محل تبلیغ شما
به مناسبت ۲۵ اردیبهشت، روز بزرگداشت فردوسی بزرگ

تاریخ خبر: 1399/2/25

به مناسبت ۲۵ اردیبهشت، روز بزرگداشت فردوسی بزرگ

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

به مناسبت ۲۵ اردیبهشت، روز بزرگداشت #فردوسی_بزرگ*

سند  ۱۱۰۰ ساله #شاهنامه با نام های #آذرآبادگان، #اهواز و #اروند_رود!!

با توجه به آزادی عمل افسارگسیخته جریان #واگرایی_زبانی_قومی در بسیاری از رسانه ها، همزمان شاهد بی تفاوتی و به حاشیه رفتن اولویتی به نام #هم_گرایی_ملی بر پایه #هویت_ایرانی در جامعه ایرانی، به ویژه در میان نخبگان، هنرمندان، رسانه ها و مسؤولان هستیم. 
جریان های واگرای زبانی-قومی، پان ترک و پان عرب، چند سالی است که تمرکز تبلیغاتشان را بر حمله و توهین و تحقیر و‌انکار نمادهای همبستگی ملی ایرانی گذاشته اند که حمله به نژاد ایرانیان، #زبان_ملی_فارسی، #کورش_بزرگ و #فردوسی_بزرگ، اصلی ترین برنامه معمول تبلیغات ایران ستیزانه آن ها را تشکیل می دهد. 
این جریان های ایرانی نمای « خود بیگانه پندار» بر پایه نقشه های دقیق، نخست با پوشش کمتر حساسیت برانگیز هویت طلبی، با تحریف فرهنگ و هویت ایرانی، به دنبال جعل تاریخ هستند تا بر اساس جا انداختن آن جعلیات در ذهن ناآگاهان، در فرصت مناسب، خواست های نامشروع « واگرایانه » خود را مطالبه نمایند. 

 

واگرایان پان ترک، نام تاریخی آذربایجان را با « ز » به شکل « آ ز ر ب ا ی ج ا ن » می نویسند و « آز » را هم به یک قوم موهوم می چسبانند !! و تجزیه طلبان پان عرب هم، نام تاریخی « اهواز » را با «ح » و به شکل « ال‌اح واز » می نویسند و برپایه این جعل، مدعی کشوری جعلی در تاریخ با نام ا ل ا ح و ا ز ، شامل خوزستان تاریخی ( سوزیانای باستانی ) و حتی استان های بوشهر و هرمزگان هستند، آن هم با پرچمی شبیه پرچم عراق!!!
پان عرب ها، افزون بر آن، نام جعلی خلیج ال ع... را به جای خلیج فارس، نام م ح م ره را به جای خرمشهر ، نام ع ب ادان را به جای آبادان، نام خ ف اج ی ه را به جای سوسنگرد، نام ف ل اح ی ه را به جای شادگان، نام م ع ش ور را به جای ماهشهر و ... به کار می گیرند و برای جا انداختن خواست نامشروع ایران ستیزانه تغییر نام های تاریخی شهرهای خوزستان، از تریبون های مختلف حتی از برنامه های پربیننده #صداوسیما هم سوء استفاده و تبلیغ کرده اند. 

واگرایان « ترک گرا » و « عرب گرا » مدعی هستند که نام ایران، آذربایجان، خوزستان، اهواز و ... همه جدید و جعلی است و ۹۰ سال پیش توسط رضاشاه پهلوی ابداع شده و با زور سرنیزه،  کاربردشان در ایران متداول شده است (؟؟!!!)، در حالی که تنها در شاهنامه فردوسی در ۱۱۰۰ سال پیش، نام ایران بیش از ۷۲۰ بار تکرار شده و نگارش درست نام های « آذرآبادگان»، «خوزستان» و « اهواز » 
ثبت شده است، از جمله در بیت های زیر:
“... به هر شهر بنشست و بنهاد تخت/ چنان چون بوم مردم نيكبخت

چنين تا در « آذرآبادگان»/ بشد با بزرگان و آزادگان

... يكي آن كه بر « خوزيان » شاه بود/  گه رزم با تخت همراه بود

... مرا دل بدین نیستی دردمند/ اگر ایمنی یابمی از گزند

که باشد که پیوند سام سوار/ نخواهد ز « اهواز » تا قندهار

بدو گفت سیندخت کای سرفراز/ به گفتار کژی مبادم نیاز

گزند تو پیدا گزند منست/ دل درمند تو بند منست...”

 

همچنین قابل توجه افرادی که از کاربرد نام شط العرب، صرفا به علت متداول بودن فعلی آن دفاع می کننداین که، نام باستانی « اروند رود » از هزاره ها پیش از شط العرب در اسناد تاریخی متداول بوده و در #اوستا ی #زرتشت_بزرگ نیز به کار رفته است. 
در اوستا و در مهریشت در مبحث مهر یا میترا، به اروندرود يا در آن دوره ، «ارونگ» یا «آرنگ» اشاره شده‌ است.
 افزون بر اوستا، سند دیگر تاریخی کاربرد نام « اروند رود»،  شاهنامه فردوسی بزرگ است.
این در حالی است که  نام شط العرب، نخستين بار، حدود ۷۰۰ سال پيش، توسط حمدا... مستوفي در كتاب نزهه القلوب آمده، آن هم در كنار نام بسیار دیرینه " اروند رود " كه به قول حمدا... مستوفي، مورد استفاده فرس یا همان ملت ايران، قرار مي گرفته است. 
در نزهت القلوب حمدالله مستوفی (قرن هشتم هجری) آمده‌است: «... چندان كه در عمود شط دجله چندان آب نمی‌ماند که کشتی تواند رفت و در زیر دیه مطاره فواضل این آب ها و آب فرات از بطایح بیرون می‌آید و آب‌هایی که از خوزستان در می‌رسد با آن جمع گشته شط العرب می‌شود و در زیر بصره به دریای فارس می‌ریزد و طول این رود سیصد فرسنگ باشد. فرس آن را « اروند رود » خواند

چنان‌ که فردوسی می‌گوید در شاهنامه: 
فریدون چو بگذشت از اروندرود/همی داد بخت شهی را درود»

جداي از این نقل قو‌ل جالب توجه حمدا... مستوفی از شاهنامه فردوسی، نام " اروندرود" در شاهنامه چند بار ديگر نيز به كار رفته است از جمله:
همی رفت منزل به منزل چو باد/سری پر ز کینه دلی پر ز داد

به اروند رود اندر آورد روی/چنان چون بود مرد دیهیم جوی

اگر پهلوانی ندانی زبان/
بتازی تو اروند را دجله خوان

 

قابل توجه برخی از افراد که با استناد به این مصرع، اروند رود را به دجله منتسب می کنند این که بر اساس پژوهش های محیط زیستی، در گذشته های دور، رود دجله جدای از فرات، مستقیم به خلیج فارس می ریخته، بنابراین نام اروند رود، افزون بر انتهای رود و محل تلاقی آن به آب های خلیج فارس، برای دجله هم به کار می رفته است. 

کوتاه سخن این که با این مستندات تاریخی در می یابیم چرا نوک پیکان حمله و تمسخر و توهین ایران ستیزان و تجزیه طلبان، از تریبون های مختلف و رسانه های دیداری و شنیداری و نوشتاری و مجازی، علیه فردوسی بزرگ و شاهنامه جاویدان او است.
بنابراین در نبود هیچ آموزش، تبلیغ، ترویج و دفاعی از هویت ملی ایرانی و تاریخ و فرهنگ باستانی ایران زمین به صورت رسمی و دولتی در کتاب های درسی و آموزشی و ‌رسانه های داخلی، #ملت_ایران خود وظیفه دارد، از هویت ملی باستانی هزاران ساله ایران بزرگ فرهنگی همچون نام دریاچه کاسپی، نام خلیج فارس، نام خوزستان، نام اهواز، نام اروند رود، و ... دفاع کند و این نام های مستند تاریخی ایرانی را درست بنویسند، درست به کار گیرند و به خوبی ترویج کنند.  پس هیچ گاه آذربایجان را با « ز » ننویسیم و نام های جعلی برای خلیج فارس و اهواز و ... را هم در صورت ضرورت کاربرد در متن، به طور کامل ننویسیم وبه صورت منقطع بنویسیم تا شمار جستجوهای اینترنتی این واژگان، با دست خودمان افزایش نیابد. 

پاینده ایران

*دکتر #میر_مهرداد_میرسنجری، استادیار دانشگاه و پژوهشگر فرهنگی و ژئوپلیتیک

 

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است