محل تبلیغ شما
کلید روحانی در قفل موسیقی نچرخید

تاریخ خبر: 1394/10/2

کلید روحانی در قفل موسیقی نچرخید

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

هیچ مقامی اجازه ندارد به هنرمندان موسیقی این مملکت توهین کند. موضوع اینجاست که اگر کسی هم جواب این توهین‌ها را بدهد، جایش گوشه زندان است. وی افزود: هیچ‌وقت نباید از دولت انتظار داشته باشیم. ملت، خیلی بزرگ‌تر از دولت است و لازم نیست دولت برای ما کاری انجام دهد. فکر می‌کنم در قرن بیست‌ویکم شرایط باید طوری باشد که بتوانیم سرمان را در دنیا بالا بگیریم و نگوییم در کشوری که قانون اساسی دارد، بدون هیچ قانونی برای کنسرت‌ها مشکل پیش می‌آید

همدلی: اعضای گروه موسیقی «هم آوایان» معتقدند که کلید تدبیر روحانی در قفل‌های متعددی که راه را بر موسیقی ایرانی بسته‌اند، نچرخیده است. لغو کنسرت‌های مجوز دار، جلوگیری از نوازندگی زنان و هم آوایی آن‌ها در کنسرت‌های رسمی، و... از جمله مواردی است که در ماه‌های گذشته بیش از پیش در فضای هنری کشور رخ داده است که نشان می‌دهد مخالفان دولت درباره حوزه هنر و اختصاصا موسیقی بهتر از دولت و هوادارانش توانسته‌اند ذهنیات و خواسته‌های خود را پیگیری کنند. حسین علیزاده که به همراه محمد معتمدی خواننده گروهش و علی بوستان از نوازندگان گروه هم آوایان صبح دیروز سه شنبه یکم دی ۱۳۹۴ به تالار وحدت آمده بود درباره حاشیه های پیرامون موسیقی و تعطیل کردن غیر‌قانونی کنسرت ها در سراسر کشور، رفتار دولتها با موسیقی، اجرای کنسرت درشهرستان ها و ... سخن گفت. 
کلید روحانی هم مشکلات را حل نکرد
خالق قطعه موسیقی «شورانگیز» درباره کنسرت جدیدش و برگزاری تور شهرستان گفت: با خودم فکر کردم، تصمیمی که مبنی بر اجرای کنسرت در شهرستان‌های کوچک گرفتیم، چقدر جالب بود. البته خیلی‌ها هم تعجب کردند که با وجود مشکلات، ما این کار را انجام می‌دهیم. مشکلاتی که کلید آقای روحانی هم نتوانست آن‌ها را حل کند.
او افزود: در جشنواره موسیقی جوان، جوان‌های زیادی را دیدم که با موسیقی ارتباط برقرار کردند و اتفاقا تعدادشان هم کم نیست. اکنون این نسل جوان در شهرستان‌های مختلف کار می‌کنند و در شرایطی هستند که ما قبلا آن‌ها را ندیده بودیم. این سفرها و برگزاری تور شهرستان باعث شد که ما جوانانی را بشناسیم و آن‌ها هم تشویق شوند که به جشنواره بیایند.علیزاده تاکید کرد: شهرستان‌های زیادی هستند که گروه‌های موسیقی خوبی دارند و واقعا باورکردنی نبود که گروه‌هایی از شهرهای مختلف، اجراهایی را در جشنواره جوان به‌نمایش بگذارند.
این آهنگساز در بخش دیگری از سخنانش گفت: خیلی وقت‌ها در جراید می‌بینم و می‌خوانم، افرادی هستند که در گوشه و کنار این مملکت، پرچم موسیقی را برافراشته‌اند و ما باید قدر آن‌ها را بدانیم. فکر می‌کنم این سفرها و اجرای کنسرت‌ها، نتیجه‌بخش بوده و در مدت کوتاهی شاهد هستیم که افرادی در این اجراها حضور یافته و موسیقی شنیده‌اند که ما توانستیم به آن‌ها بگوییم موسیقی ایرانی فقط آن چیزی نیست که هر روز از رادیو و تلویزیون پخش می‌شود. وی با اشاره به برخورد دولت‌ها با موسیقی، افزود: بعضی دولت‌ها که حتی از نظر ما مردود هستند، رفتارهایی با موسیقی می‌کنند که در کشور ما هیچ‌گاه این اتفاقات نمی‌افتد. ما ایرانی‌ها نباید خودمان را دست کم بگیریم.
عصبانی یا ناراحت نیستم
وی گفت: من، حسین علیزاده که در بازار تهران به دنیا آمده‌ام، کسی هستم که نمی‌توانند هویتم را از من بگیرند. من با استادانی در حوزه موسیقی کار کرده‌ام که هر کدام میراث موسیقی این مملکت هستند.
علیزاده در عین حال تاکید کرد: فکر نکنید من امروز عصبانی یا ناراحتم. این حرف‌ها را از روی خوشحالی می‌زنم، خوشحالم که توانسته‌ام با دوستانم حرکتی انجام دهم که برای ما بیش از آن‌که جنبه مادی داشته باشد‌، جنبه معنوی داشته است.
او که قرار است به‌زودی با همراهی گروه هم‌آوایان کنسرت «بحر طویل» را روی صحنه ببرد،‌ در این‌باره توضیح داد: فرهنگ ایران که در دنیا زبانزد است‌، معمولا آغشته به ادبیات و شعر می‌شود. مردم ایران حتی وقتی با هم شوخی هم می‌کنند، یک بیت شعر می‌گویند. در کنار این ادبیات که تاریخ کهنی دارد، موسیقی هم وجود دارد. موسیقی همیشه در بیان مسائل اجتماعی، نقش داشته و طنز هم در کنار آن بوده است. مردم وقتی نمی‌خواهند مسائل سیاسی را جدی مطرح کنند،‌ وارد شوخی می‌شوند. وی افزود: «بحر طویل» قالبی با ابیات طولانی دارد و از فرم‌هایی است که در ادبیات ایران نقش مهمی داشته است.
علیزاده اظهار کرد: در کشورهایی که آزادی بیشتری وجود دارد، هنرمندان می‌توانند حتی نسبت به مقامات نیز در قالب طنز مسائلی را مطرح کنند. «مایکل مور» - کارگردان سینما - یک‌بار برای فیلمی جایزه گرفت که در آن، رییس‌جمهور کشورش را به زبان طنز به سخره گرفته بود.هنرمند موسیقی ایرانی گفت: هیچ مقامی اجازه ندارد به هنرمندان موسیقی این مملکت توهین کند. موضوع اینجاست که اگر کسی هم جواب این توهین‌ها را بدهد، جایش گوشه زندان است. وی افزود: هیچ‌وقت نباید از دولت انتظار داشته باشیم. ملت، خیلی بزرگ‌تر از دولت است و لازم نیست دولت برای ما کاری انجام دهد. فکر می‌کنم در قرن بیست‌ویکم شرایط باید طوری باشد که بتوانیم سرمان را در دنیا بالا بگیریم و نگوییم در کشوری که قانون اساسی دارد، بدون هیچ قانونی برای کنسرت‌ها مشکل پیش می‌آید.او گفت: اگر قانون بگوید هیچ موسیقیدانی نباید از خانه‌اش بیرون بیاید، حرفی نیست؛ اما حالا درباره موسیقی که یک عنصر فرهنگی است و در جهان تاریخچه دیرینه دارد،‌ به‌راحتی تصمیم گرفته می‌شود.
نسل جدید موسیقی با نسل قبل ارتباط برقرار نمی‌کند
او توضیح داد: موسیقی در ایران، شکل‌های خاصی دارد، نسل جدیدی روی کار آمده که هر کدام آمال و آرزوهایی برای ارتقای موسیقی کشور دارد. مشکل آن‌ها این است که با نسل قبل از خودشان ارتباط برقرار نمی‌کنند و این امانت تاریخی را ارتقا نداده‌اند و بیشتر در بخش واردات فرهنگ کار کرده‌اند؛ اما مثلا آقای فخرالدینی روز گذشته با یکی از رسانه‌ها مصاحبه‌ جالبی کرده و گفته بود، این موسیقی را نباید «سنتی» بنامیم، بلکه موسیقی ایران «ملی» است.
وی همچنین گفت: درباره «بحر طویل» هم باید بگویم، یکی از فرم‌های ادبی ایران است. آقای سیروس جمالی - شاعر - در زمینه موسیقی شاگرد من بوده، در ادبیات هم تبحر دارد و من از ایشان خواستم که در این قالب، مضمونی عاشقانه و جدی برایم خلق کند تا با برداشتی خاص، این قالب احیا شود. در حالی که امضای من را دارد و دوستانم به من کمک کرده‌اند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به فیلم «دلشدگان» اثر علی حاتمی، اظهار کرد: زمانی که قرار شد من با فیلم «دلشدگان» همکاری کنم، به علی حاتمی - کارگردان - گفتم باید همه وسواس‌های من را در این فیلم بپذیری. از او خواستم همه هنرپیشه‌های این فیلم کلاس ساز بروند و بازیگران هم که همه علی حاتمی را دوست داشتند، این موضوع را پذیرفتند. فقط عبدی حاضر نشد به کلاس برود؛ آن هم دلیلش این بود که با آن ساز آشنا بود و البته استعداد بسیار زیادی هم داشت. هنرمند باید با فکری منزه در یک اثر همکاری کند. وقتی تعهدی داریم باید غرق کارمان شویم و کارهای دیگر نباید مزاحم ما شوند.
خانه موسیقی را نرم ترک کردم
بخش دیگری از این نشست، به بیان موضع حسین علیزاده درباره «خانه موسیقی» اختصاص داشت و این‌که او همچنان در سمت دبیری شورای عالی این خانه فعالیت دارد یا خیر. علیزاده اظهار کرد: برای من یک سوال بزرگ درباره خانه موسیقی وجود دارد که چرا اعضای یک واحد صنفی مستقل، شغلی در راستای ممیزی موسیقی دارند؟ 
من خودم را از این مساله جدا کردم.وی گفت: من خانه موسیقی را خیلی نرم ترک کردم. بگذارید بازتر بگویم؛ وقتی در کشور ما همه‌چیز خیلی دولتی است، باید یک واحد صنفی برای موسیقی وجود داشته باشد که اعضایش افرادی باشند که با استقلال فکری کار کنند، اما من هیچ‌وقت برای عضویت در شورای عالی خانه موسیقی داوطلب نشدم. آن‌ها یک روز به من زنگ زدند و گفتند که رای‌گیری کرده‌اند و بر مبنای آن، من دبیر شورای عالی هستم. با این حال شما یک خط مصاحبه از من در این مسند نمی‌بینید. علیزاده در این‌باره گفت: دو سال است که به خانه موسیقی نرفته‌ام و خودم را نه عضو شورای عالی و نه عضو خانه موسیقی می‌دانم.او در پاسخ به پرسشی مبنی بر این‌که آیا این موضوع صحت دارد که قرار است اعتراض‌ها علیه خانه موسیقی به وزیر ارشاد هم برسد؟ گفت: نمی‌دانم این موضوع چقدر برای آقای وزیر اهمیت دارد‌. فکر نمی‌کنم این در وظایف ایشان باشد و احتمالا ایشان در نهایت، موزیسین‌ها را نصیحت می‌کنند و می‌گویند هنرمندان عزیز لطفا مشکلاتتان را در خانه خودتان حل کنید.

به کانال سرزمین جاوید بپیوندید : telegram.me/sarzaminjavid