محل تبلیغ شما
بیماری ام اس درمان شد

تاریخ خبر: 1395/10/2 20:35:46

بیماری ام اس درمان شد

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

آزمایش داروی جدیدی برای مقابله با بیماری ام.اس (مالتیپل اسکلروزیس) با موفقیت انجام شده و نشان می‌دهد که این دارو می‌تواند باعث کندی روند آسیب به مغز شود.

پژوهشگرانی که ماده اکرلیزومب ( ocrelizumab) را آزمایش کرده‌اند گفته‌اند که استفاده از آن نتایج مثبتی در درمان مراحل اولیه ام.اس پیش‌رونده به خصوص در انواع مهاجم این بیماری داشته است.

نتایج این آزمایش که در ژورنال پزشکی نیو انگلند منتشر شده نشان می‌دهد که وضعیت ۳۳ درصد از کسانی که با این دارو تحت درمان قرار گرفتند به مرور زمان بدتر شد که در مقایسه با آن دسته از بیماران که به آنها دارو داده نشده بود به مراتب بهتر بود. این رقم برای دسته دوم بیماران به ۳۹ درصد می‌رسید.


فرایند از بین رفتن مایِلین (غلاف چربی روی اعصاب) در بیماری ام اس. حضور گلبول‌های سفید و ایجاد پلاک در عکس مشهود است. مقیاس: ۱:۱۰۰

همچنین، اسکن مغزی بیماران دسته اول حاکی از آن بود که کوچک شدن مغز آنان کمتر از دسته دوم بوده امتیاز بهتری را هم برای زمان پیمودن مسافت ۲۵ فوت کسب کردند.

پیتر کالابرسی، پژوهشگر دانشگاه جان هاپکینز در آمریکا گفته است که این اولین دارویی است که تاثیر قابل ملاحظه‌ای در کاستن از سرعت پیشرفت معلولیت ناشی از ام.اس داشته و در نتیجه می‌توان آن را تحولی بارز در مطالعات در این زمینه تلقی کرد.

در بریتانیا، بیش از یکصد هزار نفر به ام.اس مبتلا هستند.

در بررسی داروی جدید، بیش از هفتصد بیمار در آمریکا و اروپا شرکت داشتند و هزینه آن را شرکت دارویی روش، تولید کننده اکرلیزومب تقبل کرد.

آزانس دارویی اروپا و اداره دارو و مواد غذایی آمریکا این دارو را برای بررسی نتایج آن پذیرفته‌اند.

دو آزمایش دیگر با این دارو نشان داده که استفاده از آن می‌تواند مانع از تشدید ام.اس شود که معمولا به صورت دوره‌ای بروز می‌کند.

فرارو

علائم اصلی ام اس

 

بررسی‌های انجام شده روی یک داروی آزمایشی نشان می‌دهد این دارو می‌تواند از بروز بیماری ام اس جلوگیری کند و یا پیشرفت آن را کند سازد.

به گزارش انتخاب، دکتر «اسکات زامویل» از دانشگاه کالیفرنیا در این باره گفت: در این بررسی به این موضوع پرداختیم که داروی laquinimod چگونه می‌تواند در موش‌های آزمایشگاهی از بروز بیماری ام اس جلوگیری و یا روند پیشرفت آن را آهسته‌تر کند.

نتایج بدست آمده حاکی از تاثیرگذاری این دارو روی موش‌های آزمایشگاهی است هرچند از آنجایی که این مطالعه روی نمونه‌های حیوانی انجام گرفته لازم است با انجام تحقیقات بیشتر مطمئن شویم نتایج مشابهی را روی نمونه‌های انسانی بدست می‌آوریم.

«زامویل» همچنین افزود: این نتایج امیدوار کننده است چرا که می‌تواند در درمان مبتلایان به بیماری ام اس و نوع پیشرفته آن که در حال حاضر درمانی برای آن وجود ندارد، مورد استفاده قرار گیرد.   

سیستم ایمنی بدن به طور طبیعی دارای سلول‌های T و B است که به بدن کمک می‌کند دچار عفونت و آلودگی نشود اما در مبتلایان به بیماری ام اس ، این سلول‌ها آنتی‌بادی‌هایی تولید کرده که غلاف میلین اطراف عصب‌های مغز و نخاع را از بین می‌برند.

در این بررسی به 50 موش از داروی laquinimod و به گروه دوم شبه دارو داده و مشخص شد تنها 29 درصد موش‌هایی که از این دارو مصرف کرده بودند دچار ام اس شدند درحالیکه این رقم در موش‌های گروه دوم 58 درصد بوده‌است.

به گزارش ایسنا به نقل از هلث دی نیوز، پزشکان آمریکایی معتقدند این دارو می‌تواند به پیشگیری از بیماری ام اس کمک کند هرچند لازم است بررسی‌های بیشتر انجام شود.

ایسنا

مطالعه تصویری حرکت یک زن مبتلا به ام‌اس با مشکلات حرکتی که در سال ۱۸۸۷ توسط مایبریج انجام شده است.

 

محققین کانادایی با بکارگیری سلول‌های بنیادی موفق به درمان بیماری ام اس شدند.

به گزارش خبرگزاری مهر،  بر اساس برآوردهای انجام گرفته، سالانه در حدود ۲.۳ میلیون نفر در سرتاسر جهان مبتلا به بیماری ام اس می شوند که علت آن هدف قرار گرفتن سیستم عصبی بدن از سوی سیستم ایمنی به طور اشتباه است.

این بیماری با علائمی نظیر خستگی و تار شدن دید ظاهر و به فلج جزیی تا کامل منجر می شود.

محققین دانشگاه Ottawa کانادا با انجام آزمایشات بالینی متوجه شدند که باز تقویت سیستم ایمنی بدن منجر به درمان ام اس می شود.  

در شیوه درمانی موسوم به IAHSCT ابتدا محققین کانادایی سیستم ایمنی بدنی که بیمار شده بود را با بکارگیری دوز بالای داروهای شیمی درمانی هدف قرار داده و  آن را از بین بردند.  

سپس با استفاده از سلول های بنیادی Hematopoietic که قبلا از خون بیمار تهیه شده بود دوباره آن را به بدن فرد مبتلا به ام اس پیوند زدند.

نتیجه آن منجر به شکل گیری سیستم ایمنی جدید برای بدن به وسیله این سلول های بنیادی شد که حافظه ای برای حمله به سیستم عصبی بدن نداشتند. با بکارگیری این تکنیک ۲۴ بیمار که از ام اس شدید رنج می بردند، درمان شدند.

همچنین در فرآیند بعد از درمان نیز گزارشی از بازگشت ام اس ثبت نشد و در ۳۲۷ اسکن انجام گرفته از بیماران ام اس در دوره بعد از درمان، نشانه ای از ضایعه مغزی مشاهده نشد ضمن اینکه دیگر نیازی به استفاده از داروهای خاص ام اس برای جلوگیری از پیشرفت بیماری نبود.

نتیجه این تحقیق در نشریه The Lancet منتشر شده است

 

این تحقیق كه در دانشكده دارو دانشگاه واشنگتن لوئیس انجام شده است، بدین علت با اهمیت است كه پزشكان معتقدند در این بیماری به علت مسیریابی غلط گلبول های سفید، سلول ها داخل مغز شده و به «میلین»، غشای دور سلولی كه نقش محافظتی دارد، آسیب می رسانند.

 

دیدگاه های جدید درباره چگونگی هدایت گلبول های سفید، این پیشرفت را برای محققان ممكن كرده است. آنان یك داروی ضد سرطان را از یك شركت دارویی دریافت كردند تا بتوانند این فرضیه خود را بیازمایند.

 

دكتر رابین كلین، متخصص ایمن شناسی در مورد نتایج این بررسی می گویدنتایج بسیار  چشمگیر بود، زیرا ما به این نتیجه رسیدیم كه این دارو می تواند تركیب موثری برای درمان MS باشدسلول های آسیب دیده دیگر نمی توانستند به مغز دسترسی داشته باشند و موش هایی كه بالاترین میزان این دارو را دریافت كرده بودند، از این بیماری محافظت شدنداین داروی ضد سرطانی حال برای تبدیل شدن به دارو در فاز یك قرار داردكلین و همكارانش یك رشته شیمیایی در مغز یافتند كه گلبول های سفید مجبورند برای ورود به مغز از آن بالا بروند، گلبول های سفید كه از خون خارج می شوند، در طول رگ ها و بافت ها می مانند و سپس از پرده های مغز وارد مغز می شوند كه در آن جا ممكن است به موانعی اضافی برخورد كنند و به میلین های شعبات نورون ها آسیب بزنند.

 

وی می گویداثر ورود گلبول های سفید به مغز، به بافت ها بستگی دارد، در حالت عفونت ویروسی، سیستم عصبی وظیفه دارد بدن را از ویروس پاك كند؛ اما در بیماری های خودایمن نظیر MS این ورودی ها با آسیبها مرتبط است، لذا ما وظیفه داریم كه راهی برای دور ساختن گلبول های سفید از این ورودی ها بیابیم.

 

كلین می افزاید: مسیر راهرو مانندی در قسمت رگه دار مغز با مویرگها وجود دارد كه خون را به سمت سیستم عصبی مركزی می برد. پله های این راهرو از مولكلولی كه CXCL۱۲ نامیده می شود، تشكیل شده كه وظیفه مكان یابی برای گلبول های سفید را بر عهده دارد و مانند پلكانی است كه سرعت آنان را كند می كند تا برای ورود به مغز ارزیابی، و تعیین كند كه آیا می توانند وارد مغز شوند. آزمایشگاه كلین قبلا یافته بود كه سلول های رگهای خونی كپی هایی را از این سلول در بافت خود دارند.

 

وی قبلا اثبات كرده بود كه این بیماری در انسان ها و موش ها باعث می شود CXCL۱۲ از بافتها به رگها كشیده، و مرحله ارزیابی در مغز حذف شود و گلبول های سفید وارد مغز شده و به آن آسیب برساند.

 

كلین امیدوار است با تركیب و توسعه CXCR۷ (داروی ضد سرطان) و تبدیل آن به CXCL۱۲ در بدن، جلوی پیشرفت بیماری را بگیرد كه این اتفاق در موش ها افتاده است. همچنین او معتقد است كه عوامل دیگری در كند یا تند كردن ورود سلول ها به مغز موثر است كه می تواند علت متفاوت بودن شدت، سختی، نحوه پیشرفت و علائم بیماری از یك بیماری به بیماری دیگر باشد.

بیتوته

 

به کانال سرزمین جاوید بپیوندید : telegram.me/sarzaminjavid