محل تبلیغ شما
تلاقی نفت و نوروز

تاریخ خبر: 1394/12/27

تلاقی نفت و نوروز

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

 

برخی از مستشرقان مقطع تحویل سال نو ایرانی در اول بهار را،یکی از نشانه‌های خوش‌ذوقی ایرانیان می‌دانند. در موسمی که زمستان رخت‌هایش را جمع کرده و بهار پیش‌قراولانش را می‌فرستد تا آمدنش را خبر دهند، ایرانیان نیز رخت‌های زمستانی از تن به در می‌کنند و لباس بهار می‌پوشند، خانه و کوچه و خیابان را آب و جارو می‌کنند، لبخند بر لب‌ها می‌نشانند و دیدارها تازه می‌کنند.
این در ظاهری است که از خود نشان می‌دهند، از سوی دیگر دل را صفا می‌دهند و جان را جلا می‌بخشند که غبار کینه از در دیوار دل‌ها بزدایند و دست به آسمان ببرند و از خالق خود بخواهند همزمان که جهان را نو می‌کند، جان‌های‌شان را نیز به سمت بهترین حال‌ها و حالت‌ها بگرداند.

 

ایرانیان از دیر باز این نوشدن روز و ماه و سال را یک کاسه کرده و «نوروز» خوانده‌اند و به پاس این تغییرات شگفت و زیبا به شادی می‌نشینند و شادی‌های‌شان را با همگان تقسیم می‌کنند تا جهان‌شان نیز رنگ شادی جان‌شان را بگیرد و تازه شود.

در دوران ما تحولات ایران معاصر به سمتی رفت که یک روز پیش از نوروز نیز در تقویم مردم ایران روزی ماندگار شد، تا تاریخ ایران یک روز شاد دیگر را نیز در خود داشته باشد.29 اسفند روزی است که یادآور تلاش‌های مردی است که در هرچه بتوان تردید کرد، در ایران‌خواهی و مردم‌دوستی‌اش نمی توان شک کرد. دکتر محمد مصدق نخست وزیری بود که اگرچه برخاسته از خاندانی اشرافی بود و کودکی و جوانی اش را در تالارهای کاخ‌های طبقه اشراف ایران گذراند،اما از میانه عمر تا زمان مرگ دغدغه مفهومی تحت عنوان «ایران» را داشت. او در راس مبارزاتی قرار گرفت که مردم ایران از سال‌ها پیش برای حفظ استقلال خود آغاز کرده بودند و سرانجام در روز 29 اسفند سال 1329 خورشیدی به ثمر نشست و نفت ایران را ملی کرد. نفتی که اگرچه به نام ایران و ایرانی بود ولی طعمش به کام انگلیسی بود که در در دهه‌های پایانی قرن نوزدهم وآغاز سده بیستم، قصد داشت، قدرتش را – آن‌چنان که در سرزمین‌های مستعمراتی کرده بود- بر بزرگی مردم ایران القا کند.
 

اگرچه ایران از دیرباز استقلال خود را داشته و به مانند برخی از کشورهای ریز و درشت اطراف تاریخ استقلالش به قرن اخیر نمی‌رسد و از این منظر نیازمند روزی به نام استقلال در تقویم‌اش نبوده، اما شاید بتوان روز 29 اسفند را در تاریخ جدید ایران بخش کوچکی از آن‌چیزی دانست که کشورهای جهان به نام روز استقلال جشن می‌گیرند و برایش حماسه‌ها می‌سرایند و از قبل آن فخرها می‌فروشند.
روز آخر سال و روزهای اول سال بعد، برای ایرانیان روزهای خوشی است که یکی به خاطر نتیجه دادن مبارزات مردم ایران و دیگری به خاطر انقلاب طبیعت و نوشدن روزگار است. در این چند صفحه از روزنامه همدلی، تلاش شده تا در «تلاقی نفت و نوروز» یک روز تاریخی مردم ایران با روزهای باستانی شان پیوندی هرجند رسانه‌ای ایجاد شود و دو مقطع از تاریخ مردم ایران یادآوری گردد.

همدلی

به کانال سرزمین جاوید بپیوندید : telegram.me/sarzaminjavid