محل تبلیغ شما
ردپای مافیای قطع درختان درپایتخت

تاریخ خبر: 1395/2/3

ردپای مافیای قطع درختان درپایتخت

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

هفته دوم نوروز امسال بود که رئیس کمیته محیط زیست شورای شهر در گفت وگو با ایسنا از قطع شبانه درختان یک باغ در منطقه دروس پایتخت خبر داد و با وجود انکار مسئولان شهرداری؛ اما نه تنها باز هم عضو شورای شهر بر موضع خود مبنی بر قطع درختان باغی 5100 متری پافشاری کرد بلکه با بیان جزئیاتی از این اتفاق، در مورد نقش تعدادی مشخص در تخریب باغات تهران هشدار داد.

 

به گزارش خبرنگار«شهری» خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، در جلسه علنی 17 فرودین ماه امسال، محمد حقانی رئیس کمیته محیط زیست شورای شهر با اشاره به ارائه گزارشی به وی در ایام نوروز مبنی بر قطع درختان باغ دروس که در ملکی در بلوار شهرزاد واقع شده بود و انکار مسئولان شهرداری تهران در خصوص عدم قطع این درختان، اظهار کرد: در این آدرس دو پلاک وجود دارد که در ملک 1200 متری قرار بود چهار درخت با مجوز شهرداری جابه‌جا شود اما مالک مابقی درختان را نیز بدون اجازه قطع کرده است. همچنین از طرف همسایگان باخبر شدیم که به دلیل عدم مقاوم‌سازی و نیلینگ، برخی از درختان دچار ریزش شده‌اند.

وی همچنین در ادامه سخنانش در صحن علنی شورا افزود: ما درختان شهر را از بین برده‌ایم و این جایی برای کتمان ندارد و متأسفانه هر دفعه نیز مدیریت شهری از افراد متخلف حمایت کرده است؛ چرا که در این ملک 144 درخت باید باشد، بروید ببینید من چه دروغی دارم به مردم بگویم و درخت‌ها را بشمارید که 47 اصله درخت از این تعداد وجود ندارد.

 

حقانی با بیان اینکه یک جمعیت 20 تا 30 نفری هستند که باغ‌های تهران را نابود می کنند، در بخش دیگری از سخنان خود در صحن شورای شهر، گفت: «فردی که اقدام به قطع درختان کرده با پنج بادیگارد در محله تردد داشته و این در حالیست که این فرد همان کسی است که درختان منطقه 4 را قطع کرده است و باید بگویم که تعدادی هستند که به جان باغات تهران افتاده‌اند.»

 

 

مافیای قطع درخت نداریم!

 

 

در مقابل این اظهارات مجتبی عبدالهی معاون خدمات شهری تهران در گفت وگو با خبرنگار شهری ایسنا با رد وجود مافیای قطع درختان در تهران، افزود: این موضوع صحت ندارد.

 

وی با بیان اینکه اگر این موضوع وجود دارد، مشخصات این افراد و یا شرکت مذکور را اعلام کنند تا مسئولان دستگاه قضایی با آنها برخورد کند گفت: ممکن است شرکتی در زمینه جابجایی درختان فعالیت تخصصی داشته باشد اما اینکه بگوییم در تهران مافیای قطع درخت وجود دارد این حرف درست نیست.

 

برغم تکذیب مافیای قطع درختان از سوی معاون شهرداری تهران، حقانی رییس کمیته محیط زیست شورای شهر تهران بار دیگر بر ادعای خود مبنی بر وجود مافیا در تخریب باغات تاکید کرد و به ایسنا گفت: تعدادی مشخص در تهران فعالیت کرده و به جان باغات پایتخت افتاده‌اند، بگونه‌ای که باغات را از افراد، نهادها و مردم خریداری کرده و با بی توجهی به باغ موجب از بین رفتن آن می‌شوند و پس از آن از شهرداری مجوز ساخت و ساز دریافت می‌کنند.

 

وی با بیان اینکه این مافیا وجود دارد و اگر از تک تک این افراد اطلاعات دقیقی داشتم آنها را به قوه قضائیه معرفی می‌کردم ، گفت:‌ چرا که این افراد تحت عناوین مختلف و با شگردهای مختلف درختان را از بین می‌برند.

حقانی با بیان اینکه براساس قانون «حفظ و گسترش فضای سبز»، مسئولیت اداره باغ برعهده مالک است اما در صورت کوتاهی مالک، شهرداری باید نسبت به آبیاری و حفاظت از درختان اقدام کند، افزود: وظیفه شهرداری است که نسبت به صیانت از باغات اقدام کند اما این مهمم محقق نمی‌شود و جای سوال دارد؟ چراکه بر نحوه نگهداری باغات از سوی شهرداری ایراداتی وجود دارد و باید اصلاح شود تا باغات تخریب نشوند.

به گزارش ایسنا، اصرارها و انکارها به پای ثابت تمام بحث‌ها بدل شده است و این موضوع جدیدی نیست؛ اما آنچه برای همگان مسلم است اینکه عمر باغات تهران در حال کم شدن است و باید مسئولان امر در زمینه حفظ و نگهداشت این باغات اقدامی عملی کنند و شاید اصلاح و یا لغو مصوبه برج-باغ که بنا به گفته رحمت الله حافظی رئیس کمیسیون سلامت شورای شهر در انتظار نظر «از ما بهتران» است مرهمی بر دل باغات تهران شود؛ چرا که شهری که روزگاری نه چندان دور به باغ شهر مشهور بود امروزه به برج شهر تبدیل شده است و باید برای نجات باغاتش فکری کرد.

 

رييس كميته محيط زيست شوراي شهر تهران در گفت‌وگو با «اعتماد»: 
فضاي سبز پايتخت حال و روز خوبي ندارد 

 

يكي از منتقدان به عملكرد شهرداري در مورد وظيفه‌اي كه در قبال درختان و فضاي سبز شهري برعهده دارد؛ محمد حقاني، رييس كميته محيط زيست شوراي شهر است. حقاني در گفت‌وگويي كه با وي داشتيم، از نقص قوانين مي‌گويد و اينكه به نظر مي‌رسد نه در شهرداري و نه درشوراي شهر عزمي جدي براي انجام اين ماموريت و افزايش و تامين سرانه فضاي سبز تهران وجود ندارد؛ گفت‌وگويي از حال و روز اين روزهاي فضاي سبز شهرمان تا سرنوشت بوستان مادر و سرنوشت نامعلوم طرح صيانت از باغ‌ها؛ طرحي كه مي‌تواند باغ‌ها و درختان تهران را نجات دهد.
  آقاي مهندس شما سال‌هاست كه با موضوع درخت و باغ و فضاي سبز سر وكار داريد. چه آن زمان كه معاون خدمات شهري شهرداري تهران بوديد و چه الان كه رييس كميته محيط زيست و فضاي سبز شوراي شهر هستيد. به همين دليل فكر مي‌كنم يكي از مناسب‌ترين گزينه‌ها براي بحث و گفت‌وگو در مورد وضعيت فضاي سبز و درختان پايتخت باشيد. گفت‌وگوي ما هم با همين ديدگاه، نگاهي است به وضعيت فضاي سبز و به خصوص وضعيت درختان پايتخت به مناسب روز درختكاري. بگذاريد صحبت‌هاي‌مان را با يك سوال كلي آغاز كنيم. اينكه مهندس حقاني، حال و هواي درختان و فضاي سبز اين روزهاي تهران را چگونه مي‌بينند؟
حال و روز خوبي ندارند. يعني متاسفانه روز به روز از سطح و ميزان فضاهاي سبز ما بيشتر و بيشتر كم مي‌شود و برعكس، به سرانه ساخت‌وساز شهرمان بيشتر اضافه مي‌شود. اصولا يك شهر از دو بخش كالبدي (يعني ساختمان‌ها و خيابان‌ها و...) و بخش زنده شهري (يعني همين فضاي سبز و رودخانه‌ها و...) تشكيل مي‌شود. براي داشتن شهري ايده‌آل و مناسب براي زيستن، بايد بين اين دو تعادل برقرار باشد. اما در تهران، درطول سال‌هاي گذشته عدم‌تمركززدايي از تهران و هجوم جمعيت مهاجر به اين كلانشهر، باعث شده تا براي تامين مسكن و سرانه‌هاي خدماتي آنها، درختان و باغ‌ها به تدريج قطع و تخريب شوند و جاي خود را به واحدهاي مسكوني، برج‌ها و مجتمع‌هاي تجاري بدهند. اين وضعيت در مورد اراضي كشاورزي هم به همين منوال بوده است. ادامه اين روند باعث شده تا امروز، باغ‌ها تنها دو درصد (يعني حدود 1250 هكتار) از اراضي تهران را به خود اختصاص دهند و اراضي كشاورزي 7/2 درصد (يعني حدود 1800- 1700هكتار) و در مجموع 5/16 درصد از مساحت تهران به اين مقوله يعني فضاي سبز، باغ‌ها و اراضي كشاورزي اختصاص داشته باشد.
  كلا در شهري مثل تهران بايد سرانه فضاي سبز چقدر باشد؟
بستگي دارد. يكي از مشكلات ما در اين بخش اين است كه هنوز تعريف درستي از سرانه فضاي سبز نداريم. هر كسي به شيوه‌اي سرانه فضاي سبز را تعريف مي‌كند. يكي درختكاري حاشيه خيابان‌ها را هم جزو سرانه مي‌داند و يكي باغ‌ها را و ديگري باغچه‌هاي خانه‌ها و اراضي كشاورزي را هم جزيي از فضاي سبز مي‌داند. به همين دليل مقدار فضاهاي سبز هم، متفاوت است. مثلا وزارت
راه و شهرسازي مقدار سرانه فضاي سبز استاندارد در شهري مانند تهران را بين 7 تا 12 متر مي‌داند، اما سازمان محيط‌زيست اين رقم را بين 30تا 50 متر و سازمان پارك‌ها اين رقم را بين 25 تا 50 متر اعلام مي‌كند.
  و آماري از مناطقي كه كمترين و بيشترين سرانه فضاي سبز دارند؛ داريد؟
بله. طبق آمار مناطق 10و 11 كمترين سرانه و مناطق 5 و 19 بيشترين سرانه فضاي سبز را دارند.
  اگر بخواهيد تحليلي علمي از مشكلات پيش رو براي حفظ و صيانت از فضاهاي سبز ارايه بدهيد، چه فاكتورهايي را در اين امر دخيل مي‌دانيد؟
من سال‌هاست كه در اين زمينه تحقيق كرده‌ام. براساس همين تحقيقات، مشكلات حوزه فضاي سبز و درختكاري در تهران را مي‌توان در 8 محور جست‌وجو كرد؛ اول، مشكلات كالبدي: اين مشكل به معضل كمبود زمين مناسب براي درختكاري و ايجاد فضاي سبز در تهران برمي‌گردد. يعني الان زمين‌هاي كمي را مي‌توانيد پيدا كنيد كه بتوانيد آنها را تملك كرده و تبديل به جنگل و بوستان كنيد. چرا ؟ چون در گذشته باغات، ارزش اقتصادي داشتند و وسيله‌اي براي معيشت مردم تلقي مي‌شدند، ولي امروز ارزش زمين در تهران به حدي بالا رفته كه خودش به كالايي سرمايه‌اي و تجاري تبديل شده است و دست به دست مي‌چرخد و تبديل به واحدهاي مسكوني و تجاري مي‌شود و ديگر نمي‌صرفد كه زميني بخواهد تبديل به باغ شود. مساله بعدي، موضوع كمبود منابع مالي و مشكل اقتصادي است. در حال حاضر تمام هزينه‌ها بردوش شهرداري‌ها افتاده و دولت كوچك‌ترين دخالتي در حفظ و صيانت از باغ‌ها نمي‌كند. بودجه شهرداري هم بالاخره محدود است. تا حد مشخصي مي‌تواند براي فضاي سبز و درختكاري هزينه كند. از سويي اين هزينه‌ها به قدري بالا و غير قابل توجيه اقتصادي است كه هيچ يك از بخش‌هاي خصوصي هم تمايلي براي مشاركت در آن ندارد. اينها باعث مي‌شود تا نتوان چندان كه بايد و شايد در اين بخش هزينه كرد. سومين معضل اين بخش، لزوم درآمدزايي توسط شهرداري‌هاست. همان‌طور كه مي‌دانيد شهرداري‌ها خودگردان هستند و بايد خودشان بودجه مورد نيازشان را تامين كنند. اين امر باعث مي‌شود تا براي كسب درآمد از هر دستاويزي استفاده كنند. يكي از ساده‌ترين و راحت‌ترين روش‌هاي كسب درآمد هم فروش باغ‌ها و زمين‌ها به سرمايه‌داران براي كسب سود، به جاي كسب درآمد پايدار است. اين آمار به قدري وحشتناك‌تر مي‌شود كه در سال‌هاي 93 و 94 و حتي بودجه 95، تنها حدود 20 درصد از درآمد شهرداري از محل درآمدهاي واقعي پايدار است. براساس استانداردهاي بين‌المللي، در هر شهر، به ازاي هر نفر شهروند، به سه هكتار فضاي باز، شامل خيابان‌ها و بزرگراه‌ها و فضاي سبز و... نياز داريم، در حالي كه در تهران اين رقم تنها حدود 8 هزار مترمربع به ازي هر نفر است. دليل اين اهمال، سوءمديريت تامين كاربري‌ها يا تصميم‌گيري‌هاي سليقه‌اي در مورد اجراي قوانين يا عدم انطباق طرح جامع شهري با روش بودجه‌نويسي براي شهر و فقدان نظارت كافي از سوي ما در شوراي شهر است.
  و چهارمين معضل؟
معضل بعدي، مساله اقليمي و بعد از آن شرايط زيست محيطي است. يعني اقليم شهر ما اقليمي نيمه‌خشك و خشك است كه نگهداري از درختان و فضاي سبز را مشكل‌تر مي‌كند. همچنين به دليل مشكلات زيست‌محيطي باعث مي‌شود تا كم‌كم چمن‌كاري بيشتر مورد توجه باشد. ضمن اينكه متاسفانه درختاني كه كاشته مي‌شوند، اكثرا با اقليم تهران سازگار نيستند. اما ششمين مورد، مساله فرهنگي است. ما تا امروز موفق نشده‌ايم، به خوبي ضرورت و اهميت درخت و فضاي سبز را به مردم اطلاع‌رساني كنيم.
  فكر مي‌كنم به مواردي كه اشاره‌كرديد بايد موضوع كاستي‌هاي حقوقي و قانوني را هم اضافه كنيد.
دقيقا، اما واقعيت اين است كه ما قوانين خوبي در اين زمينه داريم ولي مشكل اينجاست كه اين قوانين تاكنون اجرايي نشده است. براساس قانون مصوب سال 59، شهرداري‌ها مكلف به حفظ فضاهاي سبز و باغ‌ها هستند. حتي در اين قانون آمده است كه شهرداري بايد باغ‌هاي بدون‌صاحب يا باغ‌هايي كه مالكين آنها براي خشك شدن‌شان به عمد آنها را آبياري نمي‌كنند را آبياري كند. همچنين شهرداري‌ها بايد بودجه‌اي براي تملك باغ‌ها اختصاص دهد.
  خب شهرداري مدعي است كه سالانه ميليون‌ها اصله درخت در تهران مي‌كارد.
بله. من هم شنيده‌ام. حتي مدعي هستند كه تنها در يك سال بيش از 5 ميليون درخت كاشته است. ولي واقعا چه كسي در مورد تعداد آنها تحقيق كرده است؟! ضمن اينكه اگر هم اين آمار حقيقي باشد، من فكر نمي‌كنم 50 هزار اصله آنها هم سبز باقي مانده باشد. آنهايي هم كه سبز مانده‌اند، بعيد است كه بيش از 50،60 سال عمر كنند.
  گويا براساس قانون، شهرداري موظف است براي باغ‌ها شناسنامه‌هايي هم صادر كند. درست است؟
بله. در اين شناسنامه بايد تعداد و بن درختان و كونه‌هاي آنها به دقت عنوان شده باشد. اين قانون در شهر اصفهان اجرا شده ولي در تهران... بدين‌ترتيب مي‌توان با تخريب‌كنندگان باغ‌ها برخورد قانوني كرد.
  به نكته خوبي اشاره كرديد. در حال حاضر جرم كساني كه باغ‌ها را تخريب مي‌كنند، چيست؟
براساس قانون، هر مالك باغي كه عامدا يا آمرا، باغي را از بين ببرد، بايد باغش به نفع مردم مصادره شود و در اختيار شهرداري قرار گيرد اما از آنجايي كه باغ‌هاي ما شناسنامه ندارند، عملا شناسايي متخلفان هم مشكل است.
  جزاي نقدي ندارند؟
چرا، اما با توجه به قيمت‌هاي نجومي ملك در تهران براي مالك كاملا به صرفه است كه بخواهد درختاني را قطع كند و جريمه‌اش را بپردازد و در عوض برجي بسازد. نمونه‌اش همان بوستان جنجالي مادر است!
  راستي قصه بوستان مادر به كجا انجاميد؟
همان طور كه مي‌دانيد بخشي از زمين‌هاي اين بوستان را مردم به شهرداري داده‌اند و بخشي از زمين آن هم متعلق به شهرداري است كه قرار بوده همه آنها به اتفاق به بوستان تبديل شود ولي به لطف خود شهرداري، بوستان «مادر» به يكباره به بوستان «پدر» تبديل مي‌شود. پرونده شكايت كميسيون عالي شهرسازي در مورد اين باغ هنوز در دو شعبه از مراجع قضايي باز است ولي با اين حال شهرداري همچنان به كار ساخت مجتمع‌هاي داخل آن ادامه مي‌دهد و به زودي هم تكميل خواهند شد. حتي به دستور توقف كار كميسيون اصل 90 هم توجهي نكرده‌اند.
  چرا شما مي‌گوييد ساخت و ساز در بوستان مادر غيرقانوني است؟
براساس قانون مصوب سال 85، شهرداري در طول دو بازه پنج ساله (يعني 10 سال) حق ندارد سرانه‌هاي فضاي سبز را تغيير كاربري دهد. اما شهرداري در مورد بوستان مادر اين كار را كرده است. من در مورد اين بوستان 16 سوال از شهردار تهران كردم كه براي هيچ كدام پاسخ درستي نگرفتم.
  خب چرا حل اين نواقص و معايب را از طريق كميته محيط زيست شورا پيگيري نمي‌كنيد؟
چگونه؟ ما الان چند ماه است كه طرح صيانت از باغ‌ها را به صحن شورا آورديم كه يك‌فوريت آن با 24، 25 راي اعضا به تصويب رسيد. طرح يك‌فوريتي به اين معناست كه اين طرح براي تصويب بايد حداكثر تا يك هفته بعد از تصويب يك‌فوريت آن در صحن مطرح شود و اعضا در موردش تصميم‌گيري كنند. ولي تا امروز آقاي چمران اين طرح را مطرح نكرده است.
  در يك كلام، وضعيت درختكاري و فضاي سبز تهران را چگونه ارزيابي مي‌كنيد؟
من هم در يك كلام جواب مي‌دهم: اصلا خوب نيست.

 

 

رئیس کمیته محیط زیست شورای شهر از سایه سنگین برج‌ها بر سر درختان خیابان ولیعصر(عج) گلایه کرد.

 محمد حقانی در گفت‌وگو با خبرنگار«شهری» خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، در مورد کاشت گونه‌های گیاهی ترون و شمشاد در خیابان ولیعصر(عج) گفت: کاشت اینگونه گیاهی در زیر درختان بلامانع است اما باید بگویم که به دلیل سنگ فرش کردن جوی خیابان ولیعصر(عج)، امکان کاشت گونه گیاهی وجود ندارد مگر اینکه در پیاده‌روها که محل نامناسبی است؛ درختی بکارند.

 وی در پاسخ به این سوال که شورای شهر بر کاشت گونه‌های گیاهی در خیابان ولیعصر(عج) نظارتی ندارد گفت: صلابت خیابان ولیعصر(عج)، تکیه بر تاریخ و وضعیت طبیعی آن دارد و باید مدیریت شهری نسبت به حفظ آن اهتمام ویژه داشته باشد.

 حقانی با بیان اینکه باید آب روان و نه قطره‌ای در خیابان ولیعصر(عج) جریان داشته باشد گفت: باید همه درختان در یک ردیف و داخل جوی و نه در پیاده رو کاشته شوند اما متاسفانه اینگونه نیست و اهتمامی برای حفظ درختان این خیابان وجود ندارد.

 وی با بیان اینکه باید سنگ فرش‌های این خیابان جمع شود و در مواردی نسبت به خشکه چینی اطراف درختان اقدام شود گفت: باید آب جاری بدون هیچگونه آلودگی به درختان تزریق شود.

 رئیس کمیته محیط زیست شورای شهر با انتقاد از وضعیت بلندمرتبه سازی در این خیابان تاریخی گفت: اگر بخواهیم که درختان این خیابان حفظ شود باید بلندمرتبه سازی متوقف شود و طرح موضعی برای نجات این خیابان اتخاذ شود چراکه در آینده نه چندان دور خواهید دید که برج‌های این خیابان چه بلایی بر سر درختان خواهند آورد.

 وی افزود: به دلیل بلند مرتبه سازی ریشه عمیق درختان این خیابان با سیمان و نیلینگ خفه می‌شود و به علت مقاوم سازی ساختمان‌های بلند مرتبه ریشه درختان محبوس شده و پس از مدتی درختان پژمرده و ناتوان می شوند و در آینده نزدیک درختان خشک می شوند.

 حقانی با بیان اینکه کمیسیون محیط زیست شورای شهر بارها نسبت به بلندمرتبه سازی در این خیابان هشدار داده است گفت: بارها تذکر دادم اما نمی‌دانیم با این تصمیمات چه کنیم؟

به کانال سرزمین جاوید بپیوندید : telegram.me/sarzaminjavid