محل تبلیغ شما
مدیریت ایران به دست یک دولت مخفی است و روحانی باید آن را افشاگری کند

تاریخ خبر: 1398/12/21

مدیریت ایران به دست یک دولت مخفی است و روحانی باید آن را افشاگری کند

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

 

به گزارش شمس، مسعود پزشکیان، نایب رئیس مجلس گفت: همه اعم از اصولگرا و اصلاح طلب در فساد و ناکارآمدی مقصرند و بازی “کی بود من نبودم” جواب نخواهد داد. پاسخگویی به مشکلات مردم وظیفه کسانی است که در سایه حرکت می‌کنند و حضوری ثابت در تصمیم‌گیری‌ها دارند.

مسعود پزشکیان اظهار داشت که اگر به جای حسن روحانی بودم، در اولین فرصت به مجلس می‌آمدم و همه چیز را به صورت شفاف بیان می‌کردم. تا همه بدانند کاری که خاتمی باید می کرد و نکرد الان دیگر چیزی برای واهمه وجود ندارد .همه چیز را مردم می دانند و هرروز شاهد فسادهای اقتصادی فرهنگی و اخلاقی هستند . *دیگر چیزی به نام ارزش در فرهنگ ایران باقی نمانده است .*

پزشکیان، افزود: *« هر دولتی روی کار آمد عده‌ای شعار دادند بی‌عرضه است. بعد از سوی دیگر در ۴۰ سالگی انقلاب از دستاوردهای انقلاب می‌گوییم. خب اگر دستاوردی داریم همین بی‌عرضه‌ها به دست آورده‌اند و اگر همه آنها بی‌عرضه‌اند که از کدام دستاورد سخن می‌گویید. یعنی این تناقض را باید حل کنیم».*

پزشکیان گفت: همه جناح‌ها به صورت موقتی آمده و رفته‌اند اما ثبات کاری دست کسانی بوده که در سایه حرکت می‌کنند.این سازمان در سایه همیشه حضور داشته و ثابت بوده است. در نتیجه *اگر مشکلی در کشور وجود دارد آنهایی که ثبات دارند باید جواب بدهند و نه آنهایی که یک روز آمده و و یک روز هم می‌روند.*

وی افزود: «زمانی که من وزیر بهداشت بودم ۲۵ کانون در بهداشت و درمان تصمیم می‌گرفتند. من وزیر بودم اما اختیاراتم در دست ۲۵ واحد و سازمان و ارگان دیگر بود. بعد هم در نهایت من باید پاسخگو می‌بودم. در بقیه وزارتخانه‌ها هم همین وضع است. شما فکر می‌کنید فرهنگ را وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کنترل می‌کند؟ سازمان‌های مختلف در این زمینه نقش‌آفرینی می‌کنند اما وقتی می‌خواهند فحش بدهند تنها به وزارت ارشاد فحش می‌دهند.»

پزشکیان درخاتمه گفت: قدرت در دست کسانی است که نه مجلس نه رییس جمهور و نه سایر مقامات دولتی حق نظر دارند .به خاطر دارم که در زمان شاه می‌گفتند یک ساعت رادیو را در هفته در اختیار ما بگذارید ما همه را مسلمان می‌کنیم. اما حالا رادیو، تمام کانال‌ها و دانشگا‌ها در دست ماست. پس چرا وضع جامعه این‌گونه است؟

ادعای پزشکیان و پاسخ فعال سیاسی اصلاح‌طلب/ تاجیک: گر تو نمی‌پسندی از بازی بکش کنار!

گروه سیاسی آناج؛ مسعود پزشکیان نماینده مردم تبریز، آذرشهر و اسکو و نائب رئیس مجلس شورای اسلامی اخیر در گفت‌وگو با روزنامه سازندگی به مظلومیت دولت تدبیر و امید اشاره داشته و از وجود دولت پنها سخن گفته است.

وی در بخشی از این گفت‌وگو، اظهار داشته: مدیریت ایران به دست یک دولت مخفی است و روحانی باید آن را افشاگری کند. روحانی باید همه چیز را افشا کند و به مردم بگوید قدرت در حکومت در دست یک دولت پنهان است که مدیر واقعی کشور می باشد و قدرت را به دست دارد.

پزشکیان معتقد است: من می‌گویم اینکه دولت را مقصر شرایط فعلی بدانیم ناجوانمردانه است. من اگر جای رئیس‌جمهور بودم در فرصتی به مجلس می‌آمدم و خیلی شفاف همه چیز را می‌گفتم. مگر این مشکلاتی که به‌وجود آمده غیراز این است که ما قانون آن را نوشته‌ایم و تصویب کرده‌ایم. مگر غیر ‌از این است که شورای نگهبان آن را تایید کرده است؟

وی در ادامه بیان می‌کند: حالا اینکه بازی «که بود که بود من نبودم» راه بیندازیم درست نیست. همه تقصیرها را گردن کسی می‌اندازند که مسئولیت اجرا را بر عهده گرفته و با امکاناتی که ما در اختیارش قرار دادیم و مشکلاتی که ایجاد کردیم باید فحش هم بخورد. این منطقی است؟!

نائب رئیس مجلس می‌گوید: در نتیجه اگر منصفانه نگاه کنیم بهتر است مشکلات را تقسیم کنیم و بپذیریم همه در این وضع مقصر هستند.شعارهایی که می‌دهیم هزینه دارد. بالاخره وقتی با امریکا و اروپا در می‌افتیم نمی‌توانیم به راحتی به توسعه اقتصادی هم برسیم. همه راه‌ها را روی ما بسته‌اند.»

این رویکرد در قبال مشکلات کشور درحالی از سوی چهره‌ی شاخص اصلاح‌طلب مطرح می‌شود که منتقدی از نوع اصلاح‌طلب دارد. محمدرضا تاجیک از فعالین سیاسی اصلاح طلب در انتقاد از گفتمان مقصر تراشی برای توجیه عملکرد دولت روحانی در گفت‌وگو با روزنامه آفتاب یزد چنین بیان کرده است:

"همان کسی که دارد مثلا از وضعیت شکاف طبقاتی، فقر و غنا، شکاف نسلی، شکاف جنسی، خط فقر و فحشا و ازدواج سفید آمار می‌دهد و تشریح می‌کند چگونه است، نق هم می‌زند در حالی که خود، مدیر این قضیه است و حقوق می‌گیرد که نبود این مشکلات را مدیریت کند.

شما انتخابات‌ها را نگاه کنید؛ در آستانه انتخابات کنش گفتاری، رفتاری و فضای گفتمانی کاندیداهای ریاست جمهوری را مورد بررسی قرار بدهید، شاید بعضا ۱۸۰ درجه با آن چیزی که فردای انتخابات و پس از آنکه بر سر قدرت قرار می‌گیرد، متفاوت است. تمام سویه‌های گفتمانی سایش پیدا می‌کند.

وی همچنین در جواب برخی از افراد که می‌گویند بسیاری از نهادها در کشور انتصابی است می‌گوید: این یک فرافکنی کودکانه و سطحی است، چرا؟! چون تئاتر سیاسی، سناریوی مشخصی دارد. گر تو نمی‌پسندی یا تغییر ده فضا را یا از بازی بکش کنار! وقتی این زمین گُل‌، داور، آفساید و اوت مشخصی دارد و طرفین نیز از قواعد آن آگاهی دارند، فقط می‌توانند بگویند با این داور، اوت و آفساید بازی نمی‌کنیم اما وقتی وارد زمین شدی دیگر نق نزن!

اصلاح طلبان آگاهانه وارد بازی می‌شوند، نه تنها آگاهانه بلکه بسیار هم مشتاقانه وارد می‌شوند. آنها واله و شیدای ورود به این بازی هستند. آنها مایل هستند که وارد این فضا بشوند بنابراین می‌دانند وارد کدام بازی می‌شوند.

وقتی یک شورای شهری کامل مال شماست، دولت به شکلی مال شماست و همچنین مجلس تا حدود زیادی در اختیار شماست، باید بدانیم آیا در آن حدی که به ما اعتماد شده توانسته‌ایم جوابگوی عملکردمان باشیم؟!

اینکه می‌گوییم این سخنان فرافکنی کودکانه است برای این است که فقط به دنبال توجیه ناکارآمدی خود هستند و سیاست‌ورزی را در این می‌بینند که تمامی مراکز قدرت را باید به ما واگذار کنند تا بتوانند کاری انجام بدهند.

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

0 0
آرمان ملی   undefined 1398/12/22 11:06:01

«دولت پنهان» پاسخگوی ناكارآمدی ها نيست

تا کنون بارها مطرح شده که چرا دولت‌ها در ايران نمي‌توانند آنطور که بايد عملکردهاي مطلوب و نتايج مطلوب‌تر داشته باشند. بسياري اين مساله را به دليل محدوديت‌هاي اختياري دولت‌ها و از طرفي برخي موازي کاري‌ها عنوان مي‌کنند و معتقدند از آنجا که دولت‌ها بايد بجز عملکرد خود پاسخگوي عملکرد ساير نهادهاي موازي نيز باشند با اين شرايط جامعه شاهد کارآمدي کمتري خواهد بود. هر چند که وجود دولت پنهان در برخي مقاطع را نيز نمي‌توان ناديده گرفت. مسعود پزشکيان نايب رئيس مجلس مي‌گويد: «پاسخگويي به مشکلات مردم وظيفه کساني است که در سايه حرکت مي‌کنند و حضوري ثابت در تصميم‌گيري‌ها دارند. اگر به جاي حسن روحاني بودم، در اولين فرصت به مجلس مي‌آمدم و همه چيز را به صورت شفاف بيان مي‌کردم».
دولت پنهان يا نهادهاي موازي
هر چند که نزديک به 3 سال از انتخابات رياست جمهوري سال 96 مي‌گذرد و روحاني و دولتش ماه‌ها است که در پي حل امورات کشور هستند اما به‌نظر مي‌رسد که هنوز براي برخي انتخابات به پايان نرسيده و درصددند تا پايان دوره روحاني با تخريب، سياه نمايي و دولت در سايه دولت را ناکارآمد جلوه دهند و خود را يگانه منجي خروج کشور از شرايط بحراني معرفي کنند. گرچه حسن روحاني در همان ابتداي کار پس از پيروزي اظهار داشت که «من از رقباي خودم و مخالفانم و تمامي جناح‌هاي مخالف دولت در انتخابات کمک مي‌خواهم تا به کمک آنها بتوانيم کشور را توسعه دهيم و زندگي مردم را رونق بخشيم.» و البته وعده داد که در دولت آينده از نظرهاي مخالف و رقبا نيز استفاده خواهد کرد و از آنها خواست براي توسعه کشور به دولت دوازدهم کمک کنند اما رقبا از آغازين ماه‌هاي روي کار آمدن دولت از هيچ هجمه‌اي فروگذار نکردند. نگاهي به کنش سياسي رقباي روحاني از سال 96 تاکنون به وضوح نشان مي‌دهد که هر کدام به نحوي با انتقادات گاه و بيگاه از دولت شرايط را براي انجام بهتر امور سخت‌تر کردند. برخي چهره‌ها 3 سال تلاش کردند که با انتقادات گاه و بيگاه و منفعل نشان دادن دولت، راهي براي حضور در قوه اجراييه کشور پيدا کنند. کما اينکه پس از طي اين مدت اصولگرايان توانستند سنگر مجلس را فتح کنند اما کيست که نداند آنها در سوداي رياست جمهوري هستند. سعيد جليلي نيز از همان ابتداي روي کار آمدن دولت دوم روحاني با بر پايي جلساتش و سخنراني‌هاي گاه و بيگاه علنا به تشکيل دولت در سايه پرداخت. از همان زمان تا کنون عده اي بر اين عقيده‌اند که بسياري از امور در دست روحاني و مردانش نبوده و برخي نهادهاي موازي و حتي دولت در سايه برخي امورات را در اختيار داشته اما چون در پايان رئيس جمهور و دولت بايد پاسخگوي افکار عمومي باشند همه چيز به گردن آنها مي‌افتد. از اين جهت برخي معتقدند که تا دير نشده روحاني بايد با مردم از مشکلات و بن‌بست‌ها سخن بگويد تا برخي تا به‌واسطه برخي محدوديت‌هاي وارده همه هجمه ها و انتقادات به او و دولتش وارد نشود.
روحاني شفاف سازي کند
نايب رئيس مجلس اظهار داشت: همه اعم از اصولگرا و اصلاح‌طلب در فساد و ناکارآمدي مقصرند و بازي «کي بود من نبودم: جواب نخواهد داد. پاسخگويي به مشکلات مردم وظيفه کساني است که در سايه حرکت مي‌کنند و حضوري ثابت در تصميم‌گيري‌ها دارند. مسعود پزشکيان در گفت و گو با ارگان حزب کارگزاران سازندگي گفت: اگر به جاي حسن روحاني بودم، در اولين فرصت به مجلس مي‌آمدم و همه چيز را به صورت شفاف بيان مي‌کردم. تا همه بدانند کاري که خاتمي بايد مي کرد و نکرد الان ديگر چيزي براي واهمه وجود ندارد. همه چيز را مردم مي‌دانند و هرروز شاهد فسادهاي اقتصادي فرهنگي و اخلاقي هستند. ديگر چيزي به نام ارزش در فرهنگ ايران باقي نمانده است. وي افزود: هر دولتي روي کار آمد عده‌اي شعار دادند بي‌عرضه است. بعد از سوي ديگر در 40 سالگي انقلاب از دستاوردهاي انقلاب مي‌گوييم. خب اگر دستاوردي داريم همين بي‌عرضه‌ها به دست آورده‌اند و اگر همه آنها بي‌عرضه‌اند که از کدام دستاورد سخن مي‌گوييد. يعني اين تناقض را بايد حل کنيم. نماينده تبريز بيان کرد: همه جناح‌ها به صورت موقتي آمده و رفته‌اند اما ثبات کاري دست کساني بوده که در سايه حرکت مي‌کنند. اين سازمان در سايه هميشه حضور داشته و ثابت بوده است. در نتيجه اگر مشکلي در کشور وجود دارد آنهايي که ثبات دارند بايد جواب بدهند و نه آنهايي که يک روز آمده و يک روز هم مي‌روند. عضو‌ فراکسيون اميد مجلس ادامه داد: زماني که من وزير بهداشت بودم 25 کانون در بهداشت و درمان تصميم مي‌گرفتند. من وزير بودم اما اختياراتم در دست 25 واحد و سازمان و ارگان ديگر بود. بعد هم در نهايت من بايد پاسخگو مي‌بودم. در بقيه وزارتخانه‌ها هم همين وضع است. شما فکر مي‌کنيد فرهنگ را وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي کنترل مي‌کند؟ سازمان‌هاي مختلف در اين زمينه نقش‌آفريني مي‌کنند اما وقتي مي‌خواهند فحش بدهند تنها به وزارت ارشاد فحش مي‌دهند. پزشکيان تصريح کرد: قدرت در دست کساني است که نه مجلس نه رئيس جمهور و نه ساير مقامات دولتي حق نظر دارند. به خاطر دارم که در زمان شاه مي‌گفتند يک ساعت راديو را در هفته در اختيار ما بگذاريد ما همه را مسلمان مي‌کنيم. اما حالا راديو، تمام کانال‌ها و دانشگا‌ها در دست ماست. پس چرا وضع جامعه اين‌گونه است؟

0 0
آرمان ملی   undefined 1398/12/22 11:07:06

دولت پنهان؛ اثبات وجود و راهکار مقابله

وجود دولت سايه در ايران از خورشيد روشن‌تر است، به آن معني که با اندکي توجه به مقدورات و محدوديت‌هايي که اين دولت و دولت‌هاي گذشته با آن مواجه بوده‌اند، مي‌توان دريافت که قدرتي مافوق دولت مستقر وجود دارد. اين قدرت پنهان مي‌تواند زمينه موفقيت يا شکست دولت مستقر و در صحنه را فراهم کند و اثرگذاري بر روند امور داشته باشد. براي بررسي چرايي به وجود آمدن اين قدرت پنهان در ساختار سياسي ايران، بايد نگاهي به آنچه در 40 سال گذشته اتفاق افتاده انداخت:هرچه از آغاز انقلاب گذشت، دولت‌هاي مختلف با فلسفه‌هاي اجرائي مختلف با بحران‌هاي بيشتري روبه‌رو شده‌اند. ما دولت‌هايي با نگاه‌هاي متفاوتي داشتيم اما هيچ کدام از اين دولت‌ها از بحران در امان نمانده‌اند. همه رؤساي دولت‌ها پيش از به قدرت رسيدن، دستي برآتش داشتند و اگر از آن‌ها پرسيده مي‌شد که آيا شناختي از سيستم، توانمندي‌ها و محدوديت‌ها داريد، پاسخ مي‌دادند: «مي‌شناسيم». آنها مدعي بودند که با شرايط موجود مي‌توانند کشور را اداره کنند اما وقتي برکرسي رياست جمهوري مي‌نشينند، با شرايط جديدي روبه‌رو مي‌شوند. آنها مي‌بينند بايد پاسخگوي مردم و نظام بين‌الملل باشند اما اختياراتشان کمتر از 50 درصد است. در ابتدا گمان مي‌رفت صرفاً اصلاح‌طلبان هستند که با اين مشکل دست و پنجه نرم مي‌کنند اما به مرور زمان مشخص شد، هم آقاي احمدي‌نژاد که در آن زمان نزديک‌تر از او به اصولگرايان نمي‌شد يافت و چه آقاي روحاني که برخاسته از جامعه روحانيت مبارز است نيز دريافتند که اين مشکل به طور جدي وجود دارد. آنها گمان مي‌کردند که مي‌توانند نيمه پنهان را با نيمه آشکار دولت همراه کرده و در مسير اهداف خود گام بردارند، اما پس از حضور در منصب رياست‌ جمهوري درمي‌يابندکه توانايي همراه کردن دولت پنهان را با خود ندارند. به همين سبب نيز دولت‌هايشان با مشکلاتي جدي مواجه شد و مي‌شود. سطح تقابل گاهي به جايي مي‌رسد که يکي از سردمداران نهادي که نبايد در سياست دخالت کند، خطاب به مردم مي‌گويد نبايد به برخي اشخاص رأي مي‌داديد و حالا بايد تاوان آن را بپردازيد. چندين سال قبل، مقام معظم رهبري در سفري که به کرمانشاه داشتند تأکيد کردند که قانون اساسي بايد مورد بازنگري قرار گيرد. مضمون فرمايش ايشان به تعبير من اين بود که کشور بايد احزابي قدرتمند داشته باشد و اين احزاب در رقابت با يکديگر کشور را اداره کنند. امروز زمان اين تغيير فرا رسيده است و ما در چهل و يکمين سال انقلاب اسلامي بايد در راستاي آن گام برداريم؛ چرا که دريافته‌ايم تفاوتي ندارد رئيس جمهور چه کسي و برخاسته از چه جرياني باشد، هر که باشد با دولت پنهان دچار تقابل خواهد شد و نمونه‌هاي آن را در تاريخ انقلاب اسلامي بسيار ديده‌ايم. اصلي‌ترين تغييري که بايد در اصلاح قانون اساسي در دستور کار قرار گيرد، تجميع قدرت است. در علم سياست راهکارهايي براي اين امر وجود دارد و کارشناسان بايد با بررسي شرايط يکي از اين راهکارها را که مناسب ساختار سياست ايران باشند، انتخاب کنند. در غير اين صورت هر رئيس‌جمهوري که بر سر کار بيايد، درخواهد يافت زماني که کمتر از 50 درصد اختيارات در حوزه اقتصاد، سياست خارجي، سياست داخلي و فرهنگ را برعهده دارد، کاري از پيش نخواهد برد. همان‌طور که در سال 1368 يعني 10 سال پس از پيروزي انقلاب اسلامي در راستاي اصلاح قانون اساسي گام برداشته شد، اکنون نيز واجب است پس از گذشت 30 سال اين قانون بار ديگر مورد بازبيني قرار گيرد