محل تبلیغ شما
واكنش آغداشلو و نامجو به ادعاهاي مطرح‌شده درباره خودشان:،پاسخ نمي‌دهيم تكذيب مي‌كنيم؛قوانين تا تغيير نكند آسيب به زنان حل نمی‌شود

تاریخ خبر: 1399/6/10

واكنش آغداشلو و نامجو به ادعاهاي مطرح‌شده درباره خودشان:،پاسخ نمي‌دهيم تكذيب مي‌كنيم؛قوانين تا تغيير نكند آسيب به زنان حل نمی‌شود

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

 

واكنش آغداشلو و نامجو به ادعاهاي مطرح‌شده درباره خودشان:

پاسخ نمي‌دهيم، تكذيب مي‌كنيم

قوانين تا تغيير نكند آسيب به زنان حل نمی‌شود

 

هر روز نام جديدي همنشين كلمه آزارگر مي‌شود، از اين ميان تاكنون تنها يك فرد دستگير شده، دو فرد تكذيبيه حقوقي منتشر كرده‌اند و يك شركت واسطه فروش اينترنتي از مدعيان خواستار مدرك شده و قول پيگيري ماجرا را داده است. به دنبال موجي كه در شبكه‌هاي اجتماعي درباره «تجاوز سريالي» فردي به نام ك. الف، فعال حوزه گردشگري به چندين زن جوان به وجود آمد پس از گذشت تنها چند روز از انتشار اين روايت‌ها در توييتر، اين فرد توسط پليس امنيت تهران دستگير شد. با انتشار خبر دستگيري «ك.الف»  انتشار روايت آزار جنسي در فضاي مجازي به خصوص شبكه اجتماعي توييتر قوت بيشتري گرفت و حالا نام‌هاي فراواني از افراد شناخته‌شده در حوزه فرهنگ، ادبيات، سينما، تئاتر و دانشگاه به دنبال نام «كيوان الف» رديف شده‌اند با اين حال تمام اين روايت‌ها در قالب ادعا باقي مانده‌اند. از ميان اين نام‌ها آيدين آغداشلو، نقاش و محسن نامجو، خواننده و موسيقيدان به ادعاهاي مطرح‌شده عليه خود واكنش نشان داده و آنها را قويا تكذيب كرده‌اند. آيدين آغداشلو در تكذيبيه خود نوشته است:«اخيرا خانمي ادعايي مربوط به ۱۴سال پيش را مطرح كرده‌اند. من قطعا خودم را انسان كاملي نمي‌دانم اما اين ادعاي ناروا را قويا رد مي‌كنم. در زندگي شخصي و اجتماعي‌ام هرگز خواسته‌اي را به كسي تحميل نكرده‌ام چون جزيي از رفتار و روشم نبوده است. بايد تاكيد كنم كه هر نوع تحميل جنسي را اكيدا محكوم مي‌كنم. مخصوصا در دوراني كه انسان معاصر و به ويژه زنان با اميد و سرسختي به جست‌وجوي معناي خود برخاسته است. از اين جنبش‌ ضروري زنان معاصر بي‌دريغ حمايت مي‌كنم و به خواسته‌هاي آنها احترام مي‌گذارم. اما ادعاهاي بي‌پايه و بي‌اساس، زمينه سوءاستفاده از جنبش‌هاي برحق را فراهم مي‌كنند و عدالتخواهي را براي زناني كه قرباني تعرض هستند با چالش مواجه خواهند كرد.» آغداشلو با انتشار اين تكذيبيه از برخورد با فرد مدعي خبر داده و گفته است كه از راه‌هاي قانوني با نشر اكاذيب برخورد خواهد كرد.  پيش از اين يك روزنامه‌نگار، آيدين آغداشلو، نقاش سرشناس ايراني را به «آزار جنسي» عليه خود متهم كرد و نوشت كه اين تعرض 14 سال گذشته در جريان يك ديدار كاري در دفتر اين نقاش روي داده است. پيش از انتشار اين تكذيبيه، پسر اين نقاش در يك پست اينستاگرامي اتهامات وارد بر پدر خود را رد  و تاكيد كرده بود كه نسب اين خانواده به عباس ميرزاي قاجار مي‌رسد، گفته‌اي كه با انتقاد شديد كاربران فضاي مجازي همراه شد و به ازاي اين گفته برخي كاربران فضاي مجازي كه در ميان آنها نام يكي از بازيگران سينماي ايران نيز به چشم مي‌خورد، ادعاهاي مطرح‌شده توسط اين روزنامه‌نگار را تاييد كردند.  علاوه بر آغداشلو، محسن نامجو، خواننده و نوازنده ايراني ساكن نيويورك در يك ويديو، اتهام آزار جنسي اقدام به تجاوز را كه عليه‌او منتشر شده بود، «شايعه» خواند و گفت كه اين اتهام‌ها را قويا رد مي‌كند. نامجو كه به اقدام به تجاوز متهم شده، اين ادعا‌ها را «تسويه حساب شخصي»  مي‌داند. او گفته اگر لازم شود از افرادي كه اين اتهام‌ها را مطرح كرده‌اند، شكايت خواهد كرد. 3 روز پيش زني به نام «ماهي» كه نام مستعار است در توييتر، محسن نامجو را به اقدام به تجاوز و خشونت جنسي متهم كرد و گفت: زماني كه امريكا در خانه دوستش بوده، آقاي نامجو به او تعرض كرده است. ماهي همچنين ادعا كرده كه اين مورد را به پليس گزارش كرده است. نامجو در همين ويديو مدعي شده كه هيچ مرجع قضايي اين اتهامات را وارد ندانسته است. محسن نامجو ادعا كرد: «بسيار غمگين» است كه اين ماجرا بر چهره هنري او اثر گذاشته و «حتما بعضي  دوستان يا حتي افراد خانواده» يا علاقه‌مندان آثارش، ديگر او را مثل گذشته نمي‌بينند. او گفته مي‌داند كه چنين موضوعي را با بيانيه نمي‌تواند پاك كند و اميدوار است كه گذر زمان، رفتار، آثار و نوشته‌هايش، او را از اين ماجرا «مبرا» كند و حقيقت هرچه هست، سريع‌تر آشكار شود. نامجو در اين ويديو به عنوان يك مرد ايراني از زنان به خاطر تمام تبعيض‌هايي كه عليه آنها صورت گرفته، عذرخواهي كرده است كه اين بخش از گفته‌هايش با انتقاد كاربران شبكه‌هاي مجازي همراه شده است. بخش اعظم اين انتقادات، متوجه اين موضوع است كه هر دو فرد نسبت به ادعاهاي مطرح‌شده، روشنگري نكرده‌اند و بدون پاسخ‌ دادن دقيق به ادعاي وارد شده صرفا اتهامات وارده را تكذيب كرده‌اند. با اين حال در روزهاي اخير، باربد گلشيري، فرزند هوشنگ گلشيري، رمان‌نويس خبر انتشار نسخه جديد از «شازده احتجاب» را منتشر كرده است. در اين نسخه  نقاشي منتسب به آيدين آغداشلو از طرح جلد مهم‌ترين رمان هوشنگ گلشيري بيرون كشيده شده است و به گفته باربد گلشيري در چاپ‌هاي بعدي اين رمان نيز از اين نقاشي استفاده نخواهد شد.

 

اعتماد

 

 

قوانين تا تغيير نكند آسيب به زنان حل نمی‌شود

با افشاگري برخي زنان در مورد تعرض‌هايي که نسبت به آنها صورت گرفته موجي در شبکه‌هاي اجتماعي در اين زمينه شکل گرفته که بسياري از کساني که در اين زمينه آسيب‌ديده بودند مشکلات خود را عنوان کرده‌اند. آيا شبکه‌هاي اجتماعي منشأ تحول در برخي باورهاي اشتباه جامعه در اين زمينه شده است؟
اين مسأله را بايد به دو بخش فردي و اجتماعي تقسيم کنيم. مسأله فردي پس از مدت کوتاهي داراي گستره کمي است و پس از مدتي از بين مي‌رود. اين در حالي است که مشکلات اجتماعي در کوتاه‌مدت به وجود نمي‌آيد و به همين دليل نيز سال‌ها طول مي‌کشد تا از بين برود. تعرض به زنان در قبل از انقلاب نيز وجود داشته و کسي نمي‌تواند مدعي شود پس از انقلاب به‌وجود آمده است. نکته مهم اين است که چرا در گذشته کسي در اين زمينه افشاگري نمي‌کرد اما امروز اين اتفاق رخ داده است؟ در گذشته اگر قرار بود دراين زمينه افشاگري صورت بگيرد بايد در رسانه‌ها صورت مي‌گرفت که هيچ سردبيري حاضر نمي‌شد دست به چنين اقدامي بزند. مهم‌ترين دلايل تعرض به زنان در جامعه ما بيکاري، فقر و تورم است و به همين دليل نيز کار به جايي رسيده که به حد فاجعه رسيده و ديگر زنان نمي‌توانند آن را تحمل کنند. قبل از انقلاب اين وضعيت در بين هنرپيشه‌ها وجود داشت و همه نيز مي‌دانستند که فلان هنرپيشه با ديگران ارتباط دارد. در شرايط کنوني نيز ممکن است بسياري از دختراني که در نهادهاي خصوصي کار مي‌کنند به شکل‌هاي مختلف با آسيب مواجه شوند. ما در تحقيقاتي که در انجمن علمي مددکاري اجتماعي درباره زنان روسپي انجام داده‌ايم به اين نتيجه رسيده‌ايم که اغلب زنان روسپي از محلي که کار مي‌کردند، وارد اين مسير شده‌اند. در اغلب موارد کارفرما به دليل اينکه اين زنان مطلقه بوده‌اند و نياز مالي داشته‌اند از آنها درخواست جنسي مي‌کرده‌اند که گاهي اين زنان براي از دست ندادن کار خود مجبور بوده‌اند به درخواست کارفرما پاسخ مثبت بدهند. پس از مدتي نيز اين کار براي آنها عادي مي‌شده و در نهايت به روسپي‌گري روي آورده‌اند.
چرا در جاهاي خصوصي اين اتفاق رخ مي‌دهد؟آيا به دليل محدوديت‌هاي نظارتي است؟
اگر واقع‌بينانه به قضيه نگاه کنيم اين اتفاق در بين اقشار مختلف جامعه رخ مي‌دهد. به عنوان مثال بين اساتيد دانشگاه‌ها، بازيگران سينما و... نيز اين اتفاقات رخ مي‌دهد. نکته مهم اينکه در اغلب کشورهاي جهان افشاگري در اين زمينه و مراجعه به قانون وجود دارد اما در ايران چنين کانال‌هايي براي بيان اين‌گونه مشکلات وجود ندارند يا اگر وجود داشته باشند به اندازه‌اي سخت و دشوار است که فرد احساس مي‌کند براي حفظ آبرو بهتر است سکوت کند. کساني که امروز چنين ادعاهايي را مطرح کرده‌اند به راحتي نمي‌توانند ادعاهاي خود را ثابت کنند؛ يعني ثابت کردن اين موضوع در ايران به سادگي امکان‌پذير نيست. دليلي که آسيب‌ديدگان در فضاي مجازي مسائل خود را مطرح مي‌کنند اين است که اين افراد را کسي نمي‌شناسد و به راحتي مي‌توانند مشکلات خود را بازگو کنند. هر چند در اين ماجرا مراجع قانوني عنوان کرده‌اند که آسيب‌ديدگان مي‌توانند به صورت محرمانه مشکلات خود را عنوان کنند اما بسياري به دليل ترس از آبرو چنين کاري نمي‌کنند. مطرح‌شدن اين مسائل در شبکه‌هاي اجتماعي و در رسانه‌ها باعث مي‌شود کساني که داراي مقام و منصب يا کارفرما هستند و چنين رويکردي را دنبال مي‌کنند متوجه باشند که روزي بايد در مقابل قانون نسبت به رفتارهاي خود پاسخگو باشند. بدون‌شک مهم‌ترين دستاورد شبکه‌هاي اجتماعي اين است که دختران و زنان کمتري آسيب ببينند. مشکل اساسي در بين دختران جوان و زنان نيست؛ بلکه مسأله زماني شکل پيچيده‌اي به خود مي‌گيرد که کودکان و خردسالان در محيط منزل و توسط آشنايان مورد تعرض قرار مي‌گيرند. اغلب اين کودکان به دليل اينکه در سن پايين مورد تعرض قرار گرفته‌اند تا آخر عمر با اين چالش مواجه هستند و اين خاطره تلخ را فراموش نمي‌کنند. برخي از اين افراد از مردان متنفر مي‌شوند و حتي پس از ازدواج نيز از رابطه زناشويي لذت کافي را نمي‌برند. اين اتفاق در کشورهاي ديگر هم رخ مي‌دهد. نمونه بارز چنين اتفاقي براي کلينتون رئيس‌جمهور اسبق آمريکا رخ داده که با منشي خود رابطه داشته و اين مساله با بازتاب بين‌المللي همراه شده است. حتي پرونده‌هاي فساد جنسي برلوسکوني نخست‌وزير سابق ايتاليا نيز به شکل گسترده‌اي در مطبوعات ايتاليا منتشر شده است. در نتيجه نمي‌توان اين مشکل را مختص به يک جامعه دانست.
جامعه ايران چه نگاهي به اين مسأله دارد؟آيا باورهاي اجتماعي در اين زمينه نياز به تغيير ندارد؟
تغيير باورهاي جامعه نسبت به اين مسأله نياز به زمان دارد و ممکن است چندين دهه طول بکشد. نکته مهم در اين زمينه اين است که اغلب مردان تا به سن ازدواج مي‌رسند به شکل‌هاي مختلف رابطه برقرار مي‌کنند. با اين وجود هنگامي که قصد ازدواج دارند به دنبال دختري هستند که هيچ آسيبي نداشته باشد. اين مسأله نشان مي‌دهد هنوز از نظر فرهنگي داراي مشکل هستيم. برخي از زنان اگر پسر آنها يک دختر نظافتچي خارجي را که با پسرهاي زيادي بوده به عنوان همسر خود انتخاب کند کلاه خود را بالاتر مي‌گيرند که پسر من دختر فرانسوي گرفته است. اين در حالي است که اگر پسر آنها عاشق يک دختر نجيب و عفيف در محله‌هاي پايين شهر شود با آن مخالفت مي‌کنند و اجازه نمي‌دهند باآن دختر ازدواج کند. در جامعه ما زناني که دچار تعرض مي‌شوند براي ثابت کردن حرف خود با چالش‌هاي زيادي مواجه مي‌شوند. اين در حالي است که در کشورهاي خارجي هنگامي که زني چنين ادعايي را مطرح مي‌کند تحقيقات مختلفي انجام مي‌گيرد تا صحت اين ادعا مشخص شود. نکته ديگر اينکه تعريفي که در ايران از آسيب جنسي صورت مي‌گيرد با تعريفي که در کشورهاي ديگر جهان صورت مي‌گيرد، متفاوت است. به عنوان مثال در آمريکا فردي که در پياده‌رو امنيت اجتماعي زنان را خدشه‌دار کند به عنوان آسيب‌زننده جنسي شناخته مي‌شود و مورد پيگرد قانوني قرار مي‌گيرد. اين در حالي است که گاهي مشاهده مي‌شود هنگامي که يک خانم در پياده‌روهاي ايران عبور و مرور مي‌کند چندين ماشين جلوي پايش ترمز کرده و براي او مزاحمت ايجاد مي‌کنند.
چرا تعاريف آسيب‌هاي جنسي در جوامع مختلف تعاريف مختلفي دارد؟ از نظر علمي آسيب‌هاي جنسي به چند مورد تقسيم مي‌شود؟
بسياري از آسيب‌هاي جنسي تا آخر عمر با زنان باقي مي‌ماند و در ساحت‌هاي مختلف زندگي آنها خود را بروز و ظهور مي‌دهد. رابطه تحميلي جنسي يکي از آسيب‌زننده‌ترين مواردي است که ممکن است به يک فرد وارد شود. اين مسأله حتي درباره زنان روسپي نيز وجود دارد؛ چراکه اگر تحميل شود از بسياري جهات ضربه‌هاي جبران‌ناپذيري مي‌خورند. در اسلام اهميت اين نکته به خوبي روشن شده است. در اسلام آمده در روابط زناشويي که زن و مرد به هم محرم هستند، اگر مرد از زن تقاضاي رابطه جنسي کند و زن به هر دليلي امتناع کند قابل‌قبول است و اگر مرد رابطه جنسي را به زن تحميل کند مصداق تجاوز قرار مي‌گيرد. اين مسأله نشان مي‌دهد اسلام تا به اين اندازه نسبت به اين مسأله و رضايت زن حساسيت نشان داده است. شايد آثار جسمي تعرض به زنان در کوتاه مدت قابل درمان يا ترميم باشد اما اثرات روحي و رواني اين اقدام تا سال‌ها با آنها باقي مي‌ماند. اغلب زناني که با چنين آسيب‌هايي مواجه هستند پس از مدتي اين آسيب‌ها را به بيرون انتقال مي‌دهند و به شکل‌هاي مختلف به ديگران آسيب مي‌زنند. اغلب اين زنان دچار پرخاشگري مي‌شوند که مي‌تواند به ديگران آسيب بزند.
در ماجراي اخير نام برخي افراد در حوزه‌هاي مختلف اجتماعي، فرهنگي و سياسي مطرح شده است؛ چرا بايد اين اتفاق در اين سطح از جامعه ايران رخ بدهد؟
بسياري از اين اتفاقات در سطوح پايين جامعه و در بين اقشار ضعيف جامعه رخ مي‌دهد که قابل شناسايي و پيگيري نيست. اين در حالي است که اگر همين اتفاق در بين هنرمندان و چهره‌هاي مطرح اجتماعي رخ بدهد با واکنش عمومي مواجه مي‌شود. به هر حال انتظار افکار عمومي از چهره‌هاي مطرح زياد است و به همين دليل اگر خطايي از آنها سر بزند با واکنش عمومي مواجه مي‌شود. نکته ديگر اينکه اگر چنين خطايي از يک چهره مطرح سر بزند به جايگاه صنفي خود نيز ضربه زده است. به عنوان مثال اگر يک استاد دانشگاه يا يک پزشک يا يک کارگردان سينما دست به چنين اقدامي بزند جايگاه اساتيد دانشگاه پزشکان و هنرمندان کشور زير سوال مي‌رود و ممکن است با اعتراض هم‌صنفي‌هاي خود نيز مواجه شود. اين وضعيت در همه کشورهاي جهان نيز وجود دارد. نمونه بارزش نيز کلينتون رئيس‌جمهور سابق آمريکا بوده است. در جامعه آمريکا رابطه جنسي به شکل متفاوتي تعريف شده است. با اين وجود هنگامي که يک فرد به رياست‌جمهوري مي‌رسد انتظار مردم اين است که برخي مسائل اخلاقي را رعايت کند. اين به معناي آن نيست که ‌بيل ‌کلينتون تا قبل از اين با کسي رابطه نداشته‌ و ممکن است داشته باشد. با اين وجود مردم جامعه آمريکا به دنبال آن بودند که چرا وي در زمان رياست‌جمهوري آن هم با منشي خود رابطه داشته است. در شرايط کنوني حتي به اندازه انگشتان يک دست هم شايد افرادي نباشند که دختران دانشجو را براي گرفتن نمره تحت فشار مي‌دهند. اين در حالي است که اين دختران انتظار ندارند فردي‌که به آنها آموزش مي‌دهد چنين درخواستي از آنها داشته باشد.
آيا براي احقاق حقوق زنان آسيب‌ديده نياز به تغيير قوانين و سازو‌کاري مشخص وجود ندارد؟راهکار شما براي کاهش اين آسيب‌ها چيست؟
يکي از مهم‌ترين دلايلي که زنان به واسطه آن مورد تعرض جنسي قرار مي‌گيرند؛ مساله کار است. اين در حالي است که دولت‌ها موظف به توليد کار متناسب با شرايط زنان هستند. اگر کار مناسب براي زنان وجود داشته باشد خيلي از زنان براي کارکردن زير بار زور و درخواست‌هاي نامشروع کارفرمايان نمي‌روند. برخي از زناني که در اين زمينه دچار آسيب مي‌شوند سرپرست خانوار هستند يا هزينه‌هاي خانواده را تأمين مي‌کنند. به همين دليل اگر کار خود را از دست بدهند با چالش‌هاي جدي در زندگي خود مواجه مي‌شوند. نکته ديگر اينکه بايد کانال‌هاي امني براي اظهار اين مشکلات توسط زنان ايجاد شود تا زنان و دختران آسيب‌ديده بتوانند به‌راحتي و بدون ترس از آبرو مشکل خود را با مراجع قانوني در ميان بگذارند. در اين زمينه قانون نياز به تجديد‌نظر دارد و بايد براي چنين زناني مصونيت ايجاد کند تا به‌راحتي طرح مشکل کنند و در نهايت با مجرم برخورد کنند. يکي ديگر از ريشه‌هاي اصلي اين ماجرا به تربيت در خانواده‌ها و تبعيض‌هايي که بين دختران و پسران در محيط منزل گذاشته مي‌شود، باز‌مي‌گردد. بسياري از خانواده‌ها از ارتباط پسران خود با دختران ديگر اطلاع دارند. با اين وجود از اين نوع رابطه جلوگيري نمي‌کنند. اين در حالي است که همين خانواده‌ها درمورد دختران خود سختگيري‌هاي زيادي مي‌کنند. مسائل اجتماعي يک روزه به وجود نيامده که ظرف يک روز از بين برود. اگر مي‌خواهيم آسيب‌هاي زنان جامعه کمتر شود بايد از همين امروز کار را شروع کنيم و با فرهنگ‌سازي زمينه را براي از بين بردن اين مشکلات آماده کنيم. اگر از امروز آغاز کنيم در 50 سال آينده مي‌توانيم عنوان کنيم با جامعه‌اي مواجه خواهيم بود که زنان در آن از امنيت قابل‌قبولي برخوردار هستند.

 

آرمان ملی

 

 

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است