محل تبلیغ شما
جنگلها می سوزند؛ دلها نه

تاریخ خبر: 1395/3/26

جنگلها می سوزند؛ دلها نه

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

گزارشی  از جنگل‌هایی که هر ساله طعمه حریق می‌شود و هزار راه نرفته مسئولان

جنگل‌هایی که می‌سوزند و دل‌هایی که نمی‌سوزند

آتش‌سوزی‌های گسترده و سریالی روزهای اخیر استان فارس در حالی گنجینه‌های طبیعی کشور را از بین می‌برند که مدیریت منسجمی در این بین دیده نمی‌شود. در کشور هنوز به سبک انسان‌های اولیه با بیل و کلنگ به جنگ چنین حوادثی می‌رویم!

با شروع فصل گرما یکی از مهم‌ترین مواردی که منابع طبیعی کشور به خصوص جنگل‌ها و مراتع را تهدید می‌کند وقوع آتش‌سوزی‌های گسترده است. علل مختلفی در بروز چنین حوادثی وجود دارد که عامل انسانی در بسیاری از موارد مشاهده شده است. کمبود امکانات و تجهیزات تخصصی اطفاء حریق و نبود متولی مشخص در این زمینه نتوانسته است تا ستادی اجرایی و چالاک و با امکانات تخصصی لازم برای مقابله با این حوادث در کشور تشکیل شود و متاسفانه هر سال حجم گسترده‌ای از جنگل‌ها و زیست‌گاه‌های طبیعی کشور بر اثر این ناتوانی‌های مدیریتی نابود می‌شود.

بر اساس آمار مرکز آمار و سازمان جنگل‌ها و مراتع ایران، در 7 سال اخیر بالغ بر 11 هزار مورد حریق در عرصه‌های جنگلی و مرتعی ایران به ثبت رسیده که در نتیجه بیش از 125 هزار هکتار جنگل و مرتع از بین رفته است. برای بررسی وضعیت فعلی بد نیست به اتفاقات افتاده در آتش‌سوزی‌های گسترده‌ای که از اواخر هفته گذشته در استان فارس بوقوع پیوست نگاهی بیاندازیم.

نخستین آتش سوزی ساعت 9:30 صبح روز نوزدهم خردادماه در منطقه بلاغی شهرستان پاسارگاد در 110 کیلومتری شمال شیراز رخ می‌دهد که پس از 50 ساعت سرانجام در روز جمعه (21 خرداد) مهار می‌شود. 900 هکتار از مراتع در این حادثه نابود می‌شود.

 

 

دومین آتش سوزی، صبح بیست و یکم خرداد در پارک ملی "بمو" در 10 کیلومتری شمال شیراز آغاز و در شامگاه همین روز در نهایت آتش مهار می‌شد. در این حادثه 75 هکتار از عرصه‌های علفی این پارک آسیب می‌بیند.

سومین مورد آتش سوزی ساعت 15:30 روز بیست و یکم خرداد در "ارژن" از توابع شیراز و در 40 کیلومتری غرب این شهر شعله‌ور شد. حدود چهار هکتار از مراتع بخش، طعمه حریق شدند.

عصر شنبه (22 خرداد) چهارمین آتش سوزی در ارتفاعات منطقه مروارید شهرستان داراب رخ می‌دهد که بر اثر آن حدود پنج هکتار از پوشش گیاهی این منطقه در آتش می‌سوزد.

بعد از ظهر روز یکشنبه 23 خرداد پنجمین مورد آتش سوزی در منطقه "گدارپنبه" در حوالی شهرستان داراب اتفاق می‌افتد که هنوز برآوردی از میزان خسارت‌ وارده به منطقه گزارش نشده است.

با بررسی اخبار و اطلاعاتی که از حوادث آتش‌سوزی روزهای اخیر بدست آمده است دو نکته مهم جلب نظر می‌کند. اول اینکه در گمانه‌زنی‌های انجام شده درباره علت وقوع این حریق‌ها عامل انسانی دخالت داشته است.

حسن فیاض‌پور مدیرکل مدیریت بحران استانداری فارس، دلایلی که برای آتش سوزی‌های اخیر اعلام می‌شود را گمانه زنی‌های غیر قطعی می‌داند و بیان می‌کند: هنوز علت اصلی مشخص نیست اما آنچه مسلّم است اینکه عامل انسانی دخالت داشته است.

24 ساعت از آتش‌سوزی "تنگ خرسی" می‌گذرد هنوز هواپیما و بالگرد آب‌پاش از تهران نیامده است!

نکته دوم در این بین کمبود امکانات اولیه برای مقابله با چنین حوادثی است. نزدیک به 24 ساعت از آتش سوزی "تنگ خرسی" پاسارگاد می‌گذرد اما به دلیل سخت‌گذر بودن منطقه و نداشتن امکانات ابتدایی، نیروهای امدادی برای اطفا حریق با مشکل روبرو می‌شوند و کار به خوبی پیش نمی‌رود، به همین دلیل مسئولان استان از تهران تقاضای اعزام بالگرد و هواپیماهای آب پاش می‌کنند.

 

 

در این بین به گفته فیاض‌پور وزارت دفاع به تعهداتی که با استانداری فارس داشته عمل نمی‌کند، هواپیمای آب‌پاشی در کار نیست و تنها یک بالگرد وارد عملیات می‌شود آن هم تنها برای انتقال افراد و وسایل و آذوقه به نیروهای امدادی نه برای اطفای حریق!

 

 

پشتیبانی در آتش‌سوزی پاسارگاد ضعیف بود و مدیریت واحدی بر نیروهای موجود در منطقه وجود نداشت

حمزه ولوی مدیرکل محیط زیست استان فارس با اشاره به نقاط ضعف در حادثه آتش سوزی جنگل‌های پاسارگاد می‌گوید: در بحث پشتیبانی ضعیف عمل شد و مدیریت واحدی بر نیروهای موجود در منطقه وجود نداشت به گونه‌ای که نیروها پس از 5 ساعت پیاده روی به مناطق صعب العبور درگیر آتش سوزی رسیدند اما امکانات پشتیبانی از آنها در کار نبود.

این کاستی‌ها در شرایطی مطرح می‌شود که به دلیل شرایط جغرافیایی منطقه هر ساله شاهد بروز حوادث مشابهی بوده‌ایم اما متاسفانه اقدامی درخصوص تشکیل یک ستاد مدیریت واحد، تامین تجهیزات سخت‌افزاری مناسب و سازماندهی نیروهای آموزش دیده و متخصص در امر اطفای حریق انجام نشده است. در جهان کشورهایی هستند که به مراتب مساحت جنگل‌ها و مراتع‌شان و حجم آتش‌سوزی‌هایشان بسیار وسیع و گسترده‌تر از اتفاقاتی است که اخیرا مشاهده کرده‌ایم اما با این تفاوت که آنها برای غلبه بر این مشکلات از سال‌ها پیش با رویکرد علمی توانسته‌اند از حجم خسارات وارده بکاهند. برای نمونه به برخی از این موارد اشاره می‌کنیم.

استرالیا از جمله مناطقی است که به خاطر آب و هوای خاصی که دارد مرتبا دچار آتش سوزی می‌شود و از همین روی، تکنولوژی‌های مورد استفاده برای مقابله با حریق در این کشور اهمیت ویژه‌ای دارند. بعد از مرگ هشت کارمند جنگل‌بانی در آتش‌سوزی منطقه Wandilo در استرالیا ‌در سال 1958 دپارتمان حفاظت جنگل  استرالیا مطالعات زیادی انجام داد تا سیستم حفاظتی و امنیتی ماشین‌های آتش‌نشانی خود را بهبود بخشد.

 

 

یگان اطفاء حریق در استرالیا سال 1949

یکی از این تکنولوژی‌های جدیدی که اخیرا در این کشور به کار گرفته شده نوعی ربات بهره‌مند از توربین است که به نام"TAF20" معروف است. این توربین رباتیک قابلیت‌های متعددی دارد که از آن جمله می‌توان به امکان شلیک جریانی از آب با برد 90 متر و همچنین اسپری کف تا مسافت 60 متر اشاره کرد. علاوه بر این، یک فن قدرتمند هم برای این ربات در نظر گرفته شده است که می‌تواند دود را از فضای یک اتاق پاکسازی کند.

 

 

یکی دیگر از قابلیت‌های چنین رباتی کنترل از راه دور تا مسافت 500 متری است به نحوی که می‌توان آن را به سمت موقعیت‌هایی گسیل داد که بیش از اندازه برای آتش‌نشانان خطرناک است.

استرالیایی‌ها چگونه یک قدم جلوتر هستند؟

 شهردار ایالت "نیو ساوت ولز" که با مبلغی برابر با 222 هزار دلار آمریکا این ربات را خریداری کرده است می‌گوید: وقتی حرف از مدیریت آتش‌های خطرناک و دیگر شرایط اضطراری در میان بیاید که آتش‌نشان‌ها امکان نزدیک شدن ایمن به آنها را ندارند و برای نمونه با خطر انفجار روبرو هستند، آتش‌نشان‌های نیو ساوت ولز یک گام جلوتر خواهند بود.

کشور کانادا در حدود 4میلیون و بیست هزار مایل مربع (در حدود 10 میلیون کیلومتر مربع) جنگل دارد. در طول یک سال معمولا در کانادا چیزی در حدود 9 هزار آتش‌سوزی در جنگل گزارش می‌شود که به طور میانگین 2.5 میلیون هکتار یا 9 هزار و هفتصد مایل مربع از پوشش جنگل در خلال چنین حوادثی از بین می‌رود. تعداد این حریق‌ها و منطقه‌ای که در آتش می‌سوزد می‌تواند به صورت دراماتیکی هر سال افزایش یابد که خساراتی در حدود 300 تا 500 میلیون دلار در سال به همراه دارد. دو سوم آتش سوزی‌ها در جنگل بوسیله مردم اتفاق می‌افتد در صورتیکه یک سوم دیگر بوسیله رعد و برق اتفاق می‌افتد.

در کانادا بخش‌های دولتی استانی و منطقه‌ای مسئولیت فعالیت‌های مربوط به اطفای حریق را بر عهده دارند. مرکز آتش سوزی جنگل میان فدرالی کانادا یا با نام اختصاری (CIFFC)، مرکزی است که هماهنگی و نظارت برعملیات‌های کنترل آتش در تمام بخش‌های ایالتی و منطقه‌ای را برعهده دارد و تمام واحدهای عملیاتی را به یکدیگر مرتبط می‌سازد.

 

 

آمریکایی‌ها چگونه جنگل‌خواران را خلع ید کردند؟

اطفاء حریق در ایالات متحده تاریخ طولانی و پیشینه قدیمی دارد. در ابتدای قرن بیستم، انواع گوناگون حریق‌هایی که به صورت طبیعی یا دلایل انسانی بوجود می‌آمدند مانند آتش سوزی‌های سال 1872 و 1910 غیرقابل کنترل و مخرب بودند. در اوایل دهه 1960 بر اساس مطالعات اکولوژیکی که صورت گرفت سیاست‌های اطفاء حریق تغییر کرد. بر اساس این مطالعات آتش‌سوزی‌های طبیعی به عنوان یک پروسه طبیعی و لازم برای رشد جدید در نظر گرفته شد. اما با گذشت چند سال عده‌ای از این حوادث سوء استفاده کرده و از آتش برای تبدیل جنگل به زمین‌های بایر استفاده کردند که باعث شد به سرعت سیاست‌ دفاع از آتش‌سوزی تغییر کند و امروزه تنها از آتش‌های کنترل شده به عنوان ابزار کنترل حریق‌های گسترده استفاده می‌شود.

 

 

در آمریکا بخش مسئول این بلایای طبیعی درعرصه‌های طبیعی سازمان خدمات جنگل آمریکا است. این سازمان آژانسی است که زیر مجموعه دپارتمان کشاورزی آمریکا فعالیت می‌کند. در‌سال 2009 بودجه کل این سازمان حدود 6بیلیون دلار بود که 42درصد آن صرف اطفای‌ حریق در جنگل‌ها شد. هم اکنون چیزی حدود 35‌هزار کارمند در 750 منطقه آمریکا  وجود دارند که از این تعداد 10هزار نفر آتش نشان، 737 نفر مجریان قانون و 500 نفر دانشمند مسئول مقابله با چنین حوادثی هستند.

پیشرفته‌ترین روش‌های جهانی برای مقابله با آتش‌سوزی جنگل‌ها

در دنیا روش‌های مختلفی برای مبارزه با آتش سوزی جنگل‌ها وجود دارد که به برخی از آنها اشاره می‌کنیم:

- استفاده از هواپیماهای اطفای حریق و طراحی مکان باند فرودگاه این هواپیماها در نزدیکی جنگل‌ها و عرصه‌های طبیعی

- ماشین‌های آتش‌نشانی بسیار پیشرفته

- بالگردهای اطفای حریقی که به حسگرهای مایکروویو مجهز هستند و می‌توانند به راحتی کانون اصلی آتش را شناسایی کنند

- استفاده از روش‌های آتش‌سوزی مصنوعی کنترل‌شده برای جلوگیری از وقوع آتش‌سوزی‌های بزرگ در مساحت‌های وسیع

- آموزش و فرهنگ‌سازی برای مردم و جوامع محلی نسبت به روش‌های مهار آتش و جلوگیری از آن

 

 

 

با در نظر گرفتن تجربه‌های جهانی ابتدا باید دید مسئول اصلی مقابله با چنین حوادثی در کشور چه نهادی است. معصومه ابتکار رییس سازمان حفاظت از محیط زیست، سازمان جنگل‌ها مراتع و آبخیزداری را مسئول اصلی در موضوع اطفاء آتش‌سوزی جنگل‌ها می‌داند و بیان می‌کند: در ایران وظایف، اعتبارات و تجهیزات مربوط به اطفاء آتش جنگل‌ها در اختیار سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری است و چنانچه آتش‌سوزی رخ دهد، براساس قانون هر استان دارای ستاد مدیریت بحران بوده که که موضوع اطفاء آتش‌سوزی را هدایت می‌کند.

متولی این امر در ایران چه کسی است؟

متاسفانه ابتکار مسئولیتی برای سازمان متبوع خود در نظر نگرفته است و اگر سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری و ستاد مدیریت بحران در هر منطقه قرار است بحث مدیریت آتش‌سوزی جنگل‌ها را مدیریت کنند پس چرا در آتش‌سوزی‌های سلسله وار استان فارس در کنترل آن نتوانستند به موقع عمل کنند و دست به دامان نیروهای مردمی شدند و این حجم خسارت بر منابع طبیعی وارد شده است؟

سوال دوم که می‌شود پرسید این است که آیا با استفاده از وسائل ابتدایی چون بیل و کلنگ و سطل آب می‌توان در برابر این حوادث آن هم در حجم وسیع به میدان رفت؟ چرا در دوره پسابرجام که وزیر راه و شهرسازی خبر از خرید هواپیماهای متنوع از خارج می‌دهد فکری برای خرید هواپیماها و بالگردهای پیشرفته آب‌پاش در دولت وجود ندارد؟

با این وجود و نبود مدیریت واحد و بدون امکانات مناسب، دور از ذهن نیست که هر سال حجم بالایی از جنگل‌ها و زیست‌گاه‌های طبیعی کشورمان از دست برود و به جای آن مسئولان به انتشار یادداشت در رسانه‌ها اکتفا کنند. با این وجود باید نشست و دید محیط زیست طبیعی ما می‌سوزد و شاید روزی هواپیمای آب‌پاشی از تهران برسد!

به کانال سرزمین جاوید بپیوندید : telegram.me/sarzaminjavid

0 0
نجمه جمشیدی   1395/3/29 15:59:58

آتشي كه دوباره دراين نزديكي‌ است
جنگل‌ها در آتش مي‌سوزند، مردم با بيل و كلنگ به جنگ آتش مي‌روند و مسئولان نيز غافلگير مي‌شوند؛ داستاني كه هرساله تكرار مي‌شود. هفته گذشته يك‌سوم جنگل‌هاي پاسارگاد با درختاني به‌قدمت 400 سال در آتش سوخت. به‌گفته مدير طرح حفاظت از زاگرس امكان احياي آن به‌صورت جنگل غيرممكن است زيرا احتمال رشد بلوط در كمربند خشكسالي ايران صفر درصد است. جنگل اين سرمايه ملي كه هزاران سال است محافظ و پناه ايرانيان در تمامي ناملايمات بوده؛ با بي‌تفاوتي مسئولان يك شبه دود مي‌شود.
براساس آمار يك ميليون و 300هزار هكتار از جنگل‌هاي زاگرس طي 7 سال گذشته از بين رفته كه آتش‌سوزي سهم بالايي را در اين آمار دارد.
نكته اينجاست كه چرا دولت‌هاي مختلف ايران و مجالس و نمايندگان استاني كه هرساله با موجي از آتش‌سوزي‌ها در فصل تابستان مواجه است تاكنون هيچ اقدامي براي مهار آن نكرده اند. تا چه زماني بايد شاهد فرافكني مسئولان باشيم؛ از يك سو مسئولان از همدلي و همفكري مابين نهادهاي مختلف سخن مي‌گويند از سوي ديگر در مواقع آتش‌سوزي مي‌بينيم كه حتي ادارات داخلي يك استان با يكديگر هماهنگ نيستند چه رسد به نهادهايي مانند محيط زيست، سازمان جنگل‌ها و ستاد مديريت بحران. بعد از يك حادثه آتش‌سوزي و از بين رفتن هزاران هكتار جنگل هم مسئولان با ژست‌هاي دلسوزانه بهانه كمبود امكانات و تجهيزات را دليل نابودي اين ميراث و سرمايه با ارزش ملي اعلام مي‌كنند.
70 درصد آتش‌سوزي‌هاي جنگل متعلق به زاگرس است
«به‌گفته رئیس سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری؛ به‌طور معمول 70 درصد آتش‌سوزی‌های کشور در جنگل‌های زاگرس رخ مي‌دهد.» طبق گفته مدير طرح حفاظت از زاگرس در اين منطقه كه هزاران سال از قدمت آن مي‌گذرد و حدود12 استان كشور را در خود جاي داده؛ تنها 5 ميليون هكتار از 12 ميليون هكتار جنگل‌هاي آن باقي‌مانده است. اين آمارها نشان‌دهنده بحران موجود در زاگرس نيمه‌ جاني كه نفس‌هاي آخر خود را در برابر بي‌تفاوتي مسئولان مي‌كشد؛ است.
يك سوم جنگل‌هاي پاسارگاد در آتش سوخت
هفته گذشته شاهد آتش‌سوزي در جنگل‌هاي پاسارگاد بوديم؛ وسعت جنگل‌های پاسارگاد به‌طور تقریبی 3500 هکتار است که هزار هکتار آن در این آتش‌سوزي از بين رفت. براساس آمار میزان خسارت آتش‌سوزی در هزار هکتار از جنگل‌های پاسارگاد معادل یک میلیون دلار است. شیرین ابوالقاسمی مدیر طرح حفاظت از زاگرس به «قانون» درباره آتش‌سوزي اين جنگل‌ها مي‌گويد: از سال 88 تاكنون كه سازمان حفاظت محيط‌زيست رصد بر جنگل‌هاي زاگرس را برعهده گرفته؛ آتش‌سوزي، انحراف سرشاخه‌هاي آب، تغييركاربري و خشكسالي موجب از بين رفتن حدود يك ميليون و 300هزار هكتار از عرصه جنگلي زاگرس شده است. اين ميزان از جنگل‌هاي زاگرس تنها به‌دلايلي كه عنوان شد از بين رفته و دلايل ديگري همچون كرم چوب‌خوار و آفت جزو آن محسوب نمي‌شوند.
تنها 5 ميليون هكتار از 12 ميليون هكتار جنگل زاگرس باقي مانده
ابوالقاسمي مي‌گويد: اوضاع جنگل‌هاي زاگرس از اين هم مي‌تواند خطرناك‌تر شود، خطراتي كه به دلايل گوناگون اين جنگل‌ها را تهديد مي‌كند و اصله اصله بر مرثيه نابودي جنگل‌ها مي‌افزايد.جنگل‌زدايي در ايران شروع شده و هر روز بر شدت آن افزوده مي‌شود.براساس آمار طي 70 سال گذشته 7 ميليون هكتار از جنگل‌هاي زاگرس از بين رفته است و درحال حاضر تنها 5 ميليون هكتار جنگل در زاگرس باقي مانده است. به‌دليل افزايش ميزان بارندگي در سال گذشته و سال جاري، رويش جنگلي بسيار خوبي در زاگرس داشته‌ايم؛ اين مسئله موجب افزايش آتش‌سوزي مي‌شود. يك بي‌مبالاتي كوچك مي‌تواند به يك فاجعه منجر شود.
متولي مهار آتش جنگل‌ها كيست؟
معصومه ابتکار، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست در کانال تلگرامش نوشت:‌ « آتش‌سوزی در شرایط فعلی امر غریبی نیست. در ایران وظایف، اعتبارات و تجهیزات مربوط به اطفای آتش جنگل‌ها در اختیار سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری است و چنانچه آتش سوزی رخ دهد، براساس قانون هر استان دارای ستاد مدیریت بحران بوده که موضوع اطفاي آتش سوزی را هدایت می کند. هلی کوپتر، هواپیمای آبپاش و سایر تجهیزات در اختیار ستاد مدیریت بحران و فرماندهی مربوط به سازمان جنگل‌هاست، بنابراین طلب هلی کوپتر از این سازمان فقط نشانه بی‌اطلاعی درخواست‌کنندگان از شرح خدمات و تقسیم وظایف دستگاه‌های دولتی است. »آتش‌سوزي جنگل‌ها به‌گفته رئيس‌سازمان محيط‌زيست اتفاق عجيب و غيرعادي نيست كه از وقوع آن غافلگير شويم. اتفاقي است كه هرساله رخ مي‌دهد و هزاران هكتار از جنگل‌هاي زاگرس را مي‌بلعد و مسئولان نيز طبق روال هميشه به‌طور دائم درحال غافلگيري هستند. آنچه در ميان تمامي اين آتش‌سوزي‌ها مشترك است، نقش پررنگ مردم و دست روي دست نگذاشتن آنها است. ميانگين اعزام تجهيزات و بالگرد از اولين پيام مخابره شده درخصوص آتش‌سوزي حدود 7 ساعت است. اين درحالي است كه در اين مدت مردم محلي با بيل يا حتي دست خالي به جنگ با آتش مي‌روند.
كمبود تجهيزات به‌دليل عدم ارزش‌گذاري منابع زيستي است
ابوالقاسمي درباره امكانات و تجهيزات مهار آتش‌ در جنگل‌ها مي‌گويد: « امكانات و تجهيزات بسيار كم است؛ اين كمبود تجهيزات به‌دليل در اولويت نبودن براي مسئولان است چراكه تاكنون منابع پايه و زيستي در كشور ارزش‌گذاري نشده‌اند. آنها نمي‌دانند اگر يك متر‌مربع از جنگل از بين برود نمي‌توان با ميلياردها تومان آن را ارزش‌گذاري و احيا كرد. ما به‌ازاي خدماتي كه از اكوسيستم گرفته‌ايم هيچگاه به آن اجازه نداده‌ايم، خود را احيا كرده و به‌حالت اوليه بازگردد. متاسفانه سهم ارگان‌هاي دولتي در اين كار كمتر از مردم نبوده است. بسياري از وزارتخانه‌ها با تصميمات غيركارشناسي موجب از بين رفتن هزاران هكتار از جنگل‌هاي زاگرس شده‌اند. به‌عنوان مثال، جهادكشاورزي در جنگل‌هاي زاگرس به‌صورت مجاني زمين و آب در اختيار كشاورز و باغدار قرار مي‌دهد كه به كشاورزي بپردازد. يعني درخت بلوطي كه عمر 500 ساله مي‌كند و ريشه در آب دارد و نيازي به آبياري ندارد را قطع مي‌كنند؛ جنگل را به باغ تغيير كاربري مي‌دهند و در آن درخت سيبي مي‌كارند كه عمر نهايت 15 ساله دارد و براي توليد يك كيلو ي آن 840 ليتر آب نياز است. تمامي اين فجايع تحت عنوان «معيشت مردم» انجام مي‌شود. حال پرسش اين است كه اين چه معيشتي است كه طبيعت را به تاراج ببريم و محصولي توليد كنيم كه صرفه اقتصادي نداشته باشد؛ در نهايت هم يك معيشت ناپايدار بيش نيست. »
امكان احياي جنگل پاسارگاد صفر است
مدیر طرح حفاظت از زاگرس با اشاره به آتش‌سوزي در جنگل‌هاي زاگرس در بخش پاسارگاد، بيان مي‌كند: جنگل‌هاي پاسارگاد به‌دليل ناحيه بياباني اطراف آن مانند يك تكه از بهشت در آن منطقه بود. اين جنگل‌ها به‌دليل قرارگيري در كمربند خشك ايران؛ ابتدا بايد به‌شكل مرتع احيا شوند كه حداقل 50 سال زمان نياز دارد و متاسفانه بايد گفت تنها در اين منطقه مي‌توانيم مرتع داشته باشيم نه جنگل؛ زيرا احتمال رشد بلوط در چنين محيطي كه در كمربند خشكسالي است صفر درصد است. به‌همين راحتي با بي‌مبالاتي و عدم امدادرساني به‌موقع در مهار آتش؛ صدها هكتار از جنگل‌هاي زاگرس كه طي صدها سال به‌وجود آمده بودند، طي تنها 48 ساعت دود شد و به هوا رفت. علي تيموري مدير دفتر صيد و شكار سازمان حفاظت محيط زيست به «قانون» درباره صدمات آتش‌سوزي بر حيات‌وحش جنگل‌ها مي‌گويد: شما تصور كنيد هنگامي‌كه لاك يك لاك‌پشت كه بسيار سخت و محكم است به طور كامل نابود شود؛ چه بلايي بر سر مابقي حيوانات مي‌آيد. كمبود امكانات و تجهيزات مهار آتش موضوعي است كه صداي جنگلبانان را درآورده است.تيموري دراين‌باره مي‌گويد:« با همكاري وزارت دفاع، سازمان جنگل‌ها، محيط زيست و مديريت بحران در سال جاري توانستيم تجهيزات ازجمله بالگردها را براي اطفاي حريق ساماندهي كنيم. همچنين تمام مناطقي كه سابقه آتش‌سوزي دارد را شناسايي و در آنجا پاسگاه‌هايي را مستقر كرديم كه به‌صورت مرتب پايش مي‌شوند و سنسورهاي حريق نيز نصب شده است. درصورت اعلام حريق ميانگينحدود 15 دقيقه طول مي‌كشد تا بالگردها به آن منطقه اعزام شوند. يكي از اقدامات ديگر ما در سازمان، تشكيل ستاد واكنش سريع است. در اين ستاد، سمن‌ها و جوامع محلي را ساماندهي كرده‌ايم و در مواقع آتش‌سوزي آن‌ها را مجهز به آتش‌كوب براي اطفاي حريق مي‌كنيم.» اين مقام مسئول درحالي از اعزام بالگرد در 15 دقيقه سخن مي‌گويد كه براساس آمار حداقل 7 ساعت زمان اعزام بالگرد به مناطق آتش گرفته است. همچنين تشكيل ستاد واكنش سريع تنها در حد همان مردم مانده و خبري از واكنش سريع مسئولان به مسئله آتش‌سوزي جنگل‌ها نيست.