محل تبلیغ شما
بهارستانی‌ها به جز حقوق بالا چه تسهیلاتی دریافت می‌کنند؟هیئت‌رئیسه مردانه

تاریخ خبر: 1399/4/17

بهارستانی‌ها به جز حقوق بالا چه تسهیلاتی دریافت می‌کنند؟هیئت‌رئیسه مردانه

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

مجلسی که خود را انقلابی‌ترین مجلس می‌داند در اولین واریز حقوق مشخص شد که برای هر نماینده علاوه بر ۱۱ میلیون حقوق ماهانه فقط ۲۰ میلیون برای هزینه‌های جانبی در نظر گرفته است و حق مسکن ۲۰۰ میلیونی هم که جای خود دارد.

۲۹۰ نفر نماینده‌ای که نه براساس انتصاب که با خواست خود در کارزار انتخابات شرکت می‌کنند و با صرف هزینه‌های گزاف تبلیغات انتخاباتی موفق به جلب اعتماد مردم می‌شوند، چگونه می‌توانند بسیار بیش از حد متوسط مردم عادی از نشستن بر صندلی نمایندگی آنها درآمد کسب کنند؟

این ۲۹۰ نماینده زمانی که تصمیم گرفتند راهی بهارستان شوند، می‌دانستند در تهران باید فعال باشند، چراباید امروز در این شرایط اقتصادی از بیت‌المال حق مسکن آنها پرداخت شود؟ وقتی در ابرشهر تهران بسیاری از کارگران و کارمندان با حقوق دومیلیون تومانی خود مجبور به پرداخت هزینه‌های سرسام‌آور مسکن هستند، چرا نماینده‌ای که با شوق خدمت راهی بهارستان شده، باید بودجه‌ای مجزا و نجومی داشته باشد؟

زمانی که حق مسکن کارگران ۳۰۰ هزار تومان است، حق مسکن ۲۰۰میلیونی نمایندگان چه ضرورتی دارد؛ مگر نه اینکه این افراد جز خدمت صادقانه هدف دیگری ندارند و شأن نمایندگی بنا بر صلاحیت و توانایی آنها تعریف می‌شود، نه خانه و دفترشان؟ اینها همه سؤالاتی است که از لحظه انتشار خبر پرداخت حقوق ۳۱ میلیون تومانی نمایندگان و حق مسکن ۲۰۰ میلیونی آنها در فضای مجازی پخش شده است.

البته که توجیه‌های مختلفی برای این پرداخت‌های نجومی مطرح می‌شود اما مسئله مهم آنجاست که حقوق ۱۱‌میلیونی که بیش از پنج‌برابر حقوق کارگران است به‌تنهایی تکافوی زندگی در تهران را می‌کند که اگر نمی‌کند خون نمایندگان رنگین‌تر از کارگران نیست و اگر نماینده‌ای با این حقوق قادر به فعالیت نیست، چرا وارد بهارستان شده است؟

نکته مهم بعدی این است که ۲۰ میلیون هزینه اضافی بر حقوق ۱۱‌میلیونی پرداخت شده است، برای تأمین هزینه تهیه مسکن و ایاب و ذهاب و... است. در گزارشی که چندی پیش در «شرق» منتشر شد، مشخص شد که نمایندگان مجلس برای اقامت در تهران، اجاره ماهانه پنج‌میلیون‌تومانی دریافت می‌کنند. این مبلغ به حساب تمامی نمایندگان واریز می‌شود و افرادی هم که ساکن تهران هستند، از مزایای تأمین هزینه اجاره منزل بهره‌مند هستند. همچنین هر نماینده ماهانه مبلغ دومیلیون‌و ۲۰۰ تومان برای هزینه‌های ایاب‌وذهاب خود دریافت می‌کند و هزینه مشاوران نماینده نیز از بیت‌المال پرداخت می‌شود. این به‌جز یک دستگاه خودروی پژوپارس و سهمیه بنزینی است که در اختیار تمامی نمایندگان مجلس برای رفت‌وآمد قرار داده شده است.

علاوه بر این جالب است بدانیم که پرداخت حقوق ماهانه راننده خودرو نمایندگان، از طریق امور مالی مجلس به‌طور جداگانه مانند سایر کارکنان مجلس انجام می‌شود و در سبد هزینه‌ای نمایندگان مجلس جا داده نمی‌شود. به‌جز این موارد هزینه پرداخت قبض موبایل هم به حساب هرکدام از نمایندگان مجلس واریز می‌شود.

اگر قرار به رسیدگی مجدد به حقوق‌های نجومی است، نمایندگان نباید از این قاعده مستثنا شوند و بالاخره باید مشخص شود هزینه مشاوران نمایندگان یا هزینه موبایل آنها و حتی اجاره ماهانه منزل آنها چرا باید از بیت‌المال پرداخت شود و چرا نمایندگان مجلس که فقط به شوق خدمت آمده‌اند، با حقوق دریافتی خود هزینه‌هایشان را پرداخت نمی‌کنند؟!

شرق

 

هر روز یک میلیون تومان

در حالی که بسیاری از مردم این روز‌ها در تامین حداقل معاش خود مشکل دارند و در تنگناهای اقتصادی قرار گرفته‌اند خبر واریز 231میلیونی برای نمایندگان داغ دل بسیاری از مردم را تازه کرد. حسین جلالی، نماینده مردم رفسنجان و انار در گفت‌وگو با ایسنا از واریز حقوق نمایندگان خبر داد و گفت: اولین حقوق نمایندگی ۱۱میلیون تومان واریز شده به علاوه ۲۰۰ میلیون تومان بابت مسکن و ۲۰ میلیون تومان هم برای سایر هزینه‌ها به حساب ما واریز شد.
به گزارش عصرایران، در همین رابطه کامران بارنجی روزنامه نگار در رشته توئیتی می‌نویسد: «اگراز دریافتی 231میلیون تومانی نمایندگان ‎مجلس یازدهم در ماه اول کاری‌ تعجب کرده اید این رشته توییت را بخوانید تا با سایر مزایا و دریافتی‌های نمایندگانی که قرار است از حقوق کارگران، معلمان، بازنشستگان، بیکاران و... در مجلس دفاع کنند بیشتر آشنا شوید.حقوق ثابت هر نماینده مجلس(بین رئیس مجلس و سایر نمایند‌ه‌ها تفاوتی نیست) 11میلیون و 600هزار تومان است اما آیا نماینده‌ها فقط این حقوق را برای حضور در مجلس دریافت می‌کنند؟ پاسخ به این سوال منفی است.»
وی در ادامه می‌نویسد:« ‏نمایندگان مردم در مجلس علاوه بر حقوق، ردیف‌های دریافتی دیگری هم دارند مانند: هزینه ایاب و ذهاب، استخدام منشی، اجاره دفتر، اجاره منزل در تهران و قبض موبایل که باز هم برای دریافت همه این موارد تفاوتی بین نماینده‌ها نیست و حتی نمایندگان تهران هم اجازه منزل دریافت می‌کنند.‏اما هزینه‌هایی که برای این ردیف‌ها پیش‌بینی می‌شود هم جالب است. مثلا هر نماینده ماهیانه3میلیون تومان برای اجاره دفتر و 9میلیون تومان برای استخدام 3نفر دریافت می‌کنند که برای استخدام این 3نفر(اگر استخدام کنند)هیچ‌گاه دست به ریسک نمی‌زنند و نزدیکانشان در این سمت‌ها استخدام می‌کنند.» در ادامه این رشته توئیت آمده است:
« ‏هزینه اقامت نماینده‌ها در تهران هم به ازای هر نماینده 5میلیون
تومان برای بیت‌المال آب می‌خورد. اینجا هم تفاوتی بین نماینده‌های تهران و شهرستان یا نماینده‌هایی که در تهران منزل شخصی دارند، وجود ندارد. این پول بدون هیچ فیلتری ماهیانه به حساب تمام نماینده‌ها واریز می‌شود.هزینه مسکن، استخدام و اجاره دفتر تنها امتیازات نماینده‌ مردم بودن نیست.آنها همان ابتدای شروع به کار یک خودروی دولتی با سهمیه بنزینی و یک نفر راننده به انتخاب نماینده محترم در اختیارشان قرار می‌گیرد و علاوه بر آن برای رفت و آمد به مجلس هم بیش از دو میلیون تومان دریافت می‌کنند. »
در پایان این رشته توئیت آمده است:«اما نماینده مجلس است و هزینه‌های موبایل. در بودجه، هزینه این بخش هم پیش بینی شده و ماهیانه به حساب نماینده‌ها عددی نزدیک به 500هزار تومان بابت پرداخت قبض موبایل واریز می شود. بنابراین با جمع این اعداد آن حقوق بالای 11میلیون تومان و پرداخت 20میلیون تومان به عنوان سایر هزینه‌ها دور از تصور نیست. در حقیقت اگر هر نماینده فقط همین هزینه‌ها را دریافت کند هر روز یک میلیون تومان به حسابش واریز می شود.»

آفتاب یزد

بهارستانی‌ها چقدر دستمزد می‌گیرند؟

شرق: حسین جلالی، نماینده رفسنجان و انار در مجلس از واریزشدن اولین حقوق نمایندگان خبر داده است. خبرگزاری ایرنا در توییتر خود از قول حسین جلالی، نماینده رفسنجان و انار نوشت: «اولین حقوق نمایندگی ۱۱ میلیون تومان واریز شده به علاوه ۲۰۰ میلیون تومان بابت مسکن و ۲۰ میلیون تومان هم برای سایر هزینه‌ها به حساب ما واریز شد».
میزان حقوق دریافتی نمایندگان مجلس همیشه چالش‌برانگیز بوده است و امسال نیز با توجه به شرایط نامساعد اقتصادی و حداقل حقوق کارگران و بی‌کاری فراگیری که تهیه نان شب را برای بسیاری سخت کرده است حقوق نجومی نمایندگان مجلس خبرساز شده است. مجلسی که خود را انقلابی‌ترین مجلس می‌داند در اولین واریز حقوق مشخص شد که برای هر نماینده علاوه بر 11 میلیون حقوق ماهانه فقط 20 میلیون برای هزینه‌های جانبی در نظر گرفته است و حق مسکن 200 میلیونی هم که جای خود دارد.
290 نفر نماینده‌ای که نه براساس انتصاب که با خواست خود در کارزار انتخابات شرکت می‌کنند و با صرف هزینه‌های گزاف تبلیغات انتخاباتی موفق به جلب اعتماد مردم می‌شوند، چگونه می‌توانند بسیار بیش از حد متوسط مردم عادی از نشستن بر صندلی نمایندگی آنها درآمد کسب کنند؟ این 290 نماینده زمانی که تصمیم گرفتند راهی بهارستان شوند، می‌دانستند در تهران باید فعال باشند، چراباید امروز در این شرایط اقتصادی از بیت‌المال حق مسکن آنها پرداخت شود؟ وقتی در ابر‌شهر تهران بسیاری از کارگران و کارمندان با حقوق دو‌میلیون تومانی خود مجبور به پرداخت هزینه‌های سرسام‌آور مسکن هستند، چرا نماینده‌ای که با شوق خدمت راهی بهارستان شده، باید بودجه‌ای مجزا و نجومی داشته باشد؟ زمانی که حق مسکن کارگران 300 هزار تومان است، حق مسکن 200میلیونی نمایندگان چه ضرورتی دارد؛ مگر نه اینکه این افراد جز خدمت صادقانه هدف دیگری ندارند و شأن نمایندگی بنا بر صلاحیت و توانایی آنها تعریف می‌شود، نه خانه و دفترشان؟ اینها همه سؤالاتی است که از لحظه انتشار خبر پرداخت حقوق 31 میلیون تومانی نمایندگان و حق مسکن 200 میلیونی آنها در فضای مجازی پخش شده است.
البته که توجیه‌های مختلفی برای این پرداخت‌های نجومی مطرح می‌شود اما مسئله مهم آنجاست که حقوق 11‌میلیونی که بیش از پنج‌برابر حقوق کارگران است به‌تنهایی تکافوی زندگی در تهران را می‌کند که اگر نمی‌کند خون نمایندگان رنگین‌تر از کارگران نیست و اگر نماینده‌ای با این حقوق قادر به فعالیت نیست، چرا وارد بهارستان شده است؟
نکته مهم بعدی این است که 20 میلیون هزینه اضافی بر حقوق 11‌میلیونی پرداخت شده است، برای تأمین هزینه تهیه مسکن و ایاب و ذهاب و... است. در گزارشی که چندی پیش در «شرق» منتشر شد، مشخص شد که نمایندگان مجلس برای اقامت در تهران، اجاره ماهانه پنج‌میلیون‌تومانی دریافت می‌کنند. این مبلغ به حساب تمامی نمایندگان واریز می‌شود و افرادی هم که ساکن تهران هستند، از مزایای تأمین هزینه اجاره منزل بهره‌مند هستند. همچنین هر نماینده ماهانه مبلغ دومیلیون‌و ۲۰۰ تومان برای هزینه‌های ایاب‌وذهاب خود دریافت می‌کند و هزینه مشاوران نماینده نیز از بیت‌المال پرداخت می‌شود. این به‌جز یک دستگاه خودروی پژوپارس و سهمیه بنزینی است که در اختیار تمامی نمایندگان مجلس برای رفت‌وآمد قرار داده شده است. علاوه بر این جالب است بدانیم که پرداخت حقوق ماهانه راننده خودرو نمایندگان، از طریق امور مالی مجلس به‌طور جداگانه مانند سایر کارکنان مجلس انجام می‌شود و در سبد هزینه‌ای نمایندگان مجلس جا داده نمی‌شود. به‌جز این موارد هزینه پرداخت قبض موبایل هم به حساب هرکدام از نمایندگان مجلس واریز می‌شود.
اگر قرار به رسیدگی مجدد به حقوق‌های نجومی است، نمایندگان نباید از این قاعده مستثنا شوند و بالاخره باید مشخص شود هزینه مشاوران نمایندگان یا هزینه موبایل آنها و حتی اجاره ماهانه منزل آنها چرا باید از بیت‌المال پرداخت شود و چرا نمایندگان مجلس که فقط به شوق خدمت آمده‌اند، با حقوق دریافتی خود هزینه‌هایشان را پرداخت نمی‌کنند؟!

 

هیئت‌رئیسه مردانه

مجلسی که ریاست زنان را بر نمی‌تابد هیئت‌رئیسه مردانه سخنان روز گذشته نماینده شهرضا مبنی‌بر عدم تمایل مردان مجلس برای حضور زنان در هیئت‌رئیسه اگرچه تازگی نداشت اما شاید تا این لحظه به این حد از فاش‌گویی نرسیده بود. او گفته که «هیئت هفت‌نفره متشکل از اعضای هیئت‌رئیسه مجلس بعد از بررسی درخواست زنان نماینده برای حضور در هیئت‌رئیسه کمیسیون‌ها تأکید کردند که زن باید بچه‌داری کند و به امورات خانه رسیدگی کند. در مجلس از ظرفیت زنان در ترکیب هیئت‌رئیسه مجلس و کمیسیون ها استفاده نمی‌شود یا کارمندان زن حتی نمی‌توانند در آزمون دبیری کمیسیون‌ها شرکت کنند». بعضی نشانه‌ها حاکی است که اراده و فشاری از بیرون مجلس تا‌کنون مانع این شده است که زنی به جایگاه هیئت‌رئیسه مجلس برسد. گویا برخی روحانیون طراز‌اول، نشستن زنان بر جایگاه هیئت‌رئیسه مجلس را هم‌تراز با ریاست آنان بر مردان دانسته‌اند و با پیام‌هایی مستقیم و غیرمستقیم تاکنون مانع این اتفاق شده‌اند. برای همین فرقی نمی‌کند که مجلس دست اصلاح‌طلبان باشد یا اصولگرایان، نیمی از آن دست یک جریان باشد یا همه آن. در، برای زنان همواره قرار است روی یک پاشنه بچرخد. جدای از این به نظر می‌رسد ساختار مردانه قدرت درون مجلس هم با هر گرایشی چندان دغدغه حضور زنان در هیئت‌رئیسه را ندارد و با فشارهای بیرونی راحت همسو می‌شود. زمانی زهرا شجاعی، معاون محمد خاتمی در دولت اصلاحات می‌گفت ما با همان مردان اصلاح‌طلب مجلس ششم هم بر سر تغییر برخی قوانین به نفع زنان مشکل داشتیم؛ چرا‌که درک بسیاری از آنان از نقش و وظایف زن محدود به همان دریافت شخصی و انتظارات فردی و خانوادگی خودشان بود. او به نقل از یکی از روحانیون اصلاح‌طلب مجلس ششم می‌گفت اگر قرار شود همسر من هم مثل من بیرون از منزل حضور فعال داشته باشد، پس شب که من به خانه می‌روم چه کسی قرار است شام من را تهیه کند! «سمیه محمودی» نماینده مردم شهرضا که دور پیش با حمایت اصلاح‌طلبان وارد مجلس شد اما خود را به طیف لاریجانی نزدیک کرد، این بار هم باعنوان مستقل وارد مجلس یازدهم شده است و به طیف قالیباف نزدیک است. او یکی از افرادی بود که در جریان انتخابات هیئت‌رئیسه برای کرسی دبیران اعلام کاندیداتوری کرد اما آن‌طور که خودش گفته بود، بازهم یکی نبودن حرف و عمل مردان مجلس اجازه نداد که هیچ زنی به هیئت‌رئیسه راه پیدا کند. او به خبرآنلاین گفته بود که آنها می‌گویند می‌خواهیم یک زن در هیئت‌رئیسه حضور داشته باشد اما هیچ‌کدام اعتقادی به این موضوع ندارند. او انتخابات هیئت‌رئیسه مجلس را یک لابی پشت‌پرده و چینش از قبل خوانده بود که هیچ سهمی برای زنان در نظر نگرفته بودند و گفته بود از آنجا که آقایان اعتقادی به حضور زنان در هیئت‌رئیسه ندارند، در دایره رایزنی‌هایشان خبری از حضور یک زن نبود؛ درحالی‌که اگر می‌خواستند می‌توانستند این موضوع را هم در نظر بگیرند. او گفته که عقب نمی‌نشیند و برای هیئت‌رئیسه مجلس در اجلاسیه دوم، سوم و چهارم حتما کاندیدایی را معرفی خواهیم کرد و در همه کمیسیون‌ها برای هیئت‌رئیسه کاندیدای زن خواهیم داشت تا ببینیم کی مردان مجلس از رفتار تمامیت‌خواهانه خود دست برمی‌دارند. به‌جز سمیه محمودی صدای اعتراضی از دیگر زنان اصولگرای مجلس یازدهم بلند نشده است. گویا آنها همچنان به سهم حداقلی خود از صندلی‌های مجلس راضی‌اند. حضور زنان در هیئت‌رئیسه مجلس شورای اسلامی نخستین بار در مجلس ششم رقم خورد. سهیلاجلودارزاده در هر چهار اجلاسیه آن مجلس رأی دوم دبیری هیئت‌رئیسه را از آن خود کرد. اما این اتفاق در مجالس هفتم، هشتم و نهم که با افول کمی و کیفی حضور زنان در مجلس همراه بودند، تکرار نشد. در مجلس دهم هم سهیلا جلودارزاده و پروانه مافی نامزد هیئت‌رئیسه شدند که اولی با ۱۱۷ رأی از ۲۷۹ رأی اخذ‌شده در انتخابات دبیری هیئت‌رئیسه در میان 12 نماینده هشتم شد و پروانه مافی با ۱۰۵ رأی از ۲۷۶ رأی اخذ‌شده در میان شش کاندیدای نظارت، پنجم شد. طیبه سیاوشی، نماینده تهران در مجلس دهم همان ابتدای مجلس دهم ضمن ابراز تأسف از حضور‌نیافتن هیچ‌یک از خانم‌ها به هیئت‌رئیسه موقت مجلس گفته بود: «امیدواریم با رایزنی‌هایی که داشته‌ایم و در فرصت باقی‌مانده بر پیگیری آن تمرکز کنیم و بتوانیم شاهد حضور زنان در ترکیب هیئت‌رئیسه دائمی باشیم.با توجه به ریاست آقای لاریجانی و انصراف آقای عارف، امیدواریم شاهد تغییراتی در ترکیب هیئت‌رئیسه دائمی باشیم و حداقل یک خانم را بتوانیم در هیئت‌رئیسه داشته باشیم». چهار سال گذشت و هیچ تغییری رخ نداد و هیچ زنی به هیئت‌رئیسه مجلس نرسید. پروانه مافی، دیگر نماینده مجلس همان زمان گفته بود شاید نیاز است که بیشتر لابی کنیم. او آشنایی کمتر اکثریت اعضای فراکسیون زنان با فضای مجلس و راه‌های مرسوم لابی‌گری در آن را زمینه فاصله آرای زنان با رأی لازم برای حضور در هیئت‌رئیسه دانسته و گفته بود که ان‌شاءالله برای هیئت‌رئیسه دائم سعی می‌کنیم که این فاصله را کم کنیم و حداقل یک یا دو نفر از خانم‌ها در هیئت‌رئیسه قرار بگیرند. مشخص نیست که بعدا چه اتفاقی افتاد، آیا زنان مجلس نتوانستند لابی‌گرهای قهاری شوند یا اراده‌ای آهنین همچنان مقابل لابی‌های زنان ایستاده است. پروانه سلحشوری اما مسئله را به ساختار مردسالار مجلس مرتبط می‌داند و معتقد است که آنها همه تلاش‌ها و لابی‌های خود را در چهار سال مجلس انجام دادند تا حداقل یک زن را وارد هیئت‌رئیسه کنند. او گفته است: «هر‌بار در این راستا کاری کردیم، به در بسته خوردیم. بارها کوتاه آمدیم و سعی کردیم به روش آنها این موضوع را پی بگیریم اما بی‌نتیجه بود. سال اول خانم مافی را به‌عنوان کارپرداز و جلودار‌زاده را که تجربه داشت، به‌عنوان دبیر معرفی کردیم که هیچ‌کدام رأی نیاوردند. سال دوم خانم اولاد‌قباد را به‌عنوان یک نامزد داشتیم که تفاهم فراکسیونی در مورد او صورت گرفته بود، یعنی سه فراکسیون مجموعا بر سر حضور او تفاهم داشتند اما بازهم رأی نیاورد. سال سوم باز چند خانم بودیم اما باز هم هیچ‌کس رأی نیاورد. من برای کارپردازی نامزد شده بودم، چون دبیری را دوست نداشتم و می‌خواستم در حوزه‌های نظارتی فعال باشم اما دیدم که نمایندگان این جایگاه را یک جایگاه مردانه می‌دانند و حضور یک زن را در آن قبول نمی‌کنند. در این زمینه باید به دو فاکتور ساختار قدرت و سابقه پدرسالارانه جامعه ما توجه کرد؛ دو عاملی که همدیگر را تقویت می‌کنند و باعث می‌شوند که زنان واقعا عقب بمانند. از طرفی چون موقعیت‌هایی که برای زنان فراهم می‌شود، به‌سختی به دست می‌آید و به‌نوعی یک منبع کمیاب تلقی می‌شود، خود زنان هم در موارد زیادی برای رسیدن یک زن به آن، با هم همدلی و همراهی نمی‌کنند.

شرق

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

0 0
روزنامه اطلاعات   undefined 1399/4/19 23:10:38

حقوق نماینده‌های مجلس نجومی به حساب نمی‌آید!
دویست میلیون تومان از این مبلغ برای رهن منزل نماینده است که این رقم در دوره قبلی ۲۵۰ میلیون تومان بود و حالا که به نسبت دوره قبل وضع مسکن با یک تورم انفجاری نزدیک به ۲۵۰ درصد افزایش را تجربه می‌کند، برای تهیه منزل یک نماینده رقم درشتی نیست.
این روزها واریز مبلغ ۲۳۱ میلیون تومان به حساب هر یک از نمایندگان جدید مجلس، بسیار خبرساز شده است. افرادی از هر دو جناح سیاسی، انتقادهایی را به این اقدام روا داشته‌اند و بحث‌های مختلفی در این رابطه در گرفته و تیترهای جالبی هم در رسانه‌ها و مطبوعات حتی رسانه‌های طرفدار جریان فکری و سیاسی حاکم بر مجلس تازه دیده می‌شود از جمله: «مجلس انقلابی و حق مسکن غیرانقلابی» و مواردی از این دست.


آیا فاجعه‌ای رخ داده است؟


بیایید و بیاییم بعد از سال‌ها تجربه تبعات زهدنمایی و در برخی موارد ریاکاری و اقدامات پوپولیستی و بی‌نتیجه‌ای که همواره نتیجه عکس داده و ستون‌های اخلاقی و فرهنگی ما را چون موریانه خورده، با گذر از سطحی‌نگری جلوی نشانی غلط دادن‌ها را بگیریم و قطار انقلاب و کشور را به ریل اصلی آن برگردانیم.



اولاً که اتفاق خاصی رخ نداده، دویست میلیون تومان از این مبلغ برای رهن منزل نماینده است که این رقم در دوره قبلی ۲۵۰ میلیون تومان بود و حالا که به نسبت دوره قبل وضع مسکن با یک تورم انفجاری نزدیک به ۲۵۰ درصد افزایش را تجربه می‌کند، برای تهیه منزل یک نماینده رقم درشتی نیست. هزینه‌های دفتر و دستک نماینده‌های شهرستانی هم اگر بیشتر از بیست میلیون نباشد، کمتر نیست. حقوق آنها هم که اعلام شده یازده میلیون تومان است که آن‌هم چندان نجومی به حساب نمی‌آید.



پس لازم نیست که چون بید بر سر ایمان خویش بلرزیم که این مجلس هم اشرافی است و همین ابتدای کار باید جلوی این ریخت و پاش‌ها را گرفت. باور کنید مشکل مردم اصولاً اینها نیست. شاید بگویید و درست هم بگویید که دویست میلیون تومان برای خیلی از مردم ما رقم درشتی است. همین‌طور حقوق یازده میلیونی برای اکثریت مردم ایران دست نیافتنی است.



شاید هم معتقد باشید که همین حقوق‌ها و دریافتی‌ها برای مجلس تراز انقلاب قابل قبول نیست که البته حرف نادرستی نیست و مسلماً… اما جسارتاً اجازه دهید خیالتان را راحت کنم. اصولاً اگر به خاطر این اعتراضات و برای نمایش زهد و تقوا و مردم‌دوستی، همین فردا در مجلس و در یک اقدام تأثیرگذار پنجاه درصد این مبلغ هم حذف شود، هیچ مشکلی حل نمی‌شود. می‌گویند هزینه تبلیغاتی برخی نمایندگان همین دوره کمتر از میلیارد نبوده است. پس بحث درباره اینکه آن‌ها باید درد طبقات فقیر را بچشند و با حقوق چهار پنج میلیونی بسازند و زندگی فقیرانه داشته باشند تا درد مردم را بفهمند، نه اینکه حرف غلطی باشد اما اصلاً مشکل اینها نیست.



بهترین مطالبه‌ای که در حال حاضر باید از این مجلس با دأب و داعیه انقلابیگری داشت این است که اهل عمل باشید. مگر ادعا نداشتید که برخی نمایندگان دوره قبل از رانت نمایندگی استفاده می‌کردند و برای خودشان دنیایی ساخته بودند؛ شما مراقبت کنید که هیچ نماینده‌ای نتواند چنین کند. باید از آنها بخواهیم چنان نظارتی بر کارها داشته باشند که هیچکس نتواند چنین کند. چه در قوه مقننه و چه در قوه مجریه و در دستگاه عریض و طویل اجرایی کشور و چه در دستگاه قضا و چه در هرجا…



این‌که مجلسی ها حقوق کمی بگیرند یا تظاهر به زهد و ریا کنند و خدای ناکرده چون به خلوت می‌روند آن کار دیگر بکنند و نمایش مردمی بودن و انقلابیگری بدهند، مصیبت است. این‌که نماینده‌ای با وزیر ساخت و پاخت بکند و امتیازاتی برای خود و اطرافیانش بگیرد و در صحن و پشت تریبون از فقر فقرا ناله سر بدهد و برای فساد اقتصادی و گرفتاری مردم از تورم و گرانی و مشکل مسکن و بیکاری جوانان مرثیه بسراید، فاجعه است. این‌که منافع ملی را پیش پای منافع جریانی و جناحی و قومی و قبیله‌ای و فامیلی قربانی کند، فاجعه است. این‌که عوامانه و بدون منطق با تند روی و افراطی‌گری و شعارهای تند و بی‌تدبیر برای دستگاه دیپلماسی و اقتصاد کشور هزینه بتراشد، مصیبت است. این‌که به جای توجه به ریشه‌های گرانی و تورم و بیماری‌های مزمن اقتصادی و حرکت در مسیر اصلاح ساختارهای معیوب، با اقدامات موقتی و تسکینی و هزینه تراشی و بر پایه عوامزدگی و نه خرد ورزی بر این مشکلات بیفزاید و مسکن درمانی را ادامه دهد، فاجعه به بار می‌آورد.



البته در همین مجلس هم هستند نمایندگانی که وام مسکن مجلس را برگرداندند و درسابقه پارلمان هم داریم نمایندگانی که حتی حقوق مجلس را نگرفتند و شاید در همین دوره هم کم نباشند نمایندگانی که نه زندگی اشرافی دارند و نه از حقوق و امتیازات مجلس استفاده می‌کنند که آفرین بر آنان. اما حتی اگر درحد عرف حقوق بگیرند و خانه متوسطی برای خود تهیه کنند، خلاف نکرده‌اند و مطالبه اصلی مردم از آنان نه فقر فروشی؛ است و نه فخر فروشی؛ بلکه عمل به وعده‌هایی است که بر زمین مانده و رفع گرفتاری از مردمی است که هر روز به خاطر کوتاهی‌ها و اشتباهات و غفلت‌ها و بعضاً خیانت‌های کارگزارانشان که مستقیماً بر کارآمدی نظام اسلامی اثر منفی و نامطلوب گذارده، بیشتر در معرض آسیب و فشار قرار می‌گیرند و به جای دوای دردهایشان، نصیحت و شعار و فریاد و وعده می‌شنوند.