محل تبلیغ شما
انتقاد تند رسول خادم از پنهان‌کاری در سیاست روبرو نشدن با ورزشکاران اسرائیلی

تاریخ خبر: 1396/12/1

انتقاد تند رسول خادم از پنهان‌کاری در سیاست روبرو نشدن با ورزشکاران اسرائیلی

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

گفتی که شاهکار شما در زمانه چیست؟ والله که زنده ماندن ما شاهکار است"

خادم: تبعات قرارنگرفتن مقابل اسرائیلی‌ها را بپذیریم/ تا کی به هرکس و ناکسی التماس کنیم!

اگر قرار است ببازیم، بهتر است که «شیک و قشنگ» ببازیم نه «مفتضحانه»!

همبستگی با فلسطینیان یا خدمت به صهیونیست ها؟

26 هدیه ایران به اسرائیل!

لعنت به اسراییل؛ فکری به حال ورزش ایران بکنید!

خادم: فلسطینی‌ها هم از این ایثار اطلاعی ندارند

مديران ورزش اول ايران خواستار چاره‌انديشي بزرگان نظام شدند

 

سرگيجه فدراسيون کشتي از معضل اسرائيل

 

 

رییس فدراسیون کشتی گفت: اگر قرار است عدم رویارویی با ورزشکاران رژیم اشغالگر قدس اصل باشد، پس چرا باید زمین و آسمان را به هم دوخت و هرآنچه داشت هزینه کرد تا بتوان با توجیه چرایی موضوع عدم رویارویی با نماینده رژیم اشغالگر قدس، برای نهادهای بین المللی که به لطف ارسال فوری تمامی اخبار از داخل کشور، مستنداتی بیش از ما در اختیار دارند، از تعلیق گریخت؟

به گزارش ایسنا، رسول خادم صبح امروز (دوشنبه) با بیان این مطلب افزود: اگر سیاست کشور بر عدم به رسمیت شناختن ورزشکاران رژیم اشغالگر قدس و عدم رویارویی با ورزشکاران تیمهای منتخب این رژیم است، پس پنهانی به حریف پیشین باختن و برای تهیه گواهی بیماری یا ضرب خوردگی، به درمانگاه ها و پزشکان در خارج از کشور مراجعه کردن چه معنایی دارد؟

وی ادامه داد: اگر قرار است عدم رویارویی با ورزشکاران رژیم اشغالگر قدس اصل باشد، پس چرا باید زمین و آسمان را به هم دوخت و هرآنچه داشت هزینه کرد تا بتوان با توجیه چرایی موضوع عدم رویارویی با نماینده رژیم اشغالگر قدس، برای نهادهای بین المللی که به لطف ارسال فوری تمامی اخبار از داخل کشور، مستنداتی  بیش از ما در اختیار دارند، از تعلیق گریخت؟

خادم تصریح کرد: جهت اطلاع مردم عزیز، از تیرماه ٩٧ تا حدود مهرماه ۹۷، کشتی ایران ، ٨ مسابقه جهانی در  رده های سنی نوجوانان، جوانان، امید و بزرگسالان در رشته های  آزاد و فرنگی پیش رو دارد. در تمامی این ٨ مسابقه، تیم های کشتی رژیم اشغالگر قدس حضور دارند و کشتی گیران آن ها رقابت می کنند. کمیل قاسمی ها، سعید عبدولی ها، حسن یزدانی ها، محمد علی گرایی ها ، حسن رحیمی ها، حسین نوری ها باید در این مسابقات جهانی شرکت کنند و هر لحظه ممکن است قرعه ناجوانمردانه...، حتماً باید زبان را گاز گرفت اما چه می شود کرد قرعه است دیگر.

وی تاکید کرد: نکته قابل توجه این  است که با اتفاقی که در جریان کشتی علیرضا کریمی در لهستان افتاد، دیگر نمی توانیم گواهی پزشک تهیه کنیم. دیگر نمی توانیم به حریف پیشین ببازیم.باید با رفتاری صادقانه، در مواجهه با حریف رژیم اشغالگر قدس، براساس سیاست های ابلاغی کشورمان، رسماً  از رویارویی  با آنها خودداری ورزیم و صادقانه  تبعات ناشی از آن را بپذیریم. بعد هم بدنبال هزینه کردن همه داشته های بین المللی مان نباشیم که ما را تعلیق نکنند.

بنا بر اعلام فدارسیون کشتی، خادم خاطر نشان کرد: چگونه می توان عضو هیات رییسه اتحادیه جهانی کشتی بود و تمام اندوخته حاصل از مناسبات بین المللی خود را، به جای کمک به بهبود شرایط و موقعیت فنی کشتی کشور، کمک به ارتقای جایگاه ایران در داوری  و کاهش حق کشی ها، کمک به توسعه کشتی در دنیا و حفظ کشتی در المپیک، وقف اصرار و خواهش برای تعلیق نشدن کشتی ایران و اجازه ادامه فعالیت و حضورکشتی ایران در عرصه بین المللی کرد؟ نکته جالبتر اینکه همه  کسانی که مسئولان اصلی این تصمیم گیری هستند، در این شرایط نه تنها کوچکترین نقشی در کمک به ورزشکار، مربی و فدراسیون مربوطه ندارند، بلکه کلا آنقدر عقب می ایستند که اصلا دیده نشوند. آن وقت در صفحات داخلی و خارجی شبکه های اجتماعی میبینی که به علیرضا کریمی ناسزا گفته اند، مربی اش را تحقیر کرده اند  و فدراسیونش را بی عرضه خوانده اند.  

وی افزود: خیلی جالب است، پس از چنین اتفاقاتی فدراسیون کشتی در داخل کشور از سوی مراجع مسئول، با خط و خطوط دادن به برخی رسانه ها چوب می خورد که چرا کشتی گیرت قرعه اش با کشتی گیر رژیم صهیونیستی افتاده و فدراسیون نتوانسته است با کمک از الهامات غیبی، این مسئله را قبل از قرعه کشی حل کند؟ و یا اینکه اصلا فدراسیون چرا کشتی گیرش را به مسابقات جهانی که در آن رژیم اشغالگر قدس شرکت می کند، برده است؟ گویا مسابقات جهانی دیگری هم هست که بدون رژیم اشغالگر قدس برگزار می شود. فدراسیون و کشتی گیرش باید چوب بخورند تا کسانی که مسئولیت دارند و باید سینه ستبر کنند و پاسخگو افکار عمومی و هیجانات اجتماعی باشند، دیده نشوند. سیاسی کاری تا کجا؟

خادم تصریح کرد: نقطه مقابلش جالب تر است.در حالی که فدراسیون در داخل کشور برای اجرای دستوری که در فرآیند تصمیم گیری آن هیچ کاره بوده، بازخواست می شود، نماینده فدراسیون در هییت رییسه اتحادیه جهانی کشتی، پیش هر کس و ناکسی باید خواهش کند که ورزش ملی کشورم را تعلیق نکنید. کشتی گیر جوان کشورم را محروم نکنید و مربی زحمتکشی که با دریافت ماهانه یکصد هزار تومان حقوق، عاشقانه به تربیت جوانان کشورم می پردازد را جریمه نکنید. آنوقت در داخل کشور همان مسئولان همیشه غایب، موج رسانه ای را هدایت می کنند که کدام تعلیق؟ اینها همه بزرگنمایی است!

او ادامه داد: گویا باور نداریم میلیون ها نفر در داخل و خارج از کشور با دقت رفتارهای دوگانه و چند گانه مان را می بینند. گمان می کنیم با" هیس "گفتن و از یک" رویداد" تا" رویداد" بعدی" سکوت کردن" در حال مدیریت کردن چنین مسئله آشکاری هستیم.
 

وی تاکید کرد: اینگونه است که من دیگر نمی توانم عضو اتحادیه ای جهانی باشم که مجبورم به  جای حضور با عزت و مقتدر در  دفاع از حقوق کشتی ایران و کمک به توسعه کشتی در دنیا، با خواهش و تمنا، متقاضی چشم پوشی از رویدادی شوم که قهرمان ملی مردمم، با تبعیت  از سیاست های ابلاغی کشورش، صادقانه از موفقیتش  چشم می پوشد و تعمداً میبازد. اما مسئولانش به جای حضور مستقیم و پاسخگویی در برابر سوالات و هیجانات مردم، کشتی گیر ، مربی و فدراسیون را سیبل می کنند و کار را به جایی می رسانند که از فدراسیون کشتی بعنوان مسئول فن و بند کشتی، بازخواست شود، که چرا با استفاده از ظرفیت های دیپلماسی خود نمی تواند مسئله رژیم صهیونیستی را در مجامع بین‌المللی حل و فصل کند! به قول معروف گفتی که شاهکار شما در زمانه چیست ؟ والله که زنده ماندن ما شاهکار است ...  

خادم خاطر نشان کرد: مخلص کلام، هشت مسابقه جهانی در پیش داریم، هشت بار قرعه کشی، هیچ "سحری"  هم بلد نیستیم تا قرعه ها را تغییر دهیم.  اگر توان مردانه ایستادن پایِ اعتقادات و تصمیماتتان را ندارید، حداقل آزادگی کنید و پایِ کشتی گیر و مربی اش بایستید. بگذارید بدون منت کشی از دیگران، با حفظ عزت، صادقانه تعلیق شویم و یا اگر معتقد نیستید، حداقل حرف جدیدی بزنید.

وی در پایان گفت: سه سال شبانه روز زحمت کشیدیم تا توانستیم برای کشتی ایران با نهایت عزت، در انتخابات "اتحادیه جهانی کشتی"، کرسی را صاحب شویم. کرسی که قرار بود کرسی دفاع از حقوق کشتی ایران باشد. کرسی کمک به توسعه کشتی در دنیا، کرسی کمک به حفظ کشتی در المپیک. اما این کرسی  تبدیل شد به کرسی خواهش و تقاضا، برای جلوگیری از تعلیق کشتی ایران. من توانایی نشستن بر چنین کرسی را ندارم. من می نویسم از کرسی "عدم تفاهم" یا "تفاوت افکار" کناره گیری کردم، شما بخوانید "کرسی خواهش"، " کرسی انفعال".

عشق آموخت که در خلوت مردانه خود ،

خون دل، بهتر از اندیشه دریا شدن است  

در جهانی که همه اهل دروغ اند و ریا

آخر قصه عاشق تک و تنها شدن است.

 

عضو کمیسیون اصل نود در واکنش به باخت اجباری کشتی گیر تیم ملی مطرح کرد؛

اگر قرار است ببازیم، بهتر است که «شیک و قشنگ» ببازیم نه «مفتضحانه»!

نحوه مدیریت کشتی قهرمانی کشورمان با روسیه، باعث رنج عمومی در جامعه و نیز دلخوری و سرخوردگی در اکثریت مردم ما شده است و بازتاب آن در فضای مجازی، حکایت از شکایت مردم از این موضوع دارد؛ بنابراین، ما موضوع را در کمیسیون اصل نود مطرح کردیم تا هم وزارت ورزش و هم فدراسیون کشتی و هم خود کریمی در آن حضور داشته باشند و درباره مورد پیش آمده توضیح دهند.

 

 روز یکشنبه، پنجم آذر در ادامه مسابقات قهرمانی امیدهای جهان در لهستان، علیرضا کریمی در حالی که در مقابل رقیب روس خود جلو بود، ظاهرا اسیر فیتیله پیچ های او شد و شکست خورد. ساعتی بعد از این مسابقه، فیلمی از دیدار او و حریف روس منتشر شد که مدیران تیم کشتی از کریمی جوان می خواهند که ببازد. در فیلم صدایی فریاد می زند: «باید ببازی علیرضا

به گزارش «تابناک»؛ مدیران در مورد علیرضا کریمی تصمیم گرفتند در دور نخست او را ببازانند که دچار مشکل در مرحله یک چهارم نشوند و به حریف اسرائیلی نخورد؛ اما این مدیران یک اشتباه محاسباتی کردند.

حریف روسی که کریمی را برد، در دور بعد «یوری کالاشتیکوف» اسرائیلی را برد و بعد از یک برد دیگر به فینال رسید و در نهایت، طلای وزن ۸۶ کیلو را کسب کرد، چون او به فینال رسید. کریمی در گروه بازنده ها، شانس بازی برای رسیدن به برنز را داشت. نکته قابل توجه این بود که او در این مرحله، باید در مقابل حریف اسرائیلی حضور می یافت که او بناچار قید مسابقه را زد تا سرانجام حریف اسرائیلی با پیروزی بر رقیب روسیه سفید، مقام سوم را کسب کند.

این موضوع در فضای مجازی با واکنش های زیادی همراه شد، به گونه ای که با هشتگ #باید_ببازی کل فضای مجازی را از آن خود کرد. این موضوع باعث شد، برخی نمایندگان مجلس نیز ساکت ننشینند و با طرح شکایتی در کمیسیون اصل نود به این موضوع بپردازند.

بهرام پارسایی در گفت وگو با تابناک در خصوص این موضوع اظهار داشت: نحوه مدیریت کشتی قهرمانی کشورمان با روسیه، باعث رنج عمومی در جامعه گشته و باعث دلخوری و سرخوردگی در اکثریت مردم ما شده است و بازتاب آن در فضای مجازی، حکایت از شکایت مردم از این موضوع دارد.

این نماینده مجلس گفت: بنابراین، ما موضوع را در کمیسیون اصل نود مطرح کردیم تا هم وزارت ورزش و هم فدراسیون کشتی و هم خود کریمی حضور داشته باشند و درباره مورد پیش آمده توضیح دهند.

این نماینده مجلس با اشاره به اینکه امکان انجام مسابقه برای ایرانیان با ورزشکاران رژیم صهیونیستی وجود ندارد و اگر بازی انجام می شد، باعث محرومیت وی در کشور می شد، گفت: بحث اینکه بخواهیم قانونی برای این کار تصویب شود یا نشود، نیست، بلکه ما می خواهیم این برنامه ها را مدیریت کنیم.

وی همچنین یادآور شد: اگر قرار بر این است که کشتی گیر ما با کشتی‌گیر صهیونیستی مسابقه ندهد، این راهش نیست و نباید به این نحو مفتضحانه، کشتی گیر را از ادامه بازی منع کنیم. اگر قرار بر این است که با اینها کشتی نگیریم و به رسمیت نشناسیم، این یک طرف ماجراست، ولی می شد آن را مدیریت کرد.

در آن موقع کشتی گیر اسرائیلی هم با یک حریف دیگر کشتی داشتند و احتمال این بود که ما به اسرائیل بخوریم؛ اما قبل از بازی باید صحبت می شد تا به این نحو نباشد، نه اینکه در حین بازی با این شیوه به وی گفته شود تا این موج رسانه ای ایجاد شود.

این نماینده در ادامه خاطرنشان کرد: باید نظر کشتی‌گیر ما را جلب می کردند، نه اینکه با داد و بیداد وی را از ادامه کشتی منع کنند. این موضوع الان در رسانه های معاند هم بازتاب بدی پیدا کرده و نشان از بی برناگی ما دارد. این یک چیز بدیهی است و از قبل باید گفته می شد، اگر کشتی گیر اسرائیلی برنده شد، ما به شما علامت می دهیم که شما ببازید، نه اینکه بعد از آنکه ما سه ـ دو از حرف جلو باشیم، به او بگویند که ببازد؛ این تمام روحیه ورزشکار ما را خراب کرد.

پارسایی گفت: نظر ما این است که اگر قرار است ببازیم، بهتر است که شیک و قشنگ ببازیم و مدیریت شده باشد که نه روحیه ورزشکار خراب شود، نه در افکار عمومی باعث سرخوردگی شود.

 

همبستگی با فلسطینیان یا خدمت به صهیونیست ها؟

26 هدیه ایران به اسرائیل!

ماجرا به برد و مدال یک ورزشکار اسرائیلی ختم نمی شود بلکه با این کار خود، رنکینگ اسرائیل را در رده بندی های فدراسیون های جهانی بالا می بریم و آنگاه، تقویت جایگاه جهانی اسرائیل را "همبستگی با آرمان فلسطین" می نامیم!

عصر ایران ؛ جعفر محمدی - آماری که از سال 1380 تا کنون در دست است نشان می دهد که ایران هر هفت ماه به طور متوسط، یک هدیه به اسرائیل داده است!

هم اکنون سال هاست که ورزشکاران اسرائیلی، هنگام مواجهه با قرعه ایران، خوشحال می شوند که از پیش، برنده قطعی آن مسابقه هستند؛ این اتفاق در 15 سال گذشته، 26 بار تکرار شده است، حال بماند سال های قبل از آن.

استدلال می کنیم که چون اسرائیل را به رسمیت نمی شناسیم، از رقابت با ورزشکاران آن خودداری می کنیم؛ این که ایران رژیم اشغالگر صهیونیستی را به رسمیت نمی شناسد سخن درستی است ولی نکته کاملاً آشکار اینجاست که به رسمیت شناختن یا نشناختن کشورها، امری سیاسی است که در دولت و وزارت خارجه اتفاق می افتد و ربطی به تشک کشتی یا میز پینک پنک و نظایر این ها ندارد.

بنابر این رقابت ورزشی ارتباطی با "به رسمیت شناختن یا نشناختن یک حکومت" ندارد کما این که اگر همین فردا، یک ورزشکار ایران با یک ورزشکار اسرائیلی مسابقه دهد، کسی نمی تواند بازگشایی سفارتخانه هایی دو کشور در پایتخت های همدیگر را مطالبه کند.

این صحنه در تاریخ ورزش ایران خواهد ماند: سرمربی با فریاد از علیرضا کریمی می خواهد به کشتی گیر روس ببازد تا در مرحله بعد با کشتی گیر اسرائیلی مواجه نشود

 

همچنین گفته می شود برای "همبستگی با ملت فلسطین" این کار را می کنیم. واقعاً کجای این کار همبستگی با فلسطینی هاست؟ این که از مسابقه کنار بکشیم و مدال های رنگین مسابقات ورزشی را دو دستی تقدیم دشمن ملت فلسطین کنیم، همبستگی با مردم فلسطین است یا خدمت به اسرائیل؟

چه کسی می پذیرد که به اهتزار درآمدن پرچم اسرائیل در ورزشگاه های سراسر جهان، همبستگی با مردم فلسطین است؟ از یک طرف تمام تلاش مان پایین کشیدن پرچم اسرائیل از صحنه عالم است و از طرف دیگر، مدام به برافراشته شدن پرچم این رژیم در صحنه های ورزشی جهان کمک می کنیم!

ماجرا به برد و مدال یک ورزشکار اسرائیلی ختم نمی شود بلکه با این کار خود، رنکینگ اسرائیل را در رده بندی های فدراسیون های جهانی بالا می بریم و آنگاه، تقویت جایگاه جهانی اسرائیل را "همبستگی با آرمان فلسطین" می نامیم! از کی تا حالا ارتقاء رتبه ورزشی اسرائیل در جهان، آرمان فلسطین شده است؟!

جالب اینجاست که هیچ وقت، نمی توانیم اعلام رسمی کنیم که چون طرف مقابل ما اسرائیلی است، در همبستگی با فلسطینی ها با او مسابقه نمی دهیم، بلکه به خاطر مقررات بین المللی و ترس از محرومیت، هر بار بهانه می آوریم که ورزشکارمان بیمار شده است یا مثل ماجرای باخت اخیر علیرضا کریمی، یک مسابقه پیشتر را "عمدی" می بازیم تا با حریف اسرائیلی مواجه نشویم!

این چه همبستگی است که حتی نمی توانیم سرمان را در جهان بالا بگیریم و رسماً اعلام کنیم که به خاطر فلسطین این کار را کردیم؟! فقط در داخل دور هم جمع می شویم و مراسم می گیریم و تجلیل می کنیم و تیتر می زنیم و مصاحبه می کنیم و دل خوش می کنیم به آنچه خود می گوییم و خود می شنویم و یادمان می رود که درست در همان موقع، صهیونیست ها خوشحال از اقدام ما، در حال برگزاری جشن پیروزی هستند!

          
نتیجه اقدامات ما، برافراشته شدن هر چه بیشتر پرچم رژیم اشغالگر قدس است!

 

اسم باخت ها و غیبت های خود را هم گذاشته ایم "مصلحتی" ، غافل از این که کارهایمان دقیقاً به مصلحت اسرائیلی هاست و نه مردم ایران و فلسطین.

طنز ماجرا هم این است که خود فلسطینی ها در رقابت های ورزشی، مقابل ورزشکاران اسرائیلی حاضر می شوند ولی ما به اسم فلسطینی ها، حاضر نمی شویم!

درست است که اسرائیل غاصب است و جمهوری اسلامی ایران، به حق، این رژیم اشغالگر را به رسمیت نمی شناسد، اما دقیقاً به همین دلیل نباید به چنین کشوری در صحنه ها و مجامع ورزشی، امتیاز و مدال هدیه کرد.

آیا بهتر نیست به جای پنهان شدن یا تمارض در برابر ورزشکاران اسرائیلی، مقابل آنها با توان و اقتدار مبارزه کرد و از این فرصت بین المللی که در برابر دوربین ها اتفاق می افتد برای اعلام همبستگی با مردم فلسطین، استفاده کرد؟ درست مانند آن جودوکار مصری که در برابر ورزشکار اسرائیلی به میدان رفت و در مقابل دوربین ها از دست دادن با او خودداری کرد و این اقدامش بازتاب زیادی در جهان داشت و توجه عمومی را به مسأله فلسطین جلب کرد.

وقت آن است که وزیر ورزش و جوانان یا شورای عالی امنیت ملی -که گویا مرجع تصمیم گیری در این باره است- تصمیم "عاقلانه، شجاعانه و منطبق با خواست اکثر ملت ایران" بگیرد و "عاقلانه، شجاعانه و منطبق با خواست اکثر ملت ایران" ابلاغ کنند. بازنده تصمیم صحیح، قطعاً همان رژیم صهیونیستی خواهد بود که از این پس، بردها و مدال های بادآورده نخواهد داشت.

ورزشکارانی که حاضر به رقابت با رژیم صهیونیستی نشدند (جدول از ایسنا)

 

لعنت به اسراییل؛ فکری به حال ورزش ایران بکنید!

اگر قرار است کسی کاری بکند ، بهتراست قبل از روز قرعه کشی به فکر بیافتد چون «حسن باید ببازی ...» جمله ای نیست که بشود هر بار شنید.

عصرایران ؛ مهدی شادمانی - ورزش ایران در بزرگترین مشکل بین المللی اش دچار دور باطل شده. قرعه یک ورزشکار ایرانی در فلان مسابقات به ورزشکاری از رژیم کودک کش و غاصب صهیونیستی برخورد می کند و از آنجایی که مسوولان هیچ روش درست و درمانی برای رو به رو شدن با این ماجرا ندارند هر دفعه یک مضحکه ایجاد می شود.

نکته جالب تر اینجاست که نه کسی از آرمان های مردم مظلوم فلسطین دفاع می کند نه ورزشکار ایرانی به حق اش می رسد و نه حتی سروصدای رسانه ای کمک می کند که باردیگر دچار مشکل نشویم. طعنه آمیز است که در این بین فقط ورزشکار کشور غاصب است که به راحتی صعود می کند و پرچم کشورش را کمی بالاتر می برد؛ یعنی به ضرر همه الا ...

بارها ، بارها و بارها در مورد این مشکل بزرگ ورزش ایران در مجامع بین المللی نوشته شده اما مسوولان نه جرات تصمیم گیری دارند و نه برنامه ای برای عبور از بحران . آخرین مساله ماجرای کشتی گرفتن علی رضا کریمی در برابر نماینده روسیه و شکست عمدی اش است برای رو به رو نشدن با کشتی گیر روسی الاصل اسراییلی

اتفاقی که به خاطر صدای بلند «باید ببازی ...»های مربی کشتی ایران حسابی رسانه ای شد. از روز گذشته یک عالمه خبردر این مورد تولید شده. اما از مسوولان چند خط خبر موجود است. فدراسیون کشتی در رسای کریمی بیانیه ای داد و بعد هم اعلام کرد که مسابقات انتخابی تیم ملی برای کریمی برگزار نمی شود و در اصل به او پاداش را داد. غیر ازآن خبری منتشر شده از ورود کمیسیون اصل 90 به ماجرای علی رضا کریمی. یعنی اعضای کمیسیون اصل نود می خواهند مشکل را بررسی و حل کنند.

هرچند عطف به سابقه بعید است که اعضای کمیسیون اصل نود کاری بتوانند بکنند و یا شاید اشراف زیادی بر مساله نداشته باشند اما برای هر کسی که می خواهد بزرگترین مشکل ورزش ایران را در مجامع بین المللی حل کند دو مسیر بیشتر وجود ندارد. البته که در همه این سال ها مسیر سوم رفته شده و آثار مخرب اش را دیده ایم اما دو مسیر به شکل زیر است.

1- ایران مسابقه ندهد 
به این نتیجه برسد که بازی نکردن در مقابل ورزشکاران کشورغاصب ، منافع مردم مظلوم فلسطین را تامین می کند. یعنی به جای اینکه کشتی گیر ایرانی رو تشک برود و نماینده اسراییل را حذف کند خیلی افتخار آمیز روی تشک برود اما کشتی نگیرد و با محرومیت هایش بسازد و ما هم با ورزشکار خودمان با افتخار برخورد کنیم.در این روش سرمایه گذاری روی جوان ورزش ایران نابود شده ، کشتی گیر کشور غاصب صعود می کند و به یک نفر دیگر می بازد ، کودکان و مردم فلسطینی هم بعید است از اینکه کشتی گیر یا ورزشکار این کشور غاصب در مسابقات مانده خوشحال شوند. کمااینکه ورزشکاران فلسطینی هم در مسابقات رو در رو شرکت می کنند.بدتر اینکه نماینده ایران به خاطر قوانین بین المللی محروم می شود وورزشکار و سرمایه ای که سال ها برای افتخار آفرینی اش هزینه اش شده باید دنبال شغلی دیگر بگردد.

2- ایران مسابقه بدهد
به این نتیجه برسند که به قوانین مسابقات احترام بگذارند ودر جریان مسابقات از هر رفتار قانونی ای برای یادآوری ظلم کشورغاصب استفاده کنند. به طور مثال جیان لوییجی بوفون کاپیتان تیم ملی ایتالیا بارها از دست دادن با کاپیتان تیم ملی اسراییل امتناع ورزیده و بودند کشورهایی که در جریان مسابقات ورزشی رودر رو با این کشور از چفیه های فلسطینی استفاده کرده اند. به این شکل نماینده آن رژیم حذف می شود ، یاد کودکان ومردم فلسطینی در بعد رسانه ای بزرگ زنده می شود و ورزشکار ایرانی هم به حق خودش می رسد.

اگر مسوولان می خواهند مسیری را برای حل مشکل انتخاب کنند باید یکی از دومسیر گفته شده باشد . والا مسیری که امروز می رویم مسیر سوم و کاملا مایه خجالت آبرو بری بین المللی است. حتی گفته می شود ما در بعضی ورزش ها رشوه می دهیم که با قرعه این کشور برخورد نکنیم، ورزشکارانمان برای رو در رو نشدن با ورزشکاران اسراییلی و جلوگیری از محرومیت بین المللی خودشان را به مصدومیت می زنند و بعضی وقت ها همین طور که دیدید یک مسابقه قبل از مسابقه می بازند که اصلا با کشور غاصب رو به رو نشوند. مسیر سوم مدت زیادی است که به ورزش ایران ضربه می زند اگر کسی قرار است کاری برای ورزش ایران بکند لازم است که یکی از این دو مسیر را مرد و مردانه انتخاب کند و پایش بیاستد.

نکته مهم امروز این است که کشتی گیر روسی الاصل اسراییلی هم وزن حسن یزدانی ستاره کشتی کشورمان است و تا مدتها امکان رو به رویی شان هست. حالا اگر قرار است کسی کاری بکند وتصمیمی بگیرد بهتراست قبل از روز قرعه کشی به فکر بیافتد چون «حسن باید ببازی ...» جمله ای نیست که بشود هر بار شنید.

 

خادم: فلسطینی‌ها هم از این ایثار اطلاعی ندارند

 

«اتفاقات اخیر در کشتی و شکست عجیب علیرضا کریمی از حریف روسی برای روبرو نشدن با حریف رژیم صهیونیستی حرف و حدیث‌های بسیاری را در فضای ورزشی و مجازی به وجود آورد. »

به گزارش ایسنا، اعتماد در ادامه نوشت: با رسول خادم، رییس فدراسیون کشتی درباره حاشیه‌های اخیر برای علیرضا کریمی گفت‌وگو کردیم تا از مواضع رییس فدراسیون کشتی در این خصوص باخبر شویم.

مردم ایران در صفحات مجازی با هشتگ «باید ببازی» شروع به حمایت از علیرضا کریمی آزادکار مظلوم کشورمان کرده اند؟

- در این بین نه تنها علیرضا، بلکه تیم ملی کشتی ایران نیز مظلوم واقع شده است، چرا که اگر کریمی که شانس اصلی برای قهرمانی بود به مدال طلا یا حتی به مدال برنز می‌رسید، حالا تیم ایران به جای جایگاه هشتم در جایگاه سوم دنیا قرار می‌گرفت.

به هر حال این موضوع باعث ناراحتی مردم ایران شده و آن پست تاثیرگذار کریمی در صفحه اینستاگرامش با متن «آخرین سنگر سکوته/ حق ما هم هیچ‌وقت گرفتنی نیست. » بارها و بارها دیده شده و دست به دست دارد می‌چرخد و همه بابت مظلومیت این قهرمان غمگین‌ هستند.

به هر حال برای یک قهرمان از دست دادن نتیجه یعنی از دست دادن هر آنچه داشته است و این آسان نیست. حال این کشتی‌گیر مظلوم واقع شده و هیچ توجهی به این ندارد که فلان سازمان دعوتش کرده و با یک سکه از او تقدیر خواهد کرد. او هر آنچه داشته را از دست رفته می‌بیند و آن آهنگ را با متن آخرین سنگر سکوته به عنوان پست اینستاگرام خود منتشر می‌کند و مردم هم برای حمایت از قهرمان خود شروع به بازنشر آن پست کرده و با پیام‌های خود، از او که مظلوم واقع شده است حمایت می‌کنند.

اسراییل در کل تاریخ کشتی در تمام رده‌های سنی خود تنها چهار مدال کسب کرده که دو مدال به سال‌های دور باز می‌گردد و دو مدال دیگر هم که در این چند سال به دست آورده به دلیل مبارزه نکردن همین علیرضا کریمی بوده است.

به نظر می‌رسد مردم فلسطین هم از اینگونه ایثارها اطلاعی ندارند. در واقع دستگاه‌های مسوول نمی‌توانند در انعکاس این فداکاری‌ها به خوبی عمل کنند.

راهکار شما برای حل این موضوع چیست؟

امروز مهم‌ترین مشکل این است که غیر از خود ورزشکاران اسراییلی، کسی در دنیا متوجه نمی‌شود که چرا ورزشکاران ایرانی در برابر نمایندگان اسراییل مبارزه نمی‌کنند و در نتیجه نه در ابعاد بین‌المللی برد لازم را دارد و نه در داخل تاثیر‌گذاری گذشته را. برای همین به نظر می‌رسد اگر تصمیم به ادامه این سیاست است، باید به روز شود و راهکار دیگری برای این موضوع اندیشید. امروز دنیا نمی‌گوید که کریمی در اعتراض به رژیم اسراییل و حمایت از فلسطین مبارزه نکرده است، چون به هیچ‌وجه امکان انتشار در فضای مسابقات را ندارد. بلکه چیزی را که دیده‌اند بازگو می‌کنند و می‌گویند کشتی گیر روسیه عجب کاری کرد که کشتی باخته را در یک دقیقه نهایی با 6 فیتیله پیچ به نفع خود تمام کرد.

مديران ورزش اول ايران خواستار چاره‌انديشي بزرگان نظام شدند

سرگيجه فدراسيون کشتي از معضل اسرائيل

شرق: شكست عامدانه عليرضا كريمي، کشتي‌گير وزن ٨٦ کيلوگرم تيم ملي آزاد اميد در رقابت‌هاي جهاني لهستان از حريف روسي‌اش براي روبه‌رونشدن با آزادکار اسرائيلي چند روزي است که فضاي ورزش کشور را ملتهب کرده است. انتشار فيلم باخت تعمدي او مقابل کشتي‌گير روس و متن تأثيرگذارش تأثر مردم از اين اتفاق را بيشتر کرد.
کريمي که براي رويارونشدن با ورزشکار اسرائيلي از مدال طلا صرف‌نظر کرد؛ مجبور بود براي گرفتن مدال برنز با اين کشتي‌گير روبه‌رو شود که روي تشک حاضر نشد تا نماينده رژيم صهيونیستي به يک برنز بي‌دردسر برسد. او در گفت‌وگو با ايسنا درباره آن دقايق و فيلم منتشرشده گفت: «يک دقيقه مانده به پايان مبارزه يکباره ديدم مربيانم چلنج را انداختند و اعتراض کردند. وقتي اين صحنه را ديدم، به آنها گفتم من که جلو هستم و مشکلي نيست؛ پس چرا چلنج کرديد که آنها به من گفتند حريف اسرائيلي موفق به شکست کشتي‌گير آمريکايي شد و تو بايد به حريفت ببازي تا دور بعد به اسرائيل نخوري. وقتي اين حرف را شنيدم، دنيا روي سرم خراب شد». اين براي دومين‌بار بود که کريمي مجبور مي‌شد در مسابقات جهاني مقابل يک اسرائيلي حاضر نشود و يک مدال مهم را از دست بدهد. «آن زمان قهرمان آسيا هم شده بودم و به من گفتند به اندازه پاداش قهرمان جهان که ۴۰ سکه بود، به تو مي‌دهيم؛ اما وقتي پدرم پس از مسابقات جهاني ۱۳۹۲ با نامه فدراسيون کشتي به وزارت ورزش رفت و خواستار عمل مسئولان به قول‌شان شد، به او گفته بودند «به ما ربطي ندارد که پاداش کشتي‌نگرفتنش مقابل اسرائيل را بدهيم. برويد از هرکس که گفته با اسرائيل کشتي نگيريد، پاداش‌تان را بگيريد» در نهايت هم به جاي ۴۰ سکه فقط يک کارت هديه يک‌ميليون‌توماني دادند و تمام! قبول دارم اسرائيل ظالم است و ظلم مي‌کند؛ اما اگر باز هم مسئولان ورزش ما به‌راحتي زحمات من را ناديده بگيرند، ظلم نيست؟».
خادم به دنبال راه‌حل
پس از اين اتفاق، برخي از اهالي کشور به دلجويي از کريمي پرداختند. رسول خادم، رئيس فدراسيون کشتي هم در صحبت‌هايي از اتفاقي که براي کشتي‌گيرش رخ داد، ابراز نارضايتي کرد. او ديروز به روزنامه اعتماد گفت: «به نظر مي‌رسد مردم فلسطين هم از اين‌گونه ايثارها اطلاعي ندارند. در واقع دستگاه‌هاي مسئول نمي‌توانند در انعكاس اين فداكاري‌ها به‌خوبي عمل كنند».
رئيس فدراسيون کشتي همچنين صراحتا از مسئولان نظام خواست تا سياست تازه‌اي براي رويارونشدن ورزشکاران ايراني با اسرائيلي‌ها اتخاذ کنند. موضوعي که پيش‌از‌اين محمدرضا يزداني‌خرم، رئيس اسبق فدراسيون کشتي، نيز زماني که در رأس اين فدراسيون قرار داشت، با ارسال نامه‌اي به مقام معظم رهبري، خواستار بررسي درباره اين معضل شد. خادم در‌اين‌باره مي‌گويد: «امروز مهم‌ترين مشكل اين است كه غير از خود ورزشكاران اسرائيلي، كسي در دنيا متوجه نمي‌شود كه چرا ورزشكاران ايراني در برابر نمايندگان اسرائيل مبارزه نمي‌كنند و در نتيجه نه در ابعاد بين‌المللي برد لازم را دارد و نه در داخل تأثير‌گذاري گذشته را».
رسول خادم در واقع به نکته مهمي اشاره دارد. او عنوان مي‌کند هنگامي‌ که يک ورزشکار ايراني با حريف اسرائيلي مسابقه نمي‌دهد، هرگز اعلام نمي‌شود او به خاطر حمايت از مردم فلسطين اين کار را کرده؛ چراکه اين موضوع باعث محروميت ورزش ايران مي‌شود. پس اين اقدام ايراني هيچ‌گونه بازتابي پيدا نمي‌کند و تنها باعث موفقيت ورزشکار اسرائيلي و حذف ورزشکار ايراني شده است.
ابراهيم جوادي: اين معضل حل‌نشدني است
يكي از بزرگ‌ترين معضلات ورزش ايران در رويدادهاي بين‌المللي برخورد نمايندگان كشورمان با نماينده‌هاي اسرائيل است که به جز کشتي، در سال‌هاي گذشته براي رشته‌هاي ديگر مانند جودو، شمشيربازي، شنا، قايق‌راني و... مسئله‌ساز شده است. مسئله‌اي که از نظر ابراهيم جوادي، پيش‌کسوت کشتي آزاد بعيد است حل‌شدني باشد. او در واکنش به اتفاقات اخير تيم ملي کشتي آزاد در مسابقات جهاني لهستان به «شرق» گفت: «موضوع مسابقه‌ندادن با ورزشکاران اسرائيلي، مسئله‌اي است که بايد بزرگان نظام درباره آن به صورت کلي تصميم‌گيري کنند. چرا که فقط بحث کشتي نيست و رشته‌هاي ديگري هم بوده‌‌اند که از آن متضرر شده‌اند؛ اما به نظر من اين مشکل حل‌شدني نيست؛ چون نظام ما اصلا اسرائيل را به رسميت نمي‌شناسد».
جوادي در واکنش به صحبت‌هاي خادم مبني بر اينکه سياست تازه‌اي براي مقابله با اسرائيلي‌ها اتخاذ شود، افزود: «حرف‌هاي آقاي خادم درست است. ايشان بايد به همراه ساير رؤساي فدراسيون بنشينند، مذاکراتشان را انجام بدهند و اگر به جمع‌بندي رسيدند، نظراتشان را به گوش مقامات برسانند».
اسرائيل در سال‌هاي اخير سرمايه‌گذاري زيادي روي کشتي آزاد داشته و سعي کرده با جذب کشتي‌گيران روس، حضور فعالي در مسابقات جهاني و بازي‌هاي المپيک داشته باشد. حريف کريمي در همين رقابت‌ها که حاضر به مبارزه با او نشد، يک کشتي‌گير روسي‌الاصل بود.
خطر همچنان در کمين کشتي ايران است و ممکن است اين گوش شکسته روسي در رقابت‌هاي رده بزرگسالان براي حسن يزداني، قهرمان المپيک ريو دردسرساز شود و با يکديگر هم‌گروه شوند.
جوادي در‌اين‌باره مي‌گويد: «اسرائيل دشمن است و دنبال هر راهي است تا هم از نظر سياسي و هم از نظر ورزشي به ما لطمه بزند. آنها در تمام اوزان روس‌ها را جذب کرده‌‌اند تا بتوانند به المپيک و مسابقات جهاني برسند. اسرائيلي‌ها آرزو دارند تا به ايراني‌ها بخورند».
رسانه‌هاي صهيونيستي نيز روز گذشته از اتفاقات پيش‌آمده براي عليرضا کريمي در رقابت‌هاي کشتي زير ٢٣ سال جهان ابراز خوشحالي کردند. پايگاه خبري تايمز اسرائيل در واکنش به حرکت عليرضا کريمي نوشت: «بهترين راه ممکن براي کسب مدال جهاني اسرائيل فراهم شد». همچنين سايت‌هاي ديگر از‌جمله israelhayom به اين اتفاق واکنش نشان دادند و از کسب مدال برنز ورزشکارشان ابراز خوشحالي کردند.
در ايران اما موج دلجويي رسانه‌ها و نهادهاي مختلف از عليرضا کريمي ادامه دارد. فدراسيون کشتي هم يک امتياز ويژه براي او در نظر گرفت. شوراي فني تيم‌هاي ملي کشتي آزاد کشور اعلام کرد، اين آزادکار وزن ٨٦کيلوگرم مجوز حضور مستقيم در مرحله نهايي رقابت‌هاي انتخابي تيم ملي بزرگسالان را خواهد داشت.


توضيح سرمربي تيم اميد کشتي درباره «بايد ببازي»

تيم ملي کشتي آزاد زير ۲۳ سال ايران ديروز بعد از کسب يک مدال طلا و دو برنز در رقابت‌هاي جهاني به کشور بازگشت. روبه‌رونشدن عليرضا کريمي با نماينده رژيم صهيونيستي باعث شد تا شانس مسلم کسب يک مدال طلاي دیگر براي اين تيم از بين برود و در جايگاه نازل هشتمي قرار بگيرد. عليرضا رضايي، سرمربي تيم ملي آزاد اميد، معتقد است اگر اين اتفاق براي کريمي رخ نمي‌داد، قطعا تيم نتيجه بهتري مي‌گرفت. او به «شرق» مي‌گويد: «اتفاقي که براي عليرضا کريمي به وجود آمد، روي تمامي اعضاي تيم تأثير منفي گذاشت. شايد توقع از برخي کشتي‌گيران بيشتر بود و آنها چيزي را که کادرفني خواسته بود، خيلي خوب نشان ندادند بااين‌حال، به‌طورکلي از عملکرد ملي‌پوشان و نتايجي که به دست آورديم، راضي هستم. به‌هرحال در رده سني اميد بيشتر بايد به فکر ساختن کشتي‌گيران جوان براي آينده باشيم. اگر عليرضا با قرعه بدي روبه‌رو نمي‌شد و کشتي خودش را مي‌گرفت، ما حداقل بايد سوم مي‌شديم. عنوان هشتمي با سومي متفاوت است و مي‌توانستيم با طلاي کريمي يک کارنامه کاملا قابل قبول را به‌جاي بگذاريم». موضوع ديگري که به حاشيه‌هاي تيم ملي اميد در مسابقات جهاني لهستان اضافه کرد، فيلمي بود که از مربي کريمي در کنار تشک در فضاي مجازي منتشر شد. فردي که در ثانيه‌هاي پاياني اين مسابقه با صداي بلند به کريمي مي‌گويد که «بايد ببازي». رضايي در اين خصوص ادامه مي‌دهد: «ما چاره‌اي جز اين کار نداشتيم. اصلا فکرش را نمي‌کرديم که کشتي‌گير اسرائيل، آمريکا را شکست دهد. ما وقتي نتيجه آن مسابقه را فهميديم که لحظات آخر کشتي کريمي بود و بايد تصميمي درست مي‌گرفتيم. ما بايد آن لحظه به کشتي و ورزش ايران فکر مي‌کرديم. واقعا تصميم سختي بود. چاره‌اي نداشتيم جز اينکه مربي به او بگويد بايد ببازي!». اين براي دومين‌بار است که عليرضا کريمي در مسابقات جهاني با نماينده اسرائيل روبه‌رو مي‌شود و شانس کسب مدال را از دست مي‌دهد. رضايي اما شرايط روحي عليرضا کريمي را خوب ارزيابي مي‌کند: «اين دفعه اول نيست که کشتي ما با اين اتفاق تلخ مواجه مي‌شود. طبيعي است که عليرضا از چالشي که براي دومين‌بار سر راهش قرار گرفته، ناراحت باشد اما خوشبختانه حالش بهتر است. او کشتي‌گيری حرفه‌اي است و از قوانين و مقررات آگاه است. قطعا به‌زودي خودش را جمع‌وجور مي‌کند تا به مسابقات بعدي برسد».

​نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است