محل تبلیغ شما
پرونده روز کورش بزرگ

تاریخ خبر: 1396/8/6 19:25:38

پرونده روز کورش بزرگ

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

نامه عارف درویش به رئیس جمهور

موافقان‌كوروش تنها مانده‌اند

همزمان با هفتم آبان (روز کوروش)بزرگراه شیراز - اصفهان در روزهای 5 تا 8 آبان مسدود شد!

مخالفان و مدافعان کوروش


 در گفت‌وگو با «احسان رضایی»: فضا پر از سوءتفاهم شد!بازخوانی یک پرونده‌ی جنجالی درباره‌ی «کوروش»!

سیدمحسن علوی رئیس مجمع نمایندگان فارس: پروژه «روز کوروش» مصداق بارز نفوذ است

آیت الله ایمانی نماینده ولی فقیه در فارس:هیچگونه سندی در خصوص روز کوروش وجود ندارد/ دشمن به دنبال اختلاف

نماینده مردم فارس در مجلس خبرگان رهبری:روحانیون برای مردم موضوع «کورش‌پرستی» را تبیین کنند/ تلفن را روی کسی که شعار «مکتب ایرانی» می‌داد، قطع کردم

 

نامه عارف درویش به رئیس جمهور

روزی برای پاسداشت منادی صلح، آزادی و حقوق بشر

 

ﺟﻨﺎب آقای دکتر حسن روحانی رﺋﯿﺲ ﺟﻤﻬﻮر ﮔﺮاﻣﯽ
ﺑﺎ درود و اﺣﺘﺮام

رئیس جمهور محترم آنچه مرا مجاب کرد تا بار دیگر قلم بدست گرفته و حرفها و دردهای خود را برای حضرتعالی بنویسم این است که ازﺳﻮی ﺷﻬﺮوﻧﺪان و ﻫﻤﻮﻧﺪان، ﺷﻨﯿﺪه و دﯾﺪه ام ﮐﻪ اﯾﻦ رﺋﯿﺲ ﺟﻤﻬﻮر اﻣﯿﺪﻫﺎ و آرﻣﺎن ﻫﺎی ﻣﻠّﯽ را ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ. ﺷﻤﺎ اﻧﺘﻘﺎد ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ و ﺻﺤﺒﺖ از ﺗَﮑﺮار ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ، ﺷﻬﺎﻣﺖ دارﯾﺪ و زﺑﺎﻧﯽ ﺳﺮخ و ﺧﻮاﺳﺘﺎر ﺗﺸﻮﯾﻖ و ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﯽ ﻣﺮدﻣ‌ﺘﺎن ﻫﺴﺘﯿﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺑﺮاﺑﺮ برخی از ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻫﺎ و ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻫﺎ از ﺧﻮد ﮔﺬﺷﺘﮕﯽ ﻧﺪارﯾﺪ؟ !ﭼﮕﻮﻧﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﺎر درﺑﺮاﺑﺮ ﻟﺸﮑﺮ ﺳﻠﻢ و ﺗﻮر ﻧﻤﯽ اﯾﺴﺘﯿﺪ ﺗﺎ دﻟﺨﻮﺷﮑﻨﮑﯽ ﺑﻪ دوﺳﺘﺪاران و ﯾﺎوران و اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﺧﻮد دﻫﯿﺪ؟ که ﻣﺒﺎدا از ﮐﺮده ﭘﺸﯿﻤﺎن ﺷﻮﻧﺪ.

در ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎی ﮔﺬﺷﺘﻪ همچون بسیاری از مردم ایران درﺧﻮاﺳﺖ داﺷﺘﻢ ﺗﺎ روزی ﺑﻪ ﻧﺎم ﮐﻮرش ﺑﺰرگ در ﺳﺎﻟﻨﺎﻣﮥ اﯾﺮان ﺑﯿﻔﺰاﯾﯿﺪ. که آنچنان که اطلاع دارید اﯾﻦ درﺧﻮاﺳﺖ ﯾﮏ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻣﻠّﯽ و ﮐﺸﻮری اﺳﺖ. ما خواهان نامگذاری روزی به نام کوروش هستیم روزی برای پاسداشت منادی صلح، آزادی و حقوق بشر. ما نمی خواهیم روزی ﺑﺮای دشمنی و کینه‌توزی نامگذاری شود ﮐﻪ اﯾﻦ‌گونه و همچنان ﺑﯽ ﺗﻔﺎوﺗﯿﺪ.

رئیس جمهور محترم در ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﺧﻮد در ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﻠﻞ ﮔﻔﺘﯿﺪ ((ایران از گذشته، پرچم‌دار تسامح در حق ادیان و اقوام مختلف بوده است. ما همان ملتی هستیم که یهودیان را از رنج اسارت بابلی نجات دادیم؛ ارمنیان مسیحی را با آغوش باز در میان خویش پذیرفتیم و در میان خود یک “قارۀ فرهنگی” و تنوعی کم نظیر از اقوام و ادیان را جای داده‌­ایم.)) اما از ﺑﺎﻧﯽ اﯾﻦ اﻣﻮر ﻧﺎم ﻧﺒﺮدﯾﺪ! ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻓﻌﻞِ ﺑﯽ ﻓﺎﻋﻞ ﺻﺮف ﮐﻨﯿﻢ؟ آﯾﺎ ﻓﺎﻋﻞِ اﯾﻦ ﻓﻌﻞ ﻫﺎ ﮐﻪ ﺻﺮف ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻮرش ﻧﺒﻮد؟ ﭼﮕﻮﻧﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻓﺨﺮ ﮐَﺮدار ﮐﻮرش دارﯾﻢ اﻣّا ﻧﺎﻣﺶ را ﻣﮕﻮ ﻣﯽ داﻧﯿﻢ؟ !اﯾﻦ ﭼﻪ دﯾﺪﮔﺎهِ ﯾﮏ ﺑﻮم و دوﻫﻮاﯾﯽ اﺳﺖ؟

کوروش و کردارش اﻣﺮوز در ﻣﺘﻦ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﻫﺎ نمود پیدا می کند و اﺳﺒﺎب ﻓﺨﺮ و ﺷﺎﯾﺴﺘﮕﯽ اﯾﺮان و ایرانیان می شود! اما تاسف‌آور این است که ﻧﺎﻣﺶ ﺟﺎﯾﮕﺎﻫﯽ در ﺳﺎﻟﻨﺎﻣﮥ اﯾﺮاﻧﯿﺎن ﻧﺪارد. فکر نمی‌کنید اﯾﻦ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ است در قبال مشی اعتدال و مشی صلح و آنچه که درست می‌پنداریم؟ من نیز همچون بسیاری از هموطنانم نگرانم که ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻫﻮﯾّﺖ ﺟﻌﻠﯽ ﺑﺮای ﻣﻮﻻﻧﺎ و ﭘﻮرِ ﺳﯿﻨﺎ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ. ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻧﺎم ﺧﻠﯿﺞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻓﺎرس را ﺟﻌﻞ ﻣﯽ کنند همان بلاها را بر سر کوروش و تاریخ ایران بیاورند!

ﺟﻨﺎب رﺋﯿﺲ ﺟﻤﻬﻮر اکنون که ﻫﻔﺘﻢ آﺑﺎن در میان مردم روز ﮐﻮرش ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﻧﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ نباید در ﺳﺎﻟﻨﺎﻣﻪ رﺳﻤﯽ همچنان که در دل و اﻧﺪﯾﺸﮥ اﯾﺮاﻧﯿﺎن ثبت شده است روز کورش را ثبت کنیم؟ ﮔﺮﭼﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﺸﮑﻼت و دﻏﺪه ﻫﺎی ﺑﯽ‌ﺷﻤﺎر زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺮدم ﭼﻨﯿﻦ درﺧﻮاستی، بی‌موقع ﺑﻪ ﻧﻈﺮ آﯾﺪ اما آنگونه که خودتان در بازدید از تخت جمشید عنوان کردید ما باید از تاریخ و فرهنگ کشورمان صیانت کنیم بخصوص وقتی که ﻫﺮ روز ﺧﺒﺮی از فساد و ﺧﯿﺎﻧﺖ و اﺧﺘﻼس منتشر می شود که این‌ها آفت جان این کشور شده ‌اند.

۵ ﺳﺎل از رﯾﺎﺳﺖ ﺟﻤﻬﻮری ﺷﻤﺎ می‌گذرد و آنگونه که خود می دانید ﻫر ﭼﯿﺰ را ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﻗﺪرت، زﻧﺪﮔﯽ، ﺷﻬﺮت، ﺟﻮاﻧﯽ، ﺛﺮوت و ﻫﻤﻪ و ﻫﻤﻪ، ﻣﮕﺮ ﻧﺎم ﻧﯿﮏ. ﻧﺎم ﺧﻮد را اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ در اﻧﺪﯾﺸﮥ اﯾﺮاﻧﯿﺎن ﺑﻪ ﻧﯿﮑﯽ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎر ﮐﻨﯿﺪ. که ﻣﺮدِ ﻧﮑﻮﻧﺎم ﻧﻤﯿﺮد ﻫﺮﮔﺰ ! آنگونه که ﻫﺎﺷﻤﯽ رﻓﺴﻨﺠﺎﻧﯽ در ﺟﺎن‌ﻫﺎ ﺟﺎی ﮔﺮﻓﺖ و رﻓﺖ .ﺷﻤﺎ ﻧﯿﺰ ﯾﺎدﮔﺎر از ﺧﻮد ﺑﮕﺬارﯾﺪ. ﺳﺎﻟﻨﺎﻣﮥ اﯾﺮاﻧﯽ را ﺷﻤﺎ رﻗﻢ زﻧﯿﺪ .ﮐﺎری را ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﮑﺮد و از ﻓﺮﺻﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﺮوردﮔﺎر ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﻋﻄﺎ ﻧﻤﻮده اﻧﺪ ﺑﻬﺮه ﺑَﺮﯾﺪ و ﺑﻬﺮه رﺳﺎﻧﯿﺪ. آنچه مسلم است ﺷﺮاﯾﻂ ﺣﺴﺎس اﻗﺘﺼﺎدی، ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ و ﺳﯿﺎﺳﯽ ﮐﻨﻮﻧﯽ ﮐﺸﻮر را ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﺎ ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ راﺳﺘﯿﻦ ﻣﻠﯽ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻧﻬﺎد و ﺑﺎ دﺳﺘﺎن ﭘﺮ ﻣﻬﺮ ﺑﻪ ﻣﺮزﻫﺎی ﭘﺮﮔﻬﺮ اﯾﺮان ﺧﯿﺮی رﺳﺎﻧﺪ.

از ﺷﻤﺎ ﮐﻪ رﺋﯿﺲ ﺟﻤﻬﻮر وﻗﺖ اﯾﺮان ﻫﺴﺘﯿﺪ درﺧﻮاﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اﮐﻨﻮن ﮐﻪ دوﺑﺎره از ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻣﺮدم اﯾﺮان درﺑﺮاﺑﺮ ﮔﻔﺘﺎر ﺑﯽارزش و ﮐﺎﺳﺐ ﮔﻮﻧﮥ رﺋﯿﺲ ﺟﻤﻬﻮر اﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﺮﺧﻮردار ﺷﺪه‌اﯾﺪ زﻣﺎن غنیمت شمرید و ﺑﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﻣﻠّﯽ ﺑﺎ ﺑﻪ ﺛﺒﺖ رﺳﺎﻧﺪن «روز ﮐﻮرش ﺑﺰرگ» در سالنامه ایران ﭘﺎﺳﺨﯽ ﮔﺮم دﻫﯿﺪ.

ﺑﺎاﺣﺘﺮام دوﺑﺎره
ﻋﺎرف دروﯾﺶ

 

موافقان‌كوروش تنها مانده‌اند

29 آبان سال 1390 بود که در همایش «روز جهانی كوروش» درخواست ثبت این روز جهانی به‌عنوان یك روز ملی در سالنامه ایران مطرح شد. مباحث بحث‌برانگیز درباره کوروش و مقبره او از سال 89 آغاز شد که محمود احمدی‌نژاد به‌همراه اسفندیار رحیم مشایی به مراسم رونمایی از منشور کوروش به موزه ملی ایران رفتند. در این مراسم مشایی در امتداد اظهارات جنجالی قبلی خود کوروش را از جنس پیامبران دانست و با بیان اینکه131 سال قبل منشور کوروش کشف شد و 2هزار و 400 سال پیش از آن، این منشور از فنا‌شدن محفوظ مانده است، گفت: «چرا ما نباید این مساله را نشانه و آیتی از خدا بدانیم؟» همچنین احمدی‌نژاد با تمجید از این پادشاه ‌ایران باستان اظهار کرد که کوروش بعد از فتح بابل، فرمان آزادی عقیده و اندیشه را صادر كرد و این همان چیزی است كه همه پیامبران و یگانه‌پرستان آن را فریاد می‌زدند. از طرف دیگر در این مراسم محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور پس از رونمایی از منشور اصلی كوروش در موزه ملی ایران به‌طور نمادین به گردن سرباز هخامنشی و کاوه آهنگر كه با پوشش خاص آن زمان در سالن حضور داشت، چفیه‌ انداخت. در دولت احمدی‌نژاد در 7آبان مراسمی برای بزرگداشت کوروش برگزار می‌شد. سال گذشته نیز در روزی که به‌طور غیررسمی به نام روز کوروش معروف شده است، رئیس‌جمهور با انتشار تصویر خود در کنار تخت جمشید نوشت: «تحت جمشید یکی از آثار ارزشمند و بی‌نظیر از دوران کهن در این سرزمین است که نشان از تمدن دیرین، حکمت، خرد و مدیریت مردمان بزرگ ایران در کنار یکتاپرستی آنها دارد.» امسال هم بحث درباره برگزاری یا عدم‌برگزاری این مراسم از مدتی پیش آغاز شده است.
تلاش‌ها و مخالفت‌ها
موضوع از اظهارات نماینده شیراز در مجلس شروع شد. بهرام پارسایی در نامه‌ای خطاب به وزیر ارشاد خواستار برگزاری مراسم روز کوروش در روز هفتم آبان برای معرفی فرهنگ و تمدن ایران شد. پارسایی در اول مهر بار دیگر در نامه‌ای از حسن روحانی به‌عنوان رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی درخواست کرد در راستای انسجام ملی و توسعه صنعت گردشگری روز کوروش در تقویم ملی کشور ثبت شود تا دست فرصت‌طلبان و سودجویان در سوءاستفاده از این مناسبت کوتاه شود.

دو روز پـس از ایـن نامـه بود که سیدمحسـن علوی، رئیـس مجمع نمایندگان فـارس، در انتقـاد از تحریـف اظهاراتـش در مـورد کـوروش تصریـح کـرد: »پـروژه هفتـم آبـان مصداق بـارز نفـوذ بـوده و اهـداف دیگـری در پشـت ایـن مراسـم نهفتـه اسـت که هوشـیاری مسـئوالن امنیتی را میطلبـدرونق شایعات و حواشی ایسـنا در اول آبـان سـال جـاری نوشـت: بـا نزدیکشـدن بـه تاریخـی کـه بـه زادروز کـوروش کبیـر منسـوب شـده، هماننـد سـالهای قبـل شـائبههایی دربـاره تعطیلـی پاسـارگاد و آرامـگاه کـوروش مطـرح شـده اسـت. در چند روز گذشـته نیـز اطالعیههایـی بـا لوگـوی اسـتانداری و اداره میـراث فرهنگـی، صنایـع دسـتی و گردشـگری اسـتان فـارس، در فضـای مجـازی دستبهدسـت میشـود کـه در آنهـا اعلام شـده: »بـا توجـه بـه سوءاسـتفادههای سیاسـی و امنیتـی گروهکهـای ضدانقالب، مجموعه توریسـتی پاسارگاد از پنجم تا هشـتم آبـان تعطیل اسـت. همچنین مسـیرهای ورودی به این مجموعه توسـط راهداری و نیروی انتظامی مسـدود خواهد بـود. هموطنان عزیز برای ادای احتـرام به شـخصیت کوروش کبیـر و بازدید از ایـن مجموعـه ارزشـمند، روزهـای دیگـری را انتخـاب کننـد.« امـا فاطمـه رضایـی، مدیـر روابط عمومـی اداره میـراث فرهنگـی، صنایـع دسـتی و گردشـگری اسـتان فارس ایـن ادعاها را نادرسـت خوانـد و گفـت: »اطالعیه هـای مربـوط به تعطیلی محوطـه تاریخـی پاسـارگاد از پنجم تا هشـتم آبان کـه بـه اسـتانداری و اداره میـراث فرهنگی، صنایع دسـتی و گردشگری استان فارس نسبت داده شده، فاقد اعتبار اسـت.« حواشـی حول مقبـره کوروش بیشـتر از این بود، چنانکه در مردادماه سـال جاری وزیـر اطالعـات روایتی از یک تجمـع در کنار این مکان داشت. حجتاالسلام علوی گفت: »حدود ۱۲۰ کانـال بـرای تجمع در مقبـره کوروش فعالیت میکردنـد کـه تعداد زیـادی از مدیـران این کانالها گرایـش و وابسـتگی سیاسـی نداشـته و بـا توجیه، تذکر و ارشـاد مشـکل آنها رفع شـد و تعداد اندکی کـه عنـاد داشـته و سـلطنتطلب بودنـد بـا وجـود ارشـادات دسـتگیر شدندمخالفت با روز کوروش قابل کتمان نیسـت که برخی مخالف برگزاری روز کوروش در 7 آبان هستند. از آن جمله میتوان بـه نماینده مردم اسـتان فـارس در مجلس خبرگان اشـاره کـرد کـه گفـت: »اسلام مـردم را از بدبختی رهانیـد، امـا االن عدهای اسـتخوانهای پوسـیده را بـه دسـت گرفتهاند.« آیـتا... احمد بهشـتی اظهار داشـت: »روحانیون وظیفه سـنگینی بردوش دارند و بایـد بداننـد که وظیفـه دارند برای مـردم موضوع کهنهپرسـتی و کوروشپرسـتی را تبییـن کننـدبهشـتی بـا تاکیـد براینکـه بایـد تاریـخ را خواند و آن را بهنحـو شایسـته بـرای دیگـران تبییـن نمـود، یادآورشـد: »بایـد بـه مـردم گفتـه شـود حکومـت شاهنشـاهی چـه بالیـی بـر سـر مـا آورد.« وی بـا انتقاد از کسـانی که بهفکر احیای تاریخ پادشـاهان گذشـته هسـتند، تصریـح کـرد: »امـروز برخـی میگوینـد کـوروش این بـود و داریـوش آن بود، اما نمیداننـد که اسـتخوانهای پوسـیده دیگر بـه درد نمیخـورد.« بهشـتی در بخش دیگری از سـخنان خـود بـه مکتـب ایرانـی در دولتهای نهـم و دهم ایران اشـاره کرد و اظهارداشـت: »در تماس تلفنی بـا آن کسـی که شـعار مکتب ایرانی را سـر مـیداد، گفتـم که مکتـب ایرانـی هیچمعنایی نـدارد و تلفن را برایشـان قطـع کـردم.« وی گفـت: »در مکتـب ایرانـی مدنظـر آقایـان واقعا چه چیزی بـود که آنان مطـرح میکردند، درحالی که اسلام آمده و همه را از اسـارت رهایـی و درس آزادگی به بشـریت داده است.« در عین حال مصطفی ندیم استاد دانشگاه شـیراز در سمینار میراث جهانی هخامنشیان که در دانشگاه شـیراز برگزار شد، اظهارداشـت: کوروش پیامبـر و فـردی فوق زمینی نبوده اسـت و از سـوی دیگـر، بهگونـهای نیز نبوده اسـت کـه برخی تالش دارنـد او را منفـور جلـوه دهنـد بلکـه او تنهـا یک حاکـم خـوب بـوده اسـت. وی اظهـار کـرد: یکـی از مهمتریـن میـراث بهجـا مانـده از امپراطـوری هخامنشیان و شـخص کوروش رعایت اخالق در جنگهـا بوده اسـت

آرمان

بزرگراه شیراز- اصفهان مسدود شد!

 مدیر کل راهداری و حمل و نقل جاده ای فارس گفت: با توجه به اجرای عملیات لگه گیری و مرمت آسفالت محور سعادت شهر به صفاشهر و اصلاح روشنایی تونل سعادت شهر، محور مرودشت - سورمق آباده از جمعه پنجم تا دوشنبه هشتم آبانماه جاری مسدود است. جانشین فرمانده پلیس راه شمال استان فارس نیز اعلام کرد: رانندگان خودروهای سواری که از شیراز قصد سفر به اصفهان را دارند می توانند از مسیر جایگزین پل خان- درودزن - اقلید استفاده کنند. سرهنگ هاشم دهقان افزود: خودروهای کامیون و اتوبوس نیز در مدت مسدود بودن بزرگراه شیراز - اصفهان می توانند از مسیر اصفهان، شهرضا، سمیرم، یاسوج، سپیدان، شیراز و بالعکس استفاده کنند. گفتني اينكه سال گذشته به مناسبت هفتم آبان - روز كورش بزرگ، جمعيت زيادي در آرامگاه كوروش در منطقه باستاني پاسارگاد گردهم آمدند.

بهار

مخالفان و مدافعان کورش بزرگ

کوروش هم این سال های اخیر خواب آسوده ای نداشته است یک بار قرار چنین می شود که آرامگاهش آبیاری شود و بار دیگر مورد عنایت مسوولان دولت ها قرار می گیرد و بزرگداشت و یادبودی نصیبش می شود برخی او را عین جلال می دانند و بعضی از اساس خیال این در واقع همان نزاع سنتی ملیت و مذهب است, آنها که تنها جانب مذهب را می گیرند بسیاری نکات در خصوص کوروش را خرافات و مایه مکافات تلقی می کنند و آنهایی که از ملیت طرفی برای خود می بندند کوروش را مایه مباهات و تام کرامات معرفی می کنند این دو نگاه همواره با هم درگیر و نسبت به هم سخت گیر بوده اند

کوروش هم این سال‌های اخیر خواب آسوده‌ای نداشته است؛ یک بار قرار چنین می‌شود که آرامگاهش آبیاری شود و بار دیگر مورد عنایت مسوولان دولت‌ها قرار می‌گیرد و بزرگداشت و یادبودی نصیبش می‌شود.

برخی او را عین جلال می‌دانند و بعضی از اساس خیال. این در واقع همان نزاع سنتی ملیت و مذهب است، آنها که تنها جانب مذهب را می‌گیرند بسیاری نکات در خصوص کوروش را خرافات و مایه مکافات تلقی می‌کنند و آنهایی که از ملیت طرفی برای خود می‌بندند کوروش را مایه مباهات و تام کرامات معرفی می‌کنند. این دو نگاه همواره با هم درگیر و نسبت به هم سخت‌گیر بوده‌اند.

روزهای پیشتر سازمان میراث فرهنگی نیز به مناسبت روز جهانی کوروش (هفت آبان) مراسم بزرگداشتی را در پاسارگاد برگزار کرد و همین برنامه بهانه‌ای بود تا بار دیگر سیمای کوروش را از نگاه صاحب‌نظران ملی و دینی بازشناسیم.

عباس شیبانی: بزرگداشت کوروش یعنی دفاع از شاه

برگزاری مراسمی در جهت بزرگداشت کوروش شاید محسناتی داشته باشد اما معنا و مفهوم چنین برنامه‌ای در حال حاضر چیزی جز دفاع از شاه و سلطنت نیست. دفاع از کوروش یعنی دفاع از شاه؛ شاهی که موجب لطمات جبران‌ناپذیری برای کشور و تاریخ بوده است، لذا هیچ اقتضایی ایجاب نمی‌کند که برنامه‌ای برای یادبود کوروش برگزار شود تا به بهانه آن از حکومت سلطنتی تجلیل شود. این نوع حکومت‌ها سابقه درخشانی در تاریخ ایران ندارند که ارزش دفاع و تقدیر داشته باشند.

با توجه به شرایط امروز کشور و حقایق گذشته تاریخی برگزاری مراسم بزرگداشت کوروش توجیهی ندارد و توصیه نمی‌شود که چنین اقداماتی صورت گیرد تا برخی از سوالات و شبهات جدی‌تر شود.

نماینده شورای شهر تهران

عزت‌الله سحابی: در نفی بزرگداشت دولتی کوروش

کوروش و داریوش شخصیت‌های برجسته‌ای بودند که حرف‌ها و اقدامات در سه هزار سال پیششان در جهان امروز می‌درخشد و مطرح است. ستونی که فرمان داریوش در آن درج شده است مطابق با جدیدترین قوانین اجتماعی است لذا بزرگداشت کوروش و سایر بزرگان ایران باستان فی‌نفسه کار ارزشمندی است اما این بزرگداشت باید توسط مردم و نهادهای مردمی صورت گیرد نه دولتی که قصد تخریب آثار باستانی همان منطقه را دارد.

در مجموع من نسبت به بزرگداشت کوروش از سوی نهادهای دولتی اصلا خوشبین نیستم. بزرگداشت دولتی کوروش زمان شاه هم مرسوم نبود حتی شاهی که خود را وارث کوروش می‌دانست از این رو اقدام دولت فعلی در جهت بزرگداشت کوروش با توجه به سایر اقداماتش به نوعی تظاهر است به اینکه ما به بزرگان ملی و آثار باستانی اعتقاد داریم در صورتی که عدم اعتقاد دولت نهم به این اصول از پیش مشخص شده است.

رئیس شورای فعالان ملی ـ‌مذهبی

اسدالله بادامچیان: اقدامی نیکو در جهت درک عمیق‌تر از تاریخ

یکی از مشکلات تاریخ ما، خلط شخصیت‌های تاریخی و ملی با چهره‌های اساطیری است به نحوی که تفکیک این دو کار چندان ساده‌ای نیست. شخصیتی همچون کوروش نیز پیرو این مشکل، جایگاه مشخصی در تاریخ ما ندارد با این که از او در تورات نیز یاد شده است، با این حال در متون تاریخی گذشته ما مانند پهلوی‌نامه هیچ نامی از کوروش ذکر نشده است. از این روست که معلوم نیست کوروش همان هوروش است یا خیر؟

یکی دیگر از مشکلات تاریخ ما، تالیف آن توسط دیگران است. ما خودمان تاریخ جامع و مدونی از ایران باستان نداریم. در زمان رضاشاه پیرنیا تاریخی از آن دوره تالیف کرد که دارای مشکلات فراوانی است. او یک فراماسونر بود که براساس تاریخ غرب و مورخان غربی تاریخ ما را نوشت. لذا برای شناخت چهره‌های ملی ایرانی نیز باید به آنها رجوع کرد که سراسر اشکال است. به عنوان مثال در تاریخ هرودوت از شخصیتی با خصوصیات کوروش یاد می‌شود که اگر نگاه دقیق‌تری داشته باشیم متوجه می‌شویم منظور هرودوت سیروس است نه کوروش. این مشکل تنها منحصر به کوروش نیست. جای سوال دارد که کیومرث و سلسله کیانیان و جمشید جم و... در کجای تاریخ ما قرار دارند. مگر نه این است که می‌گویند نوروز میراث به‌جا مانده از جمشید جم است خب پس چرا هیچ منبع تاریخی از اینها در دست نیست؟

نگاهی دیگر به این شخصیت‌های ملی موجب می‌شود که بیشتر آنها را مورد توجه قرار دهیم. در هر صورت به نظر من باید یاد و نامی از کوروش و سایر شخصیت‌های ملی‌مان باشد تا تاریخ نیز عنایت بیشتری به آنها داشته باشد و هویت واقعی آنان روشن شود. با این نگاه نه کوروش که حتی نادرشاه و سایر پادشاهان افشاری و زندی و... باید مورد توجه قرار گیرند تا هم خدمات و اقدامات مثبت آنان تبیین شود و هم وجوه منفی آنان روشن شود. در غیر این صورت آنها تنها خونریز و غارتگر معرفی می‌شوند بدون آنکه سایر ابعاد آنان مورد شناسایی نسل جدید قرار گیرد. از این رو هرگونه اقدامی که در جهت بازشناسی و معرفی چهره‌های ملی و تاریخی ایران است، از نظر بنده اقدامی است مثبت و نیکو در راستای درک عمیق‌تر از تاریخ گذشته خودمان.

قائم‌مقام حزب موتلفه اسلامی

صادق آیینه‌وند: آنچه حقش است برگزار شود

کوروش از چهره‌های برجسته انسانیت است که حقی به گردن بشریت دارد. کوروش هخامنشی از معدود پادشاهانی است که به آزادی عقیده و دفاع از انسانیت پای‌بند بود؛ ضمن آنکه ایشان یک چهره دینی هم هست. وجه غالب نظر محققان تاریخی این است که مصداق ذوالقرنین مذکور در قرآن کوروش است لذا از این زاویه این شخصیت ملی چهره‌ای مقدس نیز پیدا می‌کند. او مانند سلیمان از جمله شخصیت‌های مقدسی است که صاحب قدرت و حکومت هم بوده اما خیانتی در این قدرت نداشته است. از این گذشته در سابقه کوروش برای ایران چیزی جز خدمت و تلاش وجود ندارد و او با سایر پادشاهان دیکتاتور بی‌کفایت قابل مقایسه نیست. از این رو مراسم بزرگداشت کوروش امری پسندیده است ولی باید معتدل بود و از افراط و تفریط به دور بود. آنچه حق ایشان است همان برگزار شود و احساسات ناسیونالیستی در مقابل اسلام و ادیان قرار نگیرد هرچند که کوروش هم چهره‌ای اسلامی است و هم چهره‌ای ملی.

استاد تاریخ دانشگاه تربیت مدرس

عبدخدایی: علی اسوه است نه کوروش

برپایی مراسم جهت بزرگداشت کوروش، نقض صحبت‌های امام(ره) است. ایشان فرمودند اسلام از ملی‌گرایی سیلی‌خورده است و ملی‌گرایی کفر است. اساسا یکی از دلایل پیروزی انقلاب اسلامی جایگزینی ایدئولوژی اسلامی به جای تفکرات ناسیونالیستی بود. بنابراین چه دلیلی دارد امروز مجدد میراث ملی‌گرایان را زنده کنیم؛ میراثی که به لحاظ نظری به جامانده از امثال کسروی و تدین و تقی‌زاده است. ناسیونالیسم موردنظر آنان برآمده از تفکرات غربی بود که در شکل خشن آن در اسرائیل و آلمان نمود پیدا کرد و با اومانیسمی که خود آنها مطرح کرده بودند در تزاحم بود.

کشوری که محورش اسلام است برای چه بزرگداشت کوروش برگزار می‌کند؟ این نوع تفکرات ارتجاعی است و با دنیای امروز ما ارتباطی ندارد. وقتی امروز ایدئولوژی اسلامی کارآمد است چرا باید سراغ تفکرات ناسیونالیسمی برویم. ما درحال حاضر همبستگی فکری و عقیدتی با شیعیان لبنان و سایر کشورهای منطقه داریم و وقتی آنها می‌جنگند در حقیقت از مرز ما دفاع می‌کنند. زیرا در اسلام ملیت مطرح نیست. در مشروطه واژه رعیت به ملت تبدیل شد در حالی که اسلام واژه عام‌تری نسبت به ملت دارد و آن امت است. ملت تعریف مشخصی ندارد. اگر منظور از ملیت، زبان و فرهنگ و نژاد مشترک است در ایران هیچ‌کدام از این موارد مشترک به صورت کامل وجود ندارد ولی وقتی از امت سخن می‌گوییم منظور عقیده مشترک است. امروز دنیای استکبار هم متوجه این نکته شده است و در مقابل امت اسلامی قرار گرفته است. همبستگی مطلوب نیز از این طریق به وجود می‌آید. زندگی علی می‌تواند اسوه باشد نه زندگی کوروش، کوروش افسانه‌ای در تاریخ است که ناسیونالیست‌ها از دروغ‌های غربیان او را استخراج کرده‌اند و برای ما ساخته‌اند. کوروش ساخته و پرداخته پورداوودها و سعید نفیسی‌هاست که اگرچه جایگاه علمی قابل توجهی دارند ولی دارای تفکرات کهنه ناسیونالیستی بودند.

در مجموع من به ملیت نگاه عاطفی دارم و نمی‌توانم به صورت ایدئولوژی به آن توجه کنم.

دبیرکل جمعیت فدائیان اسلام

معادیخواه: کوروش یک شخصیت فراتاریخی است

کوروش در تاریخ ایران جایگاه مقبولی دارد و اکثر کسانی که اهل تاریخ هستند با این شخصیت ملی آشنایی مختصری دارند. کوروش از نگاهی، فراتر از تاریخ است. به عنوان مثال علامه طباطبایی معتقد است ذوالقرنین که در قرآن آمده است همان کوروش است و استناد حرف خود را برخی از شواهد و قرائن تاریخی قرار می‌دهد همچون تاج دوطرفه پادشاهان ایرانی.

اگر چنین باشد کوروش یک شخصیت فراتاریخی است که اگرچه صاحب قدرت فراوانی بوده است اما قدرت او را فاسد و ظالم نکرده است. منتها ما در تاریخ ایران و در تاریخ اسلام مشکل جدی‌تری داریم و آن ضعف اطلاعات و حقایق تاریخی است بنابراین ناگزیر به اطاعت حرف دیگران هستیم بدون آن‌که بتوانیم تحقیق درخور و عمیقی درباره شخصیت‌های تاریخی داشته باشیم. این ضعف اساسی ما را در شناخت کوروش نیز دچار مشکل کرده است.

اما برگزاری مراسمی برای کوروش توسط دولت دارای دو بعد فرهنگی و سیاسی است. به لحاظ فرهنگی چنین مراسمی قطعا کار نیکو و پسندیده‌ای است که می‌تواند موثر در جهت شناخت چهره‌های ملی و تاریخی کشور باشد اما به لحاظ سیاسی یک دولت باید مواضعش هماهنگ و متناسب باشد و در رفتار مطابق نظراتش باشد و اینطور نباشد که در برخورد با برخی از مسائل ملی چندان برآشوبد که تبدیل به یک معضل شود و در موردی دیگر برای شخصیتی مانند کوروش بزرگداشت برگزار کند. البته این نوع مشکلات منحصر به دولت نهم نیست شاید ظهور و بروز این کاستی‌ها در این دولت بیشتر باشد اما متاسفانه ما هیچ‌گاه یک سیاست مشخص تعریف شده نداشتیم که بتواند پشتوانه کارهایمان باشد.

رئیس بنیاد تاریخ انقلاب اسلامی

ابراهیم یزدی: بزرگداشت کوروش شناخت هویت ملی و دینی‌مان

کوروش یکی از پایه‌گذاران ایران است. او علاوه بر اینکه پادشاه مقتدری بود، از سنگ‌نوشته‌های باقیمانده چنین برمی‌آید که دارای افکار و عقاید بشردوستانه نیز بوده است به طوری که کوروش را پایه‌گذار حقوق‌بشر نیز معرفی می‌کنند.

بخشی از هویت هر پدیده‌ای، تاریخ آن پدیده است. ما که ایرانی هستیم نیز دارای هویتی هستیم که مبتنی بر دو رکن است: ملیت و دیانت. منظور از دیانت یک دین خاص نیست بلکه یک اندیشه توحیدی قومی منظور است که در مقایسه با کشورهای دیگر نظیر هند که بت‌پرست بودند شاخص بوده است. در افکار کوروش نیز مفاهیم توحیدی بسیار بارز است از این حیث شناخت تاریخی کشورمان در واقع شناخت هویتی ملی و دینی‌مان است بنابراین هر جریانی که بخواهد به بهانه تقویت دین، ملیت را نادیده بگیرد یا برعکس، هم به دیانت خیانت کرده است و هم به ملیت. مرحوم دکتر مصدق با توجه به همین نکته در مجلس چهاردهم با صراحت اعلام کرد که من در برابر هر چیزی که بخواهد ملیت و دیانت مرا خدشه‌دار کند ایستادگی می‌کنم.

در سال‌های اخیر توجه به ریشه‌های ملی و تاریخی ایران در میان جوانان بسیار شکوفا شده است که این واکنشی است به سیاست‌های نادرستی که به نام دین درصدد مخدوش کردن رکن ملیت در هویت انجام می‌شود. برگزاری مراسم یادبود کوروش هم توسط دولت گرچه علی‌الاصول می‌تواند مثبت باشد اما متاسفانه با عملکرد دولت در زمینه حفظ آثار تاریخی کشور در تعارض است. برای استفاده بهینه از آب‌های سطحی که امری لازم است نمی‌بایست آثار تاریخی ما مورد تهدید قرار گیرد. دولت از یک سو یادبود کوروش برگزار می‌کند و از سویی دیگر با آبگیری سد سیوند موجودیت یک اثر تاریخی را به خطر می‌اندازد برگزاری مراسم گذراست و تخریب آثار تاریخی گناهش همیشه ماندگار.

دبیرکل نهضت آزادی ایران

حسین سخنور

آفتاب


 در گفت‌وگو با «احسان رضایی»: فضا پر از سوءتفاهم شد!

بازخوانی یک پرونده‌ی جنجالی درباره‌ی «کوروش»!

 

 اردیبهشت ۱۳۹۱ بود؛ جلد «همشهری جوان»، مجله‌ای با فرم و لحن جوان‌پسند نظر رهگذاران را بیشتر به خود جلب می‌کرد: طرحی منسوب به چهره‌ی «کوروش» و گونیا و نقاله‌هایی کنار عکس که آن را طنزآمیز کرده بود و طرح پرسشی مهم: «آیا کوروش بزرگ بود؟» عنوانی برای یک پرونده که با قلم «احسان رضایی»، نویسنده‌ی بخش تاریخی مجله یعنی «روزها» بود!

به گزارش خبرنگار انصاف نیوز، در این گزارش، زندگینامه‌ی کوروش بررسی و برخی از همان چیزهایی که آن روزها بطور فزاینده و کسل کننده در «فیس بوک» و «تالارهای گفت‌وگو» بین کاربران پخش می‌شد، رد شده بودند. تب باستان‌گرایی سوژه‌ی مجله طوری بود که به نظر می‌رسید موضوع پست‌های فیس‌بوکی ایرانی‌ها هیچ‌گاه از چرخه‌ی افتخار به دوره‌ی هخامنشی بیرون نمی‌آید! صدالبته که انتقادات و اعتراض‌های تنفرآمیز هم کم نبودند؛ هر چند انتقاداتی به آن مطالب وارد بود و گواه اعتراض‌ها به آن جلد و تیتر و پرونده‌ی بحث برانگیز، درج کامنت‌هایی با محتوای نژادپرستانه و غیرقابل طرح در پستهای مربوط به این مجله بود؛ موضوعی که احسان رضایی به گفته‌ی خودش علاقه‌ای به پرداختن سوءتفاهم‌های قبلی ندارد!

گفت‌وگوی انصاف نیوز به مناسبت هفتم آبان، روز منتسب به «کوروش» با «احسان رضایی»، روزنامه‌نگار در پی می‌آید:

انصاف نیوزچه شد که در تحریریه آن روزهای همشهری جوان تصمیم گرفتید پرونده‌ای راجع به «کوروش» بنویسید؟

رضایی: همان طور که خودتان هم گفتید آن زمان موجی از توجه به ایران باستان، منتها نه باستان‌گرایی همراه با مطالعه و تعمق و شناخت دقیق شکل گرفته بود؛ آن وقت که این مطلب را تهیه کردیم شاید روزهای شروع این موج بود. خود من هیچ مخالفتی با تاریخ خواندن ندارم، سالها دبیر بخش تاریخ همشهری جوان به نام «روزها» بودم، علاقه‌مند به تاریخ هستم. کتاب‌های تاریخی نوشتم و علاقه‌مند به ایران باستان هم هستم. به عنوان بخشی از سرگذشت ملی ما، تجربه‌ای‌ است که از سر گذراندیم و دستاوردهایی داشتیم و البته ناکامی‌هایی هم وجود داشته است.

رویکرد و نگاه ما نسبت به مطالعه‌ی تاریخ منفی نبود، بلکه به این علاقه‌مندی بدون شناخت و همراه با سوءتفاهم انتقاد داشتیم. ما دچار یک سوءتفاهم هستیم؛ کسانی که بدون شناخت و آگاهی کافی به ایران باستان علاقه‌مندند، فکر می‌کنند هر وقت ما نسبت به شخص یا حکومتی در ایران باستان انتقادی می‌کنیم، به معنی تخطئه‌ی کل ایران باستان و زیر سوال بردن آن است.  آدم‌هایی افراطی گفته‌اند: «تاریخ ایران دوازده قرن سقوط بوده است» و امثال این! و کتاب‌هایی مانند «دوازده قرن سکوت» در واکنش به اینها نوشته شد.

سابقه و افراط‌هایی که در آن قسمت صورت گرفته که مثلا «ما در ایران باستان هیچ نبودیم!» موجب سوءتفاهم شده، از آن طرف سوءتفاهم دیگری شکل گرفته است که در برابر موج ایران باستان فکر می‌کنند که باید بدون دلیل و منطق، از این مدام دفاع کنند: اگر ذره‌ای تردید در دستاورد ایران باستان شود، به معنی تخطئه‌ی تاریخ قبل از اسلام است، درحالی که هیچ‌یک از اینها نافی دیگری نیست.

ما ملتی با سابقه‌ی بسیار طولانی هستیم و حداقل شش هزار سال تاریخ داریم که سه هزار سال آن تاریخ مکتوب است. از همه‌ی این شش هزار سال باید استفاده کنیم و ببینیم که چه طور به اینجا رسیدیم و نقاط ضعف و قوت ما در این مسیر طولانی چه بوده است. به طبع، ایران باستان یک بخش از آن است و ایران بعد از اسلام هم بخش دیگری. دولت‌های قبل از هخامنشی یک بخش آن است و دولت هخامنشی بخش دیگری از تاریخ ما؛ در این نگاه همه کنار هم و تمام بخش‌های تاریخ ایران مکمل هم هستند. منتها در آن دو نگاهی که مثال زدم این تفکر دیده نمی‌شود؛ دیدگاهی که بطور صرف یکی از دو بخش را می‌پسندد و تعریف هریک از این دو طرف را مساوی با نفی طرف دیگر می‌داند، در حالی که حقیقت این است که نه تعریف و نه انتقاد از یکی به معنای تمجید یا تخریب دیگری نیست!

اختلاف نظرها راجع به شخصیت کوروش کمی زیاد است. از طرفی حتی افرادی هستند که شخصیت کوروش را برآمده از هویت‌سازی‌های عصر جدید می‌دانند و در نظر برخی دیگر، او قهرمان ایران باستان و همان «ذوالقرنین» است؛ این کشمکش چگونه تحلیل می‌شود و «آیا کوروش، بزرگ بود»؟

ما یک بار در طرح این پرسش بی‌دقتی کردیم و موجب سوءتفاهم شد و نمی‌خواهم دوباره همان برداشت بوجود بیاید؛ این که کوروش یک شخصیت خیالی بوده، مردود است. درست است که به خاطر اختلاط تاریخ هخامنشی و ماد با تاریخ کیانیان و پادشاهان پیشدادی در شاهنامه، مدتها اسمی از داریوش و کوروش در تاریخ نگاری‌هایمان نبود و به جای آن سلسله کیانی را در تاریخ نگاری‌مان در نظر گرفته می‌شد و کوروش هم معادل «کیخسرو» بود، اما در همان دوره‌ی فترت شناخت ما نسبت به شناخت تاریخ کهنمان، اندیشمندانی همچون «ابوریحان بیرونی» در «آثار الباقیه» و «ابن عبری» در «تاریخ مختصرالدول»، نام کوروش را آورده‌اند، یعنی اینطور نیست که این یک چیز ثابت نشده و خیالی باشد. اگر گروهی چنین شخصیتی را ساخته باشند، پس آن موقع ابوریحان بیرونی چه گفته است؟! آیا تحت تاثیر تبلیغات جدید بوده‌اند؟ نمی‌شود که! و به این ترتیب می‌توان گفت: این حرف‌ها، مبنا و منطقی ندارند.

از دوره‌ی پهلوی اول، تاریخ ایران باستان به یک ابزار سیاسی تبدیل شد و باستان‌گرایی را نه به منظور شناخت تجارب پیشینیان بلکه به عنوان یک ابزار سیاسی، علم کردند و ریشه‌های این سوءتفاهم‌ها از آن ‌موقع شروع شد، اما فارغ از این مسایل سیاسی، کوروش حتی در تاریخ بشر هم شخصیت مهمی بوده است.

من یکی از نمونه‌های اهمیت این شخصیت را برای شما بیان می‌کنم. این که وقتی که کوروش اولین امپراطوری چندملیتی را تشکیل داد، رعایای این امپراطوری جدید از هند تا مصر گسترده بودند و به زبان‌های مختلف حرف می‌زدند و یک فرمان شاه قرار بود به همه‌ی کشورها و اقوام برسد. آنوقت بود که نیاز به ترجمه شکل گرفت. ترجمه تا قبل از آن وجود داشت، اما نه به شکل جدی و حرفه‌ای. شغل مترجمی بعدها تبدیل شد به «دبیر» و بعد از اسلام شد «منشی»! این شغل با روزی که کوروش بابل قدیم را فتح کرد؛ برای بشر تبدیل به یک نیاز شد. قبل از آن دانشورانی بودند که بصورت محدود برای علم‌آموزی به کشورهای دیگر می‌رفتند! این که در حال حاضر یک جریان ترجمه‌ی مداوم داریم، آثار و محصولات ادبی کشورهای دیگر را می‌فهمیم و آثار و محصولات ادبی خودمان را به آن‌ها می‌دهیم، نتیجه‌ی کاری است که کوروش هخامنشی کرد، بنابراین کوروش نه فقط در تاریخ ایران، بلکه در تاریخ بشری، یکی از شخصیت‌های موثر بوده است. همانطور که خیلی از شخصیت‌های دیگر تاریخ ایران هم موثر بودند. این نباید به معنی نادیده گرفتن نقش دیگران باشد؛ بلکه به این معنی باید باشد که اقدامات دولت هخامنشی و اشتباهاتشان را هم بفهمیم.

بعد از چاپ آن مطلب، در برخی سایت‌ها، انتقاداتی به استنادات پرونده‌ی کوروش در همشهری جوان مطرح شد؛ می‌گفتند این مستندات محکم و مستدل نیست و کار علمی انجام نشده است. نویسنده‌ی مطالب مواردی را که حتی «هرودوت» بصورت قطعی بیان نمی‌کرده، بصورت یقینی بکار برده است و سه مورد از شاخص‌ترین مواردی که در فرهنگ عامه به کوروش منتسب می‌شود؛ یعنی «فتح بدون خونریزی بابل»، «برانداختن برده‌داری در آن» و «داشتن تنها یک همسر» را بدون رجوع  به منابع درستی رد می‌کند! چه نظری درباره‌ی این دیدگاه‌ها داشتید؟

بالاخره نوشته‌های هیچ‌کس خالی از ایراد و اشتباه نیست. به عقیده ما، فقط کتاب قرآن عاری از اشتباه است؛ البته بنده منبع مواردی که گفتید را می‌توانم به شما نشان بدهم که فقط یک منبع هم نبوده است؛ برای نمونه راجع به این که «برده‌داری بعد از کوروش هخامنشی هم وجود داشته است» باید گفت یکسری الواح گلی به خط میخی کشف شده که برخی از آنها خوانده شده است و بخش زیادی از آن هم خوانده نشده. این الواح برای دو تجارتخانه به اسم‌های «آگیبی» و «موراشیو» است، اینها دو تجارتخانه در بابل هخامنشی یعنی بعد از فتح کوروش وجود داشتند و معاملات آن دوره در آن ثبت شده است و یکی از معاملات اشاره شده در آن، قیمت خرید و فروش برده‌هاست. این چیزی نیست که تنها حرف من باشد. اینها بالاخره مستندات تاریخی است که به جا مانده! نکته بعدی این که ممکن است که اشتباهاتی صورت گرفته باشد؛ آن هم در مجله‌ای که یک مجله‌ی عمومی است و تخصصی. منابع و استنادات نیاز نبوده در پاورقی ذکر شود و هدف سوژه تنها طرح مسأله بوده است، اما اصل حرف این بوده که «آقا! کوروش هخامنشی، آدم بسیار بزرگ و بسیار مهمی بوده است، اما چیزهای دیگری که شما می‌گویید هم نبوده است!»؛ برای نمونه مفاهیم امروزی مانند حقوق بشر و حقوق زنان آن زمان وجود نداشته است که کسی به این مفاهیم فکر کند.

یعنی کوروش براساس یکسری تفکرات بشردوستانه دست به انجام این کارها نزده؟

مفاهیم بشردوستانه نه، مفاهیم قرن بیستمی آن زمان وجود نداشته است، وگرنه او آدمی بوده که با دشمنان خودش خیلی محترمانه و بزرگوارانه برخورد می‌کرده است و هیچ‌کس در آن شکی ندارد. منتها بحث اینست که می‌گویند «کوروش در زمینه‌ی حقوق زنان چه کرده است؟» که باید گفت: حقوق زنان در آن دوره مطرح نبوده! فرقی نمی‌کند، اگر کسی بگوید «تالس» هم این کار را کرده است، او هم اشتباه می‌گوید. وقتی این مفهوم وجود نداشته چه طور کسی می‌توانسته است آن را پیگیری کند؟ اصل حرفم این بود: کوروش آدم بسیار بزرگی بوده است، اما نه اینطور که برخی می‌گویند، باید آن طور که بوده، او را شناساند. برای نمونه یکی از مواردی که ما به آن اشاره کردیم، این بود که برخی جملات منسوب به کوروش، متعلق به افراد دیگری است؛ مثلا «برتراند راسل»!

من راجع به این که آیا کوروش بردهداری را برانداخت یا نه هم صحبت کردم. احتمال داشته است که کوروش علاقه‌ی زیادی به برانداختن برده‌داری داشته باشد، اما خیر، برده‌داری را برنینداخته! کتابی هم به فارسی ترجمه شده است به نام «ایرانیان در بابل هخامنشی»، که نشر «ققنوس» آن را منتشر کرده و نویسنده‌اش «داماندیو» – محقق روس – است که درباره‌ی الواح گلی تجارتخانه‌های بابل هخامنشی توضیح داده. این تجارتخانه‌ها حدود ۲۰۰ سال بعد از کوروش وجود داشته‌اند و برده خرید و فروش می‌کرده‌اند. از طرفی ممکن است حرف ایراد داشته باشد. من که مدعی بدون ایراد بودن مطلبم نبودم و نیستم.

یادم است واکنش‌ها به این پرونده تند بود، چه بازخوردی از این پرونده گرفتید؟

همان واکنش‌هایی که می‌شد حدس زد؛ پر از سوءتفاهم! کسانی که متن را نخوانده بودند و تصور می‌کردند که قصد تخریب چهره‌ی پادشاه ایران باستان وجود داشته، واکنش‌های شدیدی نشان ‌دادند و حتی زنگ می‌زدند دفتر و اعتراض می‌کردند و در عین حال همان موقع چند تن از استادان تاریخ هم تعریف کردند، اما همانطور که گفتم فضا پر از سوءتفاهم بود!

 

کوروش، «ذوالقرنین» است!

واکنش به مخالفان «کوروش»: نمی‌خواهند واقعیت قبل از اسلام را ببینند!

 

«مخالفت‌ها از روی ناآگاهی است؛ تعارضی بین هویت ملی و دین ما نه وجود دارد و نه کسی باید این‌ها را مقابل هم قرار دهد؛ حتی زمانی که اسلام ظهور نکرده بود، «کوروش» یکتاپرست بوده و در چند کتاب آسمانی هم از او به نیکی یاد شده! ما قبل از اسلام تاریخی داریم که با تاریخ بعد از اسلام آمیخته است؛ نمی‌توانند بزرگان فرهنگی، ادبی، تاریخی و …که قبل از اسلام بوده‌اند را بگویند برای ما نیست! کشورها از نداشته‌هایشان برای خودشان چیزها ساخته‌اند، اما ما حتی از داشته‌هایمان هم نمی‌توانیم استفاده کنیم؛ جای تأسف دارد….»

این بخشی از اظهارات بهرام پارسایی، نماینده مردم شیراز در مجلس شورای اسلامی با خبرنگار انصاف نیوز در آستانه‌ی روز منتسب به «کوروش» است؛ مشروح این گفت‌وگو در ذیل می‌آید:

روزی که دستور نگارش منشور کوروش صادر شده، مبدأ تاریخی دارد

بهرام پارسایی در گفت‌وگو با خبرنگار انصاف نیوز در پاسخ به این پرسش که «پیگیری‌ها برای ثبت روز کوروش در تقویم ملی و حتی جهانی به کجا رسید؟»، گفت: بر روی این موضوع که روزی به نام کوروش باشد، همه انسجام دارند، اما این که مبدأ تاریخی این روز کی باشد، مهم است. شاید اگر ما بخواهیم این روز را بصورت جهانی ثبت کنیم که نه تنها در تقویم ملی بلکه در تقویم جهانی باشد و بتوانیم از این طریق فرصت گردشگری به ظرفیت‌های کشور اضافه کنیم، بهترین روز می‌تواند همان مبدأیی باشد که دستور نگارش منشور حقوق بشر صادر شده است.

جلسه‌ای بزودی با شورای فرهنگی عمومی برگزار می‌کنیم

وی با بیان این که «کوروش را در دنیا بیشتر با منشورش می‌شناسند که در سازمان ملل هم وجود دارد و آن را به تمام زبان‌های زنده دنیا ترجمه و منتشر کرده است»، گفت: بر این اساس روزی که دستور نگارش این حکم صادر شده، بهترین تاریخی است که می‌تواند روز کوروش باشد و البته در این باره جلسه‌ای هم بزودی با شورای فرهنگی عمومی برگزار کرده و به نتیجه خواهیم رساند که روزی با مبدأ تاریخی در تقویم ملی ثبت و آن روز هر ساله از سوی مردم گرامی داشته شود و به این ترتیب بتوانیم جذب گردشگر کنیم.

بیشتر همکاران مجلس از این پیشنهاد استقبال کردند

خبرنگار انصاف نیوز از پارسایی پرسید: «در مسیر پیگیری ثبت روز کوروش حامیانی دارید و یا دغدغه‌ای میان مسوولان و نمایندگان در این باره وجود دارد؟»، که این نماینده پاسخ داد: این دغدغه منحصر به من و اهالی استان فارس نمی‌شود و دوستانی در مجلس از نامگذاری چنین روزی استقبال کردند.

شما تعداد نمایندگانی که در این موضوع همراهی خواهند کرد را می‌دانید؟

آمار نگرفتم، اما مخالفی ندیدم و بیشتر همکاران از این پیشنهاد استقبال کردند؛ ضمن این که ما به این موضوع، منطقه‌ای و استانی نگاه نمی‌کنیم.

هر زمان که در آستانه‌ی روز کوروش قرار می‌گیریم اظهارنظرهای متفاوت و ضد و نقیضی منتشر می‌شود و حتی گاهی هویت کوروش را دارای سند تاریخی نمی‌دانند. نظر شما درباره‌ی این‌گونه اظهارنظرها چیست؟ که نماینده شیراز گفت: ممکن است تاریخ را تحریف کرد، اما نمی‌توان آن را حذف کرد. وجود کوروش از سوی مورخان بزرگی حتی از کشورهای مخالف ایران در آن زمان ثبت شده و جای تردید و اما و اگر ندارد؛ این یک موضوع انکارناپذیر است. بعضی مخالفت‌ها ممکن است از روی ناآگاهی باشد، اما کسانی که بخواهند به کل وجود کوروش را زیر سؤال ببرند، دیگر ناآگاهی نیست، بدنهادی است و محلی از اعراب ندارند اگر کسی کمی منطقی و منصف باشد، این را قبول نمی‌کند.

در چند کتاب آسمانی، از کوروش به نیکی یاد شده

نظرتان درباره‌ی قوانینی مانند حقوق شهروندی و حقوق کارگری که به کوروش نسبت داده می‌شود، چیست؟

مسلم است که این قوانین منافاتی با اسلام ندارد و چندهزار سال قبل و حتی زمانی که اسلام ظهور نکرده بود، کوروش یکتاپرست بوده و این، یکی از نقاط قوت کوروش است که در چند کتاب آسمانی هم از او به نیکی یاد شده.

تعارضی بین هویت ملی و دین ما وجود ندارد

یعنی کوروش همان «ذوالقرنین» است؟

این یک تفسیری است که کسانی مانند «مولانا ابوالکلام محی‌الدین احمد آزاد» – سیاست‌مدار و مفسر بزرگ قرآن – داشتند که کوروش «ذولقرنین» است، اما در کتب دیگر آسمانی از او نام برده شده و منتقدان، هیچ دلیل و سندی برای نقد او ندارند؛ و عملکردش را همه دارند؛ بویژه این که منشور حقوق بشر که از سوی فردی از سرزمین ما نگاشته شده جزو افتخاراتی است که داریم و رهبری هم بر حفظ این افتخارات تاکید دارند. باز هم می‌گویم مخالفت‌ها از روی ناآگاهی است؛ تعارضی بین هویت ملی و دین ما نه وجود دارد و نه کسی باید این‌ها را مقابل هم قرار دهد.

آیا اسلامیت ما تعارضی با ایرانیت ما دارد؟

این‌ها کسانی هستند که نمی‌خواهند واقعیت قبل از اسلام را ببینند؛ ما قبل از اسلام تاریخی داریم که با تاریخ بعد از اسلام آمیخته است؛ نمی‌توانند بزرگان فرهنگی، ادبی، تاریخی و ..قبل از اسلام را بگویند برای ما نبوده‌اند، اما بزرگان بعد از اسلام را بگویند برای ما هستند؛ این نگاه‌ها هم به دین و هم به ملیت و هویت ما لطمه می‌زند و به نفع هیچ‌یک نخواهد بود و دلیلی وجود ندارد که بخواهیم این دو را در تقابل هم قرار دهیم.

هر ساله در آستانه‌ی روز کوروش، عده‌ای فضا را امنیتی می‌کنند؛ از جمله خبر کذبی که مطرح شد مبنی بر این که از ۵ تا ۸ آبان‌ماه، پاسارگاد تعطیل است. چرا؟!

بزرگداشت کوروش، مدیریت و درایت می‌خواهد. این مساله یک مساله‌ی فرهنگی و اجتماعی است، اما بدلیل بی‌تفاوتی و بی‌درایتی مسوولان امر طی چندین سال، این موضوع تبدیل به یک موضوع امنیتی شده است؛ این مساله‌ی پیچیده و سختی نیست. درست است که این روز به نام تاریخ نامگذاری شده، اما ما بدنبال روزی هستیم که یک سندیت تاریخی داشته باشد که به جهانیان معرفی کنیم.

آیا برای معرفی کوروش به جهانیان و استفاده از ظرفیت‌های گردشگری مجموعه‌ی پاسارگاد کوتاهی شده است؟

نه تنها درباره‌ی کوروش، بلکه در مواجهه با بسیاری ظرفیت‌ها و داشته‌های خوبمان که می‌توانسته صنعت گردشگری ما را رونق بدهد، کوتاهی کرده‌ایم و برنامه‌ی خاصی نداریم و نتواسته‌ایم فرهنگ ادبی، تاریخی ومذهبی‌مان را بطور شایسته معرفی کنیم و معتقدم این‌ها در کنار هم می‌توانند جاذبه‌ی قوی باشند برای صنعت گردشگری و جذب توریست و بی‌تردید کم‌کاری شده، اما تنها در این رابطه بلکه در موارد متعدد کوتاهی شده است.

برخی می‌گویند: نام «کوروش» در هیچ یک از متون منظوم ما وجود ندارد، در حالی که نام کسی مانند اسکندر در این متون هست؛ چه پاسخی برای این نقد وجود دارد؟

این که دلیل محکمی نیست اگر نام کسی در اشعار آمد، بوده یا نبوده؛ محتوای شعر شعرای ما بیشتر ادبی است و برگرفته از فرهنگ جامعه! آنچه مربوط به تاریخ است را باید از مورخان سراغش را بگیریم؛ از شعرا که چنین خواسته‌ای نمی‌توانیم داشته باشیم.

ماجرای نامه به رییس‌جمهور؟

من در نامه‌ی دو روز پیش خود خطاب به رییس‌جمهور [لینک] به سخن رهبری اشاره کردم که فرمودند برخی کشورها از نداشته‌هایشان برای خودشان چیزها ساخته‌اند، اما ما حتی از داشته‌های خودمان نمی‌توانیم استفاده کنیم.

ما نیاز داریم که منافع ملی خودمان را تأمین کنیم و در مسیری قرار بگیریم که از اقتصاد نفتی فاصله بگیریم و بتوانیم از طریق گردشگری درآمدزایی کنیم. اگر نگاهی به یادداشت‌های مهاتیر محمد که با توانمندی‌اش مالزی را از بدبختی بواسطه‌ی صنعت گردشگی نجات داده، بیندازیم، پس از سفری به ایران، گفته که «من اگر اصفهان را داشتم، درب چاه‌های نفت‌ را پلمپ می‌کردم!»، اما ما بواسطه‌ی درآمد نفتی از این ظرفیت‌ها چشم‌پوشی کردیم و نتوانستیم استفاده کنیم.

تقابل که هیچ، بی‌تفاوت هم نباید از کنارش بگذریم

باید در راستای منافع، انسجام و اتحاد ملی داشته‌هایمان را ارج دهیم و تقابل که هیچ، بی‌تفاوت هم از کنارش نگذریم و از این فرصت‌ها به نحو احسن استفاده کنیم؛ با اطمینان می‌گویم اگر همین ظرفیت‌های تنها استان فارس را در بخش تاریخی، فرهنگی و … هر کشور دیگری داشت هزاران برابر ما درآمدزایی می‌کرد؛ این درحالیست که ما نه تنها استفاده نمی‌کنیم بلکه برای نگهداری و حفاظت از میراثمان هم هیچ برنامه‌ای نداریم و آیندگان هم از ما خواهند پرسید که چرا این میراث به این روز مبتلا شد!

در حال حاضر موزه‌ی لوور پاریس که درآمدزایی کلانی برای کشور فرانسه دارد، نمای کوچکی از تمدن ماست، اما ریشههای همین تمدن‌ را ما در کشور داریم و نتوانستیم برای توسعه‌ی کشور و حل مشکلات بیکاری که حادترین چالش است، از آن بهره‌برداری کنیم.

امنیت را تأمین کنیم نه این که امنیتی کنیم!

از همه دعوت می‌کنم کمک کنیم نه فقط روز کوروش، بلکه تمام داشته‌های فرهنگی، ادبی، مذهبی، تاریخی و …را در کنار هم قرار بگیرند و در رابطه با هفتم آبان، نمی‌دانم که مرجع تاریخی دارد یا خیر، اما چندسالی است که مردم آن را ملاک قرار داده‌اند و تا مشخص شدن روزی که دارای سند تاریخی باشد، مراسم این روز را مدیریت و امنیت آن را تأمین کنیم، نه این که آن را امنیتی کنیم تا سودجویان نتوانند سوءاستفاده کنند.

در پی درخواستی که ارایه کرده‌ایم و ارتباط و هماهنگی اساتید تاریخ درصددیم روز مبدأ مشخص منشور کوروش را در تقویم بیاوریم تا هم مردم در امنیت کامل بتوانند این روز را گرامی بدارند و هم آنها که از تعلل مسوولان فرصت‌طلبی می‌کنند، نتوانند به اهدافشان برسند!

آیا نمایندگان استان فارس به پاسارگاد می‌روند؟

باید مدیران مربوطه برنامه‌ریزی کنند تا مشخص شود برنامه‌شان برای این روز چیست و اعلام کنند؛ باور بنده این است که خالی کردن میدان از سوی مسوولان بهانه‌ای می‌شود برای این که اقلیت سودجو بتوانند بهره‌برداری کنند؛ باید این فرصت را خودمان به دست بگیریم و اجازه ندهیم کسی سوءاستفاده کند!

 

انصاف نیوز

پروژه «روز کوروش» مصداق بارز نفوذ است

رئیس مجمع نمایندگان فارس، ضمن رد اظهاراتی که به نقل از وی مطرح شده، تأکید کرد: پروژه هفتم آبان مصداق بارز نفوذ است.

به گزارش خبرگزاری مهر، سیدمحسن علوی رئیس مجمع نمایندگان فارس، تاکید کرد: پروژه هفتم آبان مصداق بارز نفوذ بوده و اهداف دیگری در پشت این مراسم نهفته است که هوشیاری مسئولان امنیتی را می طلبد.

علوی پیرو خبری که به نقل از وی در یکی از رسانه ها منتشر شده،  در توضیحاتی آورده است: «پیرو درج مطلبی منتسب به اینجانب سید محسن علوی نماینده مجلس شورای اسلامی با عنوان برگزاری روز کورش فرصتی برای معرفی فرهنگ ملی و اسلامی بدینوسیله به استحضار میرساند مطلب درج شده، در پاسخ به سوال خبرنگار محترم آن رسانه که از نظر اینجانب مقصود اقای پارسایی نماینده محترم شیراز از طرح برگزاری همایش روز کورش چیست؟ پاسخ مذکور با عنایت به توضیحات ارائه شده از سوی جناب آقای پارسایی در جلسه مجمع نمایندگان داده شده است.

لیکن در خبر انتسابی به اینجانب در آن رسانه به گونه ای مطلب درج گردیده است که نظر شخصی اینجانب بر تاکید برگزاری این همایش می باشد.

این در حالی است که در پاسخ خبرنگار مبنی بر این که نظر شما در خصوص برگزاری این همایش چیست؟ صراحتا اعلام نموده ام که اینجانب حقوقدان هستم و نه متخصص امور فرهنگی و دینی لذا نمیتوانم نظری در این خصوص ارایه نمایم.

علی الخصوص که در سخنرانی‌های مختلف در طول یک سال گذشته صراحتا اعلام نموده ام پروژه هفتم آبان مصداق بارز نفوذ بوده و اهداف دیگری در پشت این مراسم نهفته است که هوشیاری مسئولان امنیتی را میطلبد».

آیت الله ایمانی:

هیچگونه سندی در خصوص روز کوروش وجود ندارد/ دشمن به دنبال اختلاف

نماینده ولی فقیه در فارس گفت: هیچگونه سندی در خصوص محل دفن و روز کوروش وجود ندارد و این سوء استفاده دشمنان از حس ملیت گرایی مردم ایران است.

به گزارش خبرنگار مهر، آیت الله اسد الله ایمانی در خطبه های نماز جمعه امروز شیراز، افزود: هیچگونه اطلاع دقیقی از محل دفن کوروش وجود ندارد، مشخص است که جنگ های فراوان کرده و در یک جنگ کشته شده است.

وی ادامه داد: این موضوع برای دشمنان و سلطنت طلب ها مطرح می شود و یک روز جعلی را به عنوان کوروش مطرح می کنند در حالیکه هیچ مستندی در خصوص این روز وجود ندارد.

نماینده ولی فقیه در استان فارس تصریح کرد: دشمنان به دنبال استفاده از حس ملیت گرایی مردم هستند و در اصل به دنبال ایجاد شکاف و دودستگی در میان مردم هستند.

آیت الله ایمانی یادآور شد: این موضوع جعلی چند سال است که استان و مردم فارس را با مشکل مواجه کرده که به غیر از تورات اسرائیل در هیچ کجا درج نشده است.

وی افزود: برخی از مردم هم اهل تحقیق و بررسی نیستند و این شایعات را قبول می کنند در حالیکه آموزه های دینی و تاکیدات اهل بیت(ع) به ما یاداور شده که نباید بدون تحقیق، موضوعی را قبول کرد.

امام جمعه شیراز در بخش دیگری از سخنان خود با بیان اینکه سپاه حافظ امنیت و انقلاب اسلامی است، گفت: تحریم سپاه نتیجه عملکرد مثبت و مقاومت ایجاد شده در مقابل دشمنان است.

آیت الله ایمانی یادآور شد: امروز خدمات سپاه در دور ترین نقطه کشوری نیز قابل لمس است و این مهم باعث نگرانی دشمنان است.

وی تاکید کردبرجام نشان داد که آمریکا هرگز قابل‌اطمینان نیست و کشورهای اروپایی نیز دنباله‌رو آمریکا هستند و مذاکره مجدد با آمریکا معنا ندارد.

آیت الله ایمانی در خصوص ۸ آبان نیز گفت: بزرگداشت نوجوان شهید حسین فهمیده است و امروز نیز شاهد هستیم شهید حججی ادامه دهنده آن است.

 

نماینده مردم فارس در مجلس خبرگان رهبری:

روحانیون برای مردم موضوع «کورش‌پرستی» را تبیین کنند/ تلفن را روی کسی که شعار «مکتب ایرانی» می‌داد، قطع کردم

 

به گزارش ایلنا از یاسوج، " آیت الله احمد بهشتی " در اولین کنگره ملی بزرگداشت آیت الله ملک حسینی نماینده فقید مردم کهگیلویه و بویراحمد در خبرگان رهبری در تالار دانشگاه یاسوج گفت: روحانیون وظیفه سنگینی بردوش دارند و باید بدانند که وظیفه دارند برای مردم موضوع کهنه پرستی و کورش پرستی را تبیین کنند.

وی با بیان اینکه باید تاریخ را در دوره پادشاهان گذشته بویژه شاهان ساسانی خواند و دید با مردم چگونه رفتار می‌شد، خاطرنشان کرد: اسلام آمد و مردم را از مصیبت‌ها رها کرد.

نماینده مردم استان فارس در مجلس خبرگان رهبری افزود: اسلام مردم را از بدبختی رهانید اما الان عده‌ای استخوان‌های پوسیده را به دست گرفته‌اند.

بهشتی با تاکید براینکه باید تاریخ را خواند و آن را به نحو شایسته برای دیگران تبیین نمود، یادآورشد: باید به مردم گفته شود حکومت شاهنشاهی چه بلایی بر سر ما آورد.

وی با انتقاد از کسانی که بفکر احیاء تاریخ پادشاهان گذشته هستند، تصریح کرد: امروز برخی می‌گویند کورش این بود و داریوش آن بود اما نمی‌دانند که استخوان‌های پوسیده دیگر به درد نمی‌خورد.

نماینده مردم استان فارس در مجلس خبرگان رهبری گفت: بروید و درس خواندن بچه کفاش را در شاهنامه فردوسی بخوانید تا بدانید که حکومت ساسانی چه بوده است.

بهشتی در بخش دیگری از سخنان خود به مکتب ایرانی در دولت‌های نهم و دهم ایران اشاره کرد و اظهارداشت: در تماس تلفنی با آن کسی که شعار مکتب ایرانی را سر می‌داد گفتم که مکتب ایرانی هیچ معنایی ندارد و تلفن را بر ایشان قطع کردم.

وی گفت: در مکتب ایرانی مدنظر آقایان واقعا چه چیزی بود که آنان مطرح می‌کردند درحالیکه اسلام آمده و همه را از اسارت رهایی و درس آزادگی به بشریت داده است.

نماینده مردم استان فارس در مجلس خبرگان رهبری با بیان اینکه مرحوم آیت‌الله ملک حسینی(ره) با مکاتب انحرافی مقابله می‌کرد و در این راه مجاهدت می‌کرد، یادآورشد: آیت الله ملک حسینی با کمال شجاعت و حریت با هر کج‌روی و انحرافی مبارزه کرد.

بهشتی با برشمردن برخی ویژگی‌های نماینده فقید مردم کهگیلویه و بویراحمد در مجلس خبرگان رهبری، اظهار داشت: عدالت از ویژگی بارز مرحوم آیت الله ملک حسینی بود.

به کانال سرزمین جاوید بپیوندید : telegram.me/sarzaminjavid

حروف تصویر