ١٧٦ رده، رتبه ١٣١ را به خود اختصاص داده و به این ترتیب، در مقایسه با متوسط جهانی از جمله کشورهای مبتلا به فساد گسترده است. در سال ٢٠١٥، این کشور با ٢٧ امتیاز در میان ١٦٨ رده، در رتبه ١٣٠ قرار گرفته بود. امتیاز ایران در سال های ، ٢٠١٤ و ٢٠١٣ و ٢٠١٢ به ترتیب ٢٧، ٢٥ و ٢٨ امتیاز بود.
افغانستان با کسب ١٥ امتیاز در سال گذشته میلادی (٢٠١٦)، رتبه ١٦٩ را در ١٧٦ رده کسب کرد. در سال قبل از آن، این کشور در رتبه ١٦٦ در میان ١٦٨ قرار داشت و ١١ امتیاز داشت و در سال های ٢٠١٤ تا ٢٠١٢ به ترتیب ١٢، ٨ و ٨ امتیاز به دست آورده بود. به این ترتیب، طی پنج سال گذشته، افغانستان از روندی رو به بهبود برخوردار بوده اما این روند به کندی پیش رفته و این کشور از لحاظ سلامت اقتصادی و اداری، در پائین‌ترین رده‌ها قرار می‌گیرد.
تاجیکستان در سال گذشته میلادی ٢٥ امتیاز را کسب کرد و رتبه ١٥١ را به دست آورد که در مقایسه با ٢٦ امتیاز و رتبه ١٣٦ در میان ١٦٨ رده در سال ٢٠١٥ حاکی از آن است که موقعیت تاجیکستان از لحاظ شفافیت اداری و اقتصادی در سال گذشته بدتر شده است. و با توجه به اینکه امتیاز تاجیکستان در سال های ٢٠١٤ تا ٢٠١٢ به ترتیب ٢٣، ٢٢ و ٢٣ بود، روند وخامت وضعیت این کشور در سال های اخیر ادامه داشته است.
نگاهی به جدول رده‌بندی کشورها برای سال ٢٠١٦ نشان می‌دهد که در آن تغییر چندانی دیده نمی‌شود. کشورهای سالم جهان عموما کشورهای برخوردار از دموکراسی و توسعه اقتصادی و اجتماعی هستند که امتیاز بیشتری به دست می‌آورند و رده‌های بالای جدول را به خود اختصاص می‌دهند در حالیکه در رده‌های پائین، کشورهایی با حکومت‌های اقتدارگرا واستبدادی و ساختارهای اقتصادی و اجتماعی توسعه نیافته قرار دارند.
در جدول سال ٢٠١٦، کشورهای دانمارک با ٩٠ امتیاز در رده اول قرار دارد و در رده‌های بعدی نیوزیلند (٩٠ امتیاز)، فنلاند (٨٩)، سوئد (٨٨)، سوئیس (٨٦)، نروژ (٨٥)، سنگاپور (٨٤)، هلند (٨٣)، کانادا (٨١) و لوگزامبورک (٨١) دیده می‌شوند.
در یازده رده پائین هم به ترتیب کشورهای عراق و ونزوئلا (١٧ امتیاز)، گینه بیسائو (١٦)، افغانستان (١٥)، لیبی (١٤)، سودان (١٤)، یمن (١٤)، سوریه (١٣)، کره شمالی (١٢)، سودان جنوبی (١١) و سومالی (١٠) قرار گرفته‌اند.
در میان سایر کشورهای جهان، بریتانیا با ٨٢ امتیاز در رده ١٠، آمریکا با ٧٤ امتیاز در رده ١٨، عربستان سعودی با ٤٥ امتیاز در رده ٦٢، ترکیه با ٤١ امتیاز در رده ٧٦، چین با ٤٠ امتیاز در رده ٧٩ و روسیه با ٢٩ امتیاز در رده ١٣١ جای دارند.
بررسی وضعیت کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا رابطه بین ساختار سیاسی و دامنه فساد را نشان می‌دهد. به گزارش شفافیت بین‌المللی، در حالیکه در اکثر کشورهای این منطقه مبارزه جدی با فساد صورت نگرفته یا نتیجه‌ای نداشته، تونس با آزادسازی فضای سیاسی به خصوص تضمین آزادی بیان و اطلاعات، تصویب قانون مبارزه با فساد و ایجاد یک نهاد کارآمد برای اجرای آن و حمایت و گسترش جامعه مدنی توانسته گام‌های موثری در این زمینه بردارد. آزادی انتخابات و نظارت دقیق پارلمان بر نهادهای مختلف حکومتی نیز در این زمینه اهمیت داشته است.
برعکس، در کشورهای ساحلی خلیج فارس که با محدودیت، فقدان جامعه مدنی و نهادهای نظارتی مستقل دست به گریبان هستند، فساد به طرز گسترده‌ای رواج دارد و نشانه‌ای از بهبود در وضعیت دیده نمی‌شود.
گزارش سال جاری به خصوص به ارتباط بین فساد، نابرابری و ظهور رهبران عوامگرا پرداخته است. به گفته این سازمان، فساد اداری و اقتصادی باعث گرایش به خویشاوندگرایی در توزیع مناصب و امتیازات دولتی، اجتماعی و اقتصادی می‌شود و حس نابرابری و سرخوردگی را در میان مردم پدید می‌آورد و زمانی که سیاستمداران و سیاست‌های متعارف نتوانند یا نخواهند با این پدیده به طور جدی مبارزه کنند، شخصیت‌های عوامگرا با وعده بهبود شرایط از طریق مقابله با "زورمداران" به قدرت می‌رسند هر چند معمولا حکومت آنان جز وخامت شرایط موجود دستاوردی ندارد.
مقایسه بین کشورهای "سالم" و کشورهای "فاسد" جهان همچنین نشان می‌دهد که نهادهای حکومتی ناکارآمد و فاسد به خصوص قوه قضائیه و نیروی انتظامی و عدم رعایت موازین حقوق بشر، محدود کردن آزادی بیان و تبادل اطلاعات به خصوص جلوگیری از فعالیت آزاد رسانه‌های همگانی از عوامل ایجاد کننده زمینه فساد در بخش‌های مختلف جامعه است.
این سازمان می‌گوید در جوامع محروم از آزادی سیاسی و اجتماعی، فساد می‌تواند به راحتی در تمامی بخش‌های حکومت و جامعه رسوخ کند بی آنکه کسی از آن آگاه شود یا جرات افشا و مقابله با آن را داشته باشد. نگاهی به جدول جهانی سلامت و فساد نشان می‌دهد که کشورهایی بیش از همه با این پدیده دست به گریبان هستند که حکومت استبدادی و اقتدارگرا یا نیروهای غیردولتی سرکوبگر مانند گروه های مسلح شورشی، مانع از اطلاع‌رسانی موثر می‌شوند و نهادهای مسئول هم تمایل یا توانایی وجرات اقدام علیه قدرتمندان فاسد را ندارند.
سازمان شفافیت بین‌المللی در سال ١٩٩٣ به عنوان یک سازمان غیردولتی تشکیل شد و مرکز آن در شهر برلین، آلمان واقع است. این سازمان غیرانتفاعی از سال ١٩٩٥ هر ساله گزارش و جدولی در مورد وضعیت کشورهای مختلف جهان از لحاظ سلامت و فساد اداری و اقتصادی منتشر می‌کند. وضعیت این کشورها براساس شاخص خاصی سنجیده می‌شود که رده آنها در جدول جهانی را مشخص می‌کند.
برای محاسبه "شاخص درک فساد" ارزیابی کارشناسان از میزان و عمق فساد در هر کشور همراه با نظرسنجی از مردم، بازرگانان، سرمایه‌گذاران و دیگر افرادی که با نهادهای دولتی ارتباط دشته اند مورد استفاده قرار می‌گیرد.
از نظر سازمان شفافیت بین‌المللی، فساد تعاریف خاصی هم دارد. مهمترین تعریف فساد عبارت است از "سوء استفاده از قدرت ناشی از مقام و موقعیت برای بهره برداری و سودبری شخصی."
این سازمان علاوه بر گزارش سالانه شفافیت جهانی، گزارش دیگری را هم تحت عنوان "فشار سنج فساد جهانی" منتشر می‌کند. این گزارش شامل نتیجه نظرسنجی از چند هزار نفر پیرامون وجود و دامنه فساد در سطح بین‌المللی است.

0 0
radio farda   1395/11/7 00:51:14

ایران در رتبه ۱۳۱ فهرست «شفافیت بین‌المللی» در سال ۲۰۱۶
ایران با دو امتیاز بیشتر ولی یک رتبه سقوط در فهرست سازمان «شفافیت بین‌المللی» در سال گذشته میلادی، با ۲۹ امتیاز در رتبه ۱۳۱ قرار گرفته‌است؛ در وضعیتی برابر با کشورهایی مانند روسیه و قزاقستان. دانمارک همچنان در صدر این فهرست است.

امتیازی که ایران در سال گذشته میلادی کسب کرده، دو امتیاز بهتر از سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۴ میلادی‌ست؛ با این همه این کشور همچنان وضعیت بدتری در مقایسه با کشورهای هم‌جوار و همسایه مانند جمهوری آذربایجان، پاکستان، کویت، ترکیه یا عربستان سعودی دارد. وضعیت ایران در منطقه، از کشورهایی مانند افغانستان، عراق یا یمن و سوریه بهتر است. کشورهایی که جملگی در ۱۰ کشور پایانی این فهرست با مجموع ۱۷۶ کشور، قرار گرفته‌اند.

با این همه طی چهار سال اخیر، ایران توانسته در کسب امتیاز «شفافیت بین‌المللی» پیشرفت کند و از ۲۵ امتیاز در سال ۲۰۱۳ به ۲۹ امتیاز در سال گذشته میلادی برسد.

ایران در سال ۲۰۱۳ میلادی ۱۱ پله سقوط کرده بود.

به گفته فریدون خاوند، کارشناس و تحلیل‌گر اقتصادی، سازمان «شفافيت بين المللی»، برای اندازه‌گيری پديده فساد مالی در کشورها از خط کشی استفاده می‌کند به نام «شاخص ادراک فساد» که بر پايه نظر خواهی از فعالان اقتصادی و کسانی که در امور يک کشور صاحب نظر هستند، تهيه می‌شود. به همین ترتیب فساد مالی از دیدگاه این سازمان به معنی «سوء‌استفاده» از موقعيت سياسی و دولتی‌ با هدف دستيابی به منافع مادی و شخصی‌ست.

این سازمان فرادولتی در گزارش تازه خود تاکید کرده‌است که نابرابری‌ها و فساد، لازم و ملزوم یکدیگر هستند؛ آن‌چه به گفته «شفافیت بین‌المللی» به خاستگاهی برای رشد «پوپولیسم» و سیاست‌مداران عوام‌گرا در جهان تبدیل شده‌است.

۷۰ درصد تمام‌ کشورهایی که تحقیقات و برآوردها در آن‌ها انجام شده، کم‌تر از ۵۰ امتیاز از مجموع ۱۰۰ امتیاز گرفته‌اند. در حالی‌که بهترین‌ها در این رتبه‌بندی، اکثرا کشورهایی با دولت‌های باز، مطبوعات آزاد، دستگاه قضائی مستقل و آزادی‌های مدنی هستند؛ دانمارک در صدر فهرست و با اختلاف کمی پس از آن: نیوزلند، فنلاند، سوئد، سوئیس، نروژ، هلند، کانادا و آلمان. در میان ۲۵ کشور برتر، از قاره آسیا، سنگاپور، منطقه هنگ‌کنگ، ژاپن و امارات متحده عربی (رتبه ۲۴) نیز قرار دارند.

رتبه‌بندی این سازمان نشان می‌دهد که اندازه، قدرت یا نفوذ سیاسی کشورها در جهان، تاثیر چندانی بر وضعیت فساد در آن‌ها ندارد. وضعیت کشور کوچک آسیایی مانند بوتان یا جزیره سنت‌وینسنت و گرنادین‌ها در دریای کارائیب، به مراتب بهتر از کشورهایی مانند اسپانیا، ایتالیا یا روسیه‌است. روسیه و ایران با امتیازی و رتبه‌ای برابر، وضعیت بدتری از مکزیک، جیبوتی و توگو دارند.

ایالات متحده آمریکا با کسب ۷۴ امتیاز در رتبه ۱۸ این جدول قرار گرفته‌است.

به گفته «شفافیت بین‌المللی»، تنها در پیش‌گرفتن برخی تمهیدات زودگذر و فنی کافی نیست. کشورها برای مبارزه واقعی با فساد به اصلاحاتی ریشه‌ای، تقسیم قدرت و رفاه در میان همه شهروندان یا پاسخگو کردن حاکمان و رئوس قدرت، نیاز دارند.

0 0
voa   1395/11/7 00:50:30

گزارش سالانه سازمان شفافیت بین المللی؛ شاخص فساد در ایران و روسیه مشابه است
سازمان شفافیت بین الملل در گزارش سالانه شاخص جهانی خود بر ارتباط میان نابرابری و فساد دولتی تاکید کرده و گفته است مردم به شکلی فزاینده به رهبران پوپولیستی روی می کنند که وعده مبارزه با فساد می دهند اما احتمال دارد که وضع را بدتر کنند.

خوزه اوگاز، رئیس شفافیت بین المللی می گوید: «در کشورهایی با رهبران پوپولیست یا خودکامه، ما اغلب شاهد سقوط دموکراسی و روند ناخوشایند سرکوب جامعه مدنی، محدودیت آزادی رسانه ها، و تضعیف استقلال نظام قضایی هستیم.» او گفت: «این رهبران معمولا انواع بدتری از نظام فساد را برپا می کنند.»

گزارش سال ۲۰۱۶ این نهاد نظارتی ضدفساد که روز چهارشنبه منتشر شد می گوید کشورها به «انواع عمیق تری از سازوکار» نیاز دارند تا به عدم توازن قدرت و ثروت رسیدگی کنند. این گزارش می گوید چنین تغییراتی شامل اعلام عمومی مالکیت شرکت ها و اعمال تحریم علیه کسانی می شود که به انتقال پول حاصل از فساد در میان مرزها کمک می کنند.»

آقای اوگاز گفت «در بسیاری از کشورها به دلیل فساد، مردم از نیازهای اولیه خود محرومند و گرسنه می خوابند در حالی که قدرتمندان و فاسدان از زندگی پرزرق و برق و مصونیت برخوردارند.»

شاخص فساد بر اساس نظرسنجی ها و گزارش های موجود درباره نحوه برداشت رهبران سیاسی و اقتصادی از فساد در بخش عمومی کشورها تنظیم شده است. این شاخص از یک تا صد به کشورها تعلق می گیرد؛ صفر شاخص کشورهایی است که به شدت فاسد تلقی می شوند و صد متعلق به کشورهایی است که پاک و عاری از فساد هستند.

در گزارش شفافیت بین المللی دانمارک و نیوزیلند با شاخص ۹۰، فنلاند با ۸۹ و سوئد با ۸۸ پاک ترین کشورها هستند. این گزارش می گوید کشورهای فوق دولت باز، جراید آزاد و نظام قضایی مستقل دارند و به شهروندان اجازه دسترسی به اطلاعات درباره نحوه هزینه بودجه عمومی را می دهند.

ایران، در کنار کشورهایی چون قزاقستان، نپال، روسیه و اوکراین با شاخص ۲۹ طبقه بندی شده است.

سومالی با شاخص ۱۰ در قعر جدول است و برای دهمین سال متوالی بدترین نمره را در شاخص فساد دریافت کرده است. گزارش فوق درباره فساد در انتخابات پارلمانی و رای گیری ریاست جمهوری که سه بار به تعویق افتاده، ابراز نگرانی کرده است.

سودان جنوبی، کره شمالی ، لیبی، عراق و سوریه دیگر کشورهایی هستند که در قعر جدول اند.

این گزارش می گوید کشورهای فاسد صحنه موسسات غیرقابل اعتماد از جمله نظام قضایی و پلیس فاسد هستند، خدمات اولیه به دلیل سوء مدیریت در بودجه ارائه نمی شود، قوانین ضدفساد را نادیده می گیرند و شهروندان همواره مورد بدرفتاری و ناعدالتی هستند.