محل تبلیغ شما
تندیس  ناپیرآسو یکی از آثار به جا مانده از تمدن عیلام

تاریخ خبر: 1399/6/20

تندیس ناپیرآسو یکی از آثار به جا مانده از تمدن عیلام

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

 UntashNapirisha
Untash-Napirisha was king of Elam (in present-day southwest Iran) during the Middle Elamite period, circa 1300 BCE. He was the son of the previous Elamite king, Humban-Numena. He was named after  Napirisha, an Elamite deity.
He founded and built extensively a new city, Dur-Untash, 40 km SE of Susa, modern Chogha Zanbil. He built extensively in this city, and its main temple, the famous Ziggurat, still stands there.  Although construction in this religious city complex abruptly ended after Untash-Napirisha's death, the site was not abandoned, but continued to be occupied until it was destroyed by the Assyrian king Ashurbanipal in 640 BC.
Untash Napirirsha also left numerous building inscriptions for more than 50 temples and buildings, either built or renovated during his reign, in Chogha Zanbil, Susa, Choga Gotvand and other places. 
A later Elamite letter from Berlin Pergamon Museum (VAT17020) mentions that he married to “the daughter of Burna-buriash (a Babylonian king) and she bore him a son (and the future Elamite king) Kidin-hudurdish (Hutran)".  If this was the Babylonian king Burna-Buriash II, then the reign of Untash-Napirisha could be dated ca 1340–1300 BC. However, some scholars consider a different model for the synchronism between Kassite dynasty in Babylone and the Elamite kings, and suggest that the mentioned Burna-buriash was a later prince, and that the reign of Untash-Napirisha could be dated ca. 1275–1240 BC; see, for example The Berlin Letter, Middle Elamite Chronology and Sutruk-Nahhunte I’s Genealogy. 
Napir-Asu was an Elamite queen around 1225 BC. And the wife of Untasch-Napirischa. It is best known from a 1.29 m high bronze statue, which was found in Susa in 1903 and is considered a major work of Elamite art. The head of the work is lost. It shows the queen in a long robe with her hands on her stomach. The figure is now in the Louvre. From a letter it is known that Untash-Napirischa was married to a Babylonian princess, a daughter of Burna-buriaš II. However, it is uncertain whether this is Napir-Asu.

 

نخستین #حلقه #ازدواج جهان،که مربوط به 3260 سال پیش است متعلق به ملكه "ناپیرآسو" همسر "اونتاش ناپریشا" پادشاه #ایلام است.
تندیس #ناپیرآسو یکی از آثار به جا مانده از تمدن عیلام است. ملکه ناپیرآسو همسر اونتاش ناپیریشا پادشاه عیلام می‌باشد. قدمت اثر به ۱۲۵۰ سال پیش از میلاد باز می‌گردد. این تندیس که با لایه‌ای از مس و طلا روی قالب برنزی ساخته شده، حدود ۱۳۰ سانتی‌متر ارتفاع، ۷۰ سانتی‌متر عرض و ۱۷۵۰ کیلوگرم وزن دارد.  
این تندیس نه تنها اثری هنری بلکه نقطه اوجی در هنر ریخته گری مفرغ است که حضور صنعتگرانی فوق العاده ماهر و چیره دست را در سرزمین عیلام نشان می دهد. این مجسمه بزرگ ترین اثر فلزی متعلق به شرق باستان است که حتی در مصر، بابل و آناتولی هم نظیر آن دیده نشده است. این تندیس اثر هنری بسیار با اهمیتی است که به قصد بزرگداشت و تکریم شهبانوی عیلامی ساخته شده و در واقع ارزش و اعتبار زن را در تمدن باستانی عیلامی نشان می دهد 
روی دامن حاشیه‌دار این مجسمه، نام ملکه و خدایان بزرگ شوش به خط میخی عیلامی حک شده‌است. در دست چپ ملکه انگشتری وجود دارد که احتمالاً حلقه عروسی او می‌باشد.به گفته برخی از باستان شناسان، این حلقه نخستین حلقه ی ازدواج در جهان میباشد که متعلق به عیلامیان باستان است. تندیس ناپیرآسو در موزه لوور نگهداری می‌شود. تندیس توسط ژاکوب دو مورگان، باستان‌شناس فرانسوی، در سال ۱۹۰۳ کشف گردید. بر حاشیه دامن این تندیس و از زبان ملکه چنین آمده‌است:
من ناپیرآسو همسر اونتاش ناپیریشا هستم. هر کس که بخواهد مجسمهٔ مرا تصرف کند، هر کس که بخواهد آن را درهم بشکند، هر کس که این کتیبه را خراب کند یا نام مرا پاک کند، باشد که مورد غضب خدایان اینشوشیناک، نپ ایریشا و کیریریشا قرار گیرد و نام و نسلش از میان برداشته شود.
در هیچ یک از تمدن‌های هخامنشی، بابلی و آشوری ساختن تندیس زنان رایج نبوده ولی در تمدن ایلامی پیکرۀ عظیم ملکه نپیر ـ آسو7، زن اونتش ـ‌ نپیریش، سازنده و بانی پرستشگاه «چُغا زنبیل» را می‌یابیم که سر آن مفقود شده است. در این مجسمه ملکه نپیر ـ آسو با متانت در حالت احترام و بندگی به خدایانِ زمان دست روی دستش گذاشته و ایستاده است. 

 

تحقیق و کلاژ از  امیر پریزاد 

منتشر شده در کانال:

https://t.me/iranbananofficial/27108

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است