محل تبلیغ شما
روزجهانی اوتیسم درایران+پرونده

تاریخ خبر: 1395/1/14

روزجهانی اوتیسم درایران+پرونده

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

گردهمایی آبی پوشان در پل طبیعت تهران به مناسبت روز جهانی اوتیسم 14 فروردین ماه برگزار می شود.
این گردهمایی برای حمایت از افراد مبتلا به اوتیسم و به مناسبت روز جهانی اوتیسم برگزار می شود.
گردهمایی آبی پوشان حامی اوتیسمی ها 14 فروردین ماه از ساعت 5 بعد از ظهر در طبقه فوقانی پل طبیعت برگزار خواهد شد.
علاقه مندان می توانند با پوشیدن لباس ابی و برای حمایت از افراد مبتلا به اوتیسم در این گردهمایی شرکت کنند.

ما گروهی از حامیان و والدین دارای فرزند اتیسم با تشکیل کمپین "صدایم شو" تصمیم گرفتیم برای اولین بار صدای فرزاندانمان را به جامعه ایرانی رسانده و گامی در جهت شناخت اتیسم به اقشار جامعه برداریم.

با پرینت ، کپی و تکثیر و انتشار این بروشور ما را در شناخت اتیسم به جامعه یاری دهید


 

مادرانی که فرزندانشان اوتیسم دارند، هر کسی که عزیزی را در خانواده و دوستان و نزدیکان دارد که با اوتیسم زندگی می‌کند، حتی کسانی که در اطراف خود تجربه‌ای از اوتیسم ندارند اما برای تامین حقوق گروه‌های اقلیت اجتماعی دغدغه‌ی اجتماعی دارند، همگی دست به دست هم داده‌اند و کمپین “صدایم شو” را راه اندازی کرده‌اند. این کمپین چه می‌کند؟ اطلاع رسانی در مورد اوتیسم با زبانی ساده و بر اساس تجربه‌های ملموس در خانواده. این افراد علاقه‌مند، کارهای متنوعی می‌کنند: تهیه برگه‌ها یا بروشورهای اطلاع رسانی و توزیع آن در محل‌های عمومی؛ تماس با افراد مختلف برای جلب مشارکت آنها؛ تماس با تصمیم گیرندگان و اعلام نیازهای مختلف؛ و از همه مهم‌تر، استفاده از ظرفیت شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های جدید. فقط کافی است چند خط از مطالب آنها را بخوانید تا با بخشی از ویژگی‌ها و نیازهای افرادی که اوتیسم دارند، کمی آشنا شوید.

شما هم می‌توانید صدای یک کودک دارای اوتیسم شوید و نقشی در اطلاع رسانی در مورد ویژگی‌های این کودکان یا افراد دارای اوتیسم داشته باشید. فقط در همین اول کار یادمان باشد که این افراد را “اوتیسمی” یا “اوتیستیک” صدا نکنیم. حقوق انسانی افراد دارای اوتیسم اقتضا می‌کند که آنها با “فرد” بودن و “انسان” بودن‌شان شناسایی شوند و نه صرفا با ساختن صفت از وضعیتی که دارند.
نشانی کمپین “صدایم شو” در تلگرام و اینستاگرام:
Telegram: @bemyvoice
Instagram: be.my.voice.campaign

 

مرامنامه


٭ما گروهی از مادران دارای فرزند اتیسم و حامیان آنان به دلیل احساس نیاز از نبود آگاهی وضعف اطلاعات کافی در مورد این اختلال در میان افراد جامعه به هدف اطلاع رسانی صحیح، در مورد اختلال اتیسم تصمیم به تشکیل کمپین "صدایم شو" گرفتیم.


٭این کمپین در درجه اول ،متعهد است که با جلب مشارکت خانواده های اتیسم و ایجاد انگیزه در میان آنان برای توضیح این اختلال به جامعه و همینطور جلب حامیان بیشتر به منظور سرو سامان دادن به مشکلات عدیده افراد دارای اتیسم گام بردارد.
٭این کمپین قصددارد با تهیه بروشورها ، بولتن ها و تراکتهای مختلف با مضمون اختلال اتیسم به زبان ساده و با حداقل هزینه به اطلاع رسانی وسیع در سطح جامعه بپردازد.
با آرزوی روزهایی پر از آرامش برای افراد دارای اتیسم ایران زمین

اینستاگرام: https://www.instagram.com/be.my.voice.campaign/

تلگرام: https://telegram.me/bemyvoice

توییتر: ahttps://twitter.com/BeMy_Voice

به بهانه ی روز جهانی اتیسم

 

زمستان با تمام وقار و سنگینی خود رخت سفر بر بست و از سرزمین زیبایمان کوچید و بهار با تمام جلوه های دلفریب خود از راه رسید، رویید و رویاند، خندید و خنداند و ...
 
اما ای کودک پاک و معصوم در خود مانده ی من! چه کسی زمستان سرد و تاریک چشمان تو را به بهار رساند؟ چه کسی لحظه لحظه های تنهایی تو را به روزهای آشنایی پیوند زد؟ چه کسی قطره قطره های اشک تو را به سر انگشت مهربانی از چهره زدود؟ چه کسی دست های تو را در دست گرفت و گفت اگر چه نمی توانم درد و رنج بی پایان تو را تسکین دهم، اما برای تسلی خاطر تو من هم با تو می گریم؟ ...
 
تو نیز فرشته گونه پای بر این دنیای خاکی نهادی، مثل هر فرزند دلبند دیگری، درست همان طور و همان گونه. تو نیز با یک دنیا امید و آرزو قدم در راه زندگی پرفراز و نشیب خود نهادی، برای بودن، ماندن و جاودانه شدن اما ... اما چه زود دست سرنوشت طومار پر شکوه کودکی ات را به تند بادی در هم پیچید و زمستان سرد و غمگین را میهمان همیشگی چشمانت کرد. کدام واژه می تواند گویای بی پناهی و معصومیت تو باشد؟ کدام زبان می تواند ترجمان بی قراری ها، اشک ها، سکوت و تنهایی تو باشد.
 
دوباره با رسیدن سیزده فروردین ماه مصادف با دوم آوریل، قلم هایمان به حرکت در آمده تا یاد آور روز جهانی اتیسم باشد. روزی که در سال 2008 میلادی توسط سازمان ملل به عنوان روز آگاه سازی برای اتیسم نام گذاری شده است.
 
امسال هم مثل سال های قبل می نویسیم که هنوز روز جهانی اتیسم در کشور عزیزمان جایگاهی برای خود نیافته و گرامی داشته نمی شود. فرزندان اتیسم کشورمان هنوز در حاشیه اند و هیچ نهاد و ارگان یا سازمانی بر خود ندیده است که به این معضل بزرگ جامعه ی کودکان بپردازد. اتیسم یک روز دیگر یک مشکل لا ینحل نیست. یک کلاف سردر گم یا یک معمای حل نشدنی نیست. اگر چه هنوز سبب شناسایی و پیشگیری و درمان های دارویی مفیدی برای آن پیدا نشده و هنوز در اول مسیر پژوهش و درمان است، اما قدم های بسیار بزرگی در بهبود و ارتقای توانمندی های این افراد در عرصه زندگی شان برداشته شده است.
 
در سال های اخیر کودکانی که در سنین بسیار پایین تشخیص گرفته و در مسیر صحیح آموزش و درمان قرار گرفته اند پیشرفت های حیرت انگیزی از خود نشان داده اند. در این راستا افرادی هستند که دلسوزانه به تحقیق و پژوهش و آزمودن راه های نرفته برای بهبودی و ارتقای سلامت این بچه های آسمانی پرداخته و بدون هیچ گونه چشم داشتی برای این کودکان عزیز کوشیده اند. امروز به زبان قاصر خود و به مناسبت روز جهانی اتیسم پاس می داریم همه ی تلاش های بی دریغ و دلگرم کننده ای را که در خدمت به این کودکان دلبند صورت گرفته و می ستاییم همه ی کوشش هایی را که فرزندان اتیسم با تمام محدودیت ها و ناتوانی های شان از خود نشان داده و باعث موفقیت خود و شادکامی خانواده های شان و نیز فعالان و متخصصان دلسوز این حوزه شده اند و گرامی می داریم پدران و مادرانی را که با کوهی از مشکلات فرزندان اتیسم خود به مبارزه برخاسته اند و از جان مایه گذاشته اند برای بهزیستی و بهرورزی آنان و می خواهیم ملتمسانه از همه ی مردم عزیز و ایثارگر کشورمان که چشم بگشایند و ببیند آن چه را که در پیرامونشان می گذرد.
 
هر روز که می گذرد خبرهایی می شنویم از فرزندان اتیسم که پله های موفقیت را یکی پس از دیگری و با مشقت بسیار طی کرده و باعث شگفتی همگان شده اند. چه در حوزه های درس و دانشگاه و چه در زمینه ی حرفه آموزی و توان بخشی روز به روز برشمار کودکان اتیستیک موفق افزوده می شود. اما بارها و بارها گفته ایم و بازهم می گوییم بسیاری از این کودکان که شانس بهبود و زندگی در شرایط بهتر را دارند به خاطر عدم وجود امکانات علمی و تخصصی و عملی در دنیای پر از سکوت و انزوای خود مانده اند و سن طلائی آموزش را از دست داده و آسیب های جدی دیده اند.
 
هر روز که می گذرد کودکانی به این جمع افزود می شوند چرا که آمار ابتلا به اتیسم رشد بسیار فزاینده ای داشته است. و باز هم تکرار می کنیم که آموزش زود هنگام و مناسب این کودکان باعث نجات آنان از دنیای دردناک اتیسم می شود. باشد که مردم و مسئولین عزیز در این سال جدیدی که در پیش رو داریم دستی برای کمک به این افراد از آستین همت بر آورند. گرامی باد روز جهانی اتیسم.
 

سازمان ملل متحد هر سال روز دوم اوریل (13 فروردین ) به مناسبت روز جهانی اتیسم شعاری را برای این روز درنظر می گیرد که شعار امسال، استخدام، مزیتی برای بیماران اوتیسمی، انتخاب شده است
این روز برای اولین بار در سال 2008توسط مجمع عمومی سازمان ملل و به اتفاق آرا با هدف افزایش آگاهی در مورد این بیماری شکل گرفت
هر کشور، به گونه ای خاص این روز را یادآوری می کند، برای مثال در آنتاریو در کانادا، به مناسبت این روز پرچمی برافراشته می شود و در انگلیس و ایرلند برای حمایت از این بیماران، لباس راحتی (لباس مناسب منزل) به تن می کنند
***** اتیسم چیست
 
اتیسم یک اختلال عصبی است که عملکرد مغز را تحت تاثیر قرار می دهد. این معلولیت رشدی معمولا در سه سال اول زندگی به طور کامل آشکار می شود. معمولا این سه سال اول، دوره طلایی قلمداد می شود و چنانچه در این دوره مربیان و والدین کودک این عارضه را شناسایی کنند و در صورت درمان و رسیدگی می توان کودک را به مدرسه فرستاد و مهارت های زیادی را به او آموخت
برخی از مهمترین نشانه های این بیماری عبارتند از
•دیر به حرف افتادن یا عدم تمایل به صحبت کردن؛ 40 درصد از افراد مبتلا به اتیسم هرگز صحبت نمی کنند

• مشکل در درک دیدگاه گوینده
 
• استفاده از کلمات و عبارت های تکراری
 
• تکرار رفتارهای کلیشه ای مانند تکان دادن دست یا بدن
 
• تمرکز طولانی مدت روی اشیا
 
• خودزنی
 
• پرخاشگری
 
• ناتوانی در بیان اسم
 
• ناتوانی در برقراری ارتباط چشمی
 
• علاقه به بازی های تکراری
 
• خیره شدن به یک شی یا تصویر
 
• فقدان حس همدلی و به اشتراک گذاشتن احساسات
 
• عدم تمایل به ایجاد دوستی با هم سن و سالان
 
معمولا تشخیص بیماری اتیسم بین 21 ماهگی تا 24 ماهگی نوزاد صورت می گیرد؛ البته گاهی اوقات این زمان تا چهار سالگی کودک نیز طول می کشد
***** آمار ها چه می گویند
 
مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها در آمریکا، گزارش جالبی را در مورد اتیسم در سراسر جهان منتشر کرده است 
-از هر 68 کودک در سراسر جهان، یک نفر به اختلال اتیسم
(ASD) مبتلا است 
-احتمال بروز این بیماری در تمام گروه های نژادی، قومی، اجتماعی و اقتصادی وجود دارد
 
-اتیسم در پسران (از هر 42 پسر یک نفر) شایع تر از دختران (از هر 189 نفر یک نفر) است
 
-تحقیقات انجام شده در آسیا، اروپا و آمریکای شمالی، شمار کودکان مبتلا را حدود یک درصد و در کره جنوبی حدود 2.6 درصد نشان می دهد
 
***** عوامل خطر و ویژگی ها
 
-مطالعات نشان می دهد که در بین دو قلوهای همسان
(identical twins)، اگر یک کودک به اتیسم مبتلا باشد، احتمال ابتلای دیگری بین 36 تا 95 درصد است. در دوقلوهای غیر همسان (non-identical twins) در صورتی که یک کودک به این اختلال مبتلا باشد، احتمال ابتلای دیگری صفر تا 31 درصد است 
-پدر و مادری که دارای یک فرزند اتیسمی هستند، در صورت بارداری مجدد، احتمال ابتلای کودک دوم 2 تا 18 درصد است
 
-احتمال ابتلا به اتیسم در افرادی که نقص ژنتیکی یا کروموزومی دارند، به مراتب بیشتر است. حدود 10 درصد از کودکان مبتلا به اتیسم به یکی از اختلالات سندرم داون، سندرم
X شکننده، اسکلروز ناهنجار یا اختلالات دیگر کروموزومی و ژنتیکی مبتلا هستند 
-توانایی فکری 46 درصد از کودکان مبتلا به اوتیسم، در حد متوسط یا بالاتر از حد متوسط است
 
-کودکان متولد شده از والدین مسن، بیشتر در معرض این اختلال قرار دارند
 

***** شعار 2015 روز جهانی اتیسم
 
سازمان ملل متحد هر سال شعاری را برای این روز درنظر می گیرد. شعار امسال، استخدام، مزیتی برای بیماران اتیسمی، انتخاب شده است. بر اساس تخمین سازمان ملل متحد، بیش از 80 درصد از بزرگسالان مبتلا به اتیسم بیکار هستند
تحقیقات نشان می دهد که اکثر کارفرمایان از مهارت های ویژه بیماران اتیسمی بی اطلاع هستند. توانایی افراد مبتلا به اتیسم در تشخیص الگو، استدلال منطقی و توجه به جزییات بسیار بیشتر از افراد عادی است
کمبود آزمایش های حرفه ای، پشتیبانی ناکافی و تبعیض، از مهمترین دلایل این معضل به شمار می آیند
***** با کودک اتیسمی خود چه کنیم
 
والدین کودکان مبتلا به اتیسم نگرانی های زیادی دارند و به دلیل ناشناخته بودن این بیماری، با چالش های بسیاری در سطح جامعه مواجه می شوند
این والدین باید بدانند که این اختلال به کمک افراد آگاه و مشاوره، کاملا قابل کنترل است و به راحتی می توان مهارت های ارزشمندی را به این کودکان آموخت
در صورت مشاهده علایم غیر طبیعی در کودک، بدون تعلل به مراکر درمانی مراجعه کنید و کمک بخواهید. در صورتیکه تشخیص داده شد که کودک به اتیسم مبتلاست، وارد مرحله بعدی می شوید. هرچه زمان تشخیص زودتر باشد، کودک شانس بیشتری برای یادگیری و رشد طبیعی دارد
-در مورد اتیسم بیشتر یادبگیرید و مطالعه کنید
 
هر چه در مورد اتیسم بیشتر بدانید، راحت تر می توانید با کودک خود ارتباط برقرار کنید و او کمتر صدمه می بیند. شما باید در زمینه اتیسم متخصص شوید و بدانید کودک شما از چه می هراسد و به چه چیز پاسخ مثبت می دهد
-کودک خود را با همان شرایط بپزیرید
 
باید بپزیرید که کودک شما عادی نیست و او را با هم سالانش و با افراد عادی مقایسه نکنید. از او به اندازه خودش انتظار داشته باشید
-نا امید نشوید 
-بدانید که مسئول این کودک به طور کامل شما هستید و هیچ فردی غیر از شما نمی تواند پشتیبان او باشد
 
-برای کودک خود برنامه بریزید
 
کودکان مبتلا به این اختلال از داشتن یک برنامه منظم غذایی، تفریحی، استراحت و آموزشی لذت می برند؛ چراکه ذهن آنان کاملا سازماندهی شده است
-او را تشویق کنید و جایزه بدهید
 
در صورتیکه کودک شما مهارتی را فراگرفت یا در کاری موفق بود، او را تشویق کنید و جایزه ای هر چند کوچک برایش تهیه کنید. این کار به او برای آموختن انگیزه می دهد
-به کودک احساس امنیت دهید
 
در خانه فضایی را به کودک بیمار اختصاص دهید که او در آنجا احساس آرامش و امنیت کند. اجازه دهید همیشه حمایت شما را در برابر سایرین احساس کند
-کودک را در محیط های شاد قرار دهید
 
-او را درگیر کارهای ساده کنید و حس مسئولیت پذیری کودک را تحریک کنید
 
- او را سرزنش نکنید
 
این کودکان بیش از بچه های عادی به عشق و پشتیبانی ما نیاز دارند، پس بهتر است با توکل به خدا و یاری گرفتن از افراد دلسوز و غلبه بر استرس های درونی، آنها را با اجتماع آشتی دهیم

 

تنها 30درصد از مبتلايان به اوتيسم از يارانه حمايتي بهزيستي برخوردارند

تنها 30درصد از مبتلايان به اوتيسم از يارانه حمايتي بهزيستي برخوردارند

مديرعامل انجمن خيريه بيماران اوتيسم تبريز به همراه مهديه ـ كودك مبتلا به اوتيسم خود ـ عصر روز گذشته همزمان با روز جهاني اطلاع رساني درباره اوتيسم ميهمان نماينده يونيسف در جمهوري اسلامي ايران بودند.

 

به گزارش بنیان به نقل از ايسنا، دكتر شمس علي قاسمي ـ مديرعامل انجمن خيريه بيماران اوتيسم تبريز ـ كه از 25 اسفند سال 90 تاكنون به همراه كودك مبتلا به اوتيسم و ساير اعضاي خانواده خود با مسئولان مرتبط رسيدگي به اين بيماري در 15 استان كشور ديدار كرده است در آخرين ديدار خود به سراغ نماينده يونيسف در جمهوري اسلامي ايران آمده بود تا ضمن اطلاع رساني درباره بيماري اوتيسم و اقداماتي كه در تبريز در اين خصوص انجام شده است، از حمايت‌هاي دفتر سازمان ملل متحد در ايران نيز برخوردار شود.

قاسمي در اين جلسه با بيان اينكه اختلال اوتيسم يك اختلال نوظهور محسوب مي‌شود كه سابقه آن به سال 1943 باز مي‌گردد اظهار كرد: در ايران هنوز به خوبي به اين بيماري پرداخته نشده است.

وي با بيان اينكه كودكان اوتيسم تبريز مكان خاصي براي مراجعه و توانبخشي نداشتند، به تاسيس انجمن خيريه بيماران اوتيسم تبريز اشاره كرد و گفت: وسعت نيازها و تنوع اختلالات مبتلايان به اوتيسم ايجاب مي‌كند كه كارشناسان زبده در اين زمينه تربيت شوند و جالي خالي اين موضوع حفظ مي‌شود.

به گفته قاسمي، كودكان اوتيسم اغلب توانايي گفتار ندارند و اندام‌هاي حركتي آنها به صورت بهينه حركت نمي‌كند، بنابراين به كار درماني نياز دارند.

وي همچنين با اشاره به اينكه تمركز كودكان اوتيسم به شدت آسيب ديده و نمي‌توانند با ديگران به خوبي ارتباط برقرار كنند افزود: بنابراين اين كودكان بايد دائما تحت برنامه‌هاي رفتاردرماني قرار داشته باشند.

قاسمي با اشاره به اينكه همه اين موارد هزينه‌هاي بسياري را مي‌طلبد اظهار كرد: در عرصه آموزش نيز كودكان اوتيسم بايد از برنامه‌هاي آموزشي مستمر و مداوم برخوردار باشند و وزارت آموزش و پرورش و وزارت علوم بايد براي اين منظور تمهيدات لازم را پيش بيني كنند.

اغلب كودكان اوتيسم امكان بازگشت به زندگي را دارند

قاسمي با بيان اينكه اغلب كودكان اوتيسم امكان بازگشت به يك زندگي طبيعي را دارند خاطر نشان كرد: اگر زمينه كاردرماني و آموزش آنها فراهم شود بسياري از آنها مي‌توانند يك زندگي طبيعي داشته باشند.

وي در عين حال با بيان اينكه برخي از كودكان اوتيسم به هر دليلي نمي‌توانند به زندگي عادي بازگردند خاطر نشان كرد: هنوز زير ساختي براي اين دسته از كودكان اوتيسم فراهم نشده است.

وي بر ضرورت توجه رسانه‌ها به اين موضوع و مشكلاتي كه كودكان مبتلا به اوتيسم با آن مواجه هستند تاكيد كرد و گفت: دستگاه‌هاي مرتبط نظير سازمان بهزيستي و وزارت خانه‌هاي آموزش و پرورش، كار و رفاه اجتماعي و علوم نيز بايد دست به دست هم دهند و در اين حوزه برنامه‌هاي ويژه‌اي تدارك ببينند.

مديرعامل انجمن خيريه بيماران اوتيسم تبريز با بيان اينكه هزينه‌هاي نگهداري از كودكان اوتيسم ماهانه 100 هزار تومان برآورد مي‌شود، اظهار كرد: دستگاه‌هاي مربوطه بايد كمك بيشتري به اين هزينه‌ها در نظر بگيرند.

وي در پاسخ به اینکه در خصوص اينكه آيا وعده راه‌اندازي مدرسه كودكان اوتيسم كه از سوي وزير اموزش و پرورش مطرح شده بود، محقق شده است؟ توضيح داد: وزارت آموزش و پرورش در تمامي استانهاي كشور كلاسهاي ويژه اوتيسم را در مدارس استثنايي داير كرده است.

مديرعامل انجمن خيريه اوتيسم تبريز ادامه داد: اين در حالي است كه وزير آموزش و پرورش وعده راه اندازي مدرسه ويژه كودكان اوتيسم را مطرح كرده بود كه اين وعده هنوز عملياتي نشده است و كلاسهاي كودكان اوتيسم در كنار كلاسهاي كم توانان ذهني داير مي‌شود.

قاسمي تاكيد كرد: مشكل اصلي در اين خصوص كمبود نيروي انساني كارشناس است بايد در مدارس آموزش و پرورش و كلاسهاي اوتيسم به كار گرفته شود.

وي ادامه داد: مربياني كه با كودكان اوتيسم كار مي‌كنند، اغلب كارشناس اختلالات رفتاري نيستند كه براي رفع اين مشكل آموزش و پرورش بايد اقدامات جدي انجام دهد.

وي در خصوص پوشش بيمه‌اي داروهاي اوتيسم نيز گفت: اغلب كودكان اوتيسم از پوشش بيمه پايه برخوردار هستند و داروهاي آنها تحت پوشش بيمه قرار دارد. قاسمي ادامه داد: اين در حالي است كه شماري از داروهاي خارجي كودكان اوتيسم تنها در تهران در دسترس است و بسياري از كودكان اوتيسم از اين بابت با مشكلاتي مواجه هستند.

اوتیسم چیست؟

اختلالات فراگیر رشد، گروهی از اختلالات روانپزشکی هستند که در آن‌ها مهارت‌های اجتماعی، رشد زبان و مجموعه رفتارهای مورد انتظار، رشد مناسب پیدا نمی‌کنند یا در اوان کودکی از بین می‌روند، به طور کلی این اختلالات زمینه‌های متعدد رشد را تحت تأثیر قرار می‌دهند. در اوایل زندگی ظاهر می‌شوند و اختلال دائمی به وجود می‌آورند. از مشهورترین اختلالات این گروه بیماری‌های طیف اوتیسم یا ASD  می‌باشند که بیشتر شامل سه ویژگی  هستند: 1- نقص در اجتماعی شدن 2- نقص در ارتباط کلامی و غیر کلامی 3- الگوی رفتارهای تکراری و محدود شونده می‌شوند. ولی تنها به این سه ویژگی منحصر نمی‌شود. بیماری‌های طیف اوتیسم نادر نیستند و شیوع آن‌ها در کودکان، بیش از سرطان، دیابت، نقص لوله عصبی و سندرم داون می‌باشد.

 

تغذیه کودکان و بیماری اوتیسم

حدود 50 سال قبل در آمریکا تحقیقات غذایی بر روی کودکان اوتیسمی آغاز گردیده و  و رابطه بینتغذیه کودکان و اوتیسم برای اولین بار کشف گردید. ثابت گردید که اگر برنامه های غذایی صحیح اجرا گردد تاثیر بسیاری در جلوگیری از پیشرفت بیماری اوتیسم در کودکان نیز دارد.

 

نکته ای که در این تحقیقات مشخص گردید این بود که هیچ برنامه غذایی  یکسانی  را نمی توان برای تمام این کودکان اجرا نمود و باید نوع حساسیت های غذایی هر یک به طور جداگانه تست و آزمایش شود تا بهترین نتیجه برای آن گرفته شود .

 

آزمایشات  انجام شده برای یافتن علت اوتیسم احتمال اثر سموم محیطی، مواد غذایی سمی، رژیم غذایی ناکافی از نظر مواد مغذی، مشکلات سیستم ایمنی، استرس اکسیداتیو و استرس احساسی به عنوان عوامل مهم تاثیرگذار بر بیماری اوتیسم را ثابت نموده است.

 

مطالعات دیگر افزایش سطوح نوروترانسمیترهایی همچون سروتونین و اختلال در GABA و فعالیت کولینرژیک را بررسی نموده‌اند. تحقیقات  و بررسی های بسیاری نیاز است تا رابطه محکمی بین وراثت و نوروپاتولوژی و اوتیسم یافت شود. از تحقیقات ژنومیکس مشخص نموده است که کودک مبتلا به اوتیسم ممکن است نیاز به اسیدهای چرب ضروری بیشتر، مواد مغذی آنتی اکسیدان مثل ویتامین‌های E، C، A و نیز سلنیوم، مکملیاری روی و کلسیم داشته باشد.

 

گلوتن (پروتئین موجود در گندم) و کازئین (پروتئین موجود در شیر و لبنیات) در ایجاد بیماری اوتیسم بیش از دیگر مواد غذایی  مورد اتهام هستند. و باید از تغذیه کودکان اوتیسم حذف گردند.

 

یبوست و اسهال که در این بیماران معمول است، ظاهراً نقشی در بیماری بازی می‌کنند.
التهاب روده، در کودکان اوتیسم و بهبودی با محدودیت غذایی کازئین و گلوتن گزارش شده است. بسیاری از متخصصان معتقدند که رژیم غذایی بدون گلوتن و کازئین، ناراحتی‌های معده و روده‌ را کاهش می‌دهد و باعث بهبود در گوارش و بهبود در رفتار و تمرکز کودک می‌شود، چرا که کودکان اوتیسم غالباً دارای ناراحتی‌های گوارشی بوده و در اکثر موارد از مشکلاتی چون یبوست، نفخ کردن و برگشت غذا رنج می‌برند و رفتارهای نابهنجار و بدرفتاری کودک تنها راه انتقال ناراحتی‌های او است.

 

تغذیه کودکان چگونه باعث تشدید و یا وخامت اوتیسم می شود؟

بطور کلی این فرضیه وجود دارد که اوتیسم میتواند حاصل از بی نظمی موجود در سیستم ایمنی بدن باشد که بدنبال آن سیگنالهای مخرب و واکنشهای شیمیایی در بدن و در سلولهای سفید خون ایجاد میشود و این فرضیه وجود دارد که کودکان اوتیسم به غذاهای مخصوصی پاسخ منفی میدهند که عمدتآ این غذاها حاوی دو پروتیین به نام  گلوتن ( پروتیین موجود در گندم و ) و کازیین ( پروتیین موجود در شیر و لبنیات) بوده و این خود باعث افزایش همان واکنشها و سیگنالهای مخرب شیمیایی در بدن شده و این سیگنالها و تغییرات شیمیایی در بدن مسول ناهنجاریهای مغزی و رفتاری حاصله در کودکان اوتیسم میباشد. پس میتوان نتیجه گرفت که نوع تغذیه کودکاندر بهبود و یا وخامت بیماری موثر میباشد.

 

 

 

 

 

تغذیه کودک,اوتیسم در کودکان,تغذیه سالم کودکان

گلوتن و کازئین باید از لیست تغذیه کودکان اوتیسمی حذف گردند

 

غذاهای ممنوعه در تغذیه کودکان اوتیسم :

-در ابتدای لیست گندم و محصولاتش شامل انواع نان، بیسکویت، ماکارانی، کیک، کلوچه، و ...

- شیر و محصولاتش  شامل شیر ، ماست ، بستنی ، کشک و انواع  پنیر و ....

 

-تمامی غذاهای آماده، کنسروها، چاشنی‌ها، رنگ‌های مصنوعی، ادویه‌جات، فلفل قرمز، شکلات، شکر و هر آنچه دارای شکر و یا حتی شیرین کننده‌های مصنوعی و افزودنی‌ها و نگهدارنده‌ها .

 

-شکر و تمام محصولات تهیه شده با آن باید به شدت در رژیم غذایی کودکان محدود شوند که شامل انواع نوشیدنی‌ها، شیرینی‌جات و … می‌باشد و بهتر است شكر در هیچ شکلی مصرف نشود و به جای آن عسل جایگزین گردد.

 

-تقریبا می توان اذعان نمود که تمام مواد غذایی مصنوعی و فراوری شده روی کودکان اوتیسمی اثر سوء دارند و باعث ایجاد خشونت و رفتارهای تکراری  و کلیشه ای شدیدی می گردند. پس این مواد باید حتما از رژیم غذایی کودکان اوتیسم حذف گردد.

 

-رنگها در این بیماری نقش بسیاری دارند از جمله رنگ نارنجی

 

-نوشابه ها  خصوصا نوشابه های مشکی ( چون از مواد محرک بیشنری استفاده می کنند ) اثر بسیار  وحشتناکی در رفتار کودکان اوتیسمی دارد .

 

-بعضی از این کودکان نسبت به ادویه جات تند و محرک مانند فلفل ممکن است واکنش نشان دهند پس بهتر از تغذیه کودکان حذف گردند.

 

-مواد نگه دارنده ای که در کنسروها و صنایع بسته بندی مورد استفاده قرار می گیرند نیز در مضان اتهام قرار دارند.

 

تغذیه مناسب کودکان اوتیسم :

-در رژیم غذایی کودکان اوتیسم بهتر است به جای گندم  از چاودار یا ذرت استفاده نمود.

-به جای شیر می توان از شیر یا شیر خشک بدون کازئین یا شیر سویا و محصولات سویا استفاده نمود.
به طور کلی تغذیه کودک اوتیسم باید به شکل طبیعی آن نزدیک باشد و غذا باید تازه باشد.

 

میوه‌ها و سبزیجات تازه: میوه‌ها و سبزی‌ها منبع خوب ویتامین‌ها، مواد معدنی و آنتی‌اکسیدان‌ها هستند و دارای آنزیمی می‌باشند که مسئول سم‌زدایی در بدن است که کودکان اوتیسم فاقد آن می‌باشند. این مواد غذایی بهتر است به صورت خام و تازه در سبد تغذیه کودکان اوتیسم قرار داشته باشند. (مانند سالاد و یا تکه‌های خرد شده میوه یا سبزی به عنوان میان‌ وعده).

 

انواع گوشت قرمز و سفید: بهتر است پروتئین با ارزش بیولوژیک بالا مانند انواع گوشت قرمز، مرغ، ماهی و تخم‌مرغ قسمت اعظم غذای کودک را تشکیل دهد و باز هم تاکید این است که بهتر است تازه باشد و در خانه طبخ شود.

 

آب: آب به شکل معدنی و تصفیه شده برای جلوگیری از یبوست به مقدار زیاد توصیه می‌شود. همچنین آب همراه با لیمو و عسل بهترین نوشیدنی برای کودکتان می‌باشد.

 

 

 

 

 

تغذیه کودکان,اوتیسم در کودکان,تغذیه سالم کودکان اوتیسمی

تغذیه کودکان اوتیسمی باید به صورت طبیعی و نه فرآورده ای باشد

 

ویتامین‌ها و مواد معدنی مورد نیاز در تغذیه کودکان 
استفاده از منیزیم و مگادوز ویتامین‌ها، دارای تاثیر بسیار عالی در کودکان اوتیسم است . استفاده از ویتامین B و سایر ویتامین‌های مشابه و مواد معدنی برای این گروه از بیماران  نیز بسیار سودمند بوده است.

 

سود بخشی مگاویتامین تراپی در درمان بیش فعالی، اختلال یادگیری و عقب افتادگی ذهنی در بیماران اوتیسم ثابت شده است. بسیاری از تشنجات کوکان اوتیسمی نیز به طور مطلوب به مگاویتامین‌تراپی جواب داده است. 
(( مگا ویتامین = دوز مصرفی بالا از ویتامین ))

 

1. اسیدهای چرب امگا-3
در تغذیه کودکان اوتیسم حتما باید امگا3 وجود داشته باشد چرا که مقدار  اسیدهای چرب امگا-3  در خون بچه‌های اوتیسمی پایین‌تر از دیگر کودکان می‌باشد.
اسیدهای چرب امگا-3 در ماهی و روغن ماهی یافت می‌شوند و این اسیدهای چرب ریسک بیماری‌های عصبی- روانی را در بزرگسالان  را نیز کاهش می‌دهند.

 

کمبود یا عدم تعادل اسیدهای چرب امگا- 3 ممکن است در دوران کودکی باعث تشدید بیماری‌های تکاملی عصبی از جمله اختلال بیش فعالی، کم توجهی، اختلال در خواندن و نوشتن کلمات علیرغم مشاهده طبیعی و تشخیص صحیح آن‌ها، از دست دادن نسبی توانایی انجام فعالیت‌های هماهنگ عضلانی و بیماری‌های طیف اوتیسم شود.

 

کودکان اوتیستیک که با مکمل امگا-3 تحت درمان قرار گرفتند، والدینشان از بهبود سلامت کلی، الگوی خواب، بیش فعالی، توجه و مهارت‌های شناختی آن‌ها خبر دادند و اما مکانیسم علمی آن هنوز به طور کامل در  بیماران اوتیسم  وجود ندارد.

 

2. منیزیوم  در تغذیه کودکان:

مطالعات مختلف تاکنون تاثیر ویتامین ب6 را در درمان اوتیسم نشان داده است و کمتر دارویی بوده است که تاکنون توانسته باشد در این طیف وسیع از کودکان اوتیسمی تاثیر گذاشته باشد و اثر ویتامین ب6 در بهبود رفتار این کودکان ثابت شده است.

در مطالعات ابتدایی حدود 40 درصد کودکان اوتیسم تغییر رفتاری نشان دادند و عده کمی حساسیت ( شب ادراری – تحریک پذیری – حساسیت به صدا ) نشان دادن که با اضافه کردن منیزیوم به این ویتامین تعداد آنها به شدت کاهش یافت و نتایج مثبت بسیار بالاتری را  نشان داد که شامل رفتار تحریکی کمتر – خشونت کمتر – تماس چشمی بهتر – سخنوری بهتر – علاقه بیشتر به اطراف و به طور کلی  کودکان عادی تر شدن .

یکی از وظایف منیزیوم ایجاد پیام بین عصب و عضله است .

 

3. نقش سلنیوم در درمان اوتیسم :

سلنیوم یك ماده معدنی كمیاب است كه در خاك و غذا یافت میشود. این ماده یك ضد اكسیدان قوی است بنابراین از واكنش های شیمیایی مضر كه در سلولهای بدن اتفاق می افتد، جلوگیری می كند.

سلولهای حمایت شده بهتر قادرند در مقابل بیماریهایی نظیر بیماری قلبی، سرطان و اختلالات وابسته به سن از خود مقاومت نشان دهند.

 

بیشتر ما سلنیوم كافی از رژیم غذایی دریافت نمی كنیم. وقتی كه سطح سلنیوم بدن پایین باشد بیشتر در معرض خطر بیماریهای مختلف هستیم زیرا سیستم ایمنی بدن تنبل میشود و مواد سمی در خون ساخته میشود.

 

تحقیقات نشان داده است كه مصرف سلنیوم به همراه ویتامین «ای» سلامت عمومی بدن را تقویت می كند و در درمان یا پیشگیری بسیاری از بیماریها مؤثر است.
سلنیوم در ساختن سلولهای سفید به بدن كمك می كند و از این طریق سیستم ایمنی را علیه بیماری و عفونت ، فعال و بیدار نگه می دارد. به عملكرد طبیعی كبد، تیرویید و پانكراس كمك می كند خصوصا در کودکانی که دارو مصرف می کنند کمک شایانی می کند .

 

تغذیه کودکان اوتیسمی باید به صورت اولیه طبیعی و نه فرآورده ای باشد. این بدان معنی است كه از غذاهای كنسرو شده، فریز شده و آماده پرهیز كنید.
وقتی غذاها به صورت فرآورده غذایی درآیند سلنیوم آنها از بین می رود.
ناگفته نماند که مصرف بیش از اندازه سلنیوم به صورت مکمل در تغذیه کودکان با اختلالات رفتاری همراه است.

 

منابع غذایی خوب منیزیم عبارتند از : دانه ها ، مغزها، آجیل ، سبزیجات برگی شكل مثل كلم ، اسفناج و ... ، غلات سبوس دارو حبوبات مثل لوبیا و سویا و... . تصفیه كردن غلاتی مانند آرد گندم و برنج و فرآیند غذاها مانند شكر، سبب از بین رفتن املاح از جمله منیزیم می شود.

 

بهبود بیماری اوتیسم با رژیم غذایی حذف گلوتن و کازئین 
بسیاری از متخصصان و حتی بسیاری از والدین بر این باور می‌باشند که مهارت‌های اجتماعی و تکلم در فرزندانشان با این رژیم از تغییرات مثبت قابل توجهی برخوردار می‌شود. البته لازم به ذکر است که این رفتارها و نتایج مثبت با چندین ماه رعایت رژیم و البته رفتارها و واکنش‌های منفی ابتدایی همراه می‌باشد.

 

ضعف این رژیم غذایی کودکان
این رژیم غذایی نسبتاً رژیم گرانی است و دسترسی به آن نیز سخت است و دنبال کردن آن نیز کمی مشکل می‌باشد چرا که بسیاری از غذاها باید از لیست تغذیه کودکان حذف گردد و اگر در تنظیم ان دقت کافی نشود می‌تواند سبب یک تغذیه ناکافی و نامناسب در کودک شود؛ در نتیجه کودک باید همواره با مشورت پزشک و متخصص تغذیه از رژیم درمانی و ویتامین درمانی و مکمل درمانی خوبی برخوردار باشد و تمامی نیازهای تغذیه ای خود را از طریق مکمل‌های توصیه شده دریافت کند.

 

گردآوری: گروه سلامت بیتوته

هفته نامه سلامت - سمیه مقصودعلی: اوتیسم که شاید این روزها اسم آن را بیشتر شنیده باشید و لادن طباطبایی، بازیگر نام آشنای سینما و تلویزیون نیز در برنامه «مهربانو» که از شبکه 3 پخش می شد، سعی کرد تا حدی در مورد آن اطلاع رسانی کند، نوعی اختلال رفتاری عصبی است که آمار مبتلایان به آن در حال افزایش است.

طبق آمار رسمی سازمان جهانی بهداشت، در سال 1975 از هر 5 هزار نفر، یک نفر به اوتیسم مبتلا بوده اما در سال 2004 این میزان به یک در 166 نفر رسیده و در سال 2014 از هر 42 کودک یک نفر مبتلا به اوتیسم بوده است.

امروزه دیگر تصویری که از یک کودک مبتلا به اوتیسم داریم، یک فرد ناتوان و گوشه گیر نیست، بلکه می دانیم اوتیسم طیف گسترده ای از علائم را به همراه دارد. آنچه در ادامه می خوانید، حقایقی درباره این بیماری به روایت دکتر میترا حکیم شوشتری، فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران است.

 

20 نشانه کودکان مبتلا به اوتیسم


1- کودک مبتلا به اوتیسم اختلال تکلم دارد

از نظر کلامی، کودک مبتلا به اوتیسم دچار تاخیر است. کودکان به مرور که بزرگ می شوند، درک بیانی بالاتری در مقایسه با قدرت بیان دارند. یک کودک طبیعی در یک سالگی می تواند تک کلمه ادا کند و در 1.5 سالگی 3-2 کلمه را با هم ترکیب می کند اما کودکان مبتلا به اوتیسم یا کلام ندارند یا در مقایسه با سن شان دچار تاخیر کلامی اند یا کلام دارند اما معنی دار نیست و کلام دیگران را اکو می کنند.

متاسفانه گاهی والدینی را می بینیم که اوتیسم فرزندشان را انکار می کنند. آنها می گویند فرزندم کلام دارد و حتی باهوش است چون در سن پایین می تواند جمله های سنگین و طولانی را بیان کند اما برخی کودکان مبتلا به اوتیسم مثل طوطی کلمات و جمله های اطرافیان را تکرار می کنند.

این به معنی هوش بالای کودک نیست بلکه بدان معنی است که کودک درک و شناختی از محیط اطراف ندارد.

2- کودک مبتلا به اوتیسم «من» نمی گوید

در روند طبیعی رشد، کودکان به محض آنکه «من» را درک می کنند، دیگر از «نام خود» برای بیان خواسته هایشان استفاده نمی کنند در حالی که کودک مبتلا به اوتیسم شناختی از «من» ندارد و خود را با نام صدا می زند؛ مثلا می گوید: «به علی آب بدید!» این نشانه خوبی نیست. حتی کودک مبتلا ضمایر را هم اشتباه استفاده می کند.

20 نشانه کودکان مبتلا به اوتیسم


3- ارتباط کودک مبتلا به اوتیسم یکطرفه است

کودک مبتلا به اوتیسم حتی اگر کلام داشته باشد، نمی تواند درست ارتباط برقرار کند و گفتارش جهت دار نیست. ممکن است محتوای کلام با سنش متناسب نباشد یا بدون توجه به صحبت های دیگران فقط در مورد علایق خود صحبت کند.

در واقع کودک مبتلا به اوتیسم نمی تواند تبادل اطلاعات کند. این کودکان به لبخند یا خستگی دیگران توجهی ندارند و نمی توانند نوبت را رعایت کنند. آنها ارتباط یکطرفه برقرار می کنند و به همین علت ارتباطشان موثر نیست.

4- واژه سازی کودک مبتلا به اوتیسم غیرطبیعی است

ممکن است واژه سازی به شکل بازی در کودکان عادی هم دیده شود اما جایگزین کردن همیشگی واژه ها، مختص مبتلایان به اوتیسم است. مثلا کودک مبتلا به اوتیسم ممکن است همیشه به «باب اسفنجی»، «بنگی» بگوید.

5- اوتیسم گاهی خفیف است، گاهی شدید

در گذشته اوتیسم به 5 گروه تقسیم می شد اما امروزه می دانیم که اوتیسم نوعی اختلال رفتاری است و طیف بندی دارد. ممکن است فردی تمام علائم را داشته باشد و در طیف شدید اوتیسم باشد و به شکل فردی در خودمانده در جامعه ظاهر شود و ممکن است فقط مشکل ارتباطی داشته باشد؛ مثلا نتواند دوست صمیمی داشته باشد و احساسات دیگران را درک کند و در گروه مبتلایان به اوتیسم خفیف دسته بندی شود.

6- کودک مبتلا به اوتیسم ساعت ها با یک وسیله سرگرم می شود

کودک طبیعی مدت توجه کوتاهی دارد یعنی شاید نهایتا 5 دقیقه با یک اسباب بازی بازی کند و بعد آن را رها کند و سراغ بازی دیگری برود. کودک طبیعی چون محرک های مختلف را آزمایش می کند، پیشرفت می کند اما کودک مبتلا به اوتیسم ساعت ها یک بازی تکراری انجام می دهد.

20 نشانه کودکان مبتلا به اوتیسم


7- کودک مبتلا به اوتیسم محو پنکه و لباسشویی می شود

این کودکان به چرخیدن یا به وسایلی که می چرخد مثل پنکه و لباسشویی علاقمند هستند و ممکن است ساعت ها خود را با تماشای آنها سرگرم کنند. ممکن است زنجیری را تکان دهند یا به موسیقی های ثابت واکنش و علاقه شدید نشان دهند.

8- کودک مبتلا به اوتیسم مثل کودکان دیگر بازی نمی کند

این کودکان بازی های تخیلی ندارند. کودکان از 1.5 تا 2 سالگی وارد بازی های نمادین می شوند؛ مثلا ممکن است از یک تکه پازل به عنوان لیوان چای استفاده کنند یا عروسک شان را روی پا بگذارند و تکان دهند. این بازی ها به رشد طبیعی کودک کمک می کند اما مبتلایان به اوتیسم این توانایی را ندارند.

آنها با اسباب بازی ها آنگونه که باید بازی نمی کنند؛ مثلا ممکن است به جای راه بردن ماشین های اسباب بازی روی زمین، آنها را پشت هم بچینند و قطار کنند.

9- تشخیص اوتیسم در بدو تولد ممکن نیست

علائم اوتیسم معمولا از 9 ماهگی قابل تشخیص است اما در 3-2 سالگی کاملا مشخص می شود مگر در موارد بسیار خفیف که ممکن است در نوجوانی یا جوانی تشخیص داده شود. علائم در 3 حوزه ارتباط، کلام و علایق و رفتارهای تکراری دیده می شود.

10- کودک مبتلا به اوتیسم ارتباتط چشمی ندارد

در موارد متوسط تا شدید، این کودکان ارتباط چشمی ندارند اما در موارد خفیف فقط ارتباط کلامی برقرار نمی کنند.

11- کودک مبتلا به اوتیسم نبوغ خاصی در برخی مسائل دارد

متاسفانه دو سوم کودکان مبتلا کم توان ذهنی هستند و یک سوم آنها هوش معمولی دارند. این کودکان در برخی مسائل نبوغ خاصی دارند. مثلا ممکن است علاقه خاصی به سیاره ها داشته باشند و با کمترین تلنگری اطلاعاتی را در این زمینه حفظ کنند و اگر در جمع قرار بگیرند در مورد این مسائل صحبت کنند. معمولا هم به پیام های ارتباطی دیگران مثل اینکه «بس است» یا «خسته شدیم» توجهی ندارند.

20 نشانه کودکان مبتلا به اوتیسم


12- کودک مبتلا به اوتیسم توان همذات پنداری ندارد

کودک مبتلا به اوتیسم درک کاملی از احساسات دارد. او می تواند مادرش را بغل کندو ببوسد یا دلیل گریه اش را جویا شود اما در سنین بالاتر که انتظارها از او بیشتر می شود، ممکن است در این زمینه دچار مشکل شود.

کودک مبتلا به اوتیسم توانایی ذهن خوانی ندارد؛ نمی تواند به محیط توجه کند یا خود را جای دیگران بگذارد و احساسات دیگران را درک کند.

13- کودک مبتلا به اوتیسم تفکر انتزاعی ندارد

تفکر انتزاعی تفکر پیچیده ای است که با رسیدن به نوجوانی کامل می شود. یک فرد عادی در نوجوانی می تواند متوجه ضرب المثل ها و کنایه شود اما این کودکان چنین درکی ندارند. آنها نمی توانند از مسائل نتیجه بگیرند و همین موضوع ارتباطشان را مختل می کند.

14- کودکان مبتلا به اوتیسم یکپارچگی حسی ندارند

این کودکان یکپارچگی حسی ندارند؛ یعنی در برخی از آنها آستانه درد بسیار بالا و در برخی پایین است. بعضی از آنها گاهی متوجه سوختگی های شدید نمی شوند و برخی با کوچکترین ضربه درد شدید حس می کنند. در مورد صدا هم همینطور است؛ گاهی یک کودک مبتلا صداهای بسیار آهسته را می شنود و به آن توجه دارد در حالی که متوجه صداهای بلند مثل صدای زنگ در نمی شود. 

15- اوتیسم درمان پذیر است

متاسفانه والدین برخی از کودکان دچار اوتیسم واقعیت را انکار می کنند چون پذیرش این موضوع سخت است اما با این کار فقط کودک شان را از دوران طلایی درمان محروم می کنند؛ در صورتی که اگر آموزش های لازم، به موقع به کودک در سن طلایی داده شود، احتمال طبیعی تر شدن رفتارها وجود دارد.

در موارد خفیف معمولا اوتیسم را دیر و در نوجوانی و جوانی تشخیص می دهند. وقتی مهارت ها شکل پیدا کرد، دیگر نمی توان آن را تغییر داد. البته اگر بینش را تغییر دهیم، حتی به این افراد در این سن هم می توان کمک کرد؛ مثلا اگر نوجوانی نمی داند کجا باید حین ارتباط صحبت هایش را قطع کند، باید به مادر یاد داده شود با علائم خاصی به فرزندش غیرمستقیم نشان دهد صحبت کافی است.

20 نشانه کودکان مبتلا به اوتیسم


سن طلایی درمان اوتیسم تا قبل از 5 سالگی است. هر چه در سن پایین تری اختلال تشخیص داده و بازتوانی ها شروع شود، احتمال طبیعی شدن بیشتر است اما باید بپذیریم که این کودکان همیشه تا حدودی با سایر همسالان خود متفاوت هستند.

با این همه، متاسفانه برخی از درمانگران هنوز تعریف قدیمی اوتیسم را باور دارند و فکر می کنند این بیماران، ناتوان و گوشه گیر هستند و اگر فردی کلام و فقط علایق خاص و تکراری داشته باشد، می گویند به اوتیسم مبتلا نیست و با تشخیص اشتباه، کودک را از دورانط لایی درمان محروم می کنند.

16- باید توقع خود را از کودک مبتلا به اوتیسم تعدیل کنیم

اگر ناتوانی ها را نادیده بگیریم و فقط به توانایی ها توجه کنیم، مانع پیشرفت کودک می شویم چون به مرور ضعف ها شدیدتر می شود و حتی روی توانایی ها سایه می اندازد.

17- دلیل قطعی اوتیسم معلوم نیست

عوامل مختلفی در بروز اوتیسم نقش دارند اما مهمترین علت آن توارث است. جهش های ژنتیکی در کنار بحث توارث ژن ها در بروز این اختلال دخیل است. موضوع مربوط به یک ژن هم نیست و ژن های مختلف و تعامل آنهاست که باعث بروز اوتیسم می شود.

این بیماری هنوز مرموز است و ناشناخته های بسیاری در مورد آن وجود دارد. تحقیقات زیادی در این زمینه انجام شده و علل مختلفی مثل برخی کمبودهای تغذیه ای در دوران بارداری یا سن والدین یا حتی برخی بیماری های دوران نوزادی و ... را در بروز آن دخیل می دانند که هیچ یک صددرصد مورد تایید نیست.

18- اوتیسم پدیده ای ناشی از شهرنشینی است

این باور، هم درست است؛ هم نادرست. آمار نشان می دهد در مناطق صنعتی میزان شیوع اوتیسم بیشتر است. در بیماری های جدی روانپزشکی کناره گرفتن از شهر و ورود به روستا باعث می شود فرد زندگی بهتری داشته باشد چون زندگی در شهر به مهارت های بیشتری نیاز دارد.

مکان سنجی، مدیریت زمان و جمعیت زیاد، کار را سخت می کند اما در روستا ارتباط ساده تر است و نیازهای سطحی باعث می شود شدت علائم کم شود اما فراموش نکنیم به هر حال کسانی که در شهر هستند، دسترسی بیشتری به خدمات دارند و تشخیص بیماری در آنها ساده تر است.

19- کودک مبتلا به اوتیسم می تواند وارد مدرسه عادی شود

خیلی از کودکانی که اوتیسم خفیف دارند، به مدارس عادی راه پیدا می کنند و اتفاقا برایشان بهتر است زیرا حضور آنها در کنار کودکان دچار اوتیسم که علائم شدید دارند، می تواند باعث بروز رفتارهای کلیشه ای در آنها شود.

20 نشانه کودکان مبتلا به اوتیسم


در مدارس عادی، حضور یک معلم رابط مخصوصا برای کودک کم توان کمک کننده است. برخی از این کودکان حفظیات خوبی دارند اما متاسفانه باید بپذیریم که ممکن است حتی به این کودکان قلدری شود یا مورد آزار جنسی یا تمسخر دیگران قرار بگیرند.

به صلاح کودک است که با کودکان طبیعی حشر و نشر داشته باشد. اینکه درمانگر با او به پارک برود، بسیار خوب است زیرا تعمیم دادن از جمله مسائلی است که این کودکان در آن دچار مشکل هستند.

چنین سرویسی پرهزینه است و به همین دلیل به مادر آموزش داده می شود ارتباطات را در محیط های دیگر اصلاح کند. مسلما باید به سلامت روان مادر هم توجه کرد و فرصت هایی را به وجود آورد تا بتواند برای خود زمانی داشته باشد.
با اینحال، برخی بر این باورند که نباید به اولیای مدرسه در مورد اوتیسم کودکان توضیح داد، چرا که برخی از مدارس ما دید منفی به مسائل روانپزشکی دارند و حتی کودک بیش فعال را در مدرسه روی صندلی جدا می نشانند و اگر کودکی آسیب ببیند، همه تقصیرها را به گردن کودک مبتلا به اوتیسم می اندازند. متاسفانه این ضعف ها وجود دارد و به اصلاحاتی در این زمینه نیازمندیم.

20- اوتیسم هم درمان دارویی دارد، هم درمان نگهدارنده

تعداد داروهای شیمیایی و حتی رژیم های غذایی که برای درمان به کار می رود، زیاد است. مکمل B6، امگا 3 و حتی رژیم های بدون گلوتن یا پرپروتئین گاهی برای این کودکان توصیه می شود اما هیچ یک تاثیر فوق العاده ای ندارند. 

اگر علائم شدید باشد، مثلا کودک خنده های بی مورد یا حرکت های کلیشه ای یا تشنج و رفتارهای خودآزار داشته باشد، داروهایی برای حذف و طبیعی شدن رفتار او تجویز می شود که موثر هم است.

اوتیسم چيست؟

اوتیسم يک بيماري نيست بلکه يک اختلال رشد در عملکرد مغز است.فراد اتيستيک سه نوع علامت را نشان مي دهند: روابط اجتماعي ضعيف، مشکلاتي در ارتباط کلامي و غيرکلامي، و نيز علائق و فعاليتهاي محدود. اين علائم در سه سال اول زندگي بروز مي کند و به نظر مي رسد که در سرتاسر زندگي ادامه پيدا مي کند. اگرچه داروي خاصي براي درمان اوتیسم وجود ندارد، وليکن شروع زودتر آموزش، ضروري است چرا که ممکن است موجب بهبودي رشد اجتماعي و کاهش رفتارهاي نامطلوب گردد. و احتمال دارد افراد اوتیسم بتوانند زندگي نرمالي داشته باشند.

از هر 10 هزار نفر، 10 الي 20 نفر به اوتیسم مبتلا هستند که اين آمار بستگي به تشخيص معيارهاي قابل استفاده دارد. گاهي اختلالات مشابه موجب مي شود 2 تا 3 برابر ، به آمار افزوده شود. نسبت پسرهاي اوتیسم 4 برابربيشتر از دخترها است و اين اختلال بين تمام نژادها وهمه طبقات جهان، با شدت متفاوت به چشم مي خورد.

چندين نشانه وجود دارد، که به طور زياد و غيرمعمول در بيشتر افراد اوتیسم مشاهده مي شود، مثل خودآزاري و رفتارهاي پرخاشگرانه. اين رفتارها ممکن است طولاني مدت باشند و اين ثابت مي کند که تغيير اين گونه رفتارها کار مشکلي است و لذا از سوي افرادي که با او زندگي مي کنند و درمانگران و مربيان آموزشي او تلاش مضاعفي را مي طلبد. فرمهاي خيلي خفيف آن، مشابه يک اختلال شخصيتي همراه با ناتواني در يادگيري است.

 

به چه کسي اوتیسم مي گوييم؟

اوتیسم يک اختلال نافذ رشد است. بعضي از پزشکان براي افراد اوتیسم از واژه اختلال حواس استفاده مي کنند چرا که دامنه دقت آنها پايين و علائم شان متفاوت است. اوتیسم در بعضي از افراد ممکن است اصلا تشخيص داده نشود مخصوصا آنهايي که علائم خفيفي دارند يا چند معلوليتي هستند. محققان چندين معيار براي تشخيص اوتیسم دارند.

بعضي از معيارها که بسيار استفاده مي شود عبارتند از:

در بازيهاي اجتماعي و تخيلي يا ناتوان هستند يا به گونه اي ضعيف عمل مي کنند.

آنها در دوست يابي ناتوانند.

توانايي شروع يا ادامه مکالمه را ندارند.

داراي حرکات کليشه اي ، تکراري و زبان غيرمعمول مي باشند.

به چيزهايي ( الگوهاي محدود ) که مورد علاقه شان است به طور غيرعادي توجه مي کنند.

به نظر مي رسد علاقه مند هستند، کارهاي يکنواختي را به صورت روزمره انجام دهند.

به قسمتهايي از اشيا دل مشغولي دارند.

اين علائم براي تشخيص اوتیسم کافي نيست آنها اغلب با اختلال نافذ رشد شناخته مي شوند و به طريق ديگري مشخص نشده اند. به بعضي از افراد که علائم اتيستيکي دارند و در مهارتهاي زباني رشد خوبي دارند سندرم آسپرگر مي گويند. تعدادي از بچه ها در سال هاي اول زندگي نرمال به نظر مي رسند سپس مهارتهاي خودشان را از دست مي دهند و رفتار اتيستيکي نشان مي دهند آنها ممکن است با اختلال از هم گسيختگي کودکي شناخته شوند. "سندرم رت" شامل دختراني است که ويژگيهايي مثل رشد ناکافي مغز، حمله هاي ناگهاني، مشکلات عصبي داشته و با رفتارهاي اتيستيکي شناخته مي شوند."PDD-Nos" ، "آسپرگر"، "CDD" و "سندرم رت" همه در طيف اوتیسم قرار مي گيرند. مشکلات شنوايي ممکن است ما را براي تشخيص اوتیسم گيج کند، بچه هايي که داراي تاخير گفتاري هستند بايد از نظر شنوايي چک شوند.

بعضي از بچه ها علاوه بر مشکل اوتیسم دچار مشکل شنوايي هم هستند نيمي از بچه هاي اتيستيک بهره هوشي زير 50 دارند، 20 درصد بين 50 تا 70 و 30 درصد بالاتر از 70 مي باشند تخمين زدن بهره هوشي در بچه هاي کوچک اوتیسم مشکل است چون آنها مشکلات رفتاري و زباني دارند و اين امر به نوع تستها و چگونگي طراحي آن بر مي گردد. درصد کمي از بچه هاي اوتیسم نبوغ خاصي دارند. اين اشخاص در بعضي از زمينه ها محدوديت هايي دارند، اما مهارتهاي فوق العاده اي در زمينه ي موسيقي، رياضيات، نقاشي يا تجسم فکري دارند.

 

 

علائم رايج اوتیسم چيست؟

بچه هايي که برچسب اوتیسم دارند در رفتارهاي اجتماعي دچار مشکل مي باشند. افراد اوتیسم ممکن است به هنگام ناميده شدن عکس العملي نشان ندهند و از نگاه کردن به اشخاص اجتناب کنند. آنها اغلب داراي لحن يکنواخت هستند و در واکنش به احساسات ديگران، از طريق حالات چهره اي مشکل دارند و همچنين هنگام صحبت کردن با ديگران در مورد رفتارهاي مورد علاقه شان از نگاه کردن به صورت ديگران اجتناب مي کنند و آنها از اثر منفي رفتارشان روي افراد اطلاعي ندارند، و به نظر مي رسد که از احساسات ديگران در مورد خودشان بي اطلاع هستند.

تعدادي از بچه هاي اوتیسم درگير يک سري حرکات تکراري از قبيل حرکت پاندولي وچرخاندن مو با دستهايشان هستند يا رفتارهاي خودآزاري از قبيل کوبيدن سر دارند، آنها دوست دارند صحبتهاي ديگران را تکرار کنند و به جاي به کار بردن ضمير من ، نام خود يا ضمير ديگري را به کار ببرند تعدادي از آنها با يک صداي آهنگين در مورد موضوعات مورد علاقه شان صحبت مي کنند يا به کساني که با آنها صحبت مي کنند بي اعتنا هستند. آنها در تشخيص صداها، حس لامسه و ديگرحواسشان، پاسخ مناسبي نمي دهند آنها نسبت به درد احساس کمي دارند و ممکن است يکي از حواسشان برتر از ديگري باشد که چنين حسهاي غيرمعمولي ممکن است در علائم رفتارهاي آنها تأثير داشته باشد، مثل اجتناب از بغل شدن.

به کانال سرزمین جاوید بپیوندید : telegram.me/sarzaminjavid

1 0
ali   1395/1/15 09:53:33

رشد فزآینده اوتیسم در گیلان/ اینجا «تکرار» عذاب‌آور شده است
رشد فزآینده اختلال «اوتیسم» در گیلان و نبود امکانات لازم برای رشد کودکان اوتیسمی در استان شرایطی فراهم آورده که والدین این کودکان نگران آینده فرزندانشان باشند.
خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها- مریم قاضی زاده: جیغ که می زند به یکباره صدای جیغ همه بلند می‌شود و به دنبالش نظم کلاس به هم می‌ریزد.

یکی در گوشه‌ای ایستاده و در خودش فرو رفته و دیگری به بقیه نگاه می‌کند تا ببیند چه می‌کنند و او هم تقلید کند و در این میان یکی دیگر از بچه‌ها همچنان در حال جیغ زدن است. این تنها یک برداشت خیلی کوتاه از چند ساعت حضور در جمع کودکان اتیسمی است. کودکانی که هر کدامشان نابغه‌ای مخفی‌اند که تنها به دلیل اختلال موجود در مغزشان که در نهایت منجر به ناتوانی در پردازش صحیح اطلاعات شده، قادر نخواهند بود مانند سایر کودکان از زندگی عادی برخوردار باشند.

«اوتیسم» ناشناخته بی درمان

«درخودماندگی» یا «اوتیسم» نوعی اختلال رشدی (از نوع روابط اجتماعی) است که با رفتارهای ارتباطی، کلامی غیرطبیعی مشخص می‌شود.

این اختلال که در پسران شایع‌تر از دختران است با علائمی نظیر رفتارهای تکراری، بی توجهی، نداشتن واکنش مناسب به محرک‌های بیرونی و به طور کلی اختلال در ارتباط تا پیش از سه سالگی بروز می‌کند.

علّت اصلی این بیماری ناشناخته بوده و باعث اختلال بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی می‌شود.

۲۰۰ هزار کودک اوتیسمی در ایران

بر اساس آخرین آمار ارائه شده توسط سازمان بهزیستی کل کشور، اگر چه بیش از ۲۰۰ هزار کودک اوتیسمی در ایران شناسایی شده اما این آمار جدای از اینکه از میانگین جهانی بالاتر است، با رشد فزآینده‌ای نیز روبرو بوده و کشور با موجی از این بیماری در سال‌های آتی روبرو خواهد بود.

در استان گیلان و شهر رشت نیز تعداد کودکان اوتیسمی شناسایی شده ۴۰۰ نفر گزارش شده که بر اساس پیش بینی‌ها و با در نظر گرفتن شرایط آمار واقعی از این تعداد بیشتر خواهد بود.

والدین کودکان اوتیسمی حتی اجازه مردن هم ندارند

فرصتی پیش آمد تا با حضور در یکی از کلاس‌های آمادگی جسمانی کودکان اوتیسمی، چند ساعتی را با این کودکان و خانواده‌هایشان سپری کنم.

کلاس در یکی از باشگاه‌های ورزشی شهر و با هدف تقویت فعالیت‌های جسمانی این کودکان، کنترل عضلات و آموزش مهارت‌های جسمانی برپا شده بود. حضور یک فرد غریبه به سرعت توجه بچه‌ها را جلب می‌کند و یکی از آنها که مادرش ارشیا صدایش می‌کند، با جیغی بلند حضور غریبه را به دیگر بچه‌ها اطلاع می‌دهد، صدای جیغ ارشیا جیغ دیگر بچه‌ها را به دنبال داشته و انگار همگی دسته جمعی به غریبه خوشامدگویی می‌کنند. پدر یکی از بچه‌ها جلو آمده و می گوید: وقتی یک کدامشان کار بدی انجام می‌دهند، بقیه هم به دنباله روی از او، کار بد را تکرار می‌کنند.

«تکرار» واژه عجین شده با کودکان اوتیسمی است و همین موضوع به آنها آرامش می‌دهد. تکرار حرکات یکی از بارزترین خصوصیات کودکان اوتیسمی است و به قول مادر یکی از بچه‌ها، وقتی کاری را تکرار می‌کنند، آرام می‌شوند.

مربی در کلاس حرکات تعادلی و تشخیصی را آموزش می‌دهد و هرکدام از والدین به دنبال بچه‌ها، سعی در ترغیب آنها به انجام حرکات دارند. یکی از مادران با صبوری به دنبال پسرش می‌رود و مراقب است تا رفتارهای پرخاشگرانه‌اش آسیبی به خودش و دیگران نزند. به سراغش که می‌روم دوست ندارد خودش را معرفی کند اما دلش پر از درد است و از نگرانی‌هایی حرف می زند که برای آینده فرزندش دارد.

وی به خبرنگار مهر می‌گوید: بچه‌های اوتیسمی حرف شنوی ندارند. یعنی اصلاً درکی از این موضوع ندارند و به همین دلیل رفتارهایشان برای خیلی‌ها عجیب و غریب، پرخاشگرانه و غیر قابل تحمل به نظر می‌رسد.

مادر شایان ادامه می‌دهد: همین تجربه ناپذیر بودن بچه‌های اوتیسمی است که بزرگترین دغدغه خانواده‌ها است و به همین دلیل است که نگرانی برای آینده آنها وجود دارد.

وی از مخارج سنگین نگهداری از کودکان اوتیسمی می‌گوید و می‌افزاید: ماهیانه بین دو تا دو میلیون و ۵۰۰ هزار تومن هزینه نگهداری از یک بچه اوتیسمی است و خوب خیلی از خانواده‌ها نمی‌توانند این هزینه‌ها را پرداخت کنند.

مادر این کودک همچنین از نبود امکانات کافی در استان برای آموزش مبتلایان به اوتیسم گلایه دارد و می‌گوید: یکی از نیازهای مهم کودکان اوتیسمی کار درمانی و گفتاردرمانی است که متاسفانه کیفیت ارائه آن در مراکز دولتی بسیار پایین بوده و در مراکز خصوصی هم بسیار هزینه بر است و برای نیم ساعت تا ۴۵ دقیقه کاردرمانی، مبلغی بین ۴۰ تا ۷۰ هزار تومان دریافت می‌شود و هر کودک بسته به شدت اختلال، حداقل هفته‌ای سه تا چهار ساعت به کار درمانی نیاز دارد.

وی می‌افزاید: با این شرایط به شخصه نگران آینده فرزندم هستم. اینکه در نبود من چه سرنوشتی برای او رقم خواهد خورد و گاهی فکر می‌کنم که والدین کودکان اوتیسمی حتی اجازه مردن هم ندارند.



آموزش با امکانات زیر صفر

میلاد افتخاری مربی کلاس تمرینات جسمانی این کودکان است و از امکانات موجود برای آموزش کودکان اوتیسمی بسیار ناراضی است.

وی به خبرنگار مهر توضیح می‌دهد: یکی از مهمترین و بزرگترین مشکلات کودکان اوتیسمی در گیلان نبود امکانات آموزشی است.

افتخاری می‌افزاید: این کودکان برای حضور در جامعه و تقویت و پروش جسمانی نیاز به یک سری تمرینات دارند که با هدف تحرکات هدفمند که سرعت، چابکی و چالاکی و قدرت تصمیم گیری آنها را بالا ببرد انجام می‌شود و این تمرینات نیاز به امکانات ویژه دارند که متاسفانه حتی حداقل آنها نیز در استان فراهم نیست.

وی ادامه می‌دهد: ایجاد جذابیت در تمرینات یکی از اصول اولیه تمرین دهی به کودکان اوتیسمی بوده و یکنواختی مهمترین عامل دلسردی آنها از انجام تمرینات است ولی متاسفانه هیچ ارگانی به فکر حمایت از این کودکان نیست و وضعیت آموزش آنها روز به روز یکنواخت‌تر و بدتر می‌شود.

خانواده‌هایی که زیر بار هزینه‌های درمان قد خم می‌کنند

حضور غریبه نظم کلاس را به هم زده و بچه‌ها می‌خواهند فرد جدید را کشف کنند. مربی تمرینات جدید می‌دهد و پدر و مادرها به دنبال بچه‌ها می‌دوند تا آنها را مجاب به انجام تمرینات کنند.

یکی از بچه‌ها گوشه‌ای ایستاده و برخلاف دیگر بچه‌ها که در حال جیغ زدن و دویدن به دور سالن ورزشی هستند، در خودش فرورفته و با کشی که در دست دارد بازی می‌کند.

پدر وی یکی از موسسان انجمن اوتیسم گیلان است و به خبرنگار مهر می‌گوید: پدر و مادرهایی که فرزند اوتیسمی دارند باید به درک صحیحی از این بیماری برسند چرا که شرایط طاقت فرسای مراقبت از این کودکان خیلی از زندگی‌ها را دستخوش تغییرات نامطلوبی مثل جدایی والدین کرده است.

علی جعفری ادامه می‌دهد: متاسفانه خیلی از خانواده‌ها که کودکان اوتیسمی دارند به دلیل نوع رفتار فرزندانشان و نبود درک درست جامعه نسبت به این بیماری، منزوی می‌شوند و این امر برای کودکان که برای پیشرفت نیاز به حضور در جمع و ارتباطات اجتماعی دارند، بسیار مضر است.

وی می‌افزاید: علاوه بر این، نبود امکانات رفاهی مانند پارک‌های مناسب برای کودکان اوتیسمی یکی دیگر از معضلاتی است که خانواده‌های کودکان مبتلا به اتیسم با آن دست و پنجه نرم می‌کنند.

جعفری همچنین از قیمت بالای داروهای درمانی برای مبتلایان به اوتیسم گلایه مند است و توضیح می‌دهد: بعضی از بچه‌ها باید دارو بخورند و اغلب داروها هم وارداتی و با قیمت‌های بالا است. برای مثال قرص «استاترا» که تأثیر خوبی هم بر کنش‌های اوتیسمی می‌گذارد، دانه‌ای ۱۰ هزار تومان بوده و هر کودک باید در طول ماه حداقل ۶۰ قرص مصرف کند.

وی تصریح می‌کند: خانواده‌های کودکان اوتیسمی خیلی قانع هستند و توقع زیادی ندارند. تنها خواسته آنها بهره مندی از امکاناتی است که برای رشد و توانمندی کودکانشان نیاز است.




شناخته نشدن نیازهای واقعی کودکان اوتیسم

وجود تعداد قابل توجه کودکان اتیسمی در گیلان و رشد فزآینده این اختلال در استان باعث شده تا جمعی از والدین کودکان اتیسمی که اکثر آنها از قشر متوسط جامعه بوده و به خوبی با مشکلات خانواده‌هایی که دارای فرزند اوتیسمی هستند، آشنایی دارند، به دنبال تشکیل انجمنی جهت حمایت از این کودکان و خانواده‌هایشان باشند.

رئیس انجمن اتیسم گیلان درباره وضعیت کودکان اوتیسم در استان و امکانات موجود برای خدمات دهی به این کودکان به خبرنگار مهر می‌گوید: تاکنون بیش از ۴۰۰ کودک اوتیسمی تنها در شهر رشت شناخته شده که با توجه به رشد بالای این اختلال در استان، پیش بینی می‌شود که تعداد واقعی مبتلایان به این اختلال بالاتر از این تعداد باشند.

داوود قیصر نژاد ادامه می‌دهد: متاسفانه به دلیل نبود درک صحیح از این اختلال، خیلی از خانواده‌ها روی بیماری فرزندشان سرپوش گذاشته و حاضر به معرفی نیستند و این در حالی است که آموزش‌های این کودکان هرچقدر از سنین پایین‌تر آغاز شود، تأثیر گذار تر خواهد بود.

وی با تاکید بر لزوم معرفی این اختلال به جامعه و آموزش نحوه صحیح برخورد با آن می‌افزاید: انزوا و گوشه گیری خانواده‌های کودکان اتیسمی یکی از شایع‌ترین پیامدهای درگیری با این اختلال است تا جایی که حتی برخی از خانواده‌ها برای رهایی از وضعیت انزوا، کودکانشان را به پرورشگاه سپرده‌اند.

رئیس انجمن اتیسم گیلان تصریح می‌کند: شناخته نشدن نیازهای واقعی کودکان اوتیسم از مهمترین معضلات است و هنوز این باور در بین مسئولان مرتبط جا نیفتاده که یک کودک اتیسمی به دوره‌های کاردرمانی، گفتار درمانی و... نیاز مبرم داشته و با توجه به رشد فزآینده این اختلال در کشور باید شرایط مناسبی برای مبتلایان به آن فراهم شود.

قیصر نژاد همچنین مشکلات بیمه‌ای را نیز از دیگر مسائلی می‌داند که خانواده‌ها با آن درگیر بوده و خاطر نشان می‌کند: متاسفانه مراکز تحت پوشش بیمه که خدمات مربوط به کودکان اتیسم ارائه می دهند از کارآیی لازم برخوردار نبوده و پوشش بیمه ای نیز برای سایر مراکز گستردگی لازم را ندارد از این رو بسیاری از خانواده ها یا مجبورند که به خاطر هزینه های گزاف دوره های درمانی را کنار بگذارند و یا در صورت ادامه از طریق مراکز تحت پوشش بیمه، نتیجه مطلوب را دریافت نمی کنند.

فعالیت انجمن اوتیسم گیلان

وی مشکلات موجود در استان را مهمترین انگیزه برای راه اندازی انجمن اوتیسم گیلان دانسته و می گوید: ۵ نفر از موسسان انجمن اتیسم خود دارای فرزند مبتلا هستند و به خوبی با مشکلات موجود آشنایی دارند از این رو انجمن اتیسم گیلان سعی دارد تا با فراهم آوردن شرایطی مناسب برای خانواده این کودکان، حمایت های لازم در این زمینه را به وجود بیاورد.

قیصر نژاد برگزاری کلاس های (پی.آر.تی)، کارگاه های آموزشی مختلف، دوره های آموزشی در خصوص تغذیه و بهداشت روانی کودکان اتیسم، کلاس های ورزشی و آمادگی جسمانی- عضلانی و استخر را از جمله فعالیت های انجام شده توسط انجمن اتیسم اعلام کرده و می افزاید: امید این می رود تا با حمایت مسئولان مربوطه، در راستای خدمت رسانی مطلوب به کودکان اوتیسم استان گام برداریم.

کسی نمی داند که «تکرار» این واژه عجین شده با زندگی فرشته های آسمانی تا به کجا ادامه دارد اما ای کاش رفتار مهرورزی ما نیز تکرار مکرراتی می شد که در نهایت به شرایطی ایده آل برای زندگی این کودکان معصوم می انجامید.

1 0
soheila   1395/1/15 09:44:19

اختلال اوتیسم و نیاز به داشتن رویکردی متفاوت
روز دوم ماه آوریل به‌عنوان روز جهانی اوتیسم شناخته می‌شود و در بسیاری از کشورهای دنیا از این روز به‌عنوان فرصتی برای آگاهی‌بخشی بیشتر در مورد این اختلال و جلب‌توجه دولت‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد به اهمیت ارائه خدمات توان‌بخشی به مبتلایان استفاده می‌شود.

بسیاری از ما تصور درستی از اختلال اوتیسم نداریم. به‌عنوان مثال٬ برخی تصور می‌کنند که افراد اوتیستیک لزوماً کسانی هستند که توانایی تکلم و ایجاد ارتباط با اطرافیان خود اعم از خانواده و جامعه را ندارند و در صورت قرار گرفتن در محیط اجتماع امکان مراقبت از خود را نخواهند داشت.

اما بسیارند افراد اوتیستیکی که در مدرسه‌های معمولی درس می‌خوانند و حتی ممکن است هیچ‌گاه از وجود این اختلال در خود باخبر نباشند. مواردی وجود داشته که افراد در سنین بالای ۳۰ سال و تنها پس از تشخیص بیماری در فرزندشان به وجود علائمی مشابه در خود پی برده و پس از مراجعه به پزشک متوجه وجود این وضعیت در خود شده‌اند.

این نکته را گفتیم تا بدانیم که اوتیسم یک بیماری با علائمی ثابت و قطعی نیست که بتوان با وجود آنها از برچسبی خاص برای افراد استفاده کرد. بلکه به طیفی بسیار گسترده از علائم اطلاق می‌شود که در افراد مختلف شدت و ضعف داشته و بسته به این شدت و ضعف می‌تواند سبب ایجاد درجات مختلفی از ناتوانی در انسان‌ها شود. در یک سمت طیف اوتیسم افرادی قرار دارند که امکان برقراری رابطه کلامی را نداشته و توانایی مراقبت از خویش را نیز ندارند.

در سمت دیگر طیف٬ افرادی قرار دارند که به علت تمرکز ویژه بر روی موضوعی خاص تبدیل به نابغه‌ای در آن رشته مورد نظر می‌شوند. گروهی از این افراد دارای توانایی‌های ویژه در زمینه هنرهایی از جمله موسیقی و همچنین ریاضی هستند. به‌عنوان مثال٬ گفته می‌شود که موتزارت موسیقیدان اتریشی و میکل‌آنژ هنرمند هنرهای تجسمی ایتالیایی از این خاصیت اوتیسم در آفرینش‌های هنری خویش بهره‌مند بوده‌اند.

علائم ناتوان‌کننده اوتیسم شدید

اوتیسم اختلالی تکاملی مرتبط با مهارت‌های اجتماعی٬ زبانی و رفتاری است که شروع شکل‌گیری آن مربوط به دوران پیش از تولد نوزاد انسان است و علائم آن معمولاً در دو تا سه سال ابتدایی زندگی بروز می‌کند. به عبارت دیگر این کودکان در بخشی از روند تکاملی تحت عنوان «تئوری ذهن» با مشکل مواجه می‌شوند. روندی که طی آن کودک این توانایی را به دست می‌آورد که خود را در جای دیگران قرار داده و از نقطه‌نظر سایرین نیز به خود و دنیای اطرافش بنگرد و بدین ترتیب با درک محتوای ذهنی سایر انسان‌ها موفق به برقراری ارتباط با آنها شود.

بر خلاف تصور عموم اغلب نوزادان اوتیستیک تفاوت ظاهری با سایر نوزادان ندارند اما تفاوت‌های رفتاری در آن‌ها وجود دارد که می‌تواند آنها را از سایرین متمایز کند. موارد زیر نمونه‌هایی از این تفاوت‌ها هستند:

– در برقراری ارتباط کلامی دچار اشکال هستند؛ این مشکل می‌تواند به علت ناتوانی در صحبت کردن و یا به علت عدم امکان برقراری رابطه اجتماعی باشد.

– در ایجاد رابطه غیرکلامی از جمله تغییرات حالت چهره با سختی مواجهند.

– برقراری رابطه با اطرافیان نزدیک برای آنها دشوار است.

– پیدا کردن دوست برای آنها بسیار سخت بوده و ترجیح می‌دهند تنها بازی کنند. در هنگام بازی نیز روش‌های خاص خود را دارند که ممکن است از نظر سایرین عجیب و متفاوت به نظر برسد.

– اصرار شدیدی به انجام امور روزانه تحت نظم و روشی مشخص و وسواس گونه دارند.

– دارای حرکات تکراری بدن یا رفتارهای تکراری مثل تکان دادن سر یا انگشتان دست هستند.

نشانه‌های اوتیسم معمولاً اولین بار توسط والدین کودک یا معلم وی در مدرسه مشاهده می‌شود و پس از این شک اولیه است که کودک به سیستم‌های تشخیصی ارجاع داده می‌شود. هرچند تشخیص نهایی معمولاً توسط روانپزشک٬ روانشناس٬ متخصص اعصاب و روان و یا پزشک اطفال دارای فوق تخصص بیماری‌های اعصاب کودکان صورت می‌گیرد. به همین دلیل گاهی فاصله میان شک اولیه توسط والدین یا معلم تا تشخیص قطعی توسط متخصص مربوطه چند ماه تا چند سال طول می‌کشد. تشخیص در موارد شدید آسان است اما در موارد خفیف‌تر چندان ساده نبوده و با علائم بیماری‌های دیگر از جمله تأخیر در صحبت کردن همپوشانی دارد.

آمارها چه می‌گویند؟

آمارهای بین‌المللی حکایت از افزایش بروز اوتیسم در دنیا دارد. در مورد دلایل این افزایش دو فرضیه مطرح است.

فرضیه اول دلایلی مثل افزایش آلودگی هوا٬ استرس‌های فزاینده زندگی مدرن٬ جهش‌های ژنتیکی و یا شبهاتی غیرمستند همچون تزریق واکسن سرخک به نوزادان را عامل این افزایش می‌داند.

اما بر مبنای فرضیه دوم این افزایش آمار به افزایش آگاهی‌های افراد جامعه در مورد این اختلال و استفاده از روش‌های غربالگری و تشخیصی موقرتر مربوط است. جدا از درست یا غلط بودن هرکدام از این فرضیه‌ها٬ آنچه قطعی است تعداد روزافزون افراد دچار اختلال اوتیسم است که نیازمند به کمک هستند.

مشکلات مبتلایان و خانواده‌های آنها در ایران

واقعیت این است که از به رسمیت شناخته شدن بیماری «اوتیسم» در ایران مدت زیادی نمی‌گذرد. حتی می‌توان گفت که در آموزش‌های پزشکی برای دانشجویان پزشکی نیز توجه ویژه‌ای به این اختلال نشده است. تا جایی که بسیاری از پزشکان عمومی شناختی بیش از سایر افراد جامعه نسبت به این بیماری ندارند.

این در حالی است که درصد شیوع اوتیسم در جامعه ایران یک مورد در میان هر ۶۵ تولد عنوان شده است. البته تا زمانی که روش‌های تشخیصی و غربالگری صحیحی برای این اختلال وجود نداشته باشد این آمار بیشتر به یک گمانه‌زنی شبیه است تا داده‌ای علمی. اما با توجه به همین آمار نیز می‌توان نتیجه گرفت که اغلب خانواده‌ها به صورت مستقیم یا غیر مستقیم با فردی مبتلا به اوتیسم در اطراف خود روبه‌رو می‌باشند. این نکته آنجایی اهمیت پیدا می‌کند که بدانیم خانواده و جامعه نقشی بسیار پررنگ در کمک به مبتلایان ایفا می‌کنند.

چه باید کرد؟

در حال حاضر حدود ۵۰ مرکز تخصصی اوتیسم در کل ایران وجود دارد که امکان ارائه خدمات به کودکان و خانواده‌های اوتیستیک را دارند. این آمار نشان می‌هد که بسیاری از خانواده‌ها امکان مراجعه و دریافت خدمات از این مراکز را ندارند.

متأسفانه بسیاری از پزشکان عمومی و یا حتی متخصصان اطفال نیز آشنایی چندانی با روش‌های تشخیصی این اختلال و علائم اولیه آن ندارند و این نکته باعث می‌شود تشخیص و توانبخشی گاهی با تاخیری حتی چندساله مواجه شود و یا کودک با تشخیص نادرست به‌عنوان بیماری دیگری تحت درمان قرار بگیرد.

این در حالی است که تشخیص بیماری مهم‌ترین و اولین گام در جهت کمک به این کودکان است. اگرچه درمان کلینیکی قطعی برای ناتوانی‌های ناشی از اوتیسم وجود ندارد اما هر چه تشخیص زودتر اتفاق بیفتد مراحل توان‌بخشی اثربخش‌تر خواهد بود و این امکان وجود خواهد داشت که با استفاده از روش‌های مختلف٬ توانایی تکلم٬ برقراری روابط اجتماعی و انجام فعالیت‌های مهارتی در کودک ایجاد شود.

به همین دلیل استفاده از روش غربالگری در ماه‌های ابتدایی تولد نوزاد می‌تواند بهترین روش تشخیصی باشد. در حال حاضر تقریباً تمامی نوزادان ایرانی برای دریافت واکسن‌های نوزادی در طی ماه‌های اول تولد به خانه‌های بهداشت و سلامت و یا پزشک خانوادگی مراجعه می‌کنند. در این مراجعه‌ها معمولاً سلامت عمومی نوزاد و مؤلفه‌هایی همچون وزن و قد توسط سیستم بهداشتی رصد می‌شود اما در اغلب موارد پرسنل بهداشتی٬ آموزشی برای ارزیابی ذهنی نوزاد ندیده‌اند و یا در این زمینه مسئولیتی برایشان تعریف نشده است.

بنابراین بایستی در وهله اول والدین و خانواده نوزادان را نسبت به علائم اوتیسم آگاه کرد و در کنار آن از پرسنل بهداشتی خواست تا همزمان با ارائه خدمات واکسیناسیون٬ ارزیابی مولفه‌های ذهنی را نیز در دستور کار خود قرار دهند. با این شرایط بخش مهمی از ماجرا که تشخیص به موقع اختلال است حل خواهد شد. اما آیا این پایان ماجرا است؟

قطعاً این‌گونه نیست. گروهی از کودکان اوتیستیک توانایی حضور در مدرسه‌های معمولی را دارند اما بسیاری از آنها برای حضور در چنین مدرسه‌هایی نیاز به داشتن یک معلم مخصوص به عنوان معلم سایه دارند که بتواند به آنها کمک کند خود را با شرایط موجود وفق دهند. اما گروهی دیگر از این کودکان امکان حضور در مدرسه‌های معمولی را ندارند و نیازمند داشتن کلاس‌های آموزشی با محتوای درسی خاص هستند. بسیاری از خانواده‌ها بودجه و درآمد کافی برای این کار را ندارند و همین باعث می‌شود که مجبور شوند از کودکان خود در منزل نگهداری کنند که طبعاً روند توان‌بخشی کودک را با مشکل مواجه خواهد کرد.

از دیدگاه سازمانی به نظر می‌رسد مسئولیت‌های مربوط به اوتیسم در ایران بر عهده سازمان بهزیستی٬ آموزش و پرورش و سازمان‌های مردم‌نهاد گذاشته شده است. اما از آنجایی که هنوز تقسیم کار و تعیین مسئولیت مشخصی در این زمینه انجام نشده موفقیت‌ها چندان قابل ذکر نیست.

سازمان بهزیستی تمایل دارد که وظیفه آموزش و نگهداری از کودکان اوتیستیک توسط موسسه‌های خصوصی و مردم‌نهاد انجام شود و مدعی است که برای این موضوع بودجه و یارانه لازم را در نظر گرفته است. از طرف دیگر موسسه‌های خصوصی تمایل چندانی برای ورود به این عرصه نشان نمی‌دهند. نکته‌ای که نشان می‌دهد طرح ارائه شده توسط سازمان بهزیستی چندان قابلیت اجرایی و بازده مناسب اقتصادی برای این موسسه‌ها ندارد. در این میان والدین کودکان مبتلا به اوتیسم در ایران مشکلات و نگرانی‌های زیادی دارند. مشکلاتی که گاه آنها را تا مرز افسردگی پیش می‌برد و یا منجر به از هم پاشیدن روابط درون خانواده‌ها می‌شود.

1 0
ehsan   1395/1/15 07:44:42

پیام بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد، به مناسبت روز جهانی آگاهی از اوتیسم
اجتماع بین‌الملل در حال حاضر چالش به رسمیت شناختن دستورکار بلندپروازانه و جهانی 2030 برای توسعه پایدار را در پیش گرفته است. مشارکت برابر و فعال افراد دارای اوتیسم برای دستیابی به جوامع فراگیری حیاتی است که آرمان‌های توسعه پایدار آن را به تصویر می‌کشد.
اوتیسم وضعیتی دائمی است که میلیون‌ها تَن در سراسر جهان را متأثر می‌سازد. این اختلال در بسیاری از کشورها به درستی درک نمی‌شود، و جوامع بسیاری از افراد دارای اوتسیم دوری می‌جویند.
این امر نقض حقوق بشر و هدر دادن توان بالقوه بشر است. اینجانب پویایی و تعهد افراد دارای اوتیسم را دیده‌ام. پیش‌تر در سال جاری، این افتخار را داشتم با جوانی دارای اوتیسم در مقر اصلی سازمان ملل متحد در نیویورک به گفتگو بنشینم. آن‌چه به ویژه اینجانب را تحت تأثیر قرار داد رویکرد نوآورانه او به این مسئله بود که چگونه می‌توانیم به آرمان‌های توسعه پایدار دست یابیم.
در حالی‌که افراد دارای اوتیسم به شکل طبیعی طیف گسترده‌ای از توانایی‌ها و حوزه‌های متفاوت علاقه‌مندی دارند، همگی در ظرفیت تبدیل جهان ما به مکانی بهتر مشترک هستند. سازمان ملل متحد افتخار پشتیبانی از جنبش آگاهی اوتیسم را دارد. حقوق، چشم‌انداز، و رفاه افراد دارای اوتیسم، و همه افراد دارای ناتوانی، مکمل دستورکار 2030 و تعهد آن در خصوص جا نگذاشتن هیچ‌کس پشت سر است.
گذار به بزرگسالی، به ویژه حساس است. اینجانب، به عنوان مدافع ثابتقدم بسیج جوانان جهان برای مشارکت در آینده مشترکمان، تمامی جوامع را فرا میخوانم سرمایه بیشتری به قادر ساختن جوانان دارای اوتیسم اختصاص دهند تا آنان هم بخشی از حرکت تاریخی به سوی پیشرفت باشند.
سال 2016، دهمین سالگرد تصویب کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حقوق افراد دارای ناتوانی است. در روز جهانی آگاهی از اوتیسم، اینجانب به پیشبرد حقوق افراد دارای اوتیسم و تضمین مشارکت کامل و شمول آنان به عنوان عضو ارزشمندی از خانواده متنوع بشری فرا می‌خوانم، افرادی که می‌توانند در آینده‌ای سرشار از کرامت و فرصت برای همگان سهیم شوند.

1 0
نحوی نژاد   1395/1/15 07:17:07

عامل روابط اجتماعی ضعیف در کودکان مبتلا به اوتیسم مشخص شد



مطالعات محققان دانشگاه استنفورد نشان می دهد که کمبود یک هورمون، مهمترین عامل مشکلات اجتماعی کودکان مبتلا به اوتیسم است.


یکی از مهمترین مشکلات این کودکان، عدم توانایی تفسیر حالات صورت و برقراری ارتباط چشمی است.

مطالعات نشان می دهد که عامل این اختلال، کمبود هورمون وازوپرسین، یک نوروپپتید موجود در مغز است.

این هورمون، پروتئینی شبیه به مولکول است که سبب می شود سلول های عصبی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. یکی دیگر از وظایف این هورمون، تنظیم فشار خون است.

عملکرد این هورمون دقیقا مشابه اکسی توسین است. اکسی توسین نوروپپتید دیگری است که رفتارهای اجتماعی را تنظیم می کند.

محققان بر این باورند که این یافته، راه های درمانی توانمدی را برای حل مشکلات کودکان مبتلا به اوتیسم فراهم می کند.

اوتیسم یک اختلال عصبی است که عملکرد مغز را تحت تاثیر قرار می دهد. این معلولیت رشدی معمولا در سه سال اول زندگی به طور کامل آشکار می شود.

معمولا این سه سال اول، دوره طلایی قلمداد می شود و چنانچه در این دوره مربیان و والدین کودک این عارضه را شناسایی کنند و در صورت درمان و رسیدگی می توان کودک را به مدرسه فرستاد و مهارت های زیادی را به او آموخت.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها در آمریکا، گزارش جالبی را در مورد اتیسم در سراسر جهان منتشر کرده است که برخی از مهمترین موارد آن به شرح ذیل است:

-از هر 68 کودک در سراسر جهان، یک نفر به اختلال اوتیسم (ASD) مبتلا است.

-احتمال بروز این بیماری در تمام گروه های نژادی، قومی، اجتماعی و اقتصادی وجود دارد.

-اوتیسم در پسران (از هر 42 پسر یک نفر) شایع تر از دختران (از هر 189 نفر یک نفر) است.

-تحقیقات انجام شده در آسیا، اروپا و آمریکای شمالی، شمار کودکان مبتلا را حدود یک درصد و در کره جنوبی حدود 2.6 درصد نشان می دهد.

در حال حاضر هیچ آزمایش قابل اعتمادی برای تشخیص این اختلال وجود ندارد و با غربالگری رشد شاید بتوان برخی علایم را تشخیص داد

0 2
خبرگزاری مهر   1395/1/14 09:20:52

اوتیسم هدیه شوم مادران مضطرب به فرزندان
امروزه در هزاره سوم که شاهد گسترش استرس ها و اضطراب ها به خصوص در کلانشهرها هستیم مادران با استرس و اضطراب خود می توانند زمینه را برای اوتیسم هموارتر کنند.
به گزارش خبرنگار مهر، اوتیسم یک اختلال رشدی دوره کودکی است. کودکان مبتلا به اوتیسم در تعاملات اجتماعی و برقراری ارتباط احساسی با دیگران مشکل دارند، و اغلب به رفتارهای تکراری علاقه نشان می دهند.

سن شروع این اختلال قبل از سه سالگی است و کودکان دارای این اختلال رفتارهای همچون عدم برقراری تماس چشمی، عدم اشاره مستقیم به اشیا، مشکل در درک احساسات دیگران یا بیان احساسات خود، فرار از بغل شدن یا تماس فیزیکی با دیگران، عدم تمایل به صحبت کردن، مشکل در بیان نیازهای خود از خود بروز می دهند.

تشخیص اوتیسم بسیار مشکل است، زیرا هیچ تست پزشکی برای تشخیص آن وجود ندارد (مانند آزمایش خون و...)، تنها راه تشخیص مشاهده رفتار کودک است. همچنین درمان قطعی برای آن وجود ندارد.

امروزه عامل ژنتیک مهمترین عامل این اختلال شناخته می شود اما اضطراب و استرس مادر در دوران بارداری یکی از عوامل فعال کننده این ژن قلمداد می شوند البته مواد موجود در آفت کش ها و... نیز تاثیر خود را در فعال شدن این ژن دارند. اما نکته مهمی که باید مد نظر قرار داد محیط مادر در دوران بارداری است.

امروزه در هزاره سوم که شاهد گسترش استرس ها و اضطراب ها به خصوص در کلانشهرها هستیم مادران با استرس و اضطراب خود می توانند زمینه را برای اوتیسم هموارتر کنند. این احتیاط نیست بلکه وظیفه مادران است.

اوتیسم در بسیاری از کلانشهرها یک نگرانی مهم برای بهداشت عمومی قلمداد می شود بطوریکه در یکی از بزرگترین پروژه های مطالعاتی آمریکا تا امروز، به نام سید(SEED) با صرف بودجه ای عظیم به دنبال کشف علل این اختلال هستند.

در همین راستا انجمن علمی کودکان استثنایی ایران در فعالیتی موثر اقدام به برگزاری همایش اوتیسم با هدف معرفی روش های درمانی مفید و توجه ویژه به نیازهای والدین با حضور متخصصین مجرب این حوزه در تاریخ ۹ مهر ماه ۹۴ در محل دانشکده روانشناسی دانشگاه تهران نموده است.

سازمان ها و نهاد های مرتبط چون بهزیستی، آموزش و پرورش کودکان استثنایی و دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی در این همایش حضور خواهند داشت.

2 0
پونه . گ   1395/1/14 09:23:49

پاسخ به خبر گذاری مهر در مورد اینکه" اتیسم هدیه ی شوم مادران مضطرب به کودکانشان "
, که باعث شکایت و دل شکستگی خانواده های فرزندان اتیسم بخصوص مادرها شده است:


من مادر یک کودک اتیسمم

خیلی وقته که سفیدی چشمام به قرمزی می خوره
خیلی وقته که لای دفتر شعرم رو باز نکردم و هر مطلبی هم خوندم راجع به دنیای پر رمز و راز اتیسم بوده
خیلی وقته که برنامه ی مورد علاقه امو از تلوزیون تماشا نکردم
خیلی وقته که موسیقی مورد علاقه امو گوش نکردم
خیلی وقته که تو حسرت یه چرت بعداز نهار موندم
خیلی وقته که.........

من مجبورم بخاطر پسرم برم سرکار چون هزینه ی کلاس های پسرم بالاست و همسرم به تنهایی از عهده اش بر نمیاد....
من وقتی از سرکار برمی گردم باید سریع کارهامو انجام بدم چون عصرها پسرم کلاس داره
و شب ها باید به تکالیف مدرسه ی پسرم برسم
من غیر از پسرم یک فرزند دیگه هم دارم که باید به اون هم برسم وگرنه عذاب وجدان می گیرم.....

من شب ها آخرین نفری هستم که می خوابم و صبح ها اولین نفری هستم که بیدار می شم و می گم خدایا به امید خودت

من همه ی این کارهارو می کنم چون پسرم رو باور دارم سخت هست اما شدنیه
و می دونم روزی می رسه که دست پسرم تو دستمه و به همه می گم این پسر منه پسر اتیسم من...
من به پسرم افتخار می کنم

وخدا قوت می گم به همه ی مادرهای بچه های اتیسم که همی شه انگشت اتهام سمت اون ها بوده.....

(پیوست)

فرزندم, نازیننم , ای عزیزتر از جانم
اتیسم هدیه ی شوم من به تو نیست.
اضطراب هدیه ی شوم جامعه به من و توست...
فرزندم من همیشه برای تو بهترین هارو می خواستم و می خواهم
فرزندم من همه ی تلاشمو می کنم تا تو شاد باشی بزرگ بشی و زندگی کنی....
من همه ی تلاشمو می کنم تا جامعه تورو بپذیره...


2 0
mehran   1395/1/14 09:20:04

«تکرار» مهربانی‌های «متفاوت» در آسمان «آبی» اوتیسم
آبی، رنگ اوتیسم و بیماری آنانی است که گرچه ارتباط سختی با دنیای خارج دارند اما جور دیگری مهربانند و چون رفتار تکراری را دوست دارند، این مهربانی را در دل‌های آسمانی‌شان تکرار می کنند.
خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها- میترا بهرامی: چهاردهم فروردین‌ماه روز جهانی اوتیسم است؛ روز آنانی است که بسیار بی‌آزارند و متفاوت. مهربانند، رفتار تکراری را دوست دارند؛ اما ارتباط با دنیای خارج برای‌شان سخت است.

برخی‌شان بسیار باهوش و حتی نابغه اند و گرچه اجتماعی بودن را دوست دارند؛ اما چون تعامل اجتماعی را نمی‌دانند، دیگران طردشان می‌کنند.

رنگ اوتیسم آبی است و هر ساله در چنین روزی کمپین‌های مختلفی در حمایت از مبتلایان اتیسم در دنیا به راه می‌افتد تا حمایت از مهربانانی که تکرار را دوست دارند، بارها و بارها تکرار شود.

اوتیسم چیست؟

متین نصری، کارشناس و مسئول مرکز اتیسم قزوین در گفتگو با خبرنگار مهر اختلال اوتیسم را نوعی اختلال در رشد عنوان می‌کند که مربوط به رفتارها و روابط اجتماعی است و اختلال در برقراری ارتباط، هسته اصلی اختلال اوتیسم محسوب می‌شود.

نصری با بیان اینکه در مواردی، خودآزاری و پرخاش نیز در برخی از مبتلایان به چشم می‌خورد، عنوان می‌کند: این افراد به طور معمول رفتار تکراری مانند پرش یا دست زدن را دوست دارند، به دیگران پاسخ‌های غیر معمول می‌دهند، به اشیا تعلق خاطر دارند و در برابر تغییرات ایستادگی نشان می‌دهند؛ ضمن اینکه برخی از مبتلایان به اوتیسم در زمینه حواس پنجگانه نیز حساسیت‌های غیرمعمول دارند.

وی با بیان اینکه در دنیا از بین هر ۶۰ تا ۷۰ تولد زنده، یک نفر به اوتیسم مبتلاست، می‌افزاید: این اختلال با رفتارهای غیرطبیعی ارتباطی و کلامی بروز می‌کند؛ اما دلیل اصلی بروز این اختلال همچنان ناشناخته است.



این کارشناس بااشاره به تأثیر اضطراب و زندگی‌های ماشینی امروزی بر افزایش تعداد مبتلایان به اوتیسم بیان می‌کند: بر اساس مطالعات انجام شده، احتمال تولد نوزادان مبتلا به اوتیسم در مادران چاق یا دیابتی بیش از زنان سالم است.

نصری با بیان اینکه اختلال اوتیسم در پسران به نسبت دختران بیشتر رخ می‌دهد، می‌گوید: نشانه‌های اختلال رشدی اوتیسم تا قبل از سن سه سالگی خود را نشان می‌دهد و روند طبیعی رشد مغز را در زمینه روابط اجتماعی متأثر می‌کند.

وی در خصوص برخی اعتقادات مبنی بر اینکه کودکان مبتلا به اوتیسم در خانواده‌های متمول بیشتر متولد می‌شوند، ادامه می‌دهد: شرایط اقتصادی، شیوه زیستی و میزان تحصیلات خانواده و پدر و مادر در ایجاد اختلال اوتیسم در فرزندان تأثیری ندارد.

این کارشناس انجام گفتار درمانی و کاردرمانی، ویزیت مستمر به وسیله متخصصان مغز و اعصاب و روانپزشکی اطفال، بررسی وضعیت حسی و حرکتی از سوی کاردرمان، خواندن کتاب قصه، نقاشی و نیز موسیقی‌درمانی را از جمله نیازهای مبتلایان به اوتیسم عنوان می‌کند.

نصری با تأکید بر اهمیت ورزش کردن در کودکان مبتلا به اوتیسم می‌گوید: انجام حرکات ورزشی منظم برای کاهش اضطراب، کاهش وزن، افزایش نشاط و سلامت روحی و روانی و کاهش میزان خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی در این قشر مفید است که البته محل ورزش آنان باید ویژگی‌های خاص خود مانند دسترسی خانواده، بسته بودن فضا به منظور جلوگیری از گم شدن فرد و نیز عاری بودن از وجود عوامل خطرساز را دارا باشد.

وی همچنین بازی‌هایی نظیر قایم‌موشک، شوت کردن توپ برای یکدیگر، عموزنجیرباف، آسیاب‌بچرخ و نیز چرخیدن و نشستن با موسیقی را برای کودکان مبتلا به اوتیسم مؤثر می‌داند.

خدمات‌رسانی به مبتلایان اتیسم در مرکز تخصصی ویژه

معاون توانبخشی اداره‌کل بهزیستی قزوین در گفت‌وگو با خبرنگار مهر می‌گوید: در حال حاضر یک مرکز ویژه اوتیسم در استان وجود دارد که با مجوز و نظارت بهزیستی فعالیت می‌کند و به وسیله بخش خصوصی اداره می‌شود.



علیرضا وارثی با اشاره به پرداخت یارانه و حمایت مالی به این مرکز برای ادامه فعالیت آن، می‌افزاید: ظرفیت این مرکز ۵۰ نفر است اما در حال حاضر ۱۸ تا ۲۰ نفر در آن حضور دارند که این تعداد در سه ماه نخست تأسیس مرکز پنج نفر بود.

وی خاطرنشان می‌کند: یکی از چالش‌های موجود در زمینه اوتیسم، هم‌ردیف دانستن این اختلال با انواع عقب‌ماندگی‌هاست؛ حال آن‌که این موضوع صحیح نیست؛ زیرا اتیسم، یک اختلال رشد محسوب می‌شود و می‌تواند در افراد باهوش یا طبیعی هم وجود داشته باشد.

معاون توانبخشی اداره‌کل بهزیستی قزوین تصریح می‌کند: همکاری و همیاری دستگاه‌هایی نظیر اداره‌کل ورزش و جوانان، شهرداری‌ها و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در آموزش و رشد اجتماعی کودکان مبتلا به اوتیسم نقش و اهمیت قابل توجهی دارد.

وارثی اضافه می‌کند: شناخت کافی در خصوص این اختلال، فراهم کردن برنامه‌های تفریحی و آموزشی برای خانواده‌ها، برگزاری همایش‌های متعدد در استان یا بین استان‌های همجوار در خصوص شناخت اختلال اتیسم و نیز حمایت‌های مالی و اجتماعی بیشتر از این کودکان و خانواده‌های آنان ضروری است.

وی عنوان می‌کند: در برنامه‌های ورزشی برای کودکان مبتلا به اوتیسم در مرکز یاد شده، هدف اصلی درگیر کردن خانواده‌ها در فرآیند درمان و افزایش روحیه خانواده بوده است که خانواده‌ها از آن رضایت داشته‌اند.

تحصیل ۴۰ دانش‌آموز مبتلا به اوتیسم در قزوین

رئیس اداره آموزش و پرورش استثنایی استان قزوین در گفت‌وگو با خبرنگار مهر از تحصیل ۴۰ دانش‌آموز مبتلا به اختلال اوتیسم در این استان خبر می‌دهد.

سید معرفت‌الله احمدی با اشاره به افزایش قابل توجه تعداد دانش‌آموزان مبتلا به اختلال اوتیسم در استان به دلایل نامشخص، می‌گوید: استان قزوین سال تحصیلی گذشته فقط ۲۳ دانش‌آموز مبتلا به اوتیسم داشت که پیش از آغاز سال تحصیلی جاری تعداد ۱۷ دانش‌آموز جدید مبتلا به اوتیسم نیز شناسایی شدند.



وی می گوید: اوتیسم تنها حوزه‌ای است که آموزش و پرورش استثنایی استان در آن کمبود فضای فیزیکی دارد و با توجه به افزایش قابل توجه تعداد دانش‌ آموزان مبتلا به طیف اوتیسم در استان قزوین، راه‌اندازی مرکز تخصصی ویژه دانش‌آموزان اوتیسم در این استان ضرورتی دوچندان دارد از این رو پیگیری می شود.

رئیس اداره آموزش و پرورش استثنایی استان قزوین تصریح می‌کند: خیرین همواره کمک‌ آموزش و پرورش استثنایی بوده اند و آن را مورد حمایت خود قرار داده‌اند که امید است از این پس نیز در رفع نیازهای این بخش حمایت خود را دریغ نکنند.

مرکز ویژه اوتیسم از نیازهای اصلی آموزش استثنایی قزوین است

مدیر مرکز استثنایی میثاق نیز راه‌اندازی مرکز ویژه اوتیسم را از نیازهای اصلی آموزش و پرورش استثنایی در استان می‌داند و در گفت‌وگو با خبرنگار مهر بیان می‌کند: مرکز میثاق آموزش دانش‌آموزان مبتلا را نیز همچون دانش‌آموزان کم‌توان ذهنی و چندمعلولیتی و البته در یک ساختمان جداگانه در دوره اول مقطع ابتدایی بر عهده دارد؛ اما راه‌اندازی مرکز ویژه اوتیسم با کمک خیرین برای آموزش آنان ضروری است.

مظفری می‌گوید: از آنجا که تعداد این دانش‌آموزان رو به افزایش است، باید یک مرکز ویژه و جداگانه برای این طیف راه‌اندازی شود که در آن امکاناتی نظیر اتاق تاریک و آب‌درمانی گنجانده شده باشد تا بتوان خدمات آموزشی تخصصی را به آنان ارائه کرد.

وی همچنین با اشاره به سختی کار معلمان استثنایی بر لزوم حمایت بیشتر از این قشر تأکید می‌کند و خواستار رسیدگی بهتر به آنان می‌شود.

بیماران اوتیسم نیازمند توجه و مهربانی مضاعف

شکی نیست که باید به مبتلایان اوتیسم پیش از هر چیز به واسطه ارزش انسانی آنان و پس از آن به عنوان کسانی که مهربانند و می‌توانند یک زندگی خوب و عادی داشته باشند، توجه کرد.

این توجه، بیش از هر چیز نیازمند شناخت است و پس از آن، ایجاد زیرساخت‌ها و امکاناتی برای آموزش و پرورش مبتلایان به اتیسم و در کنار همه این‌ها، حمایت از خانواده‌ها و پدران و مادرانی که توان خود را صرف نگهداری و درمان آنان می‌کنند.

2 0
نحوی نژاد   1395/1/14 09:08:21

به مناسبت روز جهانی اتیسم:

دل گفتاردرمانی
شاعر
پشت همین آبی کمرنگ دل دل میکند
که می خواهد کاری کند
در کاراش استوار چون کوه
پویا و جاری چون رود
پی آن حادثه ی نادره می گردد
که مجالی نگذارد
به خاموشی تو
دوستت دارم کودک من
و این نه یک فعل اجباریست
عشق است به تو
که با وجود روزمرگی ها
بازهم عشق می ماند
حس کرده ام
ودر تماس چشمی کوتاه تو
خوانده ام
که تو عشق را یکپارچه حس می کنی
آنگونه ام که خواب قبولم نمی کند
شبی که در من جای گذاشتی
تنها با طلوع تو
صبح می شود
می دانم تاریک ترین ساعات شب
درست قبل از طلوع خورشید است
پس امید دارم
مثل باران بهاری
که نمی گوید کِی
اما می دانیم که می بارد
می دانم
بی خبر در می زنی
و سر زده از درون خودت بیرون می آیی

0 2
سید علی صمدی متخصص اختلالات رشدی و هوشی   1395/1/14 08:23:03

آبی رنگ اتیسم نیست.


باز هم تقلید، عدم پی گیری و بررسی در زمینه اتیسم و واقعیت های مر بوط به آن و استفاده از مشکلات و دشواری های پیش روی این گروه و والدین آنان که برای عده ای منبع درآمد زایی شده است باعث ایجاد یک سوء تفاهم بزرگ شده است. همه قرار است برای آگاهی در مورد اتیسم آبی بپوشند و دنیا را آبی کنند چون آبی رنگ اتیسم است. آبی رنگ اتیسم نیست من مشکلی با رنگ ها و مخصوصا رنگ آبی ندارو اما این رنگ، رنگ یک سازمان قدرتمند به نام اوتیزم اسپیکز است. مرکزی قدرتمند با یک کمپین بازاریابی پرتوان که فعالیت هایش مانند هر فعالیت دیگر جای بحث و بررسی دارد.
رنگ های اتیسم قرمز، زرد و آبی هستند. این در همان روبان مشهور آگاعی از اتیسم نیز بارها منعکس شده است. رنگ هایی که نماد یک قطعه پازل است. این سه رنگ نماد رنگی اتیسم هستند همانطور که رنگ روبان سرطان پستان صورتی و ایدز قرمز است.
قطعات پازل با این رنگ ها منعکس کننده رمز و راز و پیچیدگی اتیسم است.
رنگ های مختلف، قرمز، زرد و آبی و شکل معما مانند آن نشان دهنده تنوع افراد دارای انی اختلال و والدین آنان است.
درخشش روبان نشانه ای از امید است، امیدواریم که از طریق آگاهی بیشتر از اتیسم در جامعه ،و از طریق برنامه های مربوط به مداخله زودهنگام و درمان فشرده مناسب، افراد دارای اتیسم می توانند زندگی کامل و پرباری در جامعه داشته باشند.
اوتیسم یک پازل چند رنگ است... هر قطعه منحصر به فرد است ... به نماد و رنگ های ما هم در ماه فروردین و هم تمام ماههای سال احترام بگذارید. ما را جدی تر بگیرید ما را بهتر بشناسید.

2 0
نحوی نژاد   1395/1/14 08:21:29

از اتیسم چه میدانید؟
اگر روزی کسی به شما گفت کودک همراه من اتیسم است ، وظیفه شما در قبال این گفتار چیست؟
لطفا متن زیر را بادقت مطالعه نمایید.
اتسیم درجه بندی دارد از خفیف تا شدید. اتیسم یک اختلال رشد است که در سه سال اول زندگی ظاهر میشود . این بیماری با تآثیر روی مغز کودک ،رفتار های اجتماعی و مهارت ارتباط بر قرار کردن را مختل میکند. ..در معنای کلمه یعنی در خود مانده...یک بیمار مبتلا به اختلال اتیسم به نوع متفاوتی زندگی میکند. علت این اختلال نامعلوم است. در اختلال رشد تکلم به کندی صورت میگیرد و یا اصلا صورت نمیگیرد.
نمیتوانند صحبت را شروع کنند و یا توانایی ادامه بحث را ندارند....ارتباط ، با حرکات دست به جای استفاده از لغات صورت میگیرد.
برای کودک اتیسم صبر کردن واژه ای بی معناست. این کودکان تاب انتظار ندارند و به شدت عصبی میشوند.
ممکن است شما منشی یک پزشک باشید...کودک اتیسم نمی تواند منتظر بماند. هرچه سریع تر این کودک رابه اتاق ویزیت بفرستید. کودک اتیسم را اجبار به فرمان بری از خود نکنید....او دیوانه می شود. که مثلا باید به اتاق تزریقات بابت وزن کردن بیاید .
کودک اتیسم از مکانهای جدید می ترسد. ممکن شما یک پلیس باشید. وقتی به شما می گویند کودک من اتیسم است یعنی من ناچارم به خاطر شرایط کودک حتما در این مکان که آرامش او بهم نمیریزد پارک کنم و یا ناچارم به خاطر شرایط کودکم سریع تر حرکت کنم. لطفا مرا درک کنید.
شما ممکن است داخل پارک یا در خیابان یا مطب و یا ....هر جای دیگری باشید...چون کودک اتیسم تحمل انتظار کشیدن را ندارد با یک کودک بینهایت عصبی روبرو شوید. اگر اطمینان حاصل کردید این کودک اتیسم است از تعارف کردن خوراکی یا آب یا هر چیز دیگری به او خودداری نمایید... این کودک به حدی عصبانیت که هرچیزی را پرتاب میکند . هیچ تلاشی برای آرام کردن او انجام ندهید. او جز از مادر و پدر و مربی از هیچ غریبه ای فرمان نمیپذیرد. بی تفاوت باشید و تلاشی نکنید.
کودک اتیسم تحمل سر و صدای بلند ... نور زیاد ...ازدحام جمعیت و شلوغی را ندارد.
این کودک نمیتواند با کودکان دیگر بازی کند.
این کودک تحمل کارهای هیجانی یک غریبه را ندارد و به سرعت وضعیت آرامش او بهم میریزرد.
کاری که شما در رویارویی با این کودکان میتوانید انجام دهید در قدم اول بی تفاوتی شماست... حتی به کودک عصبی نگاه هم نکنید.در قدم بعد اگر امکانش را دارید نور محیط را کم کنید... از دیگران بخواهید ساکت باشند. از داد زدن بپرهیزید... از موسیقی بی کلام آرامش بخش در محیط استفاده کنید. کودک اتیسم آرام میشود.

2 0
نحوی نژاد   1395/1/14 08:20:45

چه اتفاقی برای DNA های تولید مثل مردان افتاده است؟
این بزرگترین معمای سلامت در 20 سال گذشته است و جواب آن بر مبنای قوانین فیزیک نیوتون است.
قانون کولومب
پاسخ به اینکه چرا مردان حامل های ناآشکار اتیسم هستند به یک قانون ساده فیزیک به نام قانون مربع معکوس کولومب برمیگردد. توضیح اثر تلفن همراه بر اتیسم، نقش این قانون فیزیک در اتیسم را بیان میکند.
بر اساس قانون مربع معکوس کولومب، شدت اشعه RF بر دستگاه تولید مثل زنان و مردان را میتوان اندازه گیری کرد. وقتی تلفن همراه در جیب شلوار حمل میشود، 20 سانتیمتر از DNA تولیدمثل زنان فاصله دارد اما در مردان این فاصله 5 سانتیمتر است. براساس قانون کولومب، اگر فاصله چهار بار زیاد شود نیروی الکترواستاتیک 16 بار کمتر میشود. بنابراین اگر تلفن همراه در جیب شلوار باشد، DNA تولید مثل مردان 16 بار اشعه RF شدیدتری نسبت به زنان دریافت میکند.
زمانی که زنان و مردان تلفن همراهشان را در جیب جلو قرار میدهند، DNA تولید مثل مردان 16 برابر بیشتر در معرض تشعشعات آسیب رسان به ژن ها قرار میگیرد. این مسئله توضیح میدهد که چرا پدران به طور جهانی خطر ابتلا به اتیسم را افزایش میدهند.
آیا معنی این جملات این است که تلفن همراه باعث ایجاد اتیسم میشود؟ خیر. ما میگوییم نحوه ای که مردان تلفن همراه را حمل میکنند باعث تکه تکه شدنDNA تولید مثلشان میشود که این امر از سال 1995 میزان ابتلا به اتیسم را افزایش داده است.
قانون مربع معکوس به قانون جاذبه اسحاق نیوتون باز میگردد. به طور ساده اگر فاصله دو برابر شود، نیرو به یک چهارم کاهش می یابد. این قانون در رابطه بین DNA تولید مثل و اشعه ها نمود پیدا میکند. مردم اغلب تلفن همراه را در جیب جلویشان میگذارند جایی که دوز پایین اشعه های ساطع شده 4 برابر به DNA تولید مثل مردان نزدیک تر است. به خاطر همین تفاوت کوچک DNA تولید مثل مردان 16 برابر اشعه ی
بیشتری دریافت میکند.
این مواجهه نامتقارن مقابل عوامل آسیب زننده به ژن ها در زنان و مردان باعث افزایش ابتلا به اتیسم میشود.
با توجه به این قوانین فیزیک و نحوه ای که مردان و زنان تلفن همراهشان را حمل میکنند نشان میدهد که چرا در دهه های اخیر موج ابتلا به اتیسم افزایش یافته است.

2 0
نجوی نژاد   1395/1/14 08:19:53

به مناسبت روز جهانی اتیسم (۱۴ فروردین)

از سوی سازمان ملل هفت سال است که دوم آوریل روز اتیسم نامگذاری شده است.تعیین یک روز به عنوان روز اتیسم به جهت آشناسازی مردم جهان با اختلال اتیسم و به جهت توجه بیشتر دولت ها به کوکان مبتلا به این اختلال می باشد.متاسفانه در کشور ما هنوز کار شایسته ای در این روز در خصوص آگاه سازی مردم از این اختلال صورت نگرفته است .البته بر خلاف رسانه های رسمی کانالها و گروههای مجازی تاثیر بسزایی در شناسایی اتیسم به مردم داشته اند.

اتیسم یا درخودماندگی جز طبقه ""اختلالات نافذ رشدی" یاPDD است.اتیسم با رفتارهای ارتباطی و کلامی ضعیف همراه است.علایم این اختلال تا قبل از سه سالگی آشکار می شوند و امروزه اکثر مبتلایان تا قبل از چهار سالگی تشخیص داده می شوند.البته در گذشته بسیاری از کودکان مبتلا بسیار دیرتر از این سن تشخیص داده می شدند و گاهی به اشتباه جز گروه کودکان عقب مانده ذهنی قرار می گرفتند.و حتی طبقه خفیف تر اتیسم یعنی کودکان آسپرگر اصلا تشخیص داده نمی شدند.شیوع اتیسم را ۱در ۷۰در هر تولد ذکر کرده اند البته ۱در ۱۰۰نیز بیان شده است.هرچند مشخص شده که عملکرد غیر عادی مغز باعث ایجاد اتیسم می شود اما علت دقیق آن مانند بسیاری دیگر از اختلالات همچنان نامشخص است.

2 0
روانشناسی مدرن   1395/1/14 07:46:46

در مورد اوتیسم بیشتر یادبگیرید و مطالعه کنید.

هر چه در مورد اتیسم بیشتر بدانید، راحت تر می توانید با کودک خود ارتباط برقرار کنید و او کمتر صدمه می بیند. شما باید در زمینه اوتیسم متخصص شوید و بدانید کودک شما از چه می هراسد و به چه چیز پاسخ مثبت می دهد.
-کودک خود را با همان شرایط بپزیرید.
باید بپزیرید که کودک شما عادی نیست و او را با هم سالانش و با افراد عادی مقایسه نکنید. از او به اندازه خودش انتظار داشته باشید.
-نا امید نشوید.
-بدانید که مسئول این کودک به طور کامل شما هستید و هیچ فردی غیر از شما نمی تواند پشتیبان او باشد.
-برای کودک خود برنامه بریزید.
کودکان مبتلا به این اختلال از داشتن یک برنامه منظم غذایی، تفریحی، استراحت و آموزشی لذت می برند؛ چراکه ذهن آنان کاملا سازماندهی شده است.
-او را تشویق کنید و جایزه بدهید.
در صورتیکه کودک شما مهارتی را فراگرفت یا در کاری موفق بود، او را تشویق کنید و جایزه ای هر چند کوچک برایش تهیه کنید. این کار به او برای آموختن انگیزه می دهد.
-به کودک احساس امنیت دهید.
در خانه فضایی را به کودک بیمار اختصاص دهید که او در آنجا احساس آرامش و امنیت کند. اجازه دهید همیشه حمایت شما را در برابر سایرین احساس کند.
-کودک را در محیط های شاد قرار دهید.
-او را درگیر کارهای ساده کنید و حس مسئولیت پذیری کودک را تحریک کنید.
- او را سرزنش نکنید.

این کودکان بیش از بچه های عادی به عشق و پشتیبانی ما نیاز دارند، پس بهتر است با توکل به خدا و یاری گرفتن از افراد دلسوز و غلبه بر استرس های درونی، آنها را با اجتماع آشتی دهیم.
روانشاسی مدرن