محل تبلیغ شما
ضرورت تغییر در بدنه دولت

تاریخ خبر: 1395/4/5

ضرورت تغییر در بدنه دولت

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

 

ضرورت تغییر در بدنه دولت

علی صوفی . وزیر تعاون دولت اصلاحات

در یک سال پایانی دولت یازدهم، منطق حکم می‌کند که آقای روحانی دست به تغییر در بدنه دولت بزند. این تغییر از چند جهت لازم است؛ اول اینکه به‌طور‌طبیعی بعد از سه سال فعالیت دولت آقای روحانی، وقت آن است که ارزیابی‌ای از عملکرد وزارتخانه‌ها داشته باشد و در این ارزیابی می‌توان به تغییر برخی از اعضای کابینه رسید. ازطرف‌دیگر در زمان تشکیل کابینه، مانعی به اسم مجلس نهم وجود داشت که در‌حال‌حاضر آن مانع وجود ندارد. ضمن اینکه بعد از تشکیل کابینه، همان مجلس باعث شد بسیاری از مدیران میانی و مدیریت استانی هم از دولت گذشته در بدنه این دولت هم تثبیت شوند. به‌طوری‌که آقای وزیر کشور ابتدا اعلام کردند که استانداران را با نظر نمایندگان استانی تعیین می‌کنیم که این مسئله خودش مانعی بر تغییرات شده بود و این تغییرات در زمینه اصلاح مدیریت نبود، بلکه به صورت جابجایی از استانی به استان دیگر صورت گرفت. در چنین شرایطی آقای روحانی نتوانست از حامیان خودش که اصلاح‌طلبان بودند و حتی از برخی اصول‌گرایان معتدل استفاده کند که این مسئله موجب نارضایتی شدید مردم شد. به‌هر‌حال عقبه رأی آقای روحانی منتظرند با پایان‌یافتن مجلس نهم و تشکیل مجلس همراه دولت که حاصل همین عقبه رأی ‌آقای روحانی و به طور مشخص جامعه اصلاح‌طلبی است، شاهد تغییرات در بدنه دولت باشند. در انتخابات اخیر باوجود حذف چهره‌های شاخص اصلاح‌طلبان در سراسر کشور، اقدام بسیار هوشمندانه و حماسه‌آفرینی مردم باعث تغییر در چهره مجلس شد. مردم در این دوره بدون اینکه افرادی را بشناسند، فقط به یک لیست رأی دادند؛ لیستی که به طور مشخص از طرف  اصلاح‌طلبان و در ائتلاف با حزب اعتدال و توسعه بسته شده بود. مردم به این لیست رأی دادند و منتظرند که خواست اولیه‌شان یعنی تغییر دیده شود. با‌این‌حال متأسفانه مردم بعد از انتخابات این تغییر را در مجلس، چه در ریاست مجلس و چه در ریاست کمیسیون‌های تخصصی ندیدند. اگرچه در هیئت‌رئیسه مجلس تغییر قابل توجهی داشتیم اما در رؤسای کمیسیون‌ها شاهد تغییر نبودیم و همان مدیریت سابق مجلس نهمی تداوم یافت. در این رابطه افکار عمومی دولت را مقصر می‌بیند که به جای حمایت از کاندیدای فراکسیون امید که متشکل از حامیان دولت و اصلاح‌طلبان بودند و به‌طور‌مشخص نمایندگانی از این لیست که به فهرست اعتدال و توسعه تعلق داشتند، پایبند به تصمیم فراکسیونی نبودند و به عهد و پیمانشان عمل نکردند. وقتی که وزیری از دولت آقای روحانی با اعلام مواضع اصول‌گرایانه و اعلام هویت اصول‌گرایانه به این ائتلاف پشت پا می‌زند و به طرف کاندیدای مورد نظر خودش برای ریاست مجلس می‌رود و برخلاف این ائتلاف از نمایندگان مجلس می‌خواهند که به کاندیدای مقابل فراکسیون امید رأی بدهند، اوضاع وخیم‌تر می‌شود؛ بنابراین افکار عمومی جامعه اصلاح‌طلبی جریحه‌دار است و البته شاید با ترکیب رؤسای فراکسیون‌ها، همان پیمان‌شکنان فراکسیون امید هم به اشتباه خود پی برده باشند. در چنین شرایطی امید این است که دولت با رویکرد ائتلاف امید، تغییرات در کابینه و مدیران میانی و مناطق را در دستور قرار دهد. علاوه‌بر‌آن آقای روحانی، برای آنکه چهره‌ای مطلوب از مدیریت خودش را برای مردم به نمایش بگذارد که نشان‌دهنده رویکرد دولت دوم ایشان باشد، به این تغییر نیاز دارد. بنابراین ضروری است که رئیس‌جمهوری چهره مطلوب مدیریت خودش را به نمایش بگذارد؛ ولو اینکه در مدت یک سال آینده نتواند کار چندانی انجام بدهد که البته من معتقدم که یک سال مدت کمی نیست و می‌تواند کارهای زیادی انجام دهد. این اقدام موجب می‌شود که رئیس‌جمهوری بتواند امید را به بدنه اجتماعی خودش برگرداند؛ در‌غیر‌این‌صورت در فضای یأس فعلی اگر رئیس‌جمهوری تصمیم قاطعی نگیرد، دشوار می‌شود که عقبه رأی آقای روحانی را دوباره بتوان پای صندوق‌های رأی آورد.

به کانال سرزمین جاوید بپیوندید : telegram.me/sarzaminjavid