محل تبلیغ شما

زنان خانه‌نشين نخواهند شد؛ به همين سادگي

1393/6/19 22:34:24

شامگاه شنبه 15 شهريور جشنواره بين‌المللي فيلم ونيز به عنوان يكي از مهم‌ترين و قديمي‌ترين جشنواره‌هاي «A» جهاني، جايزه بهترين فيلمنامه را به فيلم «قصه‌ها»ي رخشان بني‌اعتماد اهدا كرد. چهارشنبه 22 مرداد ماه براي نخستين‌بار در تاريخ 76ساله جايزه فيلدز، مريم ميرزاخاني به عنوان نخستين رياضيدان زن، اين مدال ارزشمند را دريافت كرد. هشتم ارديبهشت ماه ليلا حاتمي، به عنوان يكي از اعضاي هيات داوران جشنواره فيلم كن سال ???? معرفي شد تا در كنار مهم‌ترين ستارگان سينماي جهان به قضاوت مهم‌ترين جشنواره «A» جهاني بنشيند. به فاصله يك ماه جشنواره فيلم ادينبورگ «نيكي كريمي» را به عنوان رييس هيات داوران بخش بين‌الملل‌اش معرفي كرد. 25 فروردين مراسمي در كاخ سفيد برگزار شد و عالي‌ترين نشان تحقيقاتي دولت امريكا به پروفسور مونا جراحي توسط باراك اوباما اهدا شد. اين اخبار تنها بخش كوچكي از افتخارات زنان ايراني است كه در ماه‌هاي گذشته تيتر يك رسانه‌هاي ايران و جهان شده است. مي‌توان اين ليست را تا ابد ادامه داد تا به شكل روشني به كساني كه هنوز جامعه ايراني را جبهه جنگ مرزهاي سخيف جنسيتي مي‌دانند و چشمان خودشان را بسته‌اند، نشان داد كه زنان ايراني از مرحله برابري هم گذشته‌اند. آنها با درك موقعيت تاريخي ممتاز خود در پيشرفت‌هاي كلان كشور در حال ثبت بخشي از تاريخ هستند. آنها سال‌هاست كه ماشين توسعه را مي‌رانند و ديگر زن و زندگي واژه‌هايي مترادف با مردانگي تعريف نمي‌شوند. شيريني و تلخي اين همه بديهيات درباره زنان ايراني در اين است كه هنوز جامعه با مسائل ريز و درشت قانوني و اجتماعي و فرهنگي حضور زن در عرصه‌هاي اجتماعي، دست و پنجه نرم مي‌كند و هنوز زن ايراني محل مناقشه است. نه فقط براي مردان كه براي تنه جامعه‌يي كه در آن نفس مي‌كشيم. اما جامعه ايراني معاصر در نهايت نمي‌تواند خود را از حضور اجتماعي زنان محروم كند، اين تنها خواسته زنان نيست، بلكه شرايط اقتصادي ، فرهنگي و اجتماعي ايران با تجاربي چون انقلاب، جنگ، تحريم و تاثير‌گذاري زنان ايراني در همه اين عرصه‌هاست كه حضور فعالانه زنان را ناگزير و قطعي كرده است. اما همان‌طور كه جامعه ايران هنوز در مسير گذار است، چالش‌هاي حضور زنان در عرصه‌هاي اجتماعي نيز در حال عبور از مرحله‌هاي تجربه شده به سمت تجربه‌هاي تازه است. شايد به همين خاطر است كه حسن روحاني، رييس دولت تدبير و اميد در سفر اخير خود به مشهد مجبور مي‌شود بار ديگر با لحني تند طرفداران تفكيك جنسيتي را مورد انتقاد قرار دهد و خاطره‌يي از امام (ره) را مصداق صحبت‌هايش ‌كند: «در اول انقلاب كه دانشگاه افتتاح شده بود يك عده در دانشگاه تهران دنبال كشيدن ديوار در كلاس بودند تا دختر و پسر جدا شوند، زماني كه امام (ره) اطلاع يافت، عصباني شد و به آنان نهيب زد كه اين كارها چيست‌؟ اينها هو كردن اسلام و سخيف كردن موازين اسلام است و چيز ديگري نيست.» خوشبختانه زنان ايراني بار‌ها و بار‌ها ثابت كرده‌اند كه دركي عميق از وظيفه خطير خود به عنوان بانيان انتقال فرهنگ ايراني و اسلامي اين سرزمين دارند و در جريان‌هاي اجتماعي و رفت‌و‌آمد‌هاي سياسي و تنش‌هاي فرهنگي با جايگيري درست و دقيق زنان در بطن رخدادها نمود يافته‌اند. تجربه سال‌ها حضور اجتماعي ثابت كرده كه آنها سرمايه بزرگ جامعه ما هستند و هر بار كه بزنگاه حوادث سر برسد، آنها با قدرت توانسته‌اند بدون آنكه مرز‌هاي فرهنگي و شرعي را مخدوش كنند، حضوري كامل در خانه و جامعه داشته باشند. قطعا درك اين موضوع براي منتقدان حضور اجتماعي زنان ثقيل نخواهد بود اگر اندكي ساده‌انديشي را كنار بگذارند و بفهمند كه با تجربياتي كه زنان ايراني پشت سر گذاشته‌اند ديگر امكان خانه‌نشين كردن آنها و تكرار تجربه‌هاي شكست خورده نيست. پس بهتر است به جاي عنادورزي سعي ‌كنند اين موضوع ساده را بپذيرند كه جامعه موفق بدون زن فعال و كنشمند وجود خارجي ندارد. زنان ايراني نيمي از سرمايه جامعه ما هستند. سرمايه بزرگ ممكن است‌ آسان از دست برود، اما بدون شك آسان به دست نيامده است.اعتماد

حروف تصویر