محل تبلیغ شما
جشن خوردادگان

تاریخ خبر: 1399/3/4

جشن خوردادگان

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

خورداد نام چهارمين روز از ماه خورداد است.
اين واژه که در اوستا به صورت هئوروتات آمده نام يکی از امشاسپندان است که رسايی و
 کمال معنی می دهد. نياکان ما روز خورداد از ماه خورداد را جشن می گرفتند و در اين روز به سرچشمه ها و رودخانه ها و کنار دريا ها می رفتند، نيايش خداوند به جا می آوردند و اهورامزدا را ستايش می کردند.اکنون نيز زرتشتيان ، در تالارهای اجتماعات و نيايشگاه ها حضور می يابند و پس از نيايش و ستايش اهورامزدا، جشن خوردادگان را گرامی می دارند و به شادمانی می پردازند.

خورداد در اوستا هَئوروَتات و در پهلوی خُـردات به معنی رسایی و کمال است که در گات‌ها یکی از فروزه‌های اهورا مزدا و در اوستای نو نام یکی از امشاسپندان و نماد رسایی و کمال است. خرداد، در نقش مادی خود از آب‌ها نگهداری می کند وانسان را در چیرگی بر تشنگی یاری خواهد کرد از این رو درآداب سنتی ، به هنگام نوشیدن آب از خورداد به نیکی یاد می‌شود.

در گات‌ها، از خرداد و امرداد پیوسته در کنار یکدیگر یاد شده است و در اوستای نو نیز از این دو امشاسپند که در نقش مادی خود پاسداری ازآب‌ و گیاهان را به عهده دارند و به هنگام تشنگی و گرسنگی به یاری مردم می آیند. به نیکی یاد شده است . در یسنا هات ۴۷ آمده‌است که اهورامزدا رسایی خورداد و جاودانگی امرداد را به کسانی خواهد بخشید که اندیشه و گفتار و کردارشان برابر آیین راستی باشد.
یکی از مهم ترین آیین‌های روز خورداد که در جشن خورادگان برجسته تر است ، رفتن به کنارچشمه‌ها ، دریاها و رودها ؛ و تن شویی در آب پاک و سرودن نیایش‌های ویژه این روز همراه با شادی و سرور همگانی است.

 


خورداد که در اوستا به شکل هئوروتات آمده یعنی رسایی و کمال.خورداد در نقش مادی از آب ها پاسداری می کند، آب را آلوده نکنیم
جشن خردادگان در خرداد روز از خرداد ماه است که روز چهارم این ماه می شود و از آنِ فرشته هروتات که نماینده رسایی و شادی و خرمی است و نگهبانی آب در جهان است، میباشد .

چون این فرشته نگهبان آب است باین روی ایرانیان کهن در این جشن به کنار چشمه و رودخانه و جویبار می رفتند وبه پایکوبی و شادی می پرداختند و خورداد یشت می خواندند (از نیایش های آیین زرتشتی).

با نگریستن به همان ویژه گی های برجسته است که نیکان ما این روز را جشن می گرفتند و شادمانی می کردند و افزون بر جشن وشادی ویژگیهای فرشته خورداد را که نماینده تن و روان است به یاد می آوردند و خود را آماده پیروی از آن می نمودند و آن را بسان راهنمای زندگی خود می نامیدند.

چون در این ماه آب برای کشت و کشاورزی بیشتر نیاز بوده و سودمند است و باران بخشایش اهورامزدا بزمین می بارد و زمین را آبیاری می کند از این روی کشاورزان برای خشنودی از دهش آب و باران بیشتر به این جشن ارج نهاده و از آن سپاسگزاری می کنند.


از دیگر آداب این جشن پوشیدن پوشاک نو می باشد و در گونه ای دیگر می توانیم با بستن بندی ابریشمی یا نو به دست خود نشانی از پوشاک نو را در این جشن به همراه داشته باشیم.خرداد یشت یا یشت چهارم دارای یازده بند است که برگردان پهلوی آن در دست نیست و نسک اوستایی آن نیز درست بدست نرسیده و دریافت پاره ای از وچکها (جمله ها) و واژه های آن ناشدنی است ولی فشرده آن گفته می شود :

اهورامزدا به زرتشت می گوید که امشاسپند خرداد را بیافریدم تا از وی به مردم دهش و روزی بخشیده شود.



خرداد آب را از فروهر می ستاند و به باد می سپارد


چهارم خرداد مصادف است با جشن خردادگان ، به همین مناسبت انجمن زرتشتیان و انجمن سرفراز مارسم جداگانه ای در یاد بود این جشن باستانی برگزار می نمایند. جشن خردادگان از زمره جشنهای همنام شدن روز و ماه ایرانیان است که در سالهای اخیر برگزاری آن کمرنگ شده بود. اما امسال انجمن زردشتیان جدید ، آن را مفصل تر از سالیان گذشته برگزار کند.

جشن خردادگان از زمره جشنهای همنام شدن روز و ماه ایرانیان است که در سالهای اخیر برگزاری آن کمرنگ شده بود. اما امسال با تشکیل انجمن زردشتیان جدید ، کمیسیون گردش چهل در نظر دارد آن را مفصل تر از سالیان گذشته برگزار کند.
روز ششم هر ماه به نام خرداد ، امشاسپند مادینه موکل بر آب ، نامیده می شود و ششم خرداد از ماه خرداد جشنی در ستایش از این امشاسپند برگزار می شود. این روز در تقویم رسمی کشور مطابق با چهارم خرداد می شود.

خرداد یا هئوروتات Haurvatat به معنی تمامیت، كلیت و كمال است و مظهری است از مفهوم نجات برای افراد بشر. از كارهای عمده اوحمایت از آب است و شادابی گیاهان از اوست. همچنین خرداد مظهر تندرستی و سلامتی است.

خرداد همواره در متون همراه مرداد، امشاسپند مادینه دیگر ذكر می شود. این دو امشاسپند با آب و گیاه ارتباط دارند. از آن جا كه پاره ای از مراحل آفرینش مثل آب و گیاه به گونه ای طبیعی جفت اند، پس پاسداران آنان نیز، خرداد و مرداد، بیشتر اوقات با هم می آیند. هدایای آنان ثروت و رمه چهار پایان است، به گونه ای كه این دو نماینده آرمان های نیرومندی، سر چشمه زندگی و رویش هستند. هماوردان خاص آنها، دیوان‌ «گرسنگی» و «تشنگی» اند. همكاران خرداد، ایزد تیشتر و باد و فروهر پرهیزكاران هستند. خرداد امشاسپند در دوران حمله اهریمن، آب را به یاری فروهرها می ستاند. به باد می سپارد و باد آن را به شتاب به سوی كشورها می برد و به وسیله ابر می باراند

. در نامگذاری ماه ها، خرداد و مرداد در دو طرف ماهی هستند كه نماد آن تیر یا تیشتر است و تیشتر ایزد باران است. در این جا هم ارتباط میان دو امشاسپند را با آب می بینیم. افزون بر این، در ملكوت خداوند، تندرستی و زندگی جاودان زیر نظر این دو امشاسپند بهره آدمی خواهد شد.
در بندهشن Bundahisn (=آغاز آفرینش) ، یكی از كتاب های پهلوی كه بر اساس ترجمه ها و تفسیرهای اوستا تدوین یافته و در بردارنده اسطوره های مربوط به آفرینش، تاریخ اساطیری و واقعی ایرانیان، جغرافیای اساطیری و حتی نجوم و ستاره شناسی است، درباره این امشاسپند آمده است: «خرداد سرور سال ها و ماه ها و روزهاست؛ ]و این[ از این روی است كه او سرور همه است. او را آب مایملك دنیوی است. هستی، زایش و پرورش همه موجودات جهان از آب است و زمین را نیز آبادانی از اوست. چون اندرسال، ]اگر[ نیك شاید زیستن، به سبب خرداد است... او كه آب را رامش بخشد یا بیازارد، آن گاه، خرداد ]از او[ آسوده یا آزرده بود. او را همكار، تیر و باد و فروردین است.»

در یشتها، یکی از بخش های اوستا، كتاب مقدس زردشتیان، كه در ستایش و نیایش ایزدان است، فقط برای دو امشاسپند، اردیبهشت و خرداد، هر یك یشتی جداگانه موجود است. خرداد یشت در ستایش خرداد امشاسپند، چهارمین یشت اوستاست كه متاسفانه آسیب زیادی دیده و بسیاری از كلمات آن از بین رفته یا ناخواناست. تفسیر پهلوی آن هم كه ممكن بود تا اندازه ای كلید فهم آن باشد، امروزه در دست نیست. اما در آن چه باقی مانده، در یازده بند، به یاد كردن از امشاسپندان به ویژه خرداد سفارش شده. چون یاد آنان دیوان را دور می سازد و یاد خرداد، به خصوص دیو نسو (=دیو فساد و گندیدگی) را می راند. دراین یشت، به صراحت آمده كه خداوند امداد و رستگاری و رامش و سعادت را از طرف امشاسپند خرداد به مرد پاكدین می بخشد. در بند ده این یشت می خوانیم: «برای فروغ و فرّش من او را، امشاسپند خرداد را با نماز بلند (و) با زوهر (1 ) می ستاییم، ما می ستاییم امشاسپند خرداد را با هوم (2 ) آمیخته به شیر، با برسم(3 ) با زبان خرد، با پندار و گفتار و كردار، با زوهر و با كلام بلیغ. »

آیین های این روز :

 

جشن خوردادگان يكي از جشن هاي ماهيانه اي است كه در روز چهارم خورداد ماه برگزار مي شود. از چگونگي برگزاري اين جشن در دوران باستان آگاهي دقيقي در دست نيست؛ اما چون خورداد به معناي رسايي و تندرستي است و در جهان مادي اين فرشته نگهبان آب است باين روی ايرانيان کهن در اين جشن به کنار چشمه و رودخانه و جويبار می رفتند وبه پايکوبی و شادی می پرداختند و خورداد يشت می خواندند (از نيايش های آيين زرتشتی).

 با نگريستن به همان ويژه گی های برجسته است که نيکان ما اين روز را جشن می گرفتند و شادمانی می کردند و افزون بر جشن وشادی ويژگيهای فرشته خورداد را که نماينده تن و روان است به ياد می آوردند و خود را آماده پيروی از آن می نمودند و آن را بسان راهنمای زندگی خود می ناميدند.

چون در اين ماه آب برای کشت و کشاورزی بيشتر نياز بوده و سودمند است و باران بخشايش اهورامزدا بزمين می بارد و زمين را آبياری می کند از اين روی کشاورزان برای خشنودی از  دهش آب و باران بيشتر به اين جشن ارج نهاده و از آن سپاسگزاری می کنند.

 از ديگر آداب اين جشن  پوشيدن پوشاک نو می باشد و در گونه ای ديگر  می توانيم با بستن بندی ابريشمی يا نو به دست خود نشانی از پوشاک نو را در اين جشن به همراه داشته باشيم.خرداد يشت يا يشت  چهارم    دارای   يازده  بند  است که  برگردان پهلوی  آن   در   دست  نيست و نسک اوستايی آن نيز درست بدست نرسيده و دريافت پاره ای از وچکها (جمله ها) و واژه های آن ناشدنی است ولی فشرده آن گفته می شود.

 

به ماه خجسته به خرداد روز

به نیک اختر و فال گیتی فروز

برفت از بر گاه گیتی‌فروز

به فرخنده فال و به خرداد روز

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

1 0
مهربان پولادی   undefined 1399/3/5 00:46:48

بی‌گمان فرهنگ گوهر آفرین ایرانیان سرشار است از جشن و سرور و شادمانی و شادخواری و شادگویی زیرا ایرانیان افزون‌بر جشن‌های ملی و فصلی و سالیانه در هر ماه یک روز را به مناسبت هم‌نام شدن روز با ماه جشن می‌گرفتند و شادی و شادمانی می‌كردند.
جشن‌ها یادگارهای درخشان نیاكان خردمند ما هستند كه در گذر زمان بسیاری از آنها به دلیل ویژگی‌های زمان و تعصبات بسیار از بین رفته و كم‌رنگ شدند. اما خوشبختانه دوباره با همت و كوشش فرزانگان خردمند و پاسدار دین شاهد برپایی بسیاری از جشن‌ها از جمله جشن‌های ماهیانه در شهرهای زرتشتی نشین هستیم.
واژه جشن از واژه یسنه اوستایی است با ریشه‌ای اوستایی به چم(:معنای) ستایش كردن، بنابراین واژه جشن به چم ستایش و پرستش است.
خوردادگان یكی از جشن‌های ماهیانه‌ای است كه در روز چهارم خورداد برگزار می‌شود.
خورداد به چم رسایی و تندرستی است و در جهان مادی نگهبان آب است می‌توان پنداشت كه نیاكان ما در این روز به كنا رچشمه‌ها، رودها و یا دریاها رفته به نیایش اهوارامزدا می‌پرداخته‌اند.
واژه اوستایی خورداد، هئوروتات است كه در زبان سانسكریت بگونه سئوروتات آمده و به چم تندرستی و رسایی است. اهورامزدا از سرچشمه بخشایندگی خویش این فروزه را به واسطه امشاسپند هئوروتات به آفریدگان خود بخشیده تا هر پدیده‌ای رسا گردد و رسایی و تندرستی نه تنها ویژه این جهان بلكه رسایی مینویی و تندرستی روح و روان، هدف والای جهانیان است.
خورداد(خرداد) امشاسپند نگاهبانی آب‌ها، جوی‌ها و دریاها است و نمادی است از مفهوم رهایی بشر و از آنجا که پارهای از مراحل آفرینش، مانند آب و گیاه به‌گونه‌ی طبیعی جفت‌اند، همواره در متون کهن همراه با امرداد، امشاسپند نگاهبان گیاه آورده می‌شود.
پیشکش این دو امشاسپند ثروت و رمه(چهار پایان) است، به‌گونه‌ای که این دو، نماینده‌ی آرمان‌های نیرومندی، سر چشمه‌ی زندگی و رویش هستند.
هماوردان خاص آنها، دیوان‌ گرسنگی و تشنگی‌اند و همکاران خرداد نیز، ایزد «تیشتر» و «باد» و «فروهر پرهیزکاران» هستند.
در باور ایرانیان، خرداد در هنگام حمله‌ی اهریمن، آب را به یاری فروهرها می‌ستاند، به باد می‌سپارد و باد آن را با شتاب به‌سوی کشورها می‌برد و بوسیله‌ی ابر می‌باراند.
در نام‌گزاری ماه‌ها، خرداد و امرداد در دو طرف ماهی هستند که نماد آن «تیر» یا «تیشتر» است و تیشتر ایزد باران است.
در بندهشن (Bundahisn (آغاز آفرینش)، یکی از کتاب‌های پهلوی که بر اساس ترجمه‌ها و تفسیرهای اوستا تدوین یافته و در بردارنده‌ی استوره‌های مربوط به آفرینش، تاریخ اساتیری و واقعی ایرانیان، جغرافیای اساتیری و حتا نجوم و ستاره‌شناسی است، درباره‌ی این امشاسپند آمده است:
«خورداد سرور سال‌ها و ماه‌ها و روزهاست و این از این‌روی است که او سرور همه است. او را آب مایملک دنیوی است. هستی، زایش و پرورش همه‌ی موجودات جهان از آب است و زمین را نیز آبادانی از اوست. چون اندرسال، اگر نیک شاید زیستن، به سبب خرداد است: او که آب را رامش بخشد یا بیازارد، آن گاه، خورداد از او آسوده یا آزرده بود. او را همکار، تیر و باد و فروردین است».
در یشت‌های اوستا، برای دو امشاسپند، «اردی بهشت» و «خرداد» هر یک یشتی جداگانه موجود است. «خرداد یشت»، چهارمین یشت اوستا است که متاسفانه آسیب زیادی دیده و بسیاری از واژگان آن از بین رفته یا ناخواناست. ولی در آنچه اکنون در دست است (در یازده بند)، به یاد کردن از امشاسپندان بویژه خورداد سفارش بسیار شده، چون یاد آنان دیوان را دور می‌سازد و یاد خورداد، بویژه دیو «نسو»(دیو فساد و گندیدگی) را می‌راند. در این یشت، به صراحت آمده که خداوند امداد و رستگاری و رامش و سعادت را از طرف امشاسپند خرداد به مرد پاک دین می‌بخشد.