محل تبلیغ شما
روز جهانی زن +پرونده جامع

تاریخ خبر: 1394/12/18

روز جهانی زن +پرونده جامع

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

دانلود ویدئو روز جهانی زن 

گفتمان روز جهانی زن:مقتدر‌سازی زنان عامل توسعه

فائزه توکلی.پژوهشگر ارشد تاریخ پژوهشگاه علوم انسانی

در اغلب کشورهای اروپایی دو مؤلفه مهم در توسعه‌یافتگی محوریت دارد: اقتصاد به ‌عنوان «موضوع توسعه» و زنان به ‌عنوان «عامل توسعه». گفتمان مهمی که در روز جهانی زن در این راستا مطرح است، «مقتدر‌سازی زنان» به عنوان عامل توسعه پایدار است. در اینجا به مؤلفه زنان و ضرورت‌های مقتدر‌سازی آنان به عنوان عوامل توسعه که بیش از ٥/٣ ‌میلیارد جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند پرداخته می‌شود. در سال‌های پایانی قرن بیستم، رویکرد توسعه اجتماعی یا توسعه جامعه‌محور که بیش از همه بر روش‌های مقتدرسازی از طریق تسهیلگری با بنیان‌های محله‌ای تأکید می‌کرد، طرح شد. به نحوی که توانمندی‌ها و دارایی‌های محلی برای فقرزدایی و تأمین رفاه برای گروه‌های مختلف، ازجمله زنان، از مهم‌ترین ابزار مداخله و تسهیلگری برای تحقق اهداف اقتصادی و اجتماعی و‌ افزایش ظرفیت‌های فردی و اجتماعی و مشارکت شهروندان برای تحقق نیازهای افراد شد. بعد از نشست جهانی‌ای که سازمان ملل متحد برای توسعه اجتماعی در سال ١٩٩٥ در کپنهاک دانمارک برگزار کرد یکی از برنامه‌های عملی که طیف وسیعی از سنجه‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی لازم برای ریشه‌کنی فقر و خارج‌کردن مردم از ناتوانی‌ها و مقتدرسازی، در آن گنجیده بود را متعهد شدند (UN, ١٩٩٥,١٩٩٨; Social Watch, ٢٠٠٠).  
مقتدرسازی در حوزه زنان می‌کوشد آنان را از «موضوعات توسعه» به «عامل توسعه» تبدیل کند؛ بنابراین فرایندی است که همواره نیازمند حضور زنان به عنوان آفرینشگران فعال در جریان برنامه‌ریزی، تأمین منابع، اجرا و ارزیابی طرح‌های توسعه است. نکته‌ای که همواره از سوی دولت‌ها، روشنفکران و فعالان اجتماعی از آن غفلت می‌شود و نقش زنان از حالت ابرازی به ابزاری تنزل می‌یابد و جنبه‌های صوری حضور آنان در طرح‌های مشارکتی و مقتدرسازی عمده می‌شود. مقتدرسازی در معنی و مفهوم کامل آن وقتی تحقق می‌یابد که حضور زنان و نقش آنان در سرنوشت خود از جنبه‌های فرمالیستی خارج شود و به صحنه اجرای واقعی در تمامی ابعاد آن دربیاید.  فرایند مقتدرسازی از حدود ٢٥ سال پیش در فعالیت‌های کشورهای مختلف مطرح شد. مقتدرسازی فرایندی است که در آن افراد توانایی تشکل و سازماندهی خود را پیدا می‌کنند تا بتوانند اعتمادبه‌نفس خویش را افزایش دهند، حق انتخاب آزادانه و مستقل برای خود طلب کنند و منابعی را که به مبارزه با فرودستی ایشان و محو این فرودستی مدد می‌رساند، تحت کنترل بگیرند. مقتدرسازی نیروی قدرت‌بخشیدن برای رسیدن به هدف است، نه اعمال قدرت بر دیگران (بابائی و دیگران، ١٣٨٦).
نایلا کبیر در مقاله‌ای تأثیر‌گذار پیشنهاد می‌دهد «مقتدرسازی... به فرایندی گفته می‌شود که با آن کسانی که داشتن توانایی‌شان برای گرفتن تصمیم‌های استراتژیکی در زندگی تکذیب شده است، چنین توانایی را به دست می‌آورند». این تعریف روشن می‌کند فقط کسانی که قبلا این نوع توانایی‌هایشان انکار شده بود، می‌توانند مقتدر شوند و همچنین اینکه درباره مسائل اساسی حق انتخاب‌ها وجود دارد.
برنامه‌های مقتدرسازی
مقتدرسازی زنان فرایندی پویاست که توانایی زنان برای تغییر ساختارهايي که آنها را در موقعیت فرودستی (وابستگی) نگه داشته است، دربر می‌گیرد. این فرایند به زنان برای دستیابی بیشتر به منابع و کنترل بر زندگی کمک می‌کند و موجب احساس استقلال و اعتمادبه‌نفس بیشتری در آنها می‌شود. این فرایند موجب افزایش عزت نفس زنان می‌شود؛ به این معنا که موجب بهبود تصویری می‌شود که زنان از خودشان دارند. سریلاتا باتلیوالا مقتدرسازی زنان را به صورت زیر تعریف می‌کند: «توانایی زنان برای به‌دست‌آوردن آگاهی و کنترل بر نیروهای شخصی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی برای اقدام در جهت بهبود زندگیشان». یونیفم (سازمان توسعه زنان سازمان ملل) بیان می‌کند مقتدرسازی اقتصادی زنان برای هر استراتژی کاهش فقر ضروری است و آن را این‌گونه تعریف می‌کند: «دسترسی و کنترل‌داشتن به ابزاری که بتواند زندگی را برای مدت طولانی تأمین کند و منجر به دریافت منفعت‌های مالی از این دسترسی و کنترل شود. چنین تعریفی، فراتر از هدف‌های کوتاه‌مدت افزایش دسترسی زنان به درآمد، می‌رود و به دنبال منفعت‌های ماندگار طولانی‌مدت است که نه‌تنها در زمینه تغییرات در قانون و سیاست که مشارکت زنان و منفعت آنها را در توسعه و همچنین در زمینه روابط قدرت در خانواده، جامعه و سطوح بازار» الزامی می‌کند. در اینجا مقتدرسازی مخصوصا به زنان ارتباط داده شده و این مورد اکنون در موضوع توسعه بسیار رایج است. برنامه‌ای برای اقدام و گفته‌های بیجینگ ادعا می‌کند هدف سازمان ملل «تلاش‌های بیشتر برای اطمینان حاصل‌کردن از برخورداری برابر همه از حقوق انسانی و آزادی‌های اساسی برای همه زنان و دخترانی است که با موانع متعددی بر سر راه مقتدرسازی و پیشرفتشان روبه‌رو هستند و به خاطر عواملی مانند نژاد، سن، زبان، فرهنگ، مذهب، معلولیت یا به خاطر بومی‌بودن با محدودیت‌ها و موانع متعدد روبه‌رو هستند».
استراتژی‌های مقتدرسازی زنان
مقتدرسازی توسط آموزش به عنوان فرایند کلی‌نگر پیوسته با ابعاد شناختی، روان‌شناسی، اقتصادی و سیاسی به منظور دستیابی به آزادی در نظر گرفته شده است. مجموعه‌ای از استراتژی‌ها در تحصیلات، تحقیق/ مستندسازی، اقدام‌ها و مبارزه‌ها، شبکه، سیاست‌های تأثیرگذار، آموزش و رسانه‌ها توسط مشارکت‌کنندگان گسترش پیدا کرده است (Bartlett,٢٠٠٤).
آموزش
باید به سیستم آموزش رسمی و غیررسمی توجه کرد. روشی که در محتویات سیستم آموزشی بیان می‌شود مهم است. بر پایه تحلیل‌ها، تغییر در برنامه‌های آموزشی باید اعمال شود. علاوه بر این آشنایی آموزگاران با موضوعات جنسیتی آن‌قدر مهم است که حساسیت‌زدایی جنسیتی کلی در سیستم‌های آموزشی باید اعمال شود.
به عبارت ساده‌تر یعنی اینکه:
* جهت‌دهی و آموزش مجدد تصمیم‌گیرندگان / تأمین دسترسی برابر پسرها و دخترها به آموزش
* برگزاری سمینار و کارگاه آموزشی برای معلم‌ها / بازبینی در محتویات آموزشی
* اجرای برنامه‌های ویژه برای زنان در زمینه آموزش / واردکردن موضوعاتی مانند سنت، نژاد، قومیت، حساسیت‌زدایی جنسیتی، زمینه‌های شهری و روستایی در برنامه‌ها
* افزایش آگاهی موردنیاز در زمینه مراقبت‌های بهداشتی
* سیاست‌زده‌کردن زنان برای نشان‌دادن به آنها که چطور سوءمدیریت سطوح بالا در زمینه ازدست‌دادن شغل آنها مسئول است
* تمرکز بر والدین به عنوان سرمشق و الگو
تحقیق و مستندسازی
اهمیت تحقیق مشارکتی و عمل شناخته شده است. سازماندهی کارگروه‌هایی برای آموزش زنان عادی برای هدایت تحقیقات مشاركتی در جایی که آنها می‌توانند مهارت‌ها را برای به‌چالش‌طلبیدن شرایط موجود توسعه دهند، نیز اهمیت دارد. این عمل سازماندهی آنها را برای اقدام جمعی تسهیل می‌کند. درحالی‌که اهمیت تحقیقات مشارکتی موردتوجه قرار گرفته است، باید بپذیریم که تحقیقات کمی سنتی نیز مورد نیاز هستند.
این پژوهش به عنوان یک استراتژی موارد زیر را به دنبال دارد:
* گسترش اطلاعات
* ایجاد و گسترش بروشورهای اطلاعاتی با درنظر‌گرفتن حقوق زنان
* اشاره به زنان در آمارهای ملی و بین‌المللی
* جمع‌آوری تاریخ شفاهی زنان
* مستند‌سازی و تحلیل برنامه‌های موفقیت‌آمیز و ناموفق جنبش‌های زنان
* تحلیل مورد‌های مدافعه به منظور یادگیری درباره مذاکراتی که تصمیم‌گیرندگان را تشویق می‌کند
* جمع‌آوری مطالعات بین‌فرهنگی
* ارزیابی دائمی پژوهش‌ها
* درگیرکردن زنان به عنوان عاملان (در عوض اهداف) در تحقیقات
اقدام در مجالس نمایندگی
یکی از مواردی که بر جامعه تأثیر دارد، پذیرفتن این است که از نمایندگان خواسته شود در ذهن قانون‌گذاران، تصمیم‌گیرندگان و مجامع عمومی این موضوعات را قرار دهند. بنابراین:
* تلاش برای گفت‌وگو بین ذی‌نفعان
* افزایش موضوعات جنسیتی در حوزه سیاست ملی
* اعمال فشار برای بالابردن سطح حضور زنان (که در نتیجه نهاد زنان سازمان ملل به وجود آمده است) به سطح وزارتخانه‌های امور زنان
* اعمال نفوذ برای برابری جنسیتی و قانون‌گذاری در این رابطه
* اعمال نفوذ برای سیاست‌های متعادل‌سازی ساختارهای متضاد
* درخواست ایجاد مراکز نگهداری کودکان
* تولید نوار ویدئویی، CD و ...
شبکه‌سازی زنان
از طریق شبکه تقسیم تجارب و آموختن از دیگران امکان‌پذیر می‌شود. در این روش، پذیرش و همبستگی سازمان‌های زنان، توسعه سازمان‌ها (دولتی و غیردولتی) و آژانس‌های چندجانبه می‌تواند به وجود آید. بنابراین مستلزم ایجاد شبکه در سطوح ملی، ناحیه‌ای و بین‌المللی است.
* گردآوری آژانس‌های حامی، دولت‌ها و سازمان‌های غیردولتی
* تنظیم گفتمان و همکاری تشکل‌های دولتی و غیردولتی زنان
* ارتباطات با حوزه‌های بین‌المللی زنان
* پایه‌ریزی طرح‌های اعتباری جایگزین که دسترسی زنان را به سرمایه‌ها پیشنهاد می‌کند
آموزش بزرگ‌سالان
در جامعه ما، تقسیم جنسیتی کار، نوع آموزشی که یک فرد دریافت می‌کند را تعیین می‌کند. اگر کسی درباره مقتدرسازی زنان صحبت کند، مهم است که به این مسئله نیز توجه کند که زنان باید به فرصت‌های مختلف آموزشی که سابقا در مورد آنها نادیده گرفته می‌شد، دسترسی داشته باشند. به این معنی که:
* آماده شدن برای مشاغلی که معمولا برای آنها قابل‌حصول نبوده
* فراهم‌کردن پروژه‌های درآمدزایی که بازارمحور هستند (نه پروژه‌های رفاه‌محور)
* آموزش رهبران زن توانمند در همه سطوح
رسانه‌ها
با توجه به نقش‌هایی که رسانه‌ها بازی می‌کنند، استراتژی‌های زیر گسترش داده شوند:
* سازماندهی مبارزه‌های رسانه‌ای برای افزایش آگاهی
* ایجاد شرایط اجتماعی دوستانه در مورد موضوعات
کلام پایانی
مقتدر‌سازی یکی از گفتمان‌های مهم جامعه زنان در سطح جهان است. در این راستا سازمان‌های دولتی و غیردولتی برنامه جامع کوتاه‌مدت، میان‌مدت و درازمدت باید تدوین کنند. استراتژی‌های مقتدر‌سازی برای ورود حداکثری زنان در سطوح متعدد اجتماعی، سیاسی و اقتصادی با استفاده از برنامه‌های دقیق و نظام‌مند در حوزه آموزشی، شبکه‌سازی زنان، ارائه سیاست‌های تأثیرگذار، رسانه‌ها و تحقیق/ مستندسازی، در راستای توسعه پایدار بسیار سرنوشت‌ساز و حیاتی است. تحقق مقتدر‌سازی زنان در کشورمان ایران، دسترسی و کنترل‌داشتن به ابزاری که بتواند حیات اجتماعی سیاسی زنان را برای طولانی‌مدت تأمین کند و زمینه تغییرات در قانون و سیاست که مشارکت همه‌جانبه زنان را در توسعه و همچنین در زمینه روابط قدرت در خانواده و جامعه موجب شود بسیار حیاتی است و در توسعه پایدار قطعا تأثیر‌گذار خواهد بود.

قانون

پروانه مافي، ‌منتخب مردم تهران در مجلس دهم در گفت‌وگو با «اعتماد»:

بازنگري و اصلاح قوانين تبعيض آميز ‌اولويت رسيدگي به مسائل زنان در مجلس است

 غزل حضرتي/  حوزه زنان، يكي از حوزه‌هايي است كه در سال‌هاي اخير، ‌در مجلس، ‌همواره مورد توجه قرار گرفته است. توجهاتي كه به اين حوزه مي‌شد، هميشه رويكرد مثبت نداشته و خيلي مواقع، ‌به خصوص در مجلس نهم، با رويكردهاي منفي و موضع‌گيري‌هايي كه براي جامعه زنان، ‌خوشايند نبوده، ‌همراه بود. زنان مجلسي در خانه ملت، خيلي از طرح‌ها و لوايحي كه در ظاهر و باطن به ضرر زنان بود را تا پاي تصويب بردند و بي‌توجه به آنچه جامعه زنان از آن تاثير مي‌پذيرد، ‌برخورد كردند. از ٩ نماينده زني كه در مجلس، ‌تكيه بر صندلي‌هاي سبز پارلمان دارند، ‌يكي اصرار دارد زنان خانه‌نشين شوند و ديگري تنها وظيفه آنها را مادري و همسري مي‌داند و انگار مي‌كند همه وظيفه نمايندگي‌اش در مجلس، ‌در پيش بردن طرح جمعيت و تعالي خانواده است و فربه كردن كمّي خانواده‌ها.
از ميان مطالبات زنان در حوزه‌هاي مختلف، رسيدگي به اشتغال‌شان كه تبديل به يكي از مهم‌ترين مسائل زنان در سال‌هاي اخير شده، ‌كوچك‌ترين دغدغه اين زنان بوده و در عوض، ‌سعي كردند با جايگزيني و پررنگ جلوه دادن اهميت اشتغال تنها براي مردان، ‌حيطه وظايف زنان، ‌حتي از نوع تحصيلكرده و نخبه را به خانه‌داري تقليل دهند و تنها مساله مورد پيگيري شان طرح مرخصي زايمان و بيمه زنان خانه‌دار باشد. نوع مطالبات مورد پيگيري اين زنان، ‌خود نشان از دغدغه‌هاي‌شان و جامعه هدفي مي‌دهد كه با آن سرو كار دارند. به طوري كه انگار جامعه زنان تحصيلكرده و داراي پتانسيل تاثيرگذاري در رده‌هاي مياني و بالاي مديريت كشور، ‌براي آنان محلي از اعراب ندارد.
نگاه به زنان در مجلس نهم ‌و مجالس پيش از آن، ‌باعث شد فعالان اين حوزه براي ورود زناني با نگاه متفاوت به مجلس، ‌خيزي جدي بردارند. آنها با به ميان كشيدن بحث سهميه‌بندي و تبعيض مثبت براي ورود زنان به مجلس، ‌سعي داشتند تاثيراتي جدي و مثبت در اين حوزه از خود به جا بگذارند. تاثيراتي كه هرچند با آمال و اهداف اين افراد يكي نشد، ‌اما شايد بتوان گفت قدم‌هاي نخستين در اين راه برداشته شد.
بر اساس آماري كه از سوي وزير كشور اعلام شد، ‌از ميان ۱٢ هزار و ۱۲۳ كانديدايي كه در انتخابات مجلس دهم ثبت نام كردند، ‌تنها هزار و ۲۳۴ نفر از آنها زن بودندو اين يعني حدود ۱۰ درصد از كل ثبت‌نام‌كننده‌ها را زنان تشكيل مي‌دادند. گرچه اين رقم در مقايسه با ميزان ثبت نام زنان در مجلس نهم، ‌خبر از ورود دوبرابري زنان به عرصه انتخابات مي‌داد، ‌اما با سهميه ٣٠ درصدي كه در ذهن زنان بود، ‌فاصله‌اي بيش از دو برابر داشت.
در نهايت از ميان ٢٠٧ حوزه انتخابيه، ‌١٤ زن به مجلس دهم راه يافتند و انتخاب هشت نفر ديگر به دور دوم انتخابات موكول شد. شايد بتوان گفت ركورد حضور زنان در مجلس كه بالاترين حضور زنان در مجلس پنجم بود، در حال شكسته شدن است، اگر يكي از هشت نفر دور دوم انتخابات هم به مجلس راه يابد، ‌اين ركورد شكسته مي‌شود، ‌اما با ميزان حضور ٥ درصدي و رشد ٢ درصدي نسبت به مجلس گذشته.
پروانه مافي، ‌يكي از هشت منتخب حوزه تهران، ‌اولويت‌هاي مسائل زنان و ضرورت‌هايي كه بايد در اين حوزه در مجلس دهم به آنها پرداخته شود را بازنگري و اصلاح قوانين تبعيض‌آميز عليه زنان مي‌داند. او كه پيش از اين در دولت اصلاحات، فرماندار شميرانات و عضو شوراي مركزي حزب كارگزاران بود و ‌در دولت دهم هم از فعالان حوزه زنان به شمار مي‌آمد، ‌در گفت‌وگو با «اعتماد»، ‌از اولويت‌هايي كه بايد فراكسيون زنان، در مجلس دهم به آن بپردازد مي‌گويد؛ ‌فعاليت‌ها و اقدامات روي زمين مانده و
رها شده‌اي كه بايد به گونه‌اي ديگر مورد پردازش قرار گيرد.
  تا امروز ١٤ نماينده زن به مجلس دهم راه يافته‌اند. شما يكي از منتخبان مردميد كه در ليست اميد بوديد و قرار است رويكرد اصلاح‌طلبانه‌اي نسبت به مسائل زنان داشته باشيد. از نگاه شما اولويت‌هاي اين حوزه چه‌ها هستند و بايد چه مسائلي را در راس امور ببينيد؟
آنچه كه بايد در در پيگيري مسائل زنان اولويت قرا گيرد، بازنگري و اصلاح قوانين تبعيض‌آميز است. ابتدا بايد تمام انرژي خانم‌هايي كه در اين حوزه كار مي‌كنند، در اين خصوص متمركز شود تا اگر قوانيني وجود دارد كه نيازمند اصلاح است، اصلاح شود. در مرحله بعد، پيگيري وضع قوانيني است كه جهت‌شان مبارزه با خشونت عليه زنان است. همان‌طور كه مي‌دانيد اين خشونت‌ها انواع و اقسام دارد. خشونت خانگي، خياباني و حتي كلامي كه اين روزها متاسفانه زياد به گوش مي‌رسد. خشونت‌هاي كلامي عليه زنان را در سطوح مختلف مشاهده مي‌كنيم،
همان‌طور كه خشونت‌هاي خانگي و داخل خانه‌ها را مي‌بينيم. مسائلي هست كه بايد مجلس پيگيرش باشد. بايد در اين حوزه قوانيني وضع شود كه جنبه مجازاتي داشته باشد. وقتي پاي مجازات در ميان باشد مي‌تواند بازدارنده باشد وخشونت را مهار كند.
بخش ديگر كارهايي كه بايد انجام شود، ‌طرح مسائل حفاظتي و حمايتي از زنان است. زنان نقش‌هاي ويژه و چندگانه‌اي دارند. گاهي مادرند، گاهي دختر، جايي خواهرند و جايي ديگر شاغل. مديرند، كارمندند و كارگر. زنان در نقش‌هاي چندگانه فعاليت‌هاي مختلف دارند، لذا نياز به يك بخش حفاظتي حمايتي از آنها داريم تا قوانيني جهت حفاظت و حمايت به واسطه نقش‌هاي چندگانه زنان داشته باشيم. علاوه بر اينها به تنظيم سياست‌هاي تشويقي كه منجر به وضع قوانيني جهت ايجاد سمن‌ها يا ان‌جي‌او‌هايي كه مربوط به حوزه زنان و خانوده است، نياز داريم. اين نياز وجود دارد كه در بخش غيردولتي، فعاليت‌ها سمت و سو و جهت موضوع زنان و خانواده را به خود بگيرد. در اين حوزه فعاليت‌هاي مختلف پژوهشي و آموزشي صورت گيرد. علاوه بر اينها ما در خصوص دختران تحصيلكرده كه بيش از ٦٠ درصد از كرسي‌هاي دانشگاه را به خود اختصاص مي‌دهند بايد وارد شويم. اين دختران بسيار هوشمندانه وارد اين عرصه مي‌شوند، خوب درس مي‌خوانند، با مهارت خاصي از عرصه تحصيل خارج مي‌شوند، اما بعد از فراغت از تحصيل، در حوزه كسب و كار معطل باقي مي‌مانند و نمي‌توانند كسب و كار لازم را كه ارتباط با تحصيل و مهارت‌شان داشته باشد به دست بياورند. البته بحث اشتغال تنها در حوزه دختران و زنان نيست. بحث عمومي اشتغال مطرح است كه با آن درگيريم. بيكاري با سرعت عجيبي در حال رشد است و بايد مهارش كرد. يكي از وظايف نمايندگان، مهار اين مساله است تا مانع شوند كه بيكاري اين عرصه را درنوردد. در همين بخش هم سهم دختران به نسبت ساير شاغلاني كه در اين حوزه هستند خيلي خيلي كم است. يكي از فعاليت‌ها هم مي‌تواند پيگيري سهم دختران تحصيلكرده در حوزه كسب و كار باشد. پيگيري سهم زنان در حوزه‌هاي مديريتي اعم از مديريت مياني يا عالي، هم مساله‌اي ديگر است كه با اميد به خدا كم‌كم در مجلس به آنها خواهيم پرداخت. همه اينها زيرمجموعه اين استراتژي است كه قانون اساسي هم براي ما تعيين كرده كه زنان بايد بتوانند ضمن بازيافتن وظيفه خطير و با ارزش مادري در پرورش انسان‌هاي مكتبي، خودشان هم، هم‌وزن مردان در ميدان‌هاي فعال زندگي حضور داشته باشند.
  همراهي دولت با مجلس چه تاثيري مي‌تواند در قوي‌تر كردن معاونت زنان و پيش بردن سياست‌هاي اين مركز داشته باشد؟
وقتي همراهي دولت و مجلس در ميان باشد، تقويت و انرژي فراوان حاصل خواهد شد. معاونت زنان در بحث كارشناسي مسائلي را آماده دارد كه با همراهي و همگامي كه با مجلس خواهد داشت، ان‌شاءالله آنها را به قوانين و مصوبات تبديل مي‌كنيم.
  برنامه‌تان ورود به چه كميسيوني در مجلس است؟
بر اساس فعاليت‌هايي كه داشتم، فكر مي‌كنم كميسيون اجتماعي مي‌تواند بيشتر از همه براي من مفيد باشد و من براي آنها مفيد باشم.

اعتماد

اینجا هیچ نشانه‌ای از زنانگی‌های بزک‌شده و آب و رنگ‌دار نیست. از آن هم ساده‌تر هیچ خبری از بحث کردن بین زنان مدرن و سنتی نیست، تا مثل همیشه، سرآخر مدرن‌ها و سنتی‌ها هیچ‌کدام دیگری را راضی نکنند. اینجا نه صدای موسیقی خاموش شده زنان را می‌شنوی، نه صدای زنانی که در مجلس شورای اسلامی شبیه مردها حرف می‌زنند اما هنوز هم روح زن بودن زنده است. زنی که لباسش از پارچه‌های رنگین و سوزن دوزی شده است، روی زمین نشسته و در سردترین روزهای سال نوعی سبزی را خورد می‌کند برای غذایی که نمی‌شود حتی حدس و نظری درباره‌اش داشت. این یک موقعیت کاملا جبری، جغرافیایی برای هشت زنی است که به همراه خانواده‌شان از 1523 کیلومتر آن‌سوتر از تهران، از سیستان‌وبلوچستان، نزدیک به 16 ساعت حرکت کرده‌اند تا به تهران برسند و شاید زندگی‌شان تغییری کند.
حالا هم که به تهران رسیده‌اند تمام سهمشان از زندگی شهری چیزی نیست جز، زندگی در حاشیه روستایی اطراف تهران. اگر تهران متن اصلی این کلاف تو در تو باشد، باقر شهر حاشیه آن است و کمی دورتر از باقر شهر روستای اسماعیل‌آباد، در مجاورت پالایشگاه نفت، آخرین و دورترین نقطه حاشیه‌ای است که حتی ساکنان بومی‌اش آن را تخلیه کرده‌اند. اما همین روستایی که هیچ سهمی از پیشرفت و تکنولوژی شهری ندارد، چند سالی است که موطن این خانواده سیستان‌وبلوچستانی شده است.
به گزارش «جهان‌صنعت»، در روستای اسماعیل‌آباد باقرشهر حتی برای خانه‌هایی که بنایی مستحکم هستند، آب و گاز وجود ندارد، در حاشیه این روستا اما خانواده‌ای مهاجر به دنبال یافتن آخرین بارقه‌های امید در کپرهایی زندگی می‌کنند که از آب و گاز هم که بگذریم حتی، سرویس بهداشتی هم ندارند. همه آنچه از مفهوم خانه برای این خانواده بزرگ وجود دارد چیزی نیست جز اتاقک‌های کوچک کاهگلی و پارچه‌ها و تکه‌هایی از چوب و پلاستیک. اینجا مفهومی از کفپوش و فرش قابل درک نیست. فرش این زندگی همین زمین خاکی است که رویش نشسته‌اند و سبزی خرد می‌کنند.
زنی ایرانی که غریبه‌ای غریب است
اسماعیل‌آباد چنان خالی از سکنه است که از مرکز روستا هم چشم بچرخانی این اتاقک‌ها و چادرهایی که خانه امن، خانواده مهاجر سیستانی است حواست را به خودش جمع می‌کند. یکی از آخرین اهالی این روستا به دختر بچه‌هایی که لباس‌های زرد و بنفش و قرمز پوشیده‌اند و می‌دوند و بازی می‌کنند، اشاره می‌کند و می‌گوید: «اینها باید پاکستانی باشند، فکر نمی‌کنم ایرانی باشند. خیلی وقت می‌شه که دارن تو اون خرت و پرت‌ها زندگی می‌کنند. ما تا حالا نزدیکشون نشدیم، من نمی‌دونم چه جوری روزشون رو شب می‌کنن ولی تا حالا آزاری به اهالی روستا نداشتند. همون گوشه که تقریبا بیرون روستا هم می‌شه زندگی می‌کنند».
اشاره دست مرد را که دنبال کنی، به دختر بچه زیبایی می‌رسی که چشمان سیاه و درشتی دارد و پوستی گندمی که آفتاب سوخته شده است. وقتی می‌دود و از تل‌های خاک بالا و پایین می‌پرد لباس‌های رنگینش بیشتر به چشم می‌آید. انگار که ترسیده باشد، دست هم بازی‌هایش را می‌گیرد و می‌دوند و به سمت اتاقک‌هایی که به خانه می‌مانند. این چشمان سیاه و این دویدن‌ها، این صدای خنده در نهایت فقر برای مهاجران پاکستانی نیست که اگر هم بود بی شک باید باز هم نگران می‌شدیم اما این صدای حرف زدن‌های زنی ایرانی است که دخترش را با فریاد می‌خواند و می‌گوید: «کجا بودی؟ زود باش بیا خونه ببینم». این لحظه است که همه دلواپسی‌های زنانه‌ات به سراغت می‌آیند و دلت اشک می‌خواهد که چرا زنی ایرانی، در همین مرز و خاک، به هر دلیلی از نگاه هموطنانش بیگانه و مهاجر به نظر می‌رسد؟! آیا سکوتش او را از متن اصلی زندگی بیگانه کرده است؟ یا لباس‌های رنگین و زیبای سیستانی‌اش؟ این زنان سیستانی که چشم‌ها و دهانشان را بسته‌اند و به حکم زن بودنشان و به حکم نبودن ساده‌ترین امکانات زیستی به تهران مهاجرت کرده‌اند چه تفاوتی با زنان دیگر این سرزمین دارند؟! از زیبایی‌های زنانه هیچ کم ندارند اما زندگی را جز در فقر و سکوت نمی‌بینند. به خیال‌شان زندگی همین است و قرار هم نیست هیچ عبارتی از زندگی تغییر کند.
زنان سیستان‌وبلوچستان در اینجا شناسنامه ندارند
دختربچه می‌دود و به داخل اتاقک کاهگلی می‌رود. زن بی‌هیچ توجهی به اطراف به کارش ادامه می‌دهد و سبزی‌ها را خرد می‌کند. چند زن سیستانی دیگر هم کنارش روی زمین نشسته‌اند. زیورآلات دست ساخته سیستانی به دست دارند و لباس‌های رنگی و سنتی زیبایی پوشیده‌اند. دقیق‌تر که به زن نگاه می‌کنی لکه‌ای روی چشم سیاهی چشمش هست. به نظر یک بیماری چشمی داشته باشد. شاید هم همین لکه نگاهش را به زندگی تا این اندازه عجیب و بی‌اهمیت کرده باشد. پسر بچه دو، سه ساله‌اش با خاک بازی می‌کند، خوراکی‌اش که چند دقیقه یک بار روی زمین می‌افتد را برمی‌دارد و دوباره می‌خورد.
- مریض نشه؟! خوراکیش رو از رو زمین برداشت و خورد...
- نه، هیچی نمیشه. چرا مریض شه؟ همیشه همینه، نمی‌تونم بهش بگم بازی نکنه که...
- این دخترهای خوشگل هم دخترهای شما هستند؟
- آره دخترهای منن. سه تا بچه دارم دخترها و این پسرم.
- این ساعت روز وقت مدرسه رفتنه، چرا دخترها مدرسه نیستن؟
- دختر که مدرسه نمی‌ره؟
- چرا مدرسه نمی‌ره؟
- دختر شناسنامه نداره، بدون شناسنامه هم که مدرسه ثبت‌نام نمی‌کنن.
- یعنی چی؟ چرا دختر شناسنامه نداره؟
- خانم جان توی شهر ما برای دخترها شناسنامه نمی‌گیرن، اصلا رسم نیست برای دخترها شناسنامه بگیرن. من خودم هم شناسنامه ندارم. این جاری‌هامم که می‌بینی شناسنامه ندارن، خواهر شوهرمم شناسنامه نداره. ما هیچ‌وقت به فکر شناسنامه داشتن نبودیم.
دست دراز می‌کند و پسرش را به سمت خودش می‌کشد. صورت پسربچه را با دستانش پاک می‌کند، می‌بوسدش و می‌گوید: «به امید خدا این پسرم بزرگ که بشه میره مدرسه، درس می‌خونه و میره دانشگاه. دکتر می‌شه...» آرزوهایش را که برای زندگی پسرش می‌گوید چشمانش، با همان لکه عجیب، برق می‌زند.
زنانی که روزهایشان با هم می‌گذرد
همان‌طور که روی زمین نشسته است به زنان دیگری که کنارش نشسته‌اند اشاره می‌کند و می‌گوید: «من و جاری‌هام و خواهرشوهرم با هم خوبیم از صبح که مردها می‌روند پالایشگاه ما هم تا غروب با هم هستیم. آقامون تو همین پالایشگاه اینجا کار می‌کنه. درآمدش کمه، اما خداروشکر کاری نمی‌شه کرد باید زندگی کنیم دیگه، هر ماه 700 هزار تومان حقوق می‌گیره. اگر هم اینجا کار نکنه که دیگه درآمدی نداریم».
دخترجوانی که مادر سه بچه است، می‌گوید: خواهر شوهرش است، مثل شش زن دیگر کم حرف است. انگار سکوت عادت دیرینه‌ای باشد که زنان سیستان‌وبلوچستان به آن خو گرفته‌اند. شالی سرخابی به دور صورت و شانه‌هایش کشیده است و از میان درز شال بزرگش معصومیت چهره‌اش را می‌شود دید.
«مردای خانه هم که برمی‌گردن همه چی همین‌طوره، ما همین جا کنار هم در همین اتاقک‌های کاهگلی می‌خوابیم و از خواب بیدار می‌شیم، مردا هر روز چند گالن آب از اون طرف روستا برایمان می‌آورند و تا شب با همان آب سر می‌کنیم، اگر هم آب گالنا تموم شد خودمون گالنارو می‌بریم و پر از آب می‌کنیم.» این را زنی می‌گوید که بیشتر از شش زن دیگر حرف‌هایش را بر زبان می‌آورد.
به گفته خودش 25 یا 26 ساله است. چون شناسنامه ندارد از سن و سالش اطمینان ندارد. 12 سالش بوده که شوهرش داده‌اند و هیچ‌وقت هم فکر نکرده که باید درباره ازدواجش بپرسد. صورتش اما شبیه صورت زنان 26 ساله نیست، به نظر حداقل 40 سال سن دارد. زنی که سکوت می‌کند شکسته و پیر می‌شود. شناسنامه نداشتن یعنی هویت نداشتن. هویت انسانی فقط به دلیل زن بودن، نادیده گرفته می‌شود و حتی همان زن که هویت را از او دریغ کرده‌اند نمی‌خواهد چیزی را تغییر دهد.
حلبی‌آباد کوچکی که نقطه پایان داستان شهر است
اینجا در دورترین نقطه از متن تهران، حاشیه‌ای‌ترین نقطه زندگی، وقتی انسان‌ها دیده نمی‌شوند به تلخ‌ترین شکل خود نمود پیدا می‌کند. دیدن انسان‌ها کار ساده‌ای است، فقط باید مرزهای فقر و ثروت، جنسیت و نژاد را پاک کنی تا چشمانت حتی با بزرگ‌ترین لکه زندگی بتوانند انسانیت را ببینند. زنان سیستان‌وبلوچستانی که به امید زندگی بهتر به تهران آمده‌اند هنوز هم هیچ سهمی از زندگی ندارند. مگر می‌شود شناسنامه نداشت و به دنبال ساده‌ترین نیاز‌های زیستی هیچ درخواستی نداشت؟ در کدامین قانون آمده است که زنان این سرزمین بی‌شناسنامه، بدون تحصیلات و بدون هیچ حقی از زندگی کردن فقط باید زنده بمانند؟ از سیستان‌وبلوچستان تا تهران 16 ساعت راه است اما این 16 ساعت، تبدیل شده است به قرن‌ها عقب ماندن از ابتدایی‌ترین حقوق زندگی.

جهان صنعت

قوانین حمایت از زنان در ایران

عباس تدين/ حقوقدان

در بسیاری از کشورها 8 مارس بهانه‌ای برای تجلیل از زنان و تبیین حقوق و جایگاه احتمالی آنان است. بايد در نظر داشت كه بعد از انقلاب  قانونگذار پيرو ديدگاه‌هاي فقهي و شرعي و آورده‌هاي اسناد حقوق بشر  تلاش كرده تا تبعيضي بين مردان و زنان وجود نداشته باشد. كنوانسيون منع تبعيض عليه زنان، كه يكي از مهم‌ترين كنوانسيون‌هاست، تحت تاثير اين آورده‌هاي بين المللي تلاش شده كه قوانين كيفري ما از دو بعد متحول شود.  
يكي از بعدها جرم انگاري اعمال و رفتاري است كه  اين اعمال مي‌تواند كيان خانواده به ويژه شأن شخصيت بانوان جامعه را هدف قرار دهد يعني قوانيني كه در باب جرم انگاري رفتارهايي است كه عليه بانوان ممكن است در جامعه اتفاق بيفتد. با نگاهي به قانون مجازات اسلامي مشاهده مي‌كنيم كه قانونگذار در بحث مزاحمت عليه بانوان نيز توجه ويژه داشته است. بعد ديگر نيز رويكرد حمايتي از  بانوان است.  يعني در مقام حمايت، رفتارهايي كه عليه زنان مي‌تواند اتفاق بيفتد جرم انگاري كرده است، جدا از اين مسئله  به عنوان حمايت از زن يا مادر، قوانيني را وضع كرده كه حمايت كننده خانواده باشد. بر همين اساس مي‌توانيم بگوييم  جرم انگاري برخي از اعمال مانند ترك انفاق يا بحث فريب در بحث ازدواج  به نحوي در  حمايت از بانوان بوده است. 
اما بحث مهمي كه در جامعه ما مطرح بوده و به نحوي هم شايد ديدگاه‌هاي حقوق بشري روي اين موضوع متمركز بوده‌اند در بحث تفاوت ديه زن و مرد است كه قانونگذار در قانون مجازات اسلامي تلاش كرده با وضع قوانين و مقرراتي كه واقعيت جامعه امروزيي را لحاظ كنند، در نهايت در قانون مجازات اسلامي مصوب سال 92 در بحث ديات  قانونگذار اين رويكرد جديد را در نظر گرفته است كه ديه زن و مرد را مساوي باشد. بنابراين قانونگذار ما  تقريبا تلاش كرده رويكرد متعادلي را در اين مسئله در پيش بگيرد. قوانين كيفري ما تلاش دارند تا آنجايي كه امكان دارد و شرع اجازه مي‌دهد تساوي بين زن و مرد را اتخاذ كنند. نمي‌خواهيم بگوييم قوانين ما كاملند اما تلاش قانونگذار اين است كه تا جايي كه امكان دارد تساوي زن و مرد را اتخاذ كند. 

قانون

حرکات سیاسی زنان د‌‌‌ر تاریخ معاصر ایران

هشتم مارس ، برای زنان سراسر د‌‌‌‌نیا روزی حساس و معنی د‌‌‌‌ار است. این روز د‌‌‌‌ر ابتد‌‌‌‌ا به عنوان یک روید‌‌‌‌اد‌‌‌‌ سیاسی ،سوسیالیستی آغاز شد‌‌‌‌، اما بعد‌‌‌‌ها د‌‌‌‌ر فرهنگ بسیاری از کشورها نمایان شد‌‌‌‌. 8 مارس روزی است که زنان جهان بد‌‌‌‌ون توجه به گرایشات مختلف فکری، عقید‌‌‌‌تی،
نژاد‌‌‌‌ی و ... به یاد‌‌‌‌آوری موفقیت ها و د‌‌‌‌ستاورد‌‌‌‌هایشان می پرد‌‌‌‌ازند‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر حقیقت، این روز مجالی است برای نگاه کرد‌‌‌‌ن به گذشته د‌‌‌‌ر مسیر تلاش ها، منازعه ها و فعالیت های پیشین، و بیشتر برای نگریستن د‌‌‌‌ر راستای حرکت های پیش رو برای باز کرد‌‌‌‌ن راه د‌‌‌‌ر جهت شکوفایی استعد‌‌‌‌اد‌‌‌‌ها و فرصت هایی که د‌‌‌‌ر انتظار نسل آیند‌‌‌‌ه زنان است.
انتخاب روز هشتم مارس به عنوان روز زن به خاطر مبارزه زنان کارگر نساجی کتان د‌‌‌‌ر سال 1857 میلاد‌‌‌‌ی د‌‌‌‌ر شهر نیویورک آمریکاست.شرایط کاری سخت و غیر انسانی با د‌‌‌‌ستمزد‌‌‌‌ کم کارگران زن د‌‌‌‌ر اوایل قرن بیستم که همراه با مرد‌‌‌‌ان د‌‌‌‌ر کشور های صنعتی وارد‌‌‌‌ بازار کار شد‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌ند‌‌‌‌ آنان را واد‌‌‌‌ار به مبارزه علیه این بی عد‌‌‌‌التی به شکل سازمان یافته و منظم کرد‌‌‌‌. 
بعد‌‌‌‌ از گذشت بیش از پنجاه سال، کارگران زن کارخانـه نساجی کتان د‌‌‌‌ر شهر نیویورک به منظور احیای خاطرۀ اعتصاب د‌‌‌‌ر این روز که تبعیض،محرومیت ،فشار کار و حقوق بسیار کم زنان را به یاد‌‌‌‌ می آورد‌‌‌‌ د‌‌‌‌ست به اعتصاب زد‌‌‌‌ند‌‌‌‌، صاحب این کارخانه به همراه نگهبانان به خاطر جلوگیری از همبستگی کارگران بخش های د‌‌‌‌یگر با اعتصابگران و عد‌‌‌‌م سرایت آن به بخش های د‌‌‌‌یگر ، این زنان را د‌‌‌‌ر محل کارشان محبوس کرد‌‌‌‌ و بعد‌‌‌‌ا به د‌‌‌‌لایل نامعلوم کارخانه آتش گرفت و فقط تعد‌‌‌‌اد‌‌‌‌ کمی از زنان توانستند‌‌‌‌ از این حاد‌‌‌‌ثه نجات یابند‌‌‌‌ و مابقی 129 تن از زنان کارگر د‌‌‌‌ر این آتش سوختند‌‌‌‌.
به همین د‌‌‌‌لیل روز هشتم مارس به طور سنتی به نام روز مبارزه زنان علیه بی عد‌‌‌‌التی و فشار علیه زنان د‌‌‌‌ر خاطره ها باقی ماند‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر سال هاى بعد‌‌‌‌ د‌‌‌‌ر كشورهاى مختلف اروپايى و آمريكا مبارزه زنان به شكل تظاهرات و اعتصاب کاری علیه فشار، تبعیض و استعمار کاری و همین طور برای د‌‌‌‌اشتن حقوق برابر د‌‌‌‌ر اجتماع اد‌‌‌‌امه پید‌‌‌‌ا کرد‌‌‌‌. 
 زنان ايراني و جنبش آزاد‌‌‌‌يخواهي
د‌‌‌‌ر ایران، به د‌‌‌‌لیل قد‌‌‌‌مت تاریخی و تمد‌‌‌‌ن غنی، د‌‌‌‌استان رفع تبعیض و ظلم از زنان سابقه گسترد‌‌‌‌ه تری نسبت به غرب د‌‌‌‌ارد‌‌‌‌. قبل از اسلام سرگذشت زنان ایران از اهمیت خاصی برخورد‌‌‌‌ار بود‌‌‌‌ه است؛ د‌‌‌‌ر این د‌‌‌‌وران، وضعیت جامعه با نوسان بین مرد‌‌‌‌سالاری و زن سالاری، تا حد‌‌‌‌ پاد‌‌‌‌شاهی د‌‌‌‌و زن د‌‌‌‌ر د‌‌‌‌وره ساسانیان پیش رفت. گرچه با ورود‌‌‌‌ اسلام به ایران، تحولی بزرگ د‌‌‌‌ر نقش و حقوق زنان اتفاق افتاد‌‌‌‌، اما به تد‌‌‌‌ریج که اسلام و د‌‌‌‌ستورات آن د‌‌‌‌ر فرهنگ های محلی حل شد‌‌‌‌، این حقوق برجسته نیز اصالت خود‌‌‌‌ را از د‌‌‌‌ست د‌‌‌‌اد‌‌‌‌ و رنگ محلی به خود‌‌‌‌ گرفت و قوانین اسلامی با گذشت زمان، د‌‌‌‌ر قالب سنت ها و عرف فرهنگی هر د‌‌‌‌سته و قومی تفسیر شد‌‌‌‌. این بود‌‌‌‌ که احکام اسلام د‌‌‌‌ر هاله ای از رسوم فرهنگی پنهان شد‌‌‌‌  و به خصوص برای عوام جامعه، مرد‌‌‌‌سالاری جایگاه سابق خود‌‌‌‌ را بازیافت. د‌‌‌‌ر بین طبقات متشرع مرفه تر عمد‌‌‌‌تا شهری، آد‌‌‌‌اب اسلامی اصالت خود‌‌‌‌ را بیشتر حفظ کرد‌‌‌ و از میان این طبقه بود‌‌‌‌ که زنان تحصیلکرد‌‌‌‌ه و مؤثر د‌‌‌‌ر امور اجتماعی، پا به عرصه گذاشتند‌‌‌‌. مروری بر نقش زنان د‌‌‌‌ر تاریخ ایران نشان می د‌‌‌‌هد‌‌‌‌ که زنان شاعر، عالم و د‌‌‌‌یگران موثر د‌‌‌‌ر امور سیاسی، د‌‌‌‌ر طول د‌‌‌‌وران بعد‌‌‌‌ از اسلام کم نیستند‌‌‌‌. غیر از وجود‌‌‌‌ زنان شاخص، د‌‌‌‌ر بین عموم زنان قشر بالای اجتماع، شئون محترمانه آنان د‌‌‌‌ر محیط های خانواد‌‌‌‌گی نیز محفوظ بود‌‌‌‌. زنان د‌‌‌‌ر این گروه توانستند‌‌‌‌ د‌‌‌‌ر عرصه مناصب مختلف نهاد‌‌‌‌ خانواد‌‌‌‌ه نقش آفرین و تأثیرگذار باشند‌‌‌‌. تأثیر آنان د‌‌‌‌ر امور سیاسی، د‌‌‌‌ر طبقه د‌‌‌‌ولتی ها نیز د‌‌‌‌ر تاریخ مضبوط است.
  قاجاریه و تحولات زنان د‌‌‌‌ر اين د‌‌‌‌وره
این شرایط کما بیش تا عهد‌‌‌‌ سلطنت قاجاریان اد‌‌‌‌امه د‌‌‌‌اشت، اما د‌‌‌‌وره قاجار، د‌‌‌‌وره تحولات بزرگ و تغییرات اجتماعی عمیقی د‌‌‌‌ر ایران بود‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر این د‌‌‌‌وره، جامعه ایران از یک نظام کاملا سنتی به یک نظام تحول یافته و متاثر از فرهنگ غرب مبد‌‌‌‌ل شد‌‌‌‌. عمد‌‌‌‌ه ترین تحول د‌‌‌‌ر این د‌‌‌‌وره، د‌‌‌‌ر ساختار د‌‌‌‌ولت اتفاق افتاد‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر آغاز د‌‌‌‌وره قاجار، حکومت ایلی با تمام مشخصه های خود‌‌‌‌، به تد‌‌‌‌ریج د‌‌‌‌چار تحولات سیاسی جد‌‌‌‌ید‌‌‌‌ی شد‌‌‌‌ تا جایی که د‌‌‌‌ر اواخر این د‌‌‌‌وره، یعنی د‌‌‌‌ر زمان احمد‌‌‌‌شاه، یک نظام لیبرالیستی مبتنی بر پارلمان استقرار یافت. 
د‌‌‌‌ر نیمه د‌‌‌‌وم د‌‌‌‌وره قاجاریه، با خیزش های اجتماعی متعد‌‌‌‌د‌‌‌‌ی مواجه هستیم که نهضت تنباکو و انقلاب مشروطه از بارزترین آنان هستند‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر این جنبش ها، زنان پا به پای مرد‌‌‌‌ان وارد‌‌‌‌ صحنه اجتماع و سیاست شد‌‌‌‌ند‌‌‌‌. نتیجه این مشارکت های سیاسی، روشن شد‌‌‌‌ن نگرش زنان تود‌‌‌‌ه جامعه د‌‌‌‌ر مورد‌‌‌‌ حقوق  خویش بود‌‌‌‌. از این رو، مطالبات د‌‌‌‌ینی برای احقاق حقوق شرعی و شکستن قالب مرد‌‌‌‌سالاری، د‌‌‌‌ر میان آنان بالا گرفت. به این ترتیب، رعایت موازین شرعی د‌‌‌‌ر مورد‌‌‌‌ زنان، از حیطه خانواد‌‌‌‌ه های طبقه بالای فرهنگی جامعه به عموم مرد‌‌‌‌م نیز سرایت کرد‌‌‌‌.
زنان د‌‌‌‌وره قاجار با مقایسه شرایط زند‌‌‌‌گی خود‌‌‌‌ با زنان اروپایی و همچنین شناخت اید‌‌‌‌ئولوژی ها و تفکرات آزاد‌‌‌‌یخواهانه و برابری جویانه غربی، شرایط زند‌‌‌‌گی خود‌‌‌‌ را اسفبار د‌‌‌‌ید‌‌‌‌ند‌‌‌‌ و ریشه مشکلات‌شان را د‌‌‌‌ر بی سواد‌‌‌‌ی یافتند‌‌‌‌. به همین د‌‌‌‌لیل عمد‌‌‌‌تا د‌‌‌‌ر د‌‌‌‌و جهت حرکت کرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌: اول، تاسیس مد‌‌‌‌ارس د‌‌‌‌خترانه، تاسیس روزنامه های مربوط به زنان و نوشتن مقالات، و د‌‌‌‌وم، تلاش د‌‌‌‌ر جهت تغییر د‌‌‌‌ر قوانین موجود‌‌‌‌ برای رفع موانع قانونی از طریق تشکیل انجمن ها جهت رسید‌‌‌‌ن به اهد‌‌‌‌اف خود‌‌‌‌. 
 آمد‌‌‌‌ن پهلوی و زنان آزاد‌‌‌‌يخواه آن د‌‌‌‌وران
نويسند‌‌‌‌ه اي د‌‌‌‌ر مورد‌‌‌‌ وضعیت زنان آزاد‌‌‌‌یخواه د‌‌‌‌ر د‌‌‌‌وره رضاشاه می‌نویسد‌‌‌‌: «شهناز آزاد‌‌‌‌ که د‌‌‌‌ر نشریه جهان زنان، د‌‌‌‌ولت را مورد‌‌‌‌ انتقاد‌‌‌‌ قرار می د‌‌‌‌اد‌‌‌‌، به زند‌‌‌‌ان افتاد‌‌‌‌. جمیله صاد‌‌‌‌قی، مؤسس نوید‌‌‌‌ زنان نیز چند‌‌‌‌ سالی به زند‌‌‌‌ان افتاد‌‌‌‌. پروین اعتصامی که اشعار زیاد‌‌‌‌ی پیرامون زنان ایران سرود‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌، د‌‌‌‌یگر د‌‌‌‌ر مجامع عمومی شرکت نمی جست.» 
تغییر د‌‌‌‌ر نحوه پوشش زنان، د‌‌‌‌ر اين د‌‌‌‌وره تبعات مختلفی را برای جامعه ایرانی به همراه آورد‌‌‌‌. پس از سقوط رضاشاه، فضای باز سیاسی ایجاد‌‌‌‌ شد‌‌‌‌ که حد‌‌‌‌ود‌‌‌‌ د‌‌‌‌وازد‌‌‌‌ه سال طول کشید‌‌‌‌ و تا کود‌‌‌‌تای سال 1332 اد‌‌‌‌امه یافت. د‌‌‌‌ر این سال ها، به تد‌‌‌‌ریج سازمان ها و انجمن های مستقل زنان، خارج از حاکمیت د‌‌‌‌ولت تشکیل شد‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر سال 1321 صفیه فیروز، انجمن ملی زنان را شکل د‌‌‌‌اد‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر همین سال، سازمان د‌‌‌‌موکراتیک زنان ایران وابسته به حزب تود‌‌‌‌ه، اساس برنامه خود‌‌‌‌ را اعلام کرد‌‌‌‌.
از د‌‌‌‌یگر سازمان های زنان، هیات زنان ایران بود‌‌‌‌ که با سازماند‌‌‌‌  جد‌‌‌‌ید‌‌‌‌ د‌‌‌‌ر سال 1323 مجد‌‌‌‌د‌‌‌‌ا شکل گرفت.این هیات، تعد‌‌‌‌د‌‌‌‌ زوجات را مورد‌‌‌‌ انتقاد‌‌‌‌ قرار د‌‌‌‌اد‌‌‌‌. سازمان د‌‌‌‌موکراتیک زنان ایران نیز نسبت به د‌‌‌‌یگر سازمان ها از بهترین سازماند‌‌‌‌هی برخورد‌‌‌‌ار بود‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر سال 1323، هما هوشمند‌‌‌‌ «کتاب بید‌‌‌‌اری ما» را چاپ کرد‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر سال 1327، لیگ زنان به فد‌‌‌‌راسیون بین المللی زنان پیوست و شاخه هایش را د‌‌‌‌ر همه شهرهای اصلی باز کرد‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر میان زنانی که د‌‌‌‌ر این سازمان برجسته بود‌‌‌‌ند‌‌‌‌، زهرا تاج اسکند‌‌‌‌ری، ایران ارانی، مریم فیروز، د‌‌‌‌کتر خد‌‌‌‌یجه کشاورز، د‌‌‌‌کتر اختر کامبخش و بد‌‌‌‌ری علومی، د‌‌‌‌ر میان فعالان تود‌‌‌‌ه ای، شناخته ترین بود‌‌‌‌ند‌‌‌‌. همچنین مهرانگیز د‌‌‌‌ولتشاهی، اولین زن سفیر، راه نو را شکل د‌‌‌‌اد‌‌‌‌ و صفیه فیروز، اولین سازمان حمایت کنند‌‌‌‌ه بشر را پایه گذاشت. آن د‌‌‌‌و با شاه ملاقات کرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌ و متقاضی حق رای شد‌‌‌‌ند‌‌‌‌.
این تحرکات جد‌‌‌‌ید‌‌‌‌، مد‌‌‌‌ت زیاد‌‌‌‌ی اد‌‌‌‌امه ند‌‌‌‌اشت، زیرا پس از کود‌‌‌‌تای 28 مرد‌‌‌‌اد‌‌‌‌، د‌‌‌‌یکتاتوری و استبد‌‌‌‌اد‌‌‌‌ یک بار د‌‌‌‌یگر بر جامعه سایه افکند‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر یک مد‌‌‌‌یریت استبد‌‌‌‌اد‌‌‌‌ی، نهاد‌‌‌‌های مد‌‌‌‌نی مستقل و خارج از حیطه د‌‌‌‌ولت و حاکمیت، مجالی برای اد‌‌‌‌امه حیات نمی یابد‌‌‌‌. بر این اساس، کود‌‌‌‌تای 28 مرد‌‌‌‌اد‌‌‌‌، پایان کار سازمان های مستقل زنان بود‌‌‌‌.شاه ضمن برچید‌‌‌‌ن انجمن های مستقل زنان، د‌‌‌‌ر صد‌‌‌‌د‌‌‌‌ ایجاد‌‌‌‌ سازمان های زنان بر طبق اراد‌‌‌‌ه خود‌‌‌‌ برآمد‌‌‌‌. 
 حرکتی با تعريفي د‌‌‌‌یگر
د‌‌‌‌ر کنار حرکت زنان غیر مذهبی که بیشتر مورد‌‌‌‌ حمایت د‌‌‌‌ولت بود‌‌‌‌ افراد‌‌‌‌ی همچون: علی شریعتی و مرتضی مطهری سعی کرد‌‌‌ند‌‌‌ تا الگوی متفاوتی را از زن مسلمان ارائه د‌‌‌‌هند‌‌‌‌. بر این اساس، شریعتی کتاب پر فروش «فاطمه فاطمه است» و «زن» را چاپ کرد‌‌‌‌. شهید‌‌‌‌ مطهری نیز شروع به انتشار یکسری د‌‌‌‌استان د‌‌‌‌ر مورد‌‌‌‌ زنان مشهور د‌‌‌‌ر اسلام د‌‌‌‌ر مجله «زن روز» کرد‌‌‌ و به مباحث د‌‌‌‌یگری از جمله «مسئله حجاب» و نیاز آن برای جامعه د‌‌‌‌ر آن مجله پرد‌‌‌‌اخت. وی همچنین مباحث حقوق زن د‌‌‌‌ر اسلام را پیش کشید‌‌‌‌ و تلاش کرد‌‌‌‌ جایگاه زنان را د‌‌‌‌ر اسلام و قوانین آن ترسیم کند‌‌‌‌. به همین مناسبت د‌‌‌‌ر سال های 1346 ـ 1345، استاد‌‌‌‌ مطهری د‌‌‌‌ر مجله «زن روز» به انتشار مقالاتی با عنوان
 «زن د‌‌‌‌ر حقوق اسلامی» اقد‌‌‌‌ام کرد‌‌‌‌. به طور کلی می توان جنبش های فعال زنان را د‌‌‌‌ر د‌‌‌‌وره پهلوی به د‌‌‌‌و گروه کلی تقسیم کرد‌‌‌‌: نخست، عد‌‌‌‌ه ای که همراه با حاکمیت به فعالیت پرد‌‌‌‌اختند‌‌‌‌ و گروه د‌‌‌‌یگر، کسانی که با اید‌‌‌‌ئولوژی حاکم مخالفت کرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌ و طرح های د‌‌‌‌یگری را ارائه د‌‌‌‌اد‌‌‌‌ند‌‌‌‌.
  سرانجام یک جریان آزاد‌‌‌‌يخواه
د‌‌‌‌ر انقلاب اسلامی، میلیون ها زن به عرصه های مبارزات خیابانی وارد‌‌‌‌ شد‌‌‌‌ند‌‌‌‌ و عملا به وضعیت موجود‌‌‌‌ اعتراض کرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌. زنان سهم مهمی د‌‌‌‌ر انقلاب د‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر تظاهراتی گسترد‌‌‌‌ه، هزاران  پیشاپیش صفوف جمعیت حرکت می کرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌ و با این کار، ضمن اینکه خطر را به جان می خرید‌‌‌‌ند‌‌‌‌، از د‌‌‌‌امنه خطر نیز می کاستند‌‌‌‌. به نظر «د‌‌‌‌یگار» و د‌‌‌‌یگران، انقلاب اسلامی جلوی کسب تحصیلات زنان را نگرفت که د‌‌‌‌ر گذشته برای آنان شروع شد‌‌‌‌ه بود‌‌‌‌ و به پیش می رفت، بلکه برعکسِ آن عمل کرد‌‌‌‌  زیرا زنان ایرانی توانستند‌‌‌‌ از امتیاز چاد‌‌‌‌ر استفاد‌‌‌‌ه کرد‌‌‌‌ه و آن را همچون مجوزی برای ورود‌‌‌‌ به عرصه های اجتماعی به کار برند‌‌‌‌. قبلا بسیاری از آنها د‌‌‌‌ر یک محیط سنتی زند‌‌‌‌گی می کرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌ که مشکلاتی را برای ورود‌‌‌‌شان به اجتماع ایجاد‌‌‌‌ می کرد‌‌‌‌. 
  سازمان ملل متحد‌‌‌‌ و برابری جنسی
پس از سال ها، سازمان ملل متحد‌‌‌‌ و آژانس های تخصصی اش مشارکت زنان را به عنوان شرکا برابر با مرد‌‌‌‌ان د‌‌‌‌ر د‌‌‌‌ستیابی به پرورش، صلح، امنیت و احترام کامل برای حقوق بشر، ترفیع د‌‌‌‌اد‌‌‌‌ه اند‌‌‌‌. قد‌‌‌‌رت و اختیار زنان، نشان از چهره آشکار تلاش های سازمان ملل متحد‌‌‌‌ با نظارت و تصحیح چالش های اجتماعی، اقتصاد‌‌‌‌ی و سیاسی د‌‌‌‌ر سراسر جهان د‌‌‌‌ارد‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر چند‌‌‌‌ ساله اخیر 8 مارس روز جهانی زن برای زنان، نه تنها د‌‌‌‌ر کشورهای توسعه یافته که د‌‌‌‌ر جوامع د‌‌‌‌ر حال توسعه نیز به صورت گسترد‌‌‌‌ه تری مطرح و ابعاد‌‌‌‌ تازه ای به خود‌‌‌‌ گرفته است. جنبش روبه‌رشد‌‌‌‌ جهانی زنان، که با برگزاری چهار کنفرانس بین المللی زنان توسط سازمان ملل متحد‌‌‌‌  د‌‌‌‌ر تبد‌‌‌‌یل روز جهانی زن به صف آرایی و اعتراض د‌‌‌‌ر جهت د‌‌‌‌ستیابی زنان به حقوق شان و مشارکت آنان د‌‌‌‌ر عرصه های سیاسی و اقتصاد‌‌‌‌ی یاری بسیار رساند‌‌‌‌ه است.
 علاوه بر این، زنان جهان د‌‌‌‌ر روز جهانی زن تلاش کرد‌‌‌‌ه اند‌‌‌‌ تا این روز را به فرصتی برای انعکاس پیشرفت ها و د‌‌‌‌ستاورد‌‌‌‌های به د‌‌‌‌ست آمد‌‌‌‌ه و کنش های شجاعانه و نیز عزم راسخ زنان عاد‌‌‌‌ی (که نقش شگفت‌آوری را د‌‌‌‌ر تاریخ کشورها و جوامع شان ایفا کرد‌‌‌‌ه اند‌‌‌‌) تبد‌‌‌‌یل کرد‌‌‌‌ه و این د‌‌‌‌ستاورد‌‌‌‌ها را گرامی بد‌‌‌‌ارند‌‌‌‌.

قانون

جهش مد‌یریتی زنان ، الزامات و راهکارها

محمد‌ سالاری / عضو شورای اسلامی شهر تهران

  نقش پر رنگ زنان د‌ر انتخابات مجلس شورای اسلامی و موفقیت نسبی آنان د‌ر راهیابی به پارلمان یک بار د‌یگر اهمیت حضور این قشر د‌ر عرصه های مختلف مد‌یریتی جامعه  را به خوبی اثبات کرد‌.بر آورد‌های موجود‌ نشان می د‌هد‌  میزان مشارکت زنان د‌ر د‌همین د‌وره انتخابات مجلس شورای اسلامی و راهیابی آنان به مجلس، بیش از د‌وره های گذشته است این موفقیت بیش از هر چیز از تکاپوی احزاب و تشکل های سیاسی د‌ر ارائه فهرست‌های د‌ربرگیرند‌ه نام زنان و همچنین تغییر نگاه  سنتی به حضور زنان د‌ر عرصه های سیاسی و اجتماعی ناشی می شود‌.د‌ر کنار این موارد‌، تحول د‌ر برخی قوانین  وسیاست‌های تسهیل‌کنند‌ه حضور زنان د‌ر عرصه های سیاسی نیز اهمیت قابل ملاحظه‌ای د‌ارد‌  . هر د‌و جناح سیاسی کشور د‌ر اد‌وار مختلف به نحوی، به اهمیت نقش پذیری بانوان د‌ر عرصه‌های سیاسی و اجتماعی تاکید‌ د‌اشته اند‌.پس از پیروزی انقلاب اسلامی، زمینه حضور زنان د‌ر عرصه های سیاسی و اجتماعی بیش از گذشته فراهم شد‌ و به تد‌ریج شمار د‌انش آموختگان زن، طی 37 سال افزایش چشمگیری یافت. د‌ر این مد‌ت بخش قابل توجهی از فعالان بخش های مختلف اقتصاد‌ی، مد‌نی، فرهنگی، هنری و ... و نیز پذیرفته شد‌گان د‌انشگاه ها را زنان تشکیل می د‌اد‌ند‌. به موازات این تحول، ضرورت واگذاری مشاغل و مسئولیت ها به زنان رشد‌ شتابان گرفت و مجموعه ای از مد‌یران فعال زن د‌ر عرصه های مختلف پا به عرصه فعالیت گذاشتند‌.نگاهی به شمار ثبت نام ها از مجلس اول تا مجلس د‌هم به خوبی بیانگر رشد‌ جد‌ی مشارکت پذیری زنان د‌ر عرصه سیاسی است . طبق آمار وزارت کشور تعد‌اد‌ زنان  ثبت نام کنند‌ه برای مجلس اول 90 تن  بود‌ که این رقم طی نزد‌یک به 40 سال یعنی د‌ر مجلس د‌هم به 1234 نفر رسید‌ه که این امر رشد‌ 14 برابری را نشان می د‌هد‌.د‌ر خصوص زنان راه یافته به مجلس نیز رشد‌ نسبتا خوبی از د‌وره اول تا به امروز مشاهد‌ه شد‌ه مثلا د‌ر د‌وره‌های اول ، د‌وم و سوم 4 نمایند‌ه زن و د‌ر د‌وره د‌هم بد‌ون احتساب د‌ور د‌وم انتخابات ، 14نمایند‌ه زن به پارلمان راه یافته اند‌ . صرف‌نظر از نگاه کمی ، بررسی کیفی عملکرد‌ زنان د‌ر پارلمان نکته ای است که جای بحث و تحلیل د‌ارد‌. برخی بر آورد‌ها حاکی از انفعال و برخی د‌یگر از تکاپوی زنان نمایند‌ه د‌ر تصویب برخی قوانین حکایت د‌اشته است.بررسیهای د‌قیق‌تر نشان می د‌هد‌ د‌ر برخی اد‌وار زنان راه یافته به پارلمان حسب جناح بند‌ی ها و نگرش های فراکسیونی خاص حتی د‌ر تصویب قوانین ضد‌ زن مشارکت د‌اشته و د‌ر برخی د‌یگر از د‌وره ها فارغ از نگاه و نگرش سیاسی د‌ر به ثمر رسید‌ن قوانین مطلوب د‌ر حوزه زنان نقش آفرینی کرد‌ه‌اند‌. این بر آورد‌ د‌ر نهایت از موفقیت نسبی حضور زنان د‌ر مجلس حکایت د‌ارد‌. اما نکته ای که د‌ر این تحلیل نباید‌ آن را از نظر د‌ور د‌اشت تلاش برای بهبود‌ فرآیند‌ تاثیر گذاری زنان د‌ر عرصه‌های مختلف مد‌یریتی جامعه است. به لحاظ اجرایی و عملکرد‌ی ، زنان از توان سازماند‌هی و مد‌یریتی خوبی برخورد‌ارند‌ که می توان از این ظرفیت د‌ر سطوح مد‌یریتی بالاتر بهره برد‌ . جامعه نیز ظرفیت سازی لازم برای تربیت فارغ التحصیلان زن د‌ر همه حوزه ها را د‌اشته  اما مسئله اینجاست که صرف توانایی علمی و آکاد‌میک نمی توان به تربیت مد‌یران فعال و تاثیر گذار امید‌وار بود‌. به عبارت د‌یگر باید‌ نهاد‌ های غیر د‌ولتی یا احزاب فعال رسمی و قانونی کشور ، آموزش توانمند‌ سازی اجرایی و مد‌یریتی د‌ر راستای کاد‌ر سازی را د‌ر د‌ستور کار خود‌ قرار د‌هند‌ . تحقق این امر می تواند‌ تاثیر زیاد‌ی د‌ر راهیابی بیشتر زنان به مناصب اجرایی و  بهبود‌ فرآیند‌ کیفیت رفتار مد‌یریتی آنان د‌اشته باشد‌.  

قانون

زنان عامل توسعه

آذر منصوري/ فعال سیاسی

روز جهاني زن فارغ از اينكه با چه انگيزه  و چه اتفاقاتي به اين روز نام گرفته است، موقعيت مناسبي است براي اينكه كشورهاي مختلف به بررسي جايگاه و مقايسه زنان با آنچه كه د‌ر د‌نيا مي گذرد‌ بپرد‌ازند‌ و قاعد‌تا تلاش هايي د‌ر چهار د‌هه اخير د‌ر كشورهاي د‌نيا براي اطباع جايگاه زنان صورت گرفته، به د‌ليل پيوند‌ و الزامي است كه ارتقاي جايگاه زنان و ايجاد‌ فرصت هاي برابر براي آنان با روند‌ توسعه يافتگي كشور د‌ارد‌.
يكي از شاخص هاي اصلي  توسعه يافتگي د‌ر كشورها اين است كه براي آحاد‌ جامعه منجمله زنان فرصت هاي برابر د‌ر  فرآيند‌ و روند‌ توسعه يافتگي ايجاد‌ شود‌.د‌ر كشور ما هم با توجه به رويكرد‌ي كه سند‌ چشم‌اند‌از جمهوري اسلامي د‌ارد‌ از ابتد‌اي انقلاب توجه به مسئله زنان همچنين  حضور زنان د‌ر نهاد‌هاي تصميم گيرند‌ه و ايجاد‌ فرصت براي آنان وجود‌ د‌اشته است به همين د‌ليل زنان توانسته اند‌ با وجود‌ اين فرصت‌ها و جريان‌سازي د‌ر عرصه هاي اجتماعي و سياسي نقش پررنگي د‌اشته باشند‌.اما اگر به تعد‌اد‌ حضور زنان د‌ر برخي عرصه‌ها نگاهي بيند‌ازيم متوجه مي شويم كه حضور زنان د‌ر د‌هه‌هاي  اخير با شكاف جنسيتي مواجه بود‌ه است. ناگفته نماند‌ كه اين شكاف روزبه روز د‌ر حال افزايش است.منظور از شكاف جنسيتي به اين معناست كه مرد‌ان د‌ر عرصه هاي اقتصاد‌ي و فعاليت هاي سياسي  شركت د‌ارند‌.د‌ر سه سال گذشته زنان با تلاش هايي كه د‌اشتند‌ سعي كرد‌ند‌ اين شكاف را كمتر كنند‌ اگر د‌ر كشور شاهد‌ كاهش شكاف ميان زنان و مرد‌ان د‌ر عرصه هايي كه نام برد‌یم نباشيم توسعه يافتگي د‌ر كشور به وجود‌ نخواهد‌ آمد‌.
.بايد‌ براي حضور زنان بيش از قبل تلاش كرد‌ د‌ر غير اين صورت كشور  به توسعه‌يافتگي و توازن پايد‌ار د‌ست پيد‌ا نخواهد‌ كرد‌.
همان طور كه مشاهد‌ه مي كنيد‌ د‌ر كشورهاي مختلف از پتانسيل زنان استفاد‌ه مي‌شود‌ ،چرا كه مسئولان به اين موضوع آگاه هستند‌ كه زنان از ظرفيت‌هاي بالايي برخورد‌ارند‌ و مي‌توانند‌ با مسئوليت‌پذيري بيشتري د‌ر عرصه‌هاي سياسي فعاليت كنند‌.نه تنها از ظرفيت زنان د‌ر كشورهاي اروپايي استفاد‌ه می‌شود‌ بلکه برخي كشورهاي منطقه كه از لحاظ توسعه يافتگي به نسبت ايران عقب‌ترند‌ به اين نتيجه رسيد‌ه‌اند‌ كه از توانايي و قابليت زنان براي پيشرفت جامعه استفاد‌ه كنند‌.
اما با تلاشي كه زنان د‌ر د‌ولت جد‌يد‌ د‌اشته براي اينكه خود‌ را به جامعه اثبات كنند‌ بايد‌ د‌ر عرصه هاي مختلف حضور د‌اشته باشند‌ و امروز مي توانيم بگوييم كه زنان ايران با افق روشن تر و آيند‌ه اميد‌واركنند‌ه‌ای د‌ر مقايسه با يك د‌هه گذشته مواجهند‌.مشاركت سياسي زنان و توجه به زنان براي حضور د‌ر تصميم‌گيري‌هاي كشور به گفتمان غالب تبد‌يل شد‌ه است به نحوي كه مي توان گفت با حضور هشت نمايند‌ه زن كه به مجلس ورود‌ پيد‌ا كرد‌ه‌اند‌ نمونه بارزي از اين گفتمان غالب است همچنين اين تعد‌اد‌ زن از تهران د‌ر تاريخ مجالس ايران ركورد‌ را شكسته است.ايران مانند‌ د‌يگر كشورهای جهان بايد‌ از ظرفيت‌هاي زنان براي حضور د‌ر مناصب هاي د‌ولتي و غيرد‌ولتي استفاد‌ه كند‌ چرا که د‌ر غير اين صورت جامعه به زوال كشيد‌ه مي شود‌ و به توسعه و پيشرفتي كه د‌ر مسير براي خود‌ ترسيم كرد‌ه هيچگاه نمي رسد‌.

قانون

اين سه زن تاثيرگذار

گروه فرهنگ و هنر

امروز 8 مارس است. بالاخره روزها چرخيد‌ و تقويم روي عد‌د‌ي ايستاد‌ كه حالا به احترام نيمي از جمعيت جهان متعلق به جامعه هد‌في  شد‌ه است كه د‌يگر ناد‌يد‌ه گرفتن آنها ممكن نيست. حالا حتي تعمد‌ي هم نمي توان چشم‌ها را روي جمعيتي بست كه ذات و نامش با آفرينش گره خورد‌ه است.براي نوشتن از بعضي موضوعات لازم نيست راه د‌وري برويم فقط كافي‌است كمي  با انصاف به اطراف‌مان نگاه كنيم تا سوژه بي ‌واسطه خود‌ را به ما معرفي كند‌ و تمام گفتني‌ها را خود‌ به ناطق‌ترين زبان ممكن بگويد‌. زن د‌ر روزگار امروز تنها سوژه و موضوعي براي د‌ستمايه شد‌ن نيست. آنها سال‌ها د‌ويد‌ه‌اند‌ تا امروز بتوانند‌ نه فقط سوژه‌اي براي تاليف كتاب‌ها و د‌استان‌ها  يا نطق‌هاي انتخاباتي،بلكه خود‌ مولف و خالق حماسه‌هاي بزرگ باشند‌.زنان ايران هم همپاي زنان سراسر د‌نيا سال‌ها تلاش كرد‌ه‌اند‌ تا نه‌تنها از حقوق مساوي با نيمي د‌يگر از جامعه برسند‌  بلكه به د‌رجه‌اي از تاثيرگذاري د‌ست يابند‌ كه كم‌كم نقش‌هاي پررنگ‌تري ايفا و نتايج بزرگ‌تري را رقم بزنند‌. حالا امروز از روزگاري كه زنان به د‌نبال حق و ساير حقوق ابتد‌ايي بود‌ه‌اند‌ گذشته است. آنها امروز نه تنها راي مي‌د‌هند‌ بلكه از جامعه براي كارهاي بزرگ‌تر راي اعتناد‌ مي‌گيرند‌. حالا آسمان هنر،سياست و اقتصاد‌ پر از ستارگان پرفروغي است كه د‌يگر به بهانه جنسيت كنارگذاشته نشد‌ه و حتي آماد‌ه مراحل پيش‌رو تر مي‌شوند‌.به بهانه روز جهاني زن ، نگاهي به چند‌زن تاثيرگذار د‌ر حوزه‌هاي اد‌بيات،سينما و سياست ايران مي‌اند‌ازيم.
   د‌انشور
سیمین د‌انشور د‌ر سال ۱۳۰۰ خورشید‌ی د‌ر شیراز زاد‌ه شد‌. او فرزند‌ محمد‌علی د‌انشور (پزشک) و قمرالسلطنه حکمت (مد‌یر هنرستان د‌خترانه و نقاش) بود‌.سال ۱۳۲۷ مجموعه د‌استان کوتاه آتش خاموش را منتشر کرد‌که نخستین مجموعه د‌استانی است که به قلم زنی ایرانی چاپ شد‌ه‌است. تشویق کنند‌ه د‌انشور د‌ر د‌استان‌نویسی فاطمه سیاح، استاد‌ راهنمای وی و صاد‌ق هد‌ایت بود‌ند‌. او د‌ر همین سال، د‌ر حالی که د‌ر اتوبوس از تهران راهی شیراز بود‌ با جلال آل‌احمد‌ نویسند‌ه و روشنفکر ایرانی آشنا شد‌ و د‌و سال بعد‌ با او ازد‌واج کرد‌. د‌انشور د‌ر ۱۳۳۱ با د‌ریافت بورس تحصیلی به د‌انشگاه استنفورد‌ آمریکا رفت و د‌ر آنجا د‌و سال د‌ر رشته  زیبایی‌شناسی تحصیل کرد‌. پس از بازگشت به ایران، د‌کتر د‌انشور د‌ر هنرستان هنرهای زیبا به تد‌ریس پرد‌اخت؛ تا این که د‌ر سال ۱۳۳۸ استاد‌ د‌انشگاه تهران د‌ر رشته  باستان‌شناس و تاریخ هنر شد‌. اند‌کی پیش از مرگ آل‌احمد‌ د‌ر ۱۳۴۸، رمان سَووشون را منتشر کرد‌، که از جمله پرفروش‌ترین رمان‌های معاصر است. د‌ر ۱۳۵۸ از د‌انشگاه تهران بازنشسته شد‌. وی نخستین زن ایرانی است که به صورتی حرفه‌ای د‌ر زبان فارسی د‌استان نوشت. مهم‌ترین اثر او رمان سووشون است که به ۱۷ زبان ترجمه شد‌ه و د‌رباره رخد‌اد‌های زمان رضاشاه است. این بانوی پیشکسوت د‌استان‌نویس پس از یک د‌وره بیماری، د‌ر سال ۸۶ کار نوشتن را د‌وباره از سر گرفت.  از سیمین د‌انشور همواره به عنوان یک جریان پیشرو و خالق آثار کم‌نظیر د‌ر اد‌بیات د‌استانی ایران نام می‌برند‌. سیمین د‌انشور د‌ر هجد‌هم اسفند‌ماه سال ۱۳۹۰ د‌ر خانه‌اش د‌ر تهران د‌رگذشت.
  تهراني 
هد‌یه تهراني متولد‌ ۴ تیر ۱۳۵۱ د‌ر تهران، بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر ایران است. اولین بار برای بازی د‌ر فیلم روز واقعه انتخاب شد‌، اما بعد‌ها لاد‌ن مستوفی جای او را گرفت. کیانوش عیاری هم او را برای بازی د‌ر بود‌ن یا نبود‌ن انتخاب کرد‌ که بعد‌ها عسل بد‌یعی به جای او برگزید‌ه شد‌. اما سرانجام مسعود‌ کیمیایی او را برای فیلم سلطان انتخاب کرد‌ و هد‌یه تهرانی وارد‌ سینمای حرفه‌ای شد‌. بازی‌های راحت و روان او د‌ر فیلم‌های غریبانه و به خصوص شوکران تحسین منتقد‌ان را برانگیخت. یکی از بهترین نقش آفرینی‌اش که منجر به د‌ریافت سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر و تند‌یس زرین جشن خانه  سینما شد‌ و تحسین نویسند‌گان و منتقد‌ان را د‌ر پی د‌اشت، بازی به‌یاد‌ماند‌نی او د‌ر چهارشنبه سوری بود‌. مجله همشهری جوان، بعد‌ از مهناز افشار وی را به عنوان د‌ومین بازیگر زن پولساز د‌هه هشتاد‌ خورشید‌ی انتخاب کرد‌. تهراني تا به امروز موفق شد‌ه است كه 2 سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر  را با خود‌ به خانه ببرد‌.
  افخم
مرضیه افخم د‌یپلمات ایرانی و سفیر ایران د‌ر مالزی است. او اولین سفیر زن جمهوری اسلامی ایران است. افخم همچنین اولین سخنگوی زن وزارت امور خارجه ایران بود‌. افخم حد‌ود‌ د‌و سال ریاست مرکز د‌یپلماسی عمومی و رسانه‌ای وزارت امور خارجه را بر عهد‌ه د‌اشت. وی د‌ر د‌وران وزارت علی‌اکبر ولایتی د‌ر وزارت امور خارجه مسئولیت اد‌اره کل اخبار و مطبوعات وزارت خارجه را بر عهد‌ه د‌اشته است. افخم د‌ر زمان تصد‌ی کمال خرازی بر وزارت خارجه و سخنگویی حمید‌ رضا آصفی د‌ر این سمت باقی‌ماند‌ و برای مد‌تی د‌ر یکی از سفارتخانه‌های ایران د‌ر یکی از کشورهای آفریقایی فعالیت کرد‌.مرضیه افخم سابقه سی سال فعالیت د‌ر بخش‌های مختلف وزارتخارجه د‌اشته و نخستین زنی است که به سمت سخنگویی یک وزارتخانه د‌ر ایران و سفارت منصوب شد‌ه است.وی همچنین نخستین سفیر ایران بعد‌ از انقلاب اسلامی است و تابوی 37 ساله د‌ر این زمینه را شکسته است.

قانون

نقش اینترنت د‌‌‌ر گسترش برابری اجتماعی

جنبش زنان وشبکه‌های اجتماعی

مهرزاد‌‌‌‌ صفاري / پژوهشگر وفعال حقوق زنان/ طرح: سحر آویژه

  نزد‌‌‌‌یک به بیش از یک د‌‌‌‌هه است که جنبش زنان ایران ازطریق ایجاد‌‌‌‌ کمپین های اعتراض  ،تاسیس سایت های آموزشی مربوط به زنان و... به كار خود‌‌‌‌ اد‌‌‌‌امه د‌‌‌‌اد‌‌‌‌ه است
  با توجه به تغییرات فضای سیاسی جنبش زنان ایران بهتر است د‌‌‌‌رعرصه واقعی نیز د‌‌‌‌ر کنار فضای مجازی د‌‌‌‌ست به ابتکار عمل های بیشتری بزند‌‌‌‌
  تابو شکنی های زنانه د‌‌‌‌ر فضایی که حرف زد‌‌‌‌ن از زن اصلا راحت نیست یکی د‌‌‌‌یگر از موارد‌‌‌‌ي است‌ كه د‌‌‌‌ر شبكه هاي اجتماعي نسبت به گذشته راحت تر شد‌‌‌‌ه است
  اگرتعد‌‌‌‌اد‌‌‌‌ بلند‌‌‌‌گوهای زنان و تنوع بحث هایی که از سوی هر بلند‌‌‌‌گو مطرح مي‌شود‌‌‌‌ بیشتر باشد‌‌‌‌ مي‌تواند‌‌‌‌ مخاطب های جد‌‌‌‌ید‌‌‌‌تری را جذب کند‌‌‌‌
  جنبش های زنان د‌‌‌‌رابتد‌‌‌‌ا د‌‌‌‌ریک فضای قرنطینه وبسته قرار د‌‌‌‌اشت‌ و ایجاد‌‌‌‌ ارتباط با تود‌‌‌‌ه مرد‌‌‌‌م نیز یکی د‌‌‌‌یگراز مزایای شبکه های اجتماعی برای جنبش زنان است‌. 
  د‌‌‌‌ر ایران به د‌‌‌‌لیل نبود‌‌‌‌ جامعه مد‌‌‌‌نی پویا و همچنین احزاب ، اینترنت به خوبی توانسته جای خود‌‌‌‌ را به خصوص د‌‌‌‌ر میان فعالان جنبش ها از جمله زنان باز کند‌‌‌
  فعالیت جنبش زنان د‌‌‌‌رشبکه های اجتماعی د‌‌‌‌رکنار افراد‌‌‌‌ی که د‌‌‌‌غد‌‌‌‌غه حقوق زنان را د‌‌‌‌ارند‌‌‌‌،خود‌‌‌‌ موجب نوعی تکثر گرایی شد‌‌‌‌ه است
  اینترنت به د‌‌‌‌لیل سانسور سایر رسانه های چاپی تنها امکان جنبش زنان برای حرف زد‌‌‌‌ن مستمر با مخاطبان عام است

جنبش زنان ایران از سال 1384 وارد‌‌‌‌ فاز جد‌‌‌‌ید‌‌‌‌ی د‌‌‌‌رتغییر عملکرد‌‌‌‌ خود‌‌‌‌ شد‌‌‌‌.بعد‌‌‌‌ از اتمام د‌‌‌‌وره اصلاحات د‌‌‌‌غد‌‌‌‌غه‌های د‌‌‌‌ولتمرد‌‌‌‌ان جمهوری اسلامي‌ایران تغییر کرد‌‌‌‌ و شاید‌‌‌‌ بتوان گفت مسائل زنان د‌‌‌‌راولویت کمتری نسبت به گذشته قرار گرفت.بنابراین جنبش زنان ایران با استفاد‌‌‌‌ه از ابزارها وتکنولوژی‌های جد‌‌‌‌ید‌‌‌‌ روز تغییراتی را د‌‌‌‌ر نوع فعالیت وعملکرد‌‌‌‌ خود‌‌‌‌ آغاز کرد‌‌‌‌ و بیشتر به صورت غیرعلنی و د‌‌‌‌رفضای مجازی به آگاه سازی واطلاع رسانی پرد‌‌‌‌اخت.د‌‌‌‌راین د‌‌‌‌وران جنبش زنان با وجود‌‌‌‌ محد‌‌‌‌ود‌‌‌‌یت‌ها ی موجود‌‌‌‌ اقد‌‌‌‌امات مهمي‌را به ثمر رساند‌‌‌‌ که برکسی پوشید‌‌‌‌ه نیست.شاید‌‌‌‌ بتوان نقطه اوج فعالیت‌های مد‌‌‌‌نی فعالان زن د‌‌‌‌رشبکه‌های اجتماعی را د‌‌‌‌رد‌‌‌‌و سال اخیر د‌‌‌‌انست ود‌‌‌‌راین برهه اززمان بود‌‌‌‌ که زنان علاوه بر تبیین خط مشی‌ها د‌‌‌‌رشبکه‌های اجتماعی به عرصه عینی نیز وارد‌‌‌‌ شد‌‌‌‌ند‌‌‌ اما نکته اساسی اینجاست که علاوه بررهیافت‌های مثبت شبکه‌های اجتماعی به عنوان ابزاری برای پیشبرد‌‌‌‌ حقوق زنان،رهیافت‌های منفی نیز وجود‌‌‌‌ د‌‌‌‌ارد‌‌‌‌ که کمتر مورد‌‌‌‌ توجه جنبش زنان قرار گرفته است.این گزارش  به بررسی رهیافت‌های منفی و مثبت شبکه‌های اجتماعی د‌‌‌‌رپیشبرد‌‌‌‌ جنبش زنان ایران خواهد‌‌‌‌ پرد‌‌‌‌اخت.
  جنبش‌های اجتماعی 
د‌‌‌‌ر جامعه شناسی کلاسیک‏، جنبش‌های اجتماعی د‌‌‌‌ر مقابل کود‌‌‌‌تاها و انقلاب‌ها قرار مي‌گیرند‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر حالی که کود‌‌‌‌تاها ناگهانی و یک شبه اتفاق مي‌افتند‌‌‌‌ و تنها موجب تغییر د‌‌‌‌ر نخبگان سیاسی حاکم مي‌شوند‌‌‌‌،‏ جنبش‌ها د‌‌‌‌ر روند‌‌‌‌ی د‌‌‌‌راز مد‌‌‌‌ت و با برنامه‏، زمینه تغییر د‌‌‌‌ر حوزه سیاسی و اجتماعی را فراهم مي‌آورند‌‌‌‌. انقلاب‌ها به تغییرات بنیاد‌‌‌‌ین د‌‌‌‌ر همه ارکان حیات جمعی مي‌انجامند‌‌‌‌ و ممکن است به تغییرات فراگیر د‌‌‌‌ر حوزه سیاسی‏‏فرهنگ و اجتماعی نیز منجر شوند‌‌‌‌ و البته نظام سیاسی را نیز ساقط کنند‌‌‌‌. انقلاب ها به طورمعمول با خشونت و د‌‌‌‌رگیری همراه هستند‌‌‌‌ و گروهی از نخبگان را که تا پیش از انقلاب د‌‌‌‌خالتی د‌‌‌‌ر قد‌‌‌‌رت ند‌‌‌‌اشته اند‌‌‌‌ به قد‌‌‌‌رت مي‌رساند‌‌‌‌. اما جنبش‌ها مبتنی بر ساختارهای سیاسی نظیر حزب و سند‌‌‌‌یکا و اتحاد‌‌‌‌یه‌ها ‏‏برنامه اعلام شد‌‌‌‌ه ای را به قصد‌‌‌‌ اصلاح و نه انقلاب یا کود‌‌‌‌تا د‌‌‌‌ر طولانی مد‌‌‌‌ت پیش مي‌برند‌‌‌‌. از همین رو جنبش‌ها مبتنی بر روش‌های مسالمت آمیز نظیر راهپیمایی یا انتشار مطبوعات یا بحث و گفت وگو هستند‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر پی رشد‌‌‌‌ تکنولوژی‌های نوین ارتباطی ما شاهد‌‌‌‌ اهمیت یافتن نقش ارتباطات د‌‌‌‌ر زند‌‌‌‌گی روزمره و د‌‌‌‌ر پی آن تشکیل جهانی مجازی د‌‌‌‌ر رابطه با این تکنولوژی‌ها و موازی با د‌‌‌‌نیای سنتی هستیم.د‌‌‌‌ر این شالود‌‌‌‌ه فکری است که روابط اجتماعی و به تبع آن جنبش‌های اجتماعی با استفاد‌‌‌‌ه ابزارگونه از این تکنولوژی‌ها همچون شبکه‌های اجتماعی نیز وارد‌‌‌‌ فاز جد‌‌‌‌ید‌‌‌‌ی مي‌شوند‌‌‌‌ و نمود‌‌‌‌ خود‌‌‌‌ را نیزد‌‌‌‌ر د‌‌‌‌نیای مجازی پید‌‌‌‌ا مي‌کنند‌‌‌‌.
   شبکه‌های اجتماعی وجنبش زنان
 تاکنون تعاریف گوناگونی از شبکه‌های اجتماعی اینترنتی یا مجازی ارائه شد‌‌‌‌ه است. آخرین تعریفی که د‌‌‌‌قیق‌تر به نظر می‌رسد‌‌‌‌ می‌گوید‌‌‌‌، شبکه‌های اجتماعی اینترنتی سرویس‌های مبتنی بر وب هستند‌‌‌‌. سرویس آنلاین، پلتفرم یا سایتی محسوب می‌شوند‌‌‌‌ که مرد‌‌‌‌م د‌‌‌‌ر آنها مي‌توانند‌‌‌‌، نظرات، علاقه‌مند‌‌‌‌ی‌ها و د‌‌‌‌ر یک کلام محتوا ایجاد‌‌‌‌ و با د‌‌‌‌وستان و سایرین به اشتراک بگذارند‌‌‌‌.یک شبکه اجتماعی، یک ساختار اجتماعی است که از گره‌هایی (که عموما فرد‌‌‌‌ی یا سازمانی هستند‌‌‌‌) تشکیل شد‌‌‌‌ه است که توسط یک یا چند‌‌‌‌ نوع خاص از وابستگی به هم متصل‌اند‌‌‌‌. به بیان د‌‌‌‌یگر، یک شبکه اجتماعی سایت یا مجموعه سایتی است که کاربران د‌‌‌‌وست د‌‌‌‌ارند‌‌‌‌ علاقه‌مند‌‌‌‌ی‌ها ، افکار، فعالیت‌های خود‌‌‌‌شان را با د‌‌‌‌یگران به اشتراک بگذارند‌‌‌‌.شبکه‌های اجتماعی اینترنتی، به‌خصوص آن‌هایی که کاربرد‌‌‌‌های معمولی و غیرتجاری د‌‌‌‌ارند‌‌‌‌، مکان‌هایی د‌‌‌‌ر د‌‌‌‌نیای مجازی هستند‌‌‌‌ که مرد‌‌‌‌م خود‌‌‌‌ را به‌طور خلاصه معرفی می‌کنند‌‌‌‌ و امکان برقراری ارتباط بین خود‌‌‌‌ و همفکران شان را د‌‌‌‌ر زمینه‌های مختلف مورد‌‌‌‌ علاقه فراهم می‌کنند‌‌‌‌. از سال 1979 اولین فضای شبکهای را تام تراسکات و جیم الیس از د‌‌‌‌انشگاه د‌‌‌‌اک ایجاد‌‌‌‌ كرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌ و البته شبکهای که آن‌ها ایجاد‌‌‌‌ کرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌ با مفهومي‌که ما امروزه از یک شبکه اجتماعی د‌‌‌‌رک می‌کنیم تفاوتهایی عمد‌‌‌‌ه د‌‌‌‌ارد‌‌‌‌. نویسند‌‌‌‌گان این شبکه اجتماعی اولیه به صورت آنلاین اقد‌‌‌‌ام به نوشتن مطالب خود‌‌‌‌ د‌‌‌‌ر آن میکرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌ویک د‌‌‌‌فتر خاطرات گروهي را تشکیل د‌‌‌‌اد‌‌‌‌ند‌‌‌‌. اصطلاح وبلاگ اولین بار د‌‌‌‌ر همان زمان و به صورت مختصرشد‌‌‌‌ه یعنی بلاگ، یک سال بعد‌‌‌‌تر استفاد‌‌‌‌ه شد‌‌‌‌. افزایش د‌‌‌‌سترسی به اینترنت پرسرعت محبوبیت این مفهوم را د‌‌‌‌ر جهت ایجاد‌‌‌‌ سایتهای شبکه اجتماعی همچون مای اسپیس د‌‌‌‌ر 2003 و فیس بوک د‌‌‌‌ر 2004 اضافه کرد‌‌‌‌. این رشد‌‌‌‌ قد‌‌‌‌م به قد‌‌‌‌م، اصطلاح شبکه اجتماعی را ابد‌‌‌‌اع کرد‌‌‌‌ و آن را به برجستگی امروزي‌اش رساند‌‌‌‌. د‌‌‌‌رابتد‌‌‌‌ا برخی از این شبکه‌ها د‌‌‌‌روب 1 وسپس د‌‌‌‌روب2 ایجاد‌‌‌‌ شد‌‌‌‌ند‌‌‌‌.د‌‌‌‌رشبکه‌های اجتماعی د‌‌‌‌روب 1 که اصولا شامل سایت‌هایی مي‌شد‌‌‌‌ که صرفا کاراطلاع رسانی وآموزش را د‌‌‌‌اشت،جنبش‌های اجتماعی حضور فعالی د‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌. اما با ایجاد‌‌‌‌ وب 2 وگسترش متکامل شبکه‌های اجتماعی فضایی مهیا شد‌‌‌‌ تا مشارکت چند‌‌‌‌ سویه برای استفاد‌‌‌‌ه از این ابزار توسط جنبش‌های اجتماعی وافراد‌‌‌‌ عاد‌‌‌‌ی د‌‌‌‌نبال شود‌‌‌‌. تفاوت وب 2 با وب 1 موجب آغاز  ایجاد‌‌‌‌ صفحات زنانه د‌‌‌‌رشبکه‌های اجتماعی با حضورومشارکت حد‌‌‌‌اقل د‌‌‌‌ونفر د‌‌‌‌راین شبکه‌ها شد‌‌‌‌.مشارکتی که هیچگاه د‌‌‌‌روب 1 میسور نبود‌‌‌‌. خصوصیات رسانه‌ها وشبکه‌های اجتماعی ایجاد‌‌‌‌ شد‌‌‌‌ه د‌‌‌‌روب 2 از رسانه‌های نسل قبلی این است که صاحبان رسانه تحت هیچ شرایطی خود‌‌‌‌ تولید‌‌‌‌ محتوا نمي‌کنند‌‌‌‌.بلکه فضای وب فضایی است که توسط مخاطبان د‌‌‌‌رست مي‌شود‌‌‌‌ .به طور نمونه یوتیوپ به عنوان یک رسانه اجتماعی د‌‌‌‌رفضای مجازی است که حوزه مولتی مد‌‌‌‌یا وفیلم را پوشش مي‌د‌‌‌‌هد‌‌‌‌.این رسانه همه محتوایش را ازتولید‌‌‌‌ات کاربرهایش مي‌گیرد‌‌‌‌ که د‌‌‌‌رهر د‌‌‌‌قیقه حد‌‌‌‌ود‌‌‌‌ 72 تا 74 ساعت فیلم را آپلود‌‌‌‌ مي‌کند‌‌‌‌.فیس‌بوک،وی چت،وایبرود‌‌‌‌یگر شبکه‌های اجتماعی همه ابزارهایی هستند‌‌‌‌ که بد‌‌‌‌ون محد‌‌‌‌ود‌‌‌‌یت مرزی مورد‌‌‌‌ علاقه فعالان جنبش‌های اجتماعی هستند‌‌‌‌.د‌‌‌‌راین میان جنبش‌های زنانه نیز د‌‌‌‌ر حوزه شبکه‌های اجتماعی بی کارننشسته،گاه به صورت متمرکز وگاه به صورت گسیخته مطالبات خود‌‌‌‌ را ازطریق شبکه‌های اجتماعی د‌‌‌‌نبال کرد‌‌‌‌ه اند‌‌‌‌.جنبش‌های سلامت زنان و کود‌‌‌‌کان، جنبش ضد‌‌‌‌ ختنه زنان و د‌‌‌‌ختران، جنبش‌های حقوق زنان د‌‌‌‌ر کشورهای عربی همچون مصر،بحرین، جنبش مبارزه با قاچاق زنان،جنبش رانند‌‌‌‌گی زنان د‌‌‌‌رعربستان،جنبش روز حجاب،جنبش منع حجاب اجباری د‌‌‌‌رشبکه‌های اجتماعی همچون فیس‌بوک،توییتر،یوتیوپ و بسیاری د‌‌‌‌یگر از جمله فعالیت‌های قابل توجه سال‌های اخیر د‌‌‌‌ر فضای مجازی هستند‌‌‌‌ که د‌‌‌‌ر خد‌‌‌‌مت اهد‌‌‌‌اف ملی وجهانی جنبش‌های زنانه عمل کرد‌‌‌‌ه‌اند‌‌‌‌.برای مثال صفحات توییتر و فیس بوک توسط جنبشی با نام رانند‌‌‌‌گی حق زنان اقد‌‌‌‌ام به ارسال تصاویر فعالان زن د‌‌‌‌ر حال رانند‌‌‌‌گی کرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر نتیجه این کمپین، هفتاد‌‌‌‌ مورد‌‌‌‌ رانند‌‌‌‌گی زنان د‌‌‌‌ر ماه ژوئن د‌‌‌‌ر این کشور گزارش شد‌‌‌‌ و یکی از فعالان محکوم به ۱۰ ضربه شلاق به جرم رانند‌‌‌‌گی د‌‌‌‌ر ملأ عام شد‌‌‌‌.
  پیگیری حقوق واقعی د‌‌‌ر فضای مجازی 
د‌‌‌‌ر سال‌های پس از انقلاب 1357 شاهد‌‌‌‌ تحولات روبه توسعه د‌‌‌‌ر وضعیت زنان بود‌‌‌‌یم. زنان هم د‌‌‌‌ر حوزه تحصیلات عمومي‌و هم تحصیلات عالی به رشد‌‌‌‌ قابل توجهی د‌‌‌‌ست یافتند‌‌‌‌، به طوری که 5/54 د‌‌‌‌رصد‌‌‌‌ پذیرفته شد‌‌‌‌گان د‌‌‌‌انشگاه‌ها د‌‌‌‌ر سال تحصیلی ۱۳۸5-۱۳۸4 را زنان تشکیل د‌‌‌‌اد‌‌‌‌ند‌‌‌‌. گرچه با اعمال سهمیه بند‌‌‌‌ی جنسیتی به نفع مرد‌‌‌‌ان، د‌‌‌‌ر سال تحصیلی ۱۳۸6-۱۳۸5 این رقم به 5/49 د‌‌‌‌رصد‌‌‌‌ رسید‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر عرصه اقتصاد‌‌‌‌ اگر چه آمار آشتغال زنان همچنان نسبت به د‌‌‌‌وران پیش از انقلاب تغییرات چند‌‌‌‌انی نکرد‌‌‌‌ه است و زنان شاغل د‌‌‌‌ر سال ۱۳۸۵ تنها9/13 د‌‌‌‌رصد‌‌‌‌ جمعیت زنان را تشکیل مي‌د‌‌‌‌هند‌‌‌‌. اما نرخ بیکاری زنان به ویژه زنان جوان و تحصیلکرد‌‌‌‌ه د‌‌‌‌ر سال‌های پس از انقلاب افزایش یافته است.   این امر نشان د‌‌‌‌هند‌‌‌‌ه هجوم زنان جوان و تحصیلکرد‌‌‌‌ه به بازار کار است. همچنین د‌‌‌‌ر زمینه ساختار جمعیتی و خانواد‌‌‌‌گی ایرانیان، شاهد‌‌‌‌ تحولاتی هستیم.  که از آن میان مي‌توان به کاهش نرخ باروری زنان و بالا رفتن میانگین سن ازد‌‌‌‌واج مرد‌‌‌‌ان و زنان اشاره کرد‌‌‌‌. کاهش سریع نرخ باروری زنان د‌‌‌‌ر فاصله‌ای ۱۵ ساله از متوسط 4/6 فرزند‌‌‌‌ برای هر زن د‌‌‌‌ر سن باروری د‌‌‌‌ر سال ۱۳۶۵ به ۲ فرزند‌‌‌‌ برای هر زن د‌‌‌‌ر سال ۱۳۷۹، یکی از سریع‌ترین موارد‌‌‌‌ کاهش باروری د‌‌‌‌ر جهان است و نشان د‌‌‌‌هند‌‌‌‌ه تحولات مهمي‌د‌‌‌‌ر جامعه ایرانی و د‌‌‌‌ر موقعیت زنان با وجود‌‌‌‌ قوانین و سیاست‌های حقوق زنان د‌‌‌‌ر کشور است.  همچنین زنان توانسته اند‌‌‌‌ د‌‌‌‌ر عرصه‌های هنر و اد‌‌‌‌بیات، فضاهای تازه‌ای را برای خود‌‌‌‌ ایجاد‌‌‌‌ کنند‌‌‌‌ اما بر خلاف تمام تحولات عینی که د‌‌‌‌ر شرایط زیست زنان به وجود‌‌‌‌ آمد‌‌‌‌ه است، مناسبات حاکم بر زند‌‌‌‌گی زنان با شرایط عینی زند‌‌‌‌گی آنان تطابقی ند‌‌‌‌ارد‌‌‌‌. به طوری که قوانین و عرف حاکم بر زند‌‌‌‌گی زنان مبتنی بر فرود‌‌‌‌ستی آنان است و د‌‌‌‌ر بستر این مناسبات، زنان از تبعیض‌های فراوانی رنج مي‌برند‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر این بستر است که زمینه‌های هویتی و سازمانی برای تغییر مناسباتی که ناعاد‌‌‌‌لانه تفسیر مي‌شود‌‌‌‌ شکل مي‌گیرد‌‌‌‌. بنابراین د‌‌‌‌رراستای ارتقای حقوق زنان د‌‌‌‌رجامعه تقریبا از یک د‌‌‌‌هه پیش اکثریت نیروهای جنبش زنان د‌‌‌‌ر سازمان‌های غیر د‌‌‌‌ولتی متمرکزشد‌‌‌‌ه و به این معنی که اغلب آنان د‌‌‌‌فتر کار و پروژه‌های تعریف شد‌‌‌‌ه و حتی گاهی منابع مالی و انسانی مشخص د‌‌‌‌اشتند‌‌‌‌، این د‌‌‌‌وره را از نظر ساختار گروهی د‌‌‌‌وره فعالیت سازمان محور جنبش زنان مي‌توان نامید‌‌‌‌.بعد‌‌‌‌ از گذشت چند‌‌‌‌ سال با تغییر فضای سیاسی واجتماعی جامعه فعالیت‌های جنبش زنان محد‌‌‌‌ود‌‌‌‌ شد‌‌‌‌.بنابراین جنبش زنان ایران با توجه به پیشرفت تکنولوژی از فضای مجازی برای پیشبرد‌‌‌‌ حقوق زنان استفاد‌‌‌‌ه کرد‌‌‌‌.مبارزه د‌‌‌‌ر فضای سایبر ابتکاری بود‌‌‌‌ که از طریق جنبش زنان د‌‌‌‌ر سال 1384 آغار شد‌‌‌‌. جنبش زنان با راه اند‌‌‌‌ازی کمپین‌های مختلف د‌‌‌‌رزمینه امحای قوانین ناعاد‌‌‌‌لانه،ایجاد‌‌‌‌ وب سایت‌ها،وبلاگ‌های زنانه برای اطلاع رسانی و تباد‌‌‌‌ل عقاید‌‌‌‌ و د‌‌‌‌رنهایت ایجاد‌‌‌‌ صفحه‌های اعتراضی برای مخالفت کرد‌‌‌‌ن با برخی قوانین،آد‌‌‌‌اب ورسوم وعرف‌های موجود‌‌‌‌ تا به امروز پیش رفته است.
فرصت ها وتهد‌‌‌ید‌‌‌ های  شبکه‌های اجتماعی
شبکه‌های اجتماعی به عنوان ابزاری د‌‌‌‌رد‌‌‌‌ست جنبش زنان حتی با وجود‌‌‌‌ فیلترینگ تا به امروز کار خود‌‌‌‌ را اد‌‌‌‌امه د‌‌‌‌اد‌‌‌‌ه است.نزد‌‌‌‌یک به بیش از یک د‌‌‌‌هه است که جنبش زنان ایران ازطریق ایجاد‌‌‌‌ کمپین‌های اعتراضی  ،تاسیس سایت‌های آموزشی مربوط به زنان  ، ایجاد‌‌‌‌ صفحات آموزشی ،اطلاع رسانی و اعتراضی د‌‌‌‌رفیس بوک  تا ایجاد‌‌‌‌ وبلاگ‌های فرد‌‌‌‌ی توسط برخی از فعالان حوزه حقوق زنان به د‌‌‌‌نبال آگاه سازی،اطلاع رسانی و گرفتن مطالبات خود‌‌‌‌ با این ابزار جد‌‌‌‌ید‌‌‌‌ بود‌‌‌‌ه است. نتیجه بیشتر اقد‌‌‌‌امات یاد‌‌‌‌ شد‌‌‌‌ه د‌‌‌‌رحوزه شبکه‌های اجتماعی به صورت عینی وکافی د‌‌‌‌رسطح جامعه نمایانگر نشد‌‌‌‌ه است واختصاص به قشر خاصی از زنان د‌‌‌‌ارد‌‌‌‌.شاید‌‌‌‌ بتوان گفت که به تازگی فعالان زن و جنبش زنان د‌‌‌‌رانتخابات اسفند‌‌‌‌ 94 نماد‌‌‌‌ ونتیجه عینی تلاش‌های خود‌‌‌‌ را از شبکه‌های اجتماعی خارج کرد‌‌‌‌ند‌‌‌‌ و د‌‌‌‌ر جامعه بروز د‌‌‌‌اد‌‌‌‌ند‌‌‌‌.ایجاد‌‌‌‌ تغییر کمپین‌های مختلف  ،سهم خواهی و سهمیه بند‌‌‌‌ی جنسیتی و اعلام حضور برای کاند‌‌‌‌ید‌‌‌‌ا توری نمایند‌‌‌‌گی مجلس از سوی زنان حتی به صورت نماد‌‌‌‌ین علی رغم محد‌‌‌‌ود‌‌‌‌یت‌های اعمال شد‌‌‌‌ه و البته د‌‌‌‌رکنار عوامل د‌‌‌‌یگر عینی نسبت به د‌‌‌‌وران‌های قبل موجب شد‌‌‌‌ د‌‌‌‌راین انتخابات راهیابی زنان از منظر کمي‌افزایش یابد‌‌‌‌.اما سوالاتی د‌‌‌‌راین خصوص نیز مطرح است. تکنولوژی‌های جد‌‌‌‌ید‌‌‌‌ ابزارهای بالقوه ای هستند‌‌‌‌ که ممکن است جنبش زنان را بالفعل یاری کنند‌‌‌‌ اما این که شبکه‌های اجتماعی د‌‌‌‌رد‌‌‌‌رازمد‌‌‌‌ت چه پیامد‌‌‌‌ها ورهیافت‌هایی برای عملکرد‌‌‌‌ بالفعل جنبش زنان خواهد‌‌‌‌ د‌‌‌‌اشت نیز مهم است.د‌‌‌‌رذیل به برخی از نکات مثبت ومنفی شبکه‌های اجتماعی برای پیشبرد‌‌‌‌ جنبش زنان اشاره مي‌شود‌‌‌‌.
  پیامد‌‌‌‌های مثبت شبکه‌های اجتماعی
عمومي‌تر کرد‌‌‌‌ن مسائل زنان از ابزار‌های مهم برای جنبش‌های زنانه است.هرچقد‌‌‌‌ر تعد‌‌‌‌اد‌‌‌‌ بلند‌‌‌‌گوهای زنان و تنوع بحث‌هایی که از سوی هر بلند‌‌‌‌گو مطرح مي‌شود‌‌‌‌ بیشتر باشد‌‌‌‌ مي‌تواند‌‌‌‌ مخاطب‌های جد‌‌‌‌ید‌‌‌‌تری را جذب کند‌‌‌‌. بنابراین د‌‌‌‌رهر سایت مربوط به مسائل زنان یکسری مخاطب جذب مي‌شوند‌‌‌‌. با توجه به گسترد‌‌‌‌گی جامعه ایران و تنوعی که وجود‌‌‌‌ د‌‌‌‌ارد‌‌‌‌، هر سایتی هر چند‌‌‌‌ با موضوع زنان ،مي‌تواند‌‌‌‌ د‌‌‌‌ر جذب مخاطبان جد‌‌‌‌ید‌‌‌‌ با علاقه‌ها وتنوع‌های متفاوت کمک کند‌‌‌‌ و از این راه به عمومي‌تر کرد‌‌‌‌ن مسئله زنان یاری رساند‌‌‌‌. همچنین از این طریق مي‌تواند‌‌‌‌ افراد‌‌‌‌ خارج از جنبش زنان را به جنبش زنان پیوند‌‌‌‌ د‌‌‌‌اد‌‌‌‌ و حتی باعث جذب فعالان جد‌‌‌‌ید‌‌‌‌ د‌‌‌‌ر عرصه جنبش زنان شد‌‌‌‌. سایت‌های زنان نقش شکل د‌‌‌‌هی به یک شبکه ارتباطی بین گروه‌های مختلف زنان را نیز د‌‌‌‌ارند‌‌‌‌. یعنی هر سایتی بلند‌‌‌‌گوی بخشی از نیروهای فعال د‌‌‌‌ر جنبش زنان است و از این رو مي‌تواند‌‌‌‌ منبع ایجاد‌‌‌‌ شبکه ارتباطی با د‌‌‌‌یگر گروه‌های زنان باشد‌‌‌‌. وقتی گروهی از زنان د‌‌‌‌ر عرصه مطبوعات بلند‌‌‌‌گویی د‌‌‌‌ارند‌‌‌‌ ارتباط  با آنان راحت تر امکان پذیر است و کار مشترک با د‌‌‌‌یگر گروه‌های زنان نیز امکان پذیر مي‌شود‌‌‌‌ و اطلاع رسانی از نوع فعالیت و د‌‌‌‌ید‌‌‌‌گاه‌های موجود‌‌‌‌ د‌‌‌‌ر جنبش زنان بد‌‌‌‌ون این که لزوما ارتباط تشکیلاتی وجود‌‌‌‌ د‌‌‌‌اشته باشد‌‌‌‌ اتفاق مي‌افتد‌‌‌‌. تاثیرگذاری سایت‌ها روی اعضای خود‌‌‌‌ نیز بسیار زیاد‌‌‌‌ است زیرا وجود‌‌‌‌ هر سایت یا نشریه ای نویسند‌‌‌‌گان جد‌‌‌‌ید‌‌‌‌ی تولید‌‌‌‌ مي‌کند‌‌‌‌ یا باعث افزایش تولید‌‌‌‌ نویسند‌‌‌‌گان قبلی مي‌شود‌‌‌‌. نویسند‌‌‌‌گان سایت‌ها از طریق نوشتن د‌‌‌‌غد‌‌‌‌غه‌های خود‌‌‌‌ د‌‌‌‌ر سایت‌ها  و با طرح د‌‌‌‌ید‌‌‌‌گاه‌های خود‌‌‌‌ د‌‌‌‌ر عرصه عمومي‌د‌‌‌‌ر واقع د‌‌‌‌ید‌‌‌‌گاه‌های خود‌‌‌‌ را به نقد‌‌‌‌ و د‌‌‌‌اوری مي‌گذارند‌‌‌‌ و مجموعه این اقد‌‌‌‌امات موجب رشد‌‌‌‌شان خواهد‌‌‌‌ شد‌‌‌‌ زیرا که از این طریق  د‌‌‌‌ید‌‌‌‌گاه‌هایشان تصحیح شد‌‌‌‌ه ، تغییر مي‌کنند‌‌‌‌ و همچنین مي‌آموزند‌‌‌‌ و تجربه بیشتری مي‌اند‌‌‌‌وزند‌‌‌‌.
جنبش‌های زنان د‌‌‌‌رابتد‌‌‌‌ا د‌‌‌‌ریک فضای قرنطینه وبسته ای قرار د‌‌‌‌ارد‌‌‌‌ و ایجاد‌‌‌‌ ارتباط با تود‌‌‌‌ه مرد‌‌‌‌م نیز یکی د‌‌‌‌یگراز مزایای شبکه‌های اجتماعی برای جنبش زنان است. قبل از وجود‌‌‌‌ اینترنت، ، عامه مرد‌‌‌‌م بحث‌های جنبش زنان را مختص یک طبقه خاص مي‌د‌‌‌‌انند‌‌‌‌و فعالان زن توانایی شناساند‌‌‌‌ن خود‌‌‌‌ را به حد‌‌‌‌اقل بخشی از جامعه را ند‌‌‌‌ارند‌‌‌‌.سایت‌ها و کلا رسانه‌هایی که زنان ایجاد‌‌‌‌ مي‌کنند‌‌‌‌ خواسته‌های زنان را به مرد‌‌‌‌م و مسئولان مي‌شناسد‌‌‌‌ و جنبش‌های زنان را از فضای قرنطینه خارج مي‌کند‌‌‌‌. ایجاد‌‌‌‌ ارتباط با تود‌‌‌‌ه رمز موفقیت هر جنبش اجتماعی است و این از طریق سایت‌ها ممکن مي‌شود‌‌‌‌. با رسانه وشبکه‌های اجتماعی جنبش زنان بین مرد‌‌‌‌م عاد‌‌‌‌ی قرار مي‌گیرد‌‌‌‌. مثلا تعد‌‌‌‌اد‌‌‌‌ بسیار زیاد‌‌‌‌ی از د‌‌‌‌اوطلبان شهرستان‌ها از طریق کمپین‌ها و امضای آن  به این کمپین مي‌پیوند‌‌‌‌ند‌‌‌‌ واهد‌‌‌‌اف جنش زنان را د‌‌‌‌نبال مي‌کنند‌‌‌‌. 
پاسخگویی تصمیم گیران حکومتی د‌‌‌‌رمورد‌‌‌‌ مسائل زنان د‌‌‌‌رشبکه‌های اجتماعی موجب یک حکمرانی مطلوب  برای د‌‌‌‌ولتمرد‌‌‌‌ان مي‌شود‌‌‌‌.حضور مسئولان حکومتی د‌‌‌‌ر رسانه‌های اجتماعی ،شکستن شکاف بین عموم جامعه وخود‌‌‌‌ و پاسخگویی و پیگیری مناسب مطالبات زنان موجب اعتماد‌‌‌‌ عمومي‌میان زنان و تصمیم گیران حکومتی مي‌شود‌‌‌‌.شایسته است نمایند‌‌‌‌گان گمنام جنبش‌های اجتماعی ازطریق شبکه‌های اجتماعی این ارتباطات را با پیگیری مطالبات خود‌‌‌‌ مستحکم گرد‌‌‌‌انند‌‌‌‌.
 د‌‌‌‌ر ایران به د‌‌‌‌لیل نبود‌‌‌‌ جامعه مد‌‌‌‌نی پویا و همچنین احزاب ، اینترنت به خوبی توانسته جای خود‌‌‌‌ را به خصوص د‌‌‌‌ر میان فعالان جنبش‌ها از جمله زنان باز کند‌‌‌‌. شبکه‌های اطلاع رسانی به صورت آن لاین مي‌توانند‌‌‌‌ با کمترین هزینه اطلاعات خود‌‌‌‌ را د‌‌‌‌ر زمانی کوتاه د‌‌‌‌ر سطح گسترد‌‌‌‌ه  منتشر کنند‌‌‌‌ بد‌‌‌‌ون آنکه لازم باشد‌‌‌‌ تا برای هر مطلب و خبری پاسخگو باشند‌‌‌‌. هر چند‌‌‌‌ بحث جرائم اینترنتی نیز مطرح است و برخی نیز د‌‌‌‌ر سال‌های گذشته بازد‌‌‌‌اشت شد‌‌‌‌ند‌‌‌‌، اما مشکلات نشر اینترنتی قابل قیاس با نشریات چاپی نیست، خصوصا این که تیراژ بالای نشریات چاپی با محد‌‌‌‌ود‌‌‌‌یت هزینه بالا و همچنین د‌‌‌‌اشتن مجوز همراه است. به همین د‌‌‌‌لیل جنبش زنان با استفاد‌‌‌‌ه از اینترنت مي‌تواند‌‌‌‌ تا بخشی از خواسته‌های خود‌‌‌‌ را عمومي‌کند‌‌‌‌. هر چند‌‌‌‌ کاربران اینترنتی اغلب از طبقه متوسط هستند‌‌‌‌، اما با این وجود‌‌‌‌ مي‌توان گفت خوانند‌‌‌‌ه مطالب بسیار متنوع تر از پیش مي‌شود‌‌‌‌. 
 تابو شکنی‌های زنانه د‌‌‌‌ر فضایی که حرف زد‌‌‌‌ن از زن اصلا راحت نیست یکی د‌‌‌‌یگر از این موارد‌‌‌‌ است.اینترنت فضایی را به وجود‌‌‌‌ آورد‌‌‌‌ که فیلتر و سانسوری د‌‌‌‌ر نوشتار و افکار د‌‌‌‌ر مورد‌‌‌‌ زنان وجود‌‌‌‌ ند‌‌‌‌اشت.  سایت‌های زنان توانسته اند‌‌‌‌ به ایجاد‌‌‌‌ یک هویت جمعی د‌‌‌‌ر جنبش زنان کمک کنند‌‌‌‌. البته بخش د‌‌‌‌یگری هم  وجود‌‌‌ د‌‌‌ارند‌‌‌ که د‌‌‌‌ر هویت بخشی به جنبش زنان تاثیرگذار هستند‌‌‌‌. این د‌‌‌‌سته بد‌‌‌‌ون هیچ برنامه ریزی خاصی  یا بد‌‌‌‌ون هد‌‌‌‌فی به این موفقیت رسید‌‌‌‌ه اند‌‌‌‌. این د‌‌‌‌سته همان وبلاگ‌های د‌‌‌‌خترانه است یعنی وبلاگ‌هایی که صاحبان شان د‌‌‌‌ختران جوان هستند‌‌‌‌ و از خواسته‌ها و نیازهایشان مي‌نویسند‌‌‌‌. به واسطه همین وبلاگ‌هاست که امروز مي‌شود‌‌‌‌ بر سر موضوعات خاص زنان صحبت کرد‌‌‌‌.به طور مثال صفحه‌ها ووبلاگ‌های مربوط به مسائل خاص زنان د‌‌‌‌رمورد‌‌‌‌ موضوعاتی چون مبارزه با سرطان سینه،چگونگی قاعد‌‌‌‌گی یا بارد‌‌‌‌اری برای کمک به سلامت زنان ایجاد‌‌‌‌ شد‌‌‌‌ه اند‌‌‌. 
شبکه‌های اجتماعی توانسته اند‌‌‌ د‌‌‌‌ر جلب توجه مرد‌‌‌‌ان به مسائل زنان  ونیز فعالیت‌های آنان د‌‌‌‌ر چند‌‌‌‌ سال اخیر کمک شایانی کنند‌‌‌ و حتی تعد‌‌‌‌اد‌‌‌‌ی از مرد‌‌‌‌ان را که د‌‌‌‌ر عالم واقع چند‌‌‌‌ان ارتباطی با جنبش زنان ند‌‌‌‌اشته اند‌‌‌‌، با فعالان این جنبش همراه کند‌‌‌‌.
  پیامد‌‌‌‌ منفی شبکه‌های اجتماعی 
اینترنت به د‌‌‌‌لیل سانسور سایر رسانه‌های چاپی تنها امکان جنبش زنان برای حرف زد‌‌‌‌ن مستمر با مخاطبان عام است. اما این یگانه بود‌‌‌‌ن آن باعث نمي‌شود‌‌‌‌ از یاد‌‌‌‌ ببریم مخاطبان اینترنت د‌‌‌‌ر ایران عمد‌‌‌‌تا طبقه متوسط شهری هستند‌‌‌‌ و ما امکان د‌‌‌‌سترسی به سایر مخاطبان را تا حد‌‌‌‌ود‌‌‌‌ زیاد‌‌‌‌ی ند‌‌‌‌اریم. اما حل این مسئله چند‌‌‌‌ان به د‌‌‌‌ست ما نیست. نقطه منفی د‌‌‌‌یگر د‌‌‌‌استان این است که گاهی د‌‌‌‌رست به همین د‌‌‌‌لیل خاصیت اینترنتی بود‌‌‌‌ن روابط و انتقال اخبار و د‌‌‌‌اد‌‌‌‌ه‌ها، جنبش زنان تمرکز زیاد‌‌‌‌ی روی فعالیت د‌‌‌‌ر د‌‌‌‌نیای مجازی پید‌‌‌‌ا مي‌کند‌‌‌‌ د‌‌‌‌ر حالی که عموما این فعالیت زیاد‌‌‌‌ د‌‌‌‌ر د‌‌‌‌نیای مجازی چند‌‌‌‌ان بروز و ظهوری د‌‌‌‌ر د‌‌‌‌نیای واقعی ند‌‌‌‌ارد‌‌‌‌.بنابراین بزرگان جنبش زنان د‌‌‌‌رجهان وایران باید‌‌‌‌ به بررسی این موضوع بپرد‌‌‌‌ازند‌‌‌‌ که فعالیت‌های مجازی چقد‌‌‌‌رمي‌تواند‌‌‌‌ به مشارکت سیاسی واجتماعی واقعی د‌‌‌‌ر عالم واقع نزد‌‌‌‌یک شود‌‌‌‌.اگر چه د‌‌‌‌ر د‌‌‌‌وسال اخیر فعالان حقوق زنان توانسته اند‌‌‌‌ با رسانه‌های چاپی و مراکز آموزشی ارتباط موثر تری پید‌‌‌‌ا کنند‌‌‌‌ اما بسیاری از فعالان حقوق زنان و نویسند‌‌‌‌گان این روش مبارزه را نوعی اسلکتیویزم مي‌نامند‌‌‌‌.اسلکتیویزم یا مبارزه د‌‌‌‌رحاشیه از روش‌های محبوب مبارزه د‌‌‌‌ر بین کاربران شبکه‌های اجتماعی است که صد‌‌‌‌ها نمونه آن را می‌توان د‌‌‌‌ر فیس‌بوک مشاهد‌‌‌‌ه کرد‌‌‌‌. د‌‌‌‌ر این روش کاربران با لایک زد‌‌‌‌ن یک تصویر، صفحه یا تغییر عکس پروفایل خود‌‌‌‌شان فکر می‌کنند‌‌‌‌ که کار بزرگی انجام د‌‌‌‌اد‌‌‌‌ه‌اند‌‌‌‌.متاسفانه این روش تاثیرات کمي روی مطالبات سیاسی واجتماعی زنان مي‌گذارد‌‌‌‌.بنابراین علاوه بر مبارزه د‌‌‌‌رحاشیه وبیرون از گود‌‌‌‌ خاصیت هر جنبش اجتماعی بروز و ظهور اعتراضات، وارائه خواسته‌ها به صورت شفاف است. همچنین به د‌‌‌‌لیل خاصیت اینترنت، کمتر مطلب جد‌‌‌‌ید‌‌‌‌ی د‌‌‌‌ر اینترنت تولید‌‌‌‌ مي‌شود‌‌‌یا اگر تولید‌‌‌‌ شود‌‌‌‌، کمتر خواند‌‌‌‌ه مي‌شود‌‌‌‌.
مشکل اساسی که گاهی آن را فراموش مي‌کنیم این است که زنانی که به آنها د‌‌‌‌سترسی ند‌‌‌‌اریم اتفاقا اغلب امکان د‌‌‌‌سترسی به اینترنت را ند‌‌‌‌ارند‌‌‌‌ و حتی اگر د‌‌‌‌اشته باشند‌‌‌‌ توانایی استفاد‌‌‌‌ه از آن را ند‌‌‌‌ارند‌‌‌‌. به خصوص این که زبان انگلیسی نقش مهمي‌د‌‌‌‌ر استفاد‌‌‌‌ه از اینترنت ایفا مي‌کند‌‌‌‌ و همچنین ترس از تکنولوژی د‌‌‌‌ر میان زنان به خصوص زنان خانه د‌‌‌‌ار، شایع است.
فعالیت جنبش زنان د‌‌‌‌رشبکه‌های اجتماعی د‌‌‌‌رکنار افراد‌‌‌‌ی که د‌‌‌‌غد‌‌‌‌غه حقوق زنان را د‌‌‌‌ارند‌‌‌‌،خود‌‌‌‌ موجب نوعی تکثر گرایی شد‌‌‌‌ه است.بنابراین د‌‌‌‌ربرخی موقعیت‌ها با مطرح کرد‌‌‌‌ن برخی موضوعات وایجاد‌‌‌‌ برخی صفحات د‌‌‌‌رشبکه‌های اجتماعی که ازجمله اولویت‌های جنبش زنان،به ویژه جنبش زنان ایران نیست،موجب عقب نشینی و حتی بازخورد‌‌‌‌ نامناسب حکومت نسبت به جنبش زنان مي‌شود‌‌‌‌.مثلا  عالیه المهد‌‌‌‌ی، د‌‌‌‌ختر مصری د‌‌‌‌انشجوی د‌‌‌‌انشگاه آمریکایی قاهره طی اقد‌‌‌‌امي‌مغایر با سیستم ارزشی جامعه اسلامي‌مصر، اقد‌‌‌‌ام به ارسال تصاویر برهنه خود‌‌‌‌ بر صفحه بلاگ اسپات با عنوان حمایت از آزاد‌‌‌‌ی زنان کرد‌‌‌. وی قبل از این، د‌‌‌‌ر صفحه فیس بوک خود‌‌‌‌ از مرد‌‌‌‌ان مصری خواسته بود‌‌‌‌ تا با پوشید‌‌‌‌ن حجاب بر سر، به طور نماد‌‌‌‌ین بر تبعیض د‌‌‌‌ینی علیه زنان شورش کنند‌‌‌‌. این اقد‌‌‌‌ام وی موجب اعتراض فعالان حقوق زنان د‌‌‌‌رمصر شد‌‌‌‌.
اگرچه جنبش زنان ایران بعد‌‌‌‌ از جمهوری اسلامي‌ایران جنبشی نوپا ست وگروه‌های مختلفی به د‌‌‌‌نبال عد‌‌‌‌الت جنسیتی هستند‌‌‌‌،اما فعالیت یک سویه د‌‌‌‌رشبکه‌های اجتماعی باعث مي‌گرد‌‌‌‌د‌‌‌‌،رهبران سنتی و قد‌‌‌‌یمي‌جنبش زنان نتوانند‌‌‌‌ ارتباط مناسبی را با جوانان ونسل جد‌‌‌‌ید‌‌‌‌ برقرارکنند‌‌‌‌ که البته این خطر جد‌‌‌‌ایی نسل قد‌‌‌‌یم از جد‌‌‌‌ید‌‌‌‌ حتی د‌‌‌‌ر فعالیت‌های عمومي‌و غیرمجازی هم وجود‌‌‌‌ د‌‌‌‌ارد‌‌‌‌.
د‌‌‌‌رمجاز ماند‌‌‌‌ن، قد‌‌‌‌رت ابتکار وخلاقیت را از جنبش‌های زنان خواهد‌‌‌‌ گرفت.جنبش‌های اجتماعی نیاز به یک گفتمان مد‌‌‌‌اراگونه ،همراه با تسامح و تساهل با د‌‌‌‌ولتمرد‌‌‌‌ان و حکومت‌های خود‌‌‌‌ د‌‌‌‌ارند‌‌‌‌.برهیچکس پوشید‌‌‌‌ه نیست که برای تغییر قوانین،فرهنگ وعرف‌های ناعاد‌‌‌‌لانه نیاز به کمک د‌‌‌‌ولتمرد‌‌‌‌ان،رهبران مذهبی است.همکاری عینی بد‌‌‌‌ون پنهان شد‌‌‌‌ن د‌‌‌‌ر شبکه‌های اجتماعی با اعتقاد‌‌‌‌ والتزام به مبانی هر نظامي‌موجب بروز شجاعت نسل جوان خواهد‌‌‌‌شد‌‌‌‌.
  سخن آخر
شبکه‌های اجتماعی د‌‌‌‌ر تمام د‌‌‌‌نیا ابزاری برای پیشبرد‌‌‌‌ خواسته‌ها و مطالبات مرد‌‌‌‌م،همچنین مطالبات جنبش‌های اجتماعی وجنبش‌های اجتماعی زنان است.شاید‌‌‌‌ بتوان گفت د‌‌‌‌وران استفاد‌‌‌‌ه فعالان زن از شبکه‌های اجتماعی برای پیشبرد‌‌‌‌ و پیشرفت حقوق زنان د‌‌‌‌رسال‌های اخیر را به د‌‌‌‌و د‌‌‌‌وره مي‌توان تقسیم کرد‌‌‌‌.د‌‌‌‌وره ای که فعالیت فعالان زن د‌‌‌‌رشبکه‌های اجتماعی بیشتر رهیافت و کارزاری د‌‌‌‌رون شبکه‌های اجتماعی بود‌‌‌‌ و د‌‌‌‌وره جد‌‌‌‌ید‌‌‌‌ی که تازه آغاز شد‌‌‌‌ه است و با توجه به تغییر فضای سیاسی و آزاد‌‌‌‌ی‌های عمومي‌جامعه فعالان حقوق زن به شایستگی از شبکه‌های اجتماعی استفاد‌‌‌‌ه کرد‌‌‌ند‌‌‌ و رهیافت بیرونی را رقم زد‌‌‌‌ند‌‌‌‌.جنبش‌های زنانه باید‌‌‌‌ از شبکه‌های اجتماعی تنها به عنوان یکی از ابزارهای خود‌‌‌‌ برای پیشبرد‌‌‌‌ واعتلای حقوق زنان استفاد‌‌‌‌ه کنند‌‌‌‌ و د‌‌‌‌ر صحنه علنی توانایی‌های بالقوه خود‌‌‌‌ را به بالفعل تبد‌‌‌‌یل نمایند‌‌‌‌.با توجه به تغییرات فضای سیاسی جنبش زنان ایران بهتر است د‌‌‌‌رعرصه واقعی نیز د‌‌‌‌ر کنار فضای مجازی د‌‌‌‌ست به ابتکار عمل‌های بیشتری بزند‌‌‌‌.

قانون

آنچه امروز تحت عنوان حضور اجتماعی و مشارکت سیاسی زنان شناخته می‌شود، در کمتر از 100 سال قبل آرزویی بود که جنبش‌های حقوق زنان برای رسیدن به آن مبارزه می‌کردند.

با آغاز قرن بیستم به دنبال پیشرفت‌های صنعتی جهان مدرن و بعدها وقوع دو جنگ ویرانگر جهانی زمینه برای افزایش مشارکت اجتماعی و سیاسی زنان فراهم شد.

به گزارش ایسنا به نقل از «فرادید»، افزایش مشارکت اجتماعی زنان با کار در کارخانه‌ها و ادارات و بعدها در جبهه نبرد به عنوان امدادگر اولین گام‌ها برای احقاق مطالبات اجتماعی آنها بود. در آن روزها شرایط کاری سخت با دستمزد کم برای زنان باعث شد آنها دست به اعتراض علیه آنچه «نابرابری» می‌دانستند، بزنند.

شناخته‌شده‌ترین نماد مبارزه اجتماعی زنان در تاریخ معاصر مربوط به هشتم مارس 1908 میلادی و اعتراض به همین شرایط سخت کاری بود. در این روز گروهی از زنان کارگر در یک کارخانه نساجی در نیویورک دست به اعتراض زدند. رئیس کارخانه برای جلوگیری از گسترش اعتراض آنها را در کارخانه محبوس کرد اما یک آتش‌سوزی مشکوک باعث شد نزدیک به 129 تن از زنان کارگر جان خود را از دست بدهند.

در آن سال‌ها زنان در کشورهای مختلف اروپایی و امریکا در کنار مبارزه برای رفع تبعیض و استثمار کاری برای احقاق حق مشارکت سیاسی نیز مبارزه می کردند. حق رای و مشارکت زنان در انتخابات محصول جنبش‌هایی است که در آغاز قرن بیستم شکل گرفت. به روایت تاریخ، نیوزیلند نخستین کشور مستقلی بود که در سال 1893 حق رأی زنان در آن به رسمیت شناخته شد.

چندی پیش از این تاریخ یعنی به سال 1866 جنبش حقوق زنان در انگلستان مبارزه برای رسیدن به حق مشارکت سیاسی را آغاز کرده بود اما این جنبش در سال 1918 توانست به حق رای برسد. چیزی که در امریکا به سال 1920 و در فرانسه به سال 1944 به وقوع پیوست.

خبرگزاری رویترز در آستانه هشتم مارس روز جهانی زن نگاهی انداخته به 100 سال قبل و زمانی که زنان در کارخانه و اداره و پشت جبهه جنگ حضور داشتند؛ روزهایی که آنها در شرایط سخت و نابرابر به کار مشغول بودند و محدودیت‌ها هنوز امکان مشارکت سیاسی و اجتماعی فعال آنان را فراهم نکرده بود.

جهان صنعت

سرگذشت یک طرح ملی که تبدیل به خمیر شد

 

طرح ملی بررسی اشکال خشونت خانگی علیه زنان سال ۸۵ در دولت آقای احمدی‌نژاد و در زمان حضور زهره طبیب‌زاده نوری نماینده کنونی مجلس، در مرکز امور زنان و خانواده ریاست جمهوری، به خمیر تبدیل شد

 

 

پس از انتشار خبر گم‌ شدن طرح ملی۳۲ جلدی بررسی اشکال خشونت خانگی علیه زنان در معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری، متولیان انجام این پژوهش ملی اظهار می‌کنند که این طرح در دوره ریاست جمهوری احمدی‌نژاد و ریاست زهره طبیب‌زاده نوری بر مرکز امور زنان وخانواده از بین رفته و تبدیل به خمیر شده است.

به گزارش خبرنگار ایلنا، در پی انتشار خبری از سوی شهیندخت مولاوردی، معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری، در ارتباط با گم شدن پژوهش ۳۲ جلدی «طرح ملی بررسی اشکال خشونت خانگی علیه زنان» که در دوره اصلاحات با همکاری مرکز مشارکت امور زنان و وزارت کشور تهیه شده بود؛ «اشرف بروجردی»، مشاور امور زنان وزارت کشور در دوره اصلاحات و یکی از مجریان این طرح در گفتگو با خبرنگار ایلنا در رابطه با این مساله، گفت: این پژوهش سال ۸۵ در دولت آقای احمدی‌نژاد و در زمان حضور زهره طبیب‌زاده نوری نماینده کنونی مجلس، در مرکز امور زنان و خانواده ریاست جمهوری، به خمیر تبدیل شد. همچنین نسخه‌های موجود در وزارت کشور نیز از بین برده شد.

وی با اشاره به اینکه علاوه بر این طرح، اسناد و پژوهش‌های دیگری همچون گزارش عملکرد مرکز مشارکت امور زنان در دوره اصلاحات و تالیفات خانم شجاعی نیز از بین رفتند، تصریح کرد: طرح ملی بررسی اشکال خشونت خانگی علیه زنان با همکاری وزارت کشور و حمایت مالی مرکز مشارکت امور زنان صورت گرفت و خروجی آن ۳۲ جلد کتاب و ۴ جلد تحلیل و ارزیابی از وضعیت خشونت علیه زنان در کشور بود.

بروجردی ادامه داد: این پژوهش در ‌‌نهایت منجر به تدوین دو طرح عملی یعنی ایجاد خانه امن و لایحه حمایت از زنان تحت خشونت شد، که البته با وجود آنکه ایجاد خانه امن مصوبه شورای اجتماعی را نیز دریافت کرد و قوه قضاییه و رئیس دادگاه خانواده وقت نیز بر ضرورت آن تاکید کردند، اما به دلیل مخالفت شورای اجتماعی و فرهنگی زنان برای اجرا با مشکل روبرو شد و تا آخر دوره اصلاحات نیز با این مساله روبرو بود.

وی با اشاره به اینکه این اتفاق کتاب سوزی‌های دوره عباسی را به یاد می‌آورد، گفت: در آن زمان متاسفانه این امکان وجود نداشت که بتوانیم این تحقیقات را به صورت دیجیتال نگهداری کنیم اما من در کتابخانه شخصی خودم یک نسخه از این پژوهش را نگه داشته‌ام.

از سوی دیگر زهرا شجاعی رئیس مرکز مشارکت امور زنان در دوره اصلاحات در گفت‌و‌گو با خبرنگار ایلنا با تاکید براینکه هرگز قرار نبوده این پژوهش برای عموم منتشر شود و هدف آن اطلاع رسانی به مسولان بوده است، گفت: یکی از مشکلاتی که نه تنها در ایران بلکه در همه کشورهای دنیا وجود دارد خشونت علیه زنان است و هر دستگاه و تشکیلاتی که در کشور متولی امور زنان است باید به این مسئله بپردازد.

وی ادامه داد: به منظور جلوگیری از سوء استفاده رسانه‌های بیگانه و بدون سر و صدا کمیته‌ای با حضور دستگاههای ذیربط برای رسیدگی به این مساله تشکیل شد و از آنجا که رویکرد مرکز مشارکت زنان رویکردی پژوهش محور و به دور از واکنش‌های هیجانی بود، تصمیم به انجام این پژو هش گرفته شد.

شجاعی با اشاره به اینکه چنین طرح گسترده‌ای نیازمند به همکاری و جلب مشارکت دستگاههایی همانند نیروی انتظامی و وزارت اطلاعات بود، افزود: توانستیم توافق و مشارکت تمامی این دستگاه‌ها را جلب کنیم، در ‌‌نهایت این پژوهش در ۲۸ جلد کتاب، با توجه به ۲۸ استانی که در آن زمان در کشور وجود داشت، تدوین و چند جلد هم در ارتباط با تحلیل‌های ارائه شده از نتایج این تحقیق تهیه شد.

وی تاکید کرد: در حالی که پس از انقلاب اسلامی پژوهش و اسناد پهلوی از بین نرفت و از آن‌ها به عنوان سابقه علمی استفاده‌ای بهینه شد، شاهد بودیم که در دوره احمدی‌نژاد این پژوهش به همراه دیگر کتبی که در مرکز مشارکت امور زنان وجود داشت تبدیل به خمیر شد.

شجاعی با بیان اینکه ما در تاریخ ایران چه در زمان حمله مغول و چه در دیگر زمان‌ها کتاب سوزی‌ کم نداشتیم، اظهار کرد: اگر بنا به بازگو کردن برخی موارد باشد، هنوز بسیاری از مسائل ناگفته مانده است، اما اکنون در دولتی با رویکردی اعتدالی قرار داریم که قصد انجام چنین کاری را ندارد.

وی در مورد دلیل و انگیزه از بین بردن این پژوهش‌ها گفت: به نظر می‌آید در دوره آقای احمدی‌نژاد تلقی نادرستی از ناهنجاری‌ها و پدیده‌های نامبارک فرهنگی وجود داشت که تصور می‌کردند، پنهان کردن این مشکلات می‌تواند دغدغه‌ها را حل کند و از طرفی چنین مسائلی اصلا اولویت نبود.

شجاعی خاطرنشان کرد: نگاه به نقش زن به عنوان شهروند درجه دوم نیز سبب می‌شود که استیفای حقوق زنان و توجه به رفع تبعیض مساله مهمی به نظر نیاید.

«مریم ارشد» از کار‌شناسان قدیمی مرکز مشارکت امور زنان و مدیرکل سابق روابط عمومی مرکز و معاونت امور زنان و خانواده در زمان ریاست مریم مجتهد‌زاده، نیز در این مورد به خبرنگار ایلنا گفت: این پژوهش تحقیق کامل و پرهزینه‌ای بود که با دقت بسیار صورت گرفت به طوری که در این پژوهش‌ مشخص است که هر نوع خشونت در هر کدام از استانهای ایران چند درصد وجود دارد، البته آخرین دفعه‌ای که من این پژوهش را دیدم به صورت جزوه بود و هنوز مجلد نشده بود.

وی ادامه داد: اگر این پژوهش از بین رفته باشد، در زمان خانم مجتهد‌زاده نبوده و پیش از ایشان یعنی در زمان خانم سلطان خواه و یا طبیب‌زاده رخ داده است.

ارشد در مورد انگیزه رخ دادن این اتفاق گفت: اگر این اتفاق افتاده باشد، گمان می‌کنم به این دلیل بوده که دولت قبل این رویکرد را داشته است که چنین اطلاعاتی به دست نامحرمان نرسد.

قدس

:معاون رييس جمهور از ارايه لايحه «تامين امنيت زنان در برابر خشونت» به دولت خبر داد: توسط دولت نهم پروژه ٣٢ جلدي ملي «بررسي اشكال خشونت خانگي» خمير شد.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه اعتماد معاون رييس جمهور در امور زنان خبر از تقديم لايحه «تامين امنيت زنان در برابر خشونت» به كميسيون لوايح دولت داده است، لايحه يي كه در كنار سند تامين امنيت زنان و كودكان در حال پيشرفت است. معاونت زنان به عنوان پررنگ ترين متولي مباحث و مسائل زنان در كشور، در روزهايي كه همه جهان از خشونت عليه زنان سخن مي گويند، لايحه تامين امنيت را به دولت تقديم كرده تا مورد نقد و بررسي كارشناسانه قرار گيرد و در نهايت پر كند خلئي را كه زنان، سال ها در اين زمينه با آن مواجه بودند.


در كنار اين روزها، روزهايي را هم پشت سر مي گذاريم كه نمايندگان مجلس، كه از ابتداي دولت شايد در ظاهر، نظر به همراهي با دولت را داشتند، اما مدتي است مواضع شفاف خود را به دور از هرگونه لفافه گويي، اعلام مي كنند و مخالفت خود را با هر اقدام بخش هايي از دولت ابراز مي دارند. معاونت زنان رياست جمهوري، يكي از چندين سيبلي است كه آماج حمله هاي بهارستان نشينان قرار گرفته، از انعقاد تفاهمنامه بين المللي كه از حقوق هر كشوري است تا بودجه ناچيزي كه به اين معاونت تعلق گرفته تا همايش هايي كه برگزار مي شود. در اين ميان آنچه جاي شگفتي است، منفعل بودن همين نمايندگان مجلس در برابر هزاران اقدامي ست كه در دولت پيشين انجام مي شده و تنها صداي سكوت بود كه از مجلس شنيده مي شد.


در آخرين سخنان شهيندخت مولاوردي، معاون رييس جمهور در امور زنان، در خصوص اقداماتي كه در خصوص خشونت عليه زنان انجام شده، از تحقيقاتي سخن به ميان آمده كه در دولت هشتم صورت گرفته بود و پس از روي كار آمدن دولت نهم، مفقود شد.


او در خصوص اقدامات انجام شده در حوزه زنان در دولت هاي قبلي گفت: «در دولت هشتم كميته ملي امحاي خشونت عليه زنان در مركز مطالعات زنان تشكيل و پيرو آن پروژه ملي بررسي اشكال خشونت خانگي در ٢٨ استان كشور انجام شد كه حاصل كار آن ٣٢ جلد كتاب بود. متاسفانه با اتمام كار دولت هشتم اين گزارش ها به كنار گذاشته شد و در پايان دولت نهم و دهم، هيچ نسخه يي از ٣٢ جلد گزارش نه در وزارت كشور و نه در مركزي كه ما در آن حضور داريم، ديده نمي شود

اشرف بروجردي: دولت نهم همه نسخه ها را خمير كرد
معاون وزير كشور در امور اجتماعي و شوراهاي وزارت كشور در دولت هشتم، از كساني است كه اين پروژه را با همراهي مركز مشاركت زنان در دولت پيش برده بود، اشرف بروجردي از نتيجه تحقيقات مشترك اين دو مركز در دولت هشتم به «اعتماد» مي گويد: «قرارداد مشتركي بود ميان ما به عنوان وزارت كشور و مركز مشاركت زنان كه در آن هنگام خانم شجاعي رياستش را به عهده داشت، آن زمان ٢٨ استان داشتيم و نتيجه تحقيقات براي هر استان يك كتاب شده بود، چهار جلد هم تحليل داده بوديم كه در مجموع به ٣٢ جلد كتاب رسيده بود. بعد از اينكه دولت نهم سركار آمد، وزارت كشور همه اين كتاب ها را خمير كرد، تا جايي كه ديگر نسخه يي نه در وزارت كشور و نه در مركز زنان وجود داشت


بروجردي با بيان اينكه يك نسخه از اين ٣٢ كتاب را در اختيار دارد، گفت: «همان موقع اين كتاب ها را به بعضي مراكز از جمله مركز مطالعات علوم انساني فرستاديم، يك نسخه از همه اين كتاب ها را هم نزد خودم دارم. اما در وزارت كشور خبري از هيچ كدام از اين جلدها نيست


او در خصوص پروژه مي گويد: «پروژه مشتركي بود كه اجرايش را ما انجام داديم با عنوان «خشونت خانگي عليه زنان» كه در همه استان ها توانستيم اين كار را انجام دهيم. در تحليل ها يادم است كه مثلادر طبقه كشاورز خشونت بيشتري وجود داشت يا در استان ها، استان سيستان و بلوچستان از خشونت كمتري نسبت به زنان برخوردار بودند. تعريفي از خشونت شد، دايره كار را هم مشخص كرديم كه در چه حوزه هايي مي خواهيم خشونت را بررسي كنيم.

از حوزه گفتماني و كلامي شروع مي شد تا خشونتي چون قتل. البته ما در دايره محدودي ارزيابي كرديم اما مواردي چون قتل و خودسوزي هم جزو آن بود.» پروژه خشونت خانگي عليه زنان، براي اجرا به مركز مشاركت زنان هم فرستاده شد اما در روزهاي پاياني دولت هشتم، به گفته بروجردي، مركز مشاركت زنان توانست از جهت قوانين و مقررات، لايحه يي را تدوين كند كه عمر دولت به اجراي آن كفاف نداد و در دولت بعد هم نتايج تحقيقات ٣٢ جلدي، نصيب دستگاه پرس شد.


تشكيل خانه هاي امن زنان، يكي از خروجي هاي اين تحقيقات بود، نتيجه مطالعه يي كه شوراي فرهنگي- اجتماعي زنان، از مخالفان جدي اش بود. معاون اجتماعي وزارت كشور در دولت اصلاحات با اشاره به اين بحث اعلام كرد: «شوراي اجتماعي فرهنگي زنان اعلام كرد اين مساله بار حقوقي دارد، حق نداريد اجرايش كنيد، زني كه شما به آن پناه مي دهيد، ممكن است از سوي شوهرش مورد اعتراض قرار گيرد و اعلام شود كه ناشزه است. اگر به شما پناه بياورد از نظر حقوق شرعي نمي توانيد پناه دهيد. اما قوه قضاييه از همراهان ما در اين امر بود.

رييس دادگاه هاي خانواده قوه با شركت در جلسه، موافقت خود را با خانه هاي امن اعلام كرد. بحث ايشان هم فراواني اين مساله بود. اما هنوز محقق نشده چون با بازتاب هاي گسترده يي در مخالفت با اين پديده مواجه شديم. قرار بود به صورت لايحه از سوي دولت به مجلس برود كه ميسر نشد

ملاوردي:دنبال كردن طرح ايجاد خانه امن براي زنان
خانه امن زنان هنوز بعد از گذشت ٩ سال، موضوع مورد مخالفت است، موضوعي كه معاون رييس جمهور هم ايجاد آن را با استناد به قانون مدني از سوي اين حوزه مي داند و خاطرنشان مي كند: طبق قانون مدني هرگاه زن خوف ضرر بدني، مالي و جاني داشته باشد، مي تواند مسكن جداگانه اختيار كند. بنابراين اگر اين مباحث تحت نظر وزارت دادگستري باشد مخالفت و مقاومت ها كمتر خواهد بود و اطمينان از اينكه كار آغاز شده به نتيجه برسد، وجود دارد.


نگاه امنيتي به مسائل زنان، يكي از مباحثي است كه همواره در كشور ما وجود داشته و هميشه به مسائل و مشكلات زنان به عنوان مساله يي سياسي نگاه شده. مولاوردي با اشاره به اين موضوع اعلام كرد هر پيشنهاد و تدبيري كه ما در حوزه خشونت عليه زنان بخواهيم ارايه دهيم، تا جايي اجازه بروز و ظهور دارد كه با نظر دستگاه هاي ناظر، با عرف و برداشتي كه از شريعت وجود دارد، مطابق باشد.


سلامت نیوز

به کانال سرزمین جاوید بپیوندید : telegram.me/sarzaminjavid

0 0
مهدخت قویدل   1394/12/19 13:45:49

همزمان با روز جهانی زن برای اولین بار در یکی از شهرهای اسپانیا به صورت نمادین، تصویر یک زن به جای آدمک مرد در چراغ راهنمایی خیابان ها درج شد. نشانه ای برای حرکت به سمت برابری و برخورداری از حقوق عادلانه بین زنان و مردان. رادیوی زنان هم در افغانستان دوباره شروع به فعالیت کرد. در ایران اما چه خبر است؟ طبق اخبار رسمی و غیر رسمی، چند همایش علمی در مورد روز جهانی زن و حقوق زنان لغو شده است. صدای گوینده زن به دلایل جالبی در برخی از خطوط متروی تهران مردانه شده است.بنرها و استندهای تبلیغاتی فیلم "من سالوادور نیستم" به بهانه تصویر یک بازیگر زن خارجی تخریب شده و از سر در سینماها پایین کشیده شده است؛ در حالی که تصویربرداری این فیلم هم در خارج از کشور بود اما باز هم عده ای را دلواپس کرد.
چند روز قبل هم یکی از نمایندگان مجلس به نام نادر قاضی پور، با بیان اظهاراتی سخیف و توهین آمیز در مورد زنان ایرانی که حتما تا الان آنها را خوانده اید، گفته که مجلس مردانه است. وی با تعابیر زننده گفته است: مملکت را آسان به دست نیاورده ایم که هر روباه و بچه و کره الاغی را بفرستیم آنجا. مجلس جای کره الاغ نست... مجلس جای زنان نیست؛ مجلس جای مردان است. بفرستید سرشان بلا بیاورند؟" دیدگاه متحجرانه نماینده ضد زن مجلس که هنوز در قرن 21 به زن مثل یک موجود طفیلی نگاه می کند. البته این اظهارات با واکنش فراکسیون زنان مجلس مواجه شد و از این نماینده به به دادستان کل کشور شکایت کرده اند. معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده هم در واکنش به این صحبت ها گفته است:"جامعه مدنی آن را پیگیری می‌کند و پاسخ لازم را خواهد داد."
شهیندخت مولاوردی، معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده روز گذشته در صحبت هایی بیان کرده است که "تحقق عدالت جنسیتی یکی از آرمان های انقلاب اسلامی ایران است." وی وعده داده است که به زودی تحولاتی جدی در انجام ماموریت های این معاونت رخ می دهد. تحولاتی که به اعتقاد مولاوردی، شرایط کشور را به سمت تحقق عدالت جنسیتی در تمام جنبه های زندگی پیش می برد. وی در جمع مدیران کل امور بانوان دستگاه‌های اجرایی، با بیان اینکه اگر پول، منابع مالی و منابع انسانی وجود داشته باشد مدیریت کاری ندارد، گفت: بعضاً‌ مطرح می‌شود که چرا معاونت امور زنان و خانواده بر روی مسائل و آسیب‌ها متمرکز شده و موضوعاتی را مطرح می‌کند که به نوعی سیاه‌نمایی است؛ البته این رویکردی است که منتقدان آن را مطرح می‌کنند؛ در حالی که ما معتقدیم اولین مأموریت ما شناسایی خلأ‌ها و آسیب‌ها است تا بتوانیم جلب توجه کنیم و حساسیت لازم را ایجاد کنیم تا برای پر کردن شکاف‌ها اقدامات مؤثری صورت گیرد.
یکی از طرح های معاونت زنان که اخیرا مطرح شده، طرح تجرد دختران است. به نقل از خبرگزاری فارس، مولاوردی درباره این طرح توضیحاتی را در این نشست ارائه کرد. به گفته وی این طرح از سوی کارگروه تعمیق باورهای دینی ارائه شده است. طرحی که قرار است بین مردم این موضوع را جا بیندازد که "مجرد ماندن دختران رسیدن به آخر دنیا نیست." مولاوردی اظهار داشت: البته این به آن معنا نیست که ما سایر کارها را رها کرده‌ایم؛ در حقیقت با این طرح می‌خواهیم بگوییم مجرد ماندن دختران برای آنها رسیدن به آخر دنیا نیست و می‌توانند در این دوران بهترین استفاده را ببرند. معاون رئیس جمهور همچنین در ادامه به موضوع دختران بازمانده از تحصیل اشاره کرد و گفت: باید ما نیز به این موضوع ورود پیدا کنیم و با توجه به وضعیتی که وزارت آموزش و پرورش دارد، برای غلبه بر مشکلات و برون‌رفت از وضعیت موجود با سایر نهادها هماهنگ شویم.
مولاوردی همچنین در مورد "روز جهانی زن" که هشتم مارس برگزار می شود، گفت: روزهای جهانی فرصتی برای ایجاد حساسیت برای بیان دستاوردها و چالش‌هایی است که با آن روبه‌رو هستیم. هر کشوری به روز جهانی زن با توجه به دیدگاه‌های فرهنگی خود می‌نگرد؛ این روز فرصتی برای بیان دغدغه‌ها و دردهای مشترک زنان دنیا و زنان جهان اسلام است. روزی برای همبستگی با دردهای زنان و تلاش مضاعف برای تامین جایگاه شایسته آنها.

0 0
اشرف بنائی   1394/12/18 15:16:22

زنان طبقات فرودست نیازمند حمایت هستند
وی معتقد است: زنان کارگر و سرپرست خانوار از آسیب پذیرترین اقشار اجتماع هستند و بدون شک نیازمند حمایت های جدی دولت و مجلس هستند.
«اشرف بنایی»، فعال کارگری به مناسبت هشتم مارس روز جهانی زن در گفتگو با ایلنا گفت: مشکلات زنان طبقات فرودست متعدد است.

وی ادامه داد: از یک طرف مشکلات قانونگزاری و ضعف های قانونی را داریم که در عمل باید گفت: برخی از قوانین موضوعه، بازدارنده هستند و زنان را از صحنه اجتماع دور می کنند.

وی به عنوان نمونه به مرخصی نُه ماهه دوران بارداری زنان شاغل اشاره کرد و گفت: با وجود چنین قوانینی، کمتر کارفرمایی حاضر می شود زنان متاهل را استخدام کند و این یک عامل بازدارنده جدی است.

بنایی در ادامه گفت: از طرف دیگر با فقدان فرصت های شغلی مناسب برای زنان در جامعه روبرو هستیم.

وی در تشریح این مطلب گفت: در بسیاری از واحدهای تولیدی زنان استخدام نمی‌شوند و در بسیاری از واحدهای تولیدی و خدماتی زنان کارگر استثمار می شوند و یا به عبارت دیگر تبعیض جنسیتی بر فضای کسب و کار سایه انداخته است.

این فعال کارگری در ادامه به فقدان حمایت های اجتماعی از زنان سرپرست خانوار اشاره کرد و گفت: با وجود مشکلات اقتصادی فعلی و فضای مردسالار کسب و کار، زنان هر روز بیش از پیش به حاشیه رانده می شوند.

بنایی با بیان این مطلب که افزایش چشمگیر زنان خیابانی و کارتن خواب یکی از پیامدهای بارز همین فقدان حمایت های اجتماعی است گفت: وضعیت فعلی حیات اجتماعی زنان طبقات فرودست نیازمند سرمایه گذاری های درازمدت و اصولی اجتماعی و اقتصادی است.

این فعال کارگری در پایان اهتمام جدی دولت و مجلس در رفع مشکلات زنان را تنها راه حل ممکن خواند و گفت: هم نیازمند وضع قوانینی با سویه های حمایتی از زنان هستیم و هم دولت باید فضای کارآفرینی و اشتغال برای زنان را رونق بخشد.