محل تبلیغ شما
«آزیتا راجی» سفیر آمریکا در سوئدشد

تاریخ خبر: 1394/11/24

«آزیتا راجی» سفیر آمریکا در سوئدشد

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

 

آزیتا راجی متولد تهران است و تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در ایران گذرانده است. وی به عنوان سفیر باراک اوباما در سوئد، از سوی روزنامه «تایمز» چاپ هندوستان به عنوان فردی «هندی- آمریکایی» مورد تقدیر قرار گرفت.

در همین حال، دبیر شورای ملی ایرانی آمریکایی ها در حساب توئیتر خود انتصاب نخستین «ایرانی- آمریکایی» به عنوان سفیر آمریکا را تبریک گفت.

این در حالی است که در وب سایت «کاخ سفید»، آزیتا راجی متولد تهران معرفی شده است که تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در ایران و سپس لوزان سوئیس گذرانده و در آمریکا تحصیلات دانشگاهی خود را ادامه داده است. او با زبان های متعددی آشنایی دارد.

آزیتا راجی پیش تر معاون رئیس کمیته مالی ملی کنگره آمریکا و یکی از اصلی ترین مهره های جذب کمک های مالی برای کمپین انتخاباتی اوباما در سال ۲۰۱۲ بوده است.

در حالیکه معرفی راجی در وب سایت کاخ سفید اشاره ای به هندوستان نمی کند، روزنامه تایمز هندوستان و نیز روزنامه های پاکستانی از او به عنوان یک هندی - آمریکایی نام برده اند. در همین حال، گروه ها و سازمان های ایرانی در آمریکا نیز وارد جنجال رسانه ای شده اند تا از خاستگاه او به عنوان «ایرانی» دفاع کنند.

«آزیتا راجی» که گفته می‌شود با آخرین سفیر رژیم پهلوی در انگلستان ارتباط فامیلی دارد، روز جمعه رسما با تائید سنا به عنوان سفیر آمریکا در سوئد منصوب شد.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی تدبیر و امید،سنای آمریکا روز جمعه بالاخره بعد از مدت‌ها کش و قوس میان دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان، با انتصاب چند مقام جدید وزارت خارجه آمریکا از جمله سفیر این کشور در سوئد موافقت کرد.  
 
با تائید سنا، از این پس «آزیتا راجی» سرمایه‌دار ایرانی‌الاصل مقیم کالیفرنیا، به عنوان سفیر آمریکا در سوئد فعالیت خواهد کرد.  
 
وی اولین ایرانی-آمریکایی‌ای خواهد بود که به عنوان سفیر واشنگتن منصوب می‌شود. در آمریکا سفرا معمولا از میان حامیان مالی اصلی رئیس‌جمهور انتخاب می‌شوند. راجی هم از این قاعده مستثنا نیست؛‌ این سرمایه‌دار و فعال برجسته بازارهای مالی آمریکا، در سال 2012 در جریان رقابت‌های انتخاباتی، با جمع‌آوری نزدیک به 4 میلیون دلار کمک مالی برای کارزار باراک اوباما، دومین حامی مالی بزرگ رئیس‌جمهور کنونی آمریکا بود.
 
به گزارش فارس،راجی در ماه اکتبر سال 2014 از سوی اوباما برای انتصاب به عنوان سفیر آمریکا در سوئد نامزد شد، اما اختلاف میان گروهی از نمایندگان جمهوری‌خواه و دموکرات، تائید نهایی وی را تا روز گذشته به تعویق انداخت.  
 
تد کروز سناتور ارشد جمهوری‌خواه یکی از افرادی بود که مانع انتصاب راجی شده بود. وی به مدت 7 ماه از رأی‌گیری در مورد وی جلوگیری کرد، اما نهایتا روز جمعه با بیان اینکه این اقدام به اندازه کافی توجهات را به «بد بودن» توافق هسته‌ای با ایران جلب کرده، اجازه داد رأی‌گیری سنا در این مورد انجام گیرد.  
 
هرچند راجی به نام والدین خود اشاره‌ای نکرده، اما گفته می‌شود که وی با «پرویز راجی» آخرین سفیر رژیم پهلوی در انگلستان که روابط بسیار نزدیکی هم با اشرف پهلوی خواهر شاه مخلوع داشت، رابطه فامیلی دارد. در برخی منابع وی دختر پرویز راجی و در منابع دیگر برادرزاده وی معرفی شده است.
 
راجی متولد 1961 است و تا سن 17 سالگی که والدینش ایران را ترک کردند، در تهران بزرگ شده است. وی درس‌خوانده اقتصاد است و تاکنون تجربه‌ای در زمینه دیپلماسی و سیاست خارجی نداشته است.   

«آزیتا راجی» زن ایرانی‌تبار را به عنوان سفیر این کشور در سوئد معرفی کرده است.

هراز نیوز : وب‌سایت سوئدی «لوکال» با انتشار این خبر اعلام کرد: خانم «آزیتا راجی» نخستین زنی‌ است که آمریکا به عنوان سفیر به استکهلم اعزام می‌کند.

براساس این گزارش، راجی اکنون به رای کنگره آمریکا برای پذیرفته شدن در این مقام نیاز دارد و دست‌کم 6 ماه پس از آن می‌تواند کار خود را در سوئد آغاز کند.

به‌گفته مقام‌های کاخ سفید، خانم راجی متخصص امور راهبردی در بازرگانی‌ است و تجربه بین‌المللی و اجرایی در امور مالی و بازار جهانی دارد. وی مدرک کارشناسی خود را در معماری و زبان فرانسه از دانشگاه «بارنارد» کلمبیا دریافت کرد. راجی همچنین توانست از دانشکده اقتصاد همان دانشگاه مدرک کارشناسی ارشد خود را در زمینه امور مالی اخذ کند.

«آزیتا راجی» متولد تهران است و سال‌های نخستین زندگی خود را در ایران گذرانده بود. بر اساس اعلام کاخ سفید، وی در فعالیت‌های کمیته ملی دموکرات‌ها از سال 2008 نیز حضور داشته است. او تحصیلات دبیرستانی خود را در لوزان سوئیس انجام داد و در سن 17 سالگی راهی آمریکا شد.

به‌گفته مقام‌های دولتی آمریکا، راجی در غرب و شرق آسیا، آمریکای لاتین و غرب اروپا زندگی، کار و تحصیل کرده است و به چند زبان از جمله فارسی و فرانسه تسلط دارد.  او   همراه خانواده خود در شمال کالیفرنیا زندگی می‌کند.

انتخاب خانم راجی در هند نیز بازتاب داشت هرچند این بازتاب ناشی از اشتباه برخی رسانه‌های هندی درباره زادگاه وی بوده است. روزنامه «تایمز آف ایندیا» در گزارشی نوشته بود که او هندی‌تبار است و این گزارش برای مدتی در وب‌سایت این روزنامه به صورت اصلاح‌نشده باقی مانده بود.

«آزیتا راجی» جایگزین «مارک برژینسکی» دیپلمات لهستانی‌تبار و فرزند «زبیگنیو برژینسکی» مشاور امنیت ملی پیشین آمریکا می‌شود.آنا

انتصاب سفیر جدید ایالات متحده در سوئد با حواشی رسانه‌ای همراه بود.

به گزارش عصرایران، آزیتا راجی متولد تهران است و تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در ایران گذرانده‌است.

«آزیتا راجی»، سفیر باراک اوباما در سوئد، از سوی روزنامه «تایمز» چاپ هندوستان به عنوان فردی «هندی‌ـ‌آمریکایی» مورد تقدیر قرار گرفت.

در همین حال، دبیر شورای ملی ایرانی‌آمریکایی‌ها در حساب توئیتر خود انتصاب نخستین «ایرانی‌ـ‌آمریکایی» به عنوان سفیر آمریکا را تبریک گفت.

این در حالی است که در وب‌سایت «کاخ سفید»، آزیتا راجی متولد تهران معرفی شده‌است که تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در ایران و سپس لوزان سوئیس گذرانده‌است و در آمریکا تحصیلات دانشگاهی خود را ادامه داده‌است. او با زبان‌های متعددی آشنایی دارد.

آزیتا راجی پیش‌تر معاون رئیس کمیته مالی ملی کنگره آمریکا بود

در حالیکه معرفی راجی در وب‌سایت کاخ سفید اشاره‌ای به هندوستان نمی‌کند، روزنامه‌ تایمز هندوستان و نیز روزنامه‌های پاکستانی از او به عنوان یک هندی‌ـ‌آمریکایی‌ نام برده‌اند. در همین حال، گروه‌ها و سازمان‌های ایرانی در آمریکا نیز وارد جنجال رسانه‌ای شده‌اند تا از خاستگاه او به عنوان «ایرانی» دفاع کنند.

درحالیکه آزیتا راجی پیش از این معاون رئیس کمیته مالی ملی کنگره آمریکا، و یکی از اصلی‌ترین مهره‌های جذب کمک‌های مالی برای کمپین انتخاباتی اوباما در سال ۲۰۱۲ بوده‌است.

«آزیتا راجی» که گفته می‌شود با آخرین سفیر رژیم پهلوی در انگلستان ارتباط فامیلی دارد، روز جمعه رسما با تائید سنا به عنوان سفیر آمریکا در سوئد منصوب شد. 

به گزارش فارس، سنای آمریکا روز جمعه بالاخره بعد از مدت‌ها کش و قوس میان دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان، با انتصاب چند مقام جدید وزارت خارجه آمریکا از جمله سفیر این کشور در سوئد موافقت کرد.  
 
با تائید سنا، از این پس «آزیتا راجی» سرمایه‌دار ایرانی‌الاصل مقیم کالیفرنیا، به عنوان سفیر آمریکا در سوئد فعالیت خواهد کرد.  
 
وی اولین ایرانی-آمریکایی‌ای خواهد بود که به عنوان سفیر واشنگتن منصوب می‌شود. در آمریکا سفرا معمولا از میان حامیان مالی اصلی رئیس‌جمهور انتخاب می‌شوند. راجی هم از این قاعده مستثنا نیست؛‌ این سرمایه‌دار و فعال برجسته بازارهای مالی آمریکا، در سال 2012 در جریان رقابت‌های انتخاباتی، با جمع‌آوری نزدیک به 4 میلیون دلار کمک مالی برای کارزار باراک اوباما، دومین حامی مالی بزرگ رئیس‌جمهور کنونی آمریکا بود. 
 

راجی در ماه اکتبر سال 2014 از سوی اوباما برای انتصاب به عنوان سفیر آمریکا در سوئد نامزد شد، اما اختلاف میان گروهی از نمایندگان جمهوری‌خواه و دموکرات، تائید نهایی وی را تا روز گذشته به تعویق انداخت.  
 
تد کروز سناتور ارشد جمهوری‌خواه یکی از افرادی بود که مانع انتصاب راجی شده بود. وی به مدت 7 ماه از رأی‌گیری در مورد وی جلوگیری کرد، اما نهایتا روز جمعه با بیان اینکه این اقدام به اندازه کافی توجهات را به «بد بودن» توافق هسته‌ای با ایران جلب کرده، اجازه داد رأی‌گیری سنا در این مورد انجام گیرد.  
 
هرچند راجی به نام والدین خود اشاره‌ای نکرده، اما گفته می‌شود که وی با «پرویز راجی» آخرین سفیر رژیم پهلوی در انگلستان که روابط بسیار نزدیکی هم با اشرف پهلوی خواهر شاه مخلوع داشت، رابطه فامیلی دارد. در برخی منابع وی دختر پرویز راجی و در منابع دیگر برادرزاده وی معرفی شده است. 
 

راجی متولد 1961 است و تا سن 17 سالگی که والدینش ایران را ترک کردند، در تهران بزرگ شده است. وی درس‌خوانده اقتصاد است و تاکنون تجربه‌ای در زمینه دیپلماسی و سیاست خارجی نداشته است.   

مقایسه موقعیتی که داریم با دیگران، یکی از اولین گام‌هایی است که می‌تواند در ترغیب ما به پیشرفت مؤثر باشد. 

به گزارش شرق، حال اگر موضوع، سهم زنان از قدرت سیاستی در بخش‌های پارلمانی، دولت و مشاغل دیپلماتیک باشد، مقایسه جایگاه ایران با کشورهای توسعه‌یافته را کنار گذاشته و سراغ همسایگان و کشورهای خاورمیانه می‌رویم. 

احتمالا تصور می‌کنیم که اوضاع و احوال زنان ایرانی حداقل از کشورهای کوچک عربی اطراف، افغانستان، عراق، آذربایجان و... بهتر است اما نگاهی به اعضای پارلمان‌ها، کابینه و سفرای زن در این کشورها نشان می‌دهد که در بعضی بخش‌ها از کشورهای اطراف رتبه پایین‌تری داریم.

قصد داریم سهم ٣,١ درصدی زنان ایران از مجلس را در کنار سهم ٢٧.٧ درصد زنان افغان، سهم ٢٦.٥ درصدی زنان عراق، سهم ٢٠.٦ درصدی زنان پاکستان و سهم ١٧.٨ درصدی زنان ترکیه ببینیم تا شاید ضرورت توجه به این مسئله بیشتر احساس شود. آنها تبعیض مثبت و سهمیه برای زنان را در دستور کار قرار داده‌‌اند و این نتیجه به دست آمده است. 

سهمیه‌بندی‌ای که این روزها و در آستانه دهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی در ایران از سوی فعالان حوزه زنان مطرح می‌شود و مورد بی‌اعتنایی قرار دارد؛ در سال ٢٠٠٥ از سوی عراق و بعد هم دیگر کشورهای همسایه مورداستفاده قرار گرفته؛ بنابراین نتیجه همین است که می‌بینیم.

موضوع فقط پارلمان نیست، زنان ایرانی هنوز در کابینه دولت‌های مختلف نیز جایگاه مناسبی به دست نیاورده‌اند. در دوران احمدی‌نژاد وزارت یک زن را برای اولین‌بار تجربه کردیم اما همان تجربه هم نیمه‌کاره ماند و به مرضیه وحیددستجردی فرصت داده نشد تا پایان کار با دولت همراه باشد.

دولت بعد از آن هم، اگرچه با شعار اعتدال روی کار آمد و وعده توجه بیشتر به زنان را داده بود، اما تنها سه معاون زن برای ریاست‌جمهوری در نظر گرفت. این در حالی است که همین بیخ گوشمان - در عمان، قطر، بحرین، کویت، امارات متحده‌عربی و عربستان‌سعودی- در ١٠، ١٢سال اخیر چندین وزیر زن منصوب شده‌اند. 

اکنون چهار نفر از کابینه ٣٠نفره افغانستان زن هستند و همسایگان دیگرمان مثل ترکیه و آذربایجان نیز این فرصت را به زنان خود داده‌اند. حتی بحرین، قبرس و مصر نیز وزیر زن دارند. این روند از دهه ٩٠ میلادی در کشورهای عربی آغاز شده است. 

برای مثال در سال ١٩٩٠، فقط هشت دولت عربی - الجزایر، مصر، کومور، اردن، موریتانی، سودان، سوریه و تونس- یک تا دو زن وزیر در کابینه خود داشتند. این رویه ادامه پیدا کرد و در سال ٢٠١١، اکثریت قریب‌به‌اتفاق دولت‌های عربی، بین دو تا شش زن وزیر در کابینه‌های خود داشتند. به‌طور مثال در اردن و الجزیره زنان به‌عنوان فرماندار و استاندار منصوب شدند، در سودان، پست‌های بالای قضائی را تصاحب کردند و در مصر هم موفق شدند به عرصه مشاغل دیپلماتیک ورود کنند.
 
نکته قابل‌توجه اینجاست که اگرچه زنان در کشور ما تاکنون کمترین نقش را در عرصه مشاغل دیپلماتیک ایفا کرده‌‌اند اما در مقایسه با همسایگان و کشورهای منطقه در این حوزه پیشرو بوده‌اند. اکنون بعد از گذشت ٣٧ سال از انقلاب اسلامی با روی‌کارآمدن دولت تدبیر و امید، شاهد پیشرفت‌هایی در این حوزه بودیم. 

مرضیه افخم که نخستین سخنگوی وزارت خارجه ایران بود، به‌تازگی عنوان نخستین سفیر را هم از آن خود کرده است. البته کشورهایی همچون بحرین، کویت، قطر و افغانستان نیز سفرا و دیپلمات‌های ارشد زن داشته‌اند. برای مثال در سال ٢٠٠٨، دولت بحرین «هدا ننو»، را به‌عنوان سفیر خود به ایالات‌متحده آمریکا فرستاد. 

او در واقع سومین زن سفیر در این کشور بود. شیخه حیا الخلیفه و بی‌بی‌علوی، پیش از او عازم فرانسه و چین شده بودند. عراق در دوران صدام، سیریا الخوجه را به‌عنوان سفیر این کشور در سازمان ملل، آمریکا، لبنان، هند، آلمان و سوئیس فرستاده بود. 

پس از دوران صدام هم رند الرحیم به‌عنوان سفیر این کشور در آمریکا برگزیده شد. نبیله المولا که یک دیپلمات کویتی است نیز از دهه ٩٠ به بعد در چندین کشور از جمله آفریقای جنوبی، زیمبابوه، اتریش و نمایندگی سازمان ملل در ژنو سفیر بوده است. 

علاوه بر این لبنان، لیبی، مراکش و عمان هم بعضی کشورهای منطقه هستند که تاکنون سفیر زن داشته‌اند. یکی از اصلی‌ترین دلایلی که سبب می‌شود جامعه زنان اطمینان داشته باشد از پس کارهای مهم و اساسی کشور در عرصه سیاست برخواهد آمد، تجربه‌های موفق جهانی است.

وضعیت زنان افغان در دوره جدید رو به بهبود است و امروز شاهدیم که به کابینه کانادا نیز راه پیدا کرده‌اند. زنان کشورمان نیز در خارج از کشور موفقیت‌هایی به دست آورده‌‌اند که نشان می‌دهد این توانمندی در جامعه زنان ایران وجود دارد و باید موردتوجه قرار گیرد. یکی از نشانه‌های این پتانسیل، سفیرشدن یک زن ایرانی از آمریکا در سوئد است. آزیتا راجی سال گذشته از سوی دولت آمریکا به‌عنوان سفیر به سوئد معرفی شد.

گفتنی است که به‌عهده‌گرفتن سفارت تنها یک بخش از مشاغل دیپلماتیک است و در دنیای امروز شاهدیم بسیاری از کشورها نمایندگان خود در سازمان‌های بین‌المللی را نیز از میان زنان انتخاب می‌کنند و به‌عبارتی جنسیت را از معیارهای تشخیص صلاحیت افراد حذف کرده‌‌اند اما به نظر می‌رسد ما در کشورمان هنوز با این مسئله کنار نیامده‌ایم.

جای زنان ایرانی در سازمان ملل در حالی خالی است که اکنون ۳۰ درصد نماینده‌های کشورهای مختلف در این سازمان، زن هستند. به عنوان مثال، دینا کاوار نماینده اردن در این سازمان است و حتی یک دوره هم رئیس دوره‌ای شورای امنیت بوده است. کاتالین بوگیای نماینده مجارستان، ملیحه لودهی نماینده پاکستان، ماریا اما مخیا نماینده کلمبیا، دینا کاوار نماینده اردن، گیلیان برد، نماینده استرالیا، کاترین بوآرا، نماینده یونان، لانا ذکی نصیبه، نماینده اردن، جوی اوگوآ نماینده نیجریه و کارن تن نماینده سنگاپور نیز از دیگر زنان حاضر در سازمان ملل هستند.

پیش از آنکه این زن‌ها وارد سازمان ملل شوند هم موضوع زنان و کودکان در این سازمان مطرح بوده است اما دیپلمات‌ها اعتقاد دارند که اخیرا زنان و کودکان بیشتر در مرکز بحث و گفت‌و‌گوها قرار دارند. 

به عنوان نمونه رایموندا مارموکایت دیپلمات لیتوانیایی، نماینده کشورش در سازمان ملل است که بعد از حضور روسیه در اوکراین موضع‌گیری‌های جدی و قابل‌توجهی در این مورد داشته است. لازم به ذکر است زنان حاضر در سازمان ملل تنها زنانی نیستند که در سطوح بالای دیپلماسی مشغول به کار هستند، برای مثال والری آموس که پیش‌تر در بریتانیا وزیر بوده است، اکنون بخش امور بشردوستانه این سازمان را هدایت می‌کند. 

آنگلا کین از مقام‌های ارشد این سازمان در موضوع خلع سلاح است و اخیرا در خلع سلاح شیمیایی سوریه نقش ایفا کرده است. مارگریت چان رئیس سازمان بهداشت جهانی است و مای گن کریستین‌ لاند نیز اولین زنی است که به‌عنوان فرمانده حافظان صلح سازمان ملل در قبرس خدمت می‌کند.

به این ترتیب شاهدیم که زنان اردن و پاکستان در این سطح از فعالیت‌های دیپلماتیک از دیگر کشوهای منطقه پیشی گرفته‌اند. وضعیت کنونی و سهم زنان از سطوح مختلف قدرت سیاسی، نشان می‌دهد که کشورمان با توجه به پیشینه تاریخی و فرهنگی خود، اصلا جایگاه مناسبی ندارد و وقت آن رسیده که برای رفع این ضعف، فکری اساسی شود.

 

مقايسه سهم زنان از قدرت در كشورهاي منطقه و ایران
 
مقايسه سهم زنان از قدرت در كشورهاي منطقه و ایران

 

به کانال سرزمین جاوید بپیوندید : telegram.me/sarzaminjavid