محل تبلیغ شما
این «بهشت»، آباد نیست؛توسعه زیرساخت آب و برق بر تارک خلیج فارس

تاریخ خبر: 1399/4/29

این «بهشت»، آباد نیست؛توسعه زیرساخت آب و برق بر تارک خلیج فارس

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

این «بهشت»، آباد نیست

توسعه زیرساخت آب و برق بر تارک خلیج فارس

 
عملیات اجرایی طرح انتقال آب بهشت‌آباد را در روزهای قرنطینه دوباره از سر گرفته بودند اما اعتراضات همه فعالیت‌ها را متوقف کرد. مقاومت‌ها چنان بود که یک‌ماه پیش گفته شد تا زمانی که اجماع صورت نگیرد، قرارگاه خاتم‌الانبیا(ص) این پروژه را اجرا نخواهد کرد و خبر دادند کارگاه‌های پروژه تونل و سد بهشت‌آباد که قرار بود آب را از سرشاخه‌های کارون به اصفهان، یزد و کرمان برساند، تعطیل شده است. وزیر نیرو گفت پروژه متوقف شده اما اطلاعات تازه نشان می‌دهد فقط کارگاه اردل تعطیل شده و کارگاه چرمهین در اصفهان همچنان درحال کار است. مجمع نمایندگان خوزستان پیگیر جمع‌آوری این کارگاه‌هاست و نمایندگان اهواز در مجلس معتقدند پروژه هنوز فعال است و وزارت نیرو به دنبال مجوز زیست‌محیطی آن است.
پس از 6 ‌سال توقف این طرح، یک‌بار دیگر محیط‌زیستی‌ها مشغول بهشت‌آباد شده‌اند. طرحی که در سال‌های گذشته سازمان بازرسی کل کشور و مرکز پژوهش‌های مجلس مقابلش ایستاده بودند، در شمایل دیگری ظاهر شده اما باز هم نتوانسته پیش برود. در روزهای گذشته یک انجمن محیط‌زیستی در خوزستان علیه مسببان آغاز پروژه تونل و سد بهشت‌آباد به دادستانی کل کشور اعلام جرم کرده‌ و گزارش ارزیابی طرح هم از سوی اداره کل محیط‌زیست استان چهارمحال‌وبختیاری با 97 ایراد مواجه شده است.

 
 غرق‌شدن پل صفوی در سد
تونل 65کیلومتری بهشت‌آباد از منطقه حفاظت‌شده تنگ صیاد در شهرکرد می‌گذرد و سد بهشت‌آباد، پل صفوی شهرستان اردل را در خود غرق خواهد کرد. این تنها بخشی از تبعات پروژه است. در روزهای گذشته مدیرکل دفتر زیستگاه‌ها و امور مناطق در نامه‌ای به دفتر ارزیابی سازمان محیط‌زیست این موضوع را تأیید کرد: «احداث تونل انتقال آب پروژه مذکور که از داخل منطقه حفاظت‌شده و ذخیره‌گاه زیست‌کره تنگ صیاد عبور می‌کند، دارای اثرات منفی بر چشمه‌ها و منابع آبی منطقه بوده و باعث آسیب به منابع آبی خواهد شد. همچنین این طرح دارای اثرات منفی اجتماعی خواهد بود و لازم است تمامی نظرات اداره کل حفاظت محیط‌زیست استان چهارمحال‌وبختیاری درخصوص موضوع مربوط در گزارش ارزیابی اثرات زیست‌محیطی مورد بررسی و سنجش قرار ‌گیرد.» علاوه بر این، استعلام اداره میراث فرهنگی از شرکت آب‌منطقه‌ای استان چهارمحال‌وبختیاری معلوم کرد که پل تاریخی بهشت‌آباد هم به زیر آب خواهد رفت: «گزارش‌های موجود از طرح که در اختیار این شرکت است، گویای آن است که درصورت احداث سد، پل بهشت‌آباد در داخل دریاچه مستغرق خواهد شد.»

 
سازمان حفاظت محیط‌زیست اما هنوز به‌طور مستقیم اعلام نکرده که طرح بهشت‌آباد مجوز محیط‌زیستی ندارد، جز آنکه بعد از اعتراض‌ها و روشن‌شدن فعالیت دوباره پروژه، معاونت محیط‌زیست انسانی سازمان، در نامه‌ای خطاب به معاون آب و آبفای وزارت بهداشت گزارش ارزیابی زیست‌محیطی طرح را طلب و اعلام کرد: «هرگونه عملیات اجرایی قبل از اخذ مجوز زیست‌محیطی وجاهت قانونی ندارد.» این نامه، اعتراضات فعالان محیط‌زیست و اعتراض نمایندگان مجلس در حضور وزیر نیرو سرانجام کار را متوقف کرد. مسعود تجریشی، معاون محیط‌زیست انسانی سازمان حفاظت محیط‌زیست می‌گوید این‌بار در ارزیابی طرح انتقال آب بهشت‌آباد به تونل ایراد گرفته شده است. او به «شهروند» توضیح می‌دهد: «سد این پروژه هم در گذشته مشکل داشت؛ چراکه شهری 100‌هزار نفری را زیر آب می‌برد و باید ارتفاعش اصلاح می‌شد. این‌بار هم در بخشی از گزارش ارزیابی گفته شده که تونل مشکل دارد. مشاور طرح ،گزارش اولیه را 10روز پیش به سازمان حفاظت محیط‌زیست ارایه داد و نقطه‌نظرات کارشناسان هم گفته شد. درحال حاضر ابهامات مشخص‌ شده، وزارت نیرو باید طرح را تصحیح و ابهام‌زدایی کند و به سوالات ما پاسخ دهد. باید دید در اصلاح طرح چه تغییراتی ایجاد خواهد شد.» محیط‌زیستی‌ها مدام اعتراض می‌کنند که چرا سازمان محیط‌زیست به روشنی نمی‌گوید که کجا ایستاده؟ طرفِ بهشت‌آباد است یا طرف سد و تونلی که از خوزستان و چهارمحال‌وبختیاری، انتقادات تندی به آن شده و می‌شود؟ معاون محیط‌زیست انسانی می‌گوید: «این پروژه از طرف مجلس و دولت ردیف بودجه دارد و وزارت نیرو اجرای آن را ضروری می‌داند، بنابراین سازمان حفاظت محیط‌زیست به‌طور قانونی فقط درباره الزامات زیست‌محیطی آن نظر می‌دهد. حالا که بخشی از طرف ایراد داشته، باید برای لزوم رعایت آن، مجدداً تعهد بگیرد. وقتی وزارت نیرو مسئول تأمین آب است، سازمان حفاظت محیط‌زیست نمی‌تواند با اجرای چنین طرحی مخالفت کند.» به گفته او، سازمان حفاظت محیط‌زیست به وزارت نیرو اعلام کرده تا تکمیل گزارش ارزیابی زیست‌محیطی صبر کند.
 
بدهی دولت به زاینده‌رود
تا امروز ۱۰ طرح انتقال آب از سرشاخه‌های کارون بزرگ به فلات مرکزی اجرا شده یا درحال اجراست. یکی‌شان کوهرنگ سه است؛ هفتمین طرح انتقال آب، برای انتقال ۲۵۰‌میلیون مترمکعب آب به زاینده‌رود که البته پیش از تکمیل درحال بهره‌برداری است. طرح بهشت‌آباد هم برای انتقال یک‌میلیارد و ۱۰۰‌میلیون مترمکعب آب از کارون به استان‌های اصفهان، کرمان و یزد برنامه‌ریزی شد و بعد از این‌همه، هنوز ارزیابی زیست‌محیطی کاملی ندارد. همین طرح‌های مختلف، به مخالفت‌های بسیار دامن زده است. همین چند روز پیش گروهی از کارشناسان و فعالان محیط‌زیست می‌خواستند به نمایندگی از مردم از تونل بهشت‌آباد و سد کوهرنگ سه که درحال اجراست، بازدید کنند اما اجازه ورود به آنها داده نشد.
هژیر کیانی، دبیر شورای هماهنگی تشکل‌های محیط‌زیستی و منابع طبیعی استان خوزستان به «شهروند» می‌گوید: «آنها بدون مجوز، تجهیز کارگاه را از سر گرفتند و بعد از افشا می‌گویند کار را تعطیل کرده‌اند اما درحال حاضر تونل از سمت اصفهان درحال ساخت است. فعالیت آنها در‌ سال 95 و 96 با رأی دستگاه قضائی چهارمحال‌وبختیاری متوقف شده بود و تجهیز کارگاه خلاف آن رأی است. از نظر ما این کار زمانی تعطیل می‌شود که مدیرکل محیط‌زیست اصفهان به‌عنوان مسئول مستقیم، با شکایت دستگاه قضائی پروژه را متوقف کند. توقع داریم او به رسالتش عمل کند و برای نجات رودخانه‌ای که متعلق به همه ایران است، دست به عمل بزند.»

 
گروهی در اصفهان موافق طرح‌اند و گروهی در خوزستان مخالف آن؛ درگیری همیشگی بر سر کارون و زاینده‌رود. حشمت‌الله انتخابی، دبیر شورای هماهنگی تشکل‌های زیست‌محیطی استان اصفهان به «شهروند» می‌گوید: «مبنای مخالفت‌ها با این طرح، بیشتر احساسی است تا علمی. مخالفت‌ها مبنای منطقی ندارد. به‌طور مثال مخالفان می‌گویند تونل‌زدن چشمه‌ها را می‌خشکاند. اما این طرح اگر درست اجرا شود، چنین نخواهد شد. البته در اجرای کوهرنگ سه، طرح در مسیر با یک گسل برخورد کرده و درنهایت باعث شده بود، دبی آب «چشمه مروارید» کم شود. اما مستندات امروز نشان می‌دهد در همین مدت، علاوه بر بازگشت میزان آب، منابع آبی اطراف چشمه هم پرآب شده‌اند.» او توضیح می‌دهد که طرح قدیمی انتقال آب بهشت‌آباد، مقادیر بیشتری آب را به فلات مرکزی می‌آورد: «قرار بود با اجرای این طرح 550‌میلیون مترمکعب آب از سرریز سرشاخه‌های کارون به اصفهان و یزد و کرمان انتقال یابد اما در دودهه گذشته حدود ۹۸‌میلیون مترمکعب از این میزان آب به یزد منتقل شد و سهم‌ها باز تغییر کرد. به دلیل مخالفت‌ها، طرح را تغییر دادند و مقرر شد انتقال آب به روش قبلی لغو شود و از طریق لوله انتقال پیدا کند، اما لوله‌کشی و پمپاژ با مخاطرات زیست‌محیطی بیشتری همراه و هزینه‌بر بود. در زمان طرح این تغییرات، حتی کارشناسان محیط‌زیست از استان اصفهان مخالفت خود را عنوان کردند اما از طرف خوزستان اعتراضی به این روش صورت نگرفت.» به گفته انتخابی همه مخالفت‌ها باعث شد درنهایت یزد و کرمان دنبال منابع دیگری برای تأمین آب باشند. «درعین حال، آبی که قرار بود از تونل سوم کوهرنگ و بهشت‌آباد وارد حوضه زاینده‌رود شود، پیش از اجرا برای توسعه صنعت، شرب و انتقال آب به یزد مصرف شد و در نتیجه۵۵۰‌میلیون مترمکعب آب به 250‌میلیون متر مکعب کاهش یافت و همین حالا ۹۸‌میلیون مترمکعب آن به یزد منتقل شده است. با همه اینها، 152‌میلیون مترمکعب برای اصفهان باقی می‌ماند که قرار بود صرف شرب شهرها و روستاهای این حوضه آبی شود. در این سال‌ها با این حساب که باید آبی از بهشت‌آباد بیاید، این آب‌ها تخصیص داده شد و اکنون دلیل خشکیدن زاینده‌رود این است که مصارف آب، پیش از تأمین منابع انجام شده است. این بدهی دولت است.» از نگاه موافقان طرح این میزان باقی‌مانده برای اصفهان، تقریبا یک‌ششم آبی ا‌ست که از حقابه‌داران اصفهان برداشت شده است. حال آنکه دولت مقدار قابل توجهی از حقابه‌های کشاورزان را برای بخش‌های دیگر مانند شرب، صنعت و انتقال به یزد برداشت کرده و دو طرح بهشت‌آباد و تونل سوم کوهرنگ را برای جبران در نظر گرفته است. دبیر شورای هماهنگی تشکل‌های زیست‌محیطی استان اصفهان می‌گوید درحالی ‌که 18‌میلیارد مترمکعب آب پشت سدهای خوزستان است، این 250‌میلیون مترمکعب، فقط 5‌درصد ذخیره کارون خواهد بود. مخالفان انتقال آب می‌گویند خسارتی که با احداث این تونل به حوضه آبخیز چهارمحال‌وبختیاری وارد می‌شود با نابودی منابع آب، موجب خسارت به حوضه پایین‌دست در اصفهان هم خواهد شد.
 
97 ایراد بزرگ
اداره کل حفاظت محیط ‌زیست چهارمحال و بختیاری در 97 بند، گزارش ارزیابی اثرات زیست‌محیطی طرح انتقال آب بهشت‌آباد را رد کرده است. در این گزارش که نسخه‌ای از آن در اختیار «شهروند» قرار گرفته، اصلی‌ترین ایراد یادشده نبود گزارش تجمعی است. در بند نخست آمده است: «نخستین ایراد، نبود گزارش ارزیابی سد است و گفته شده این پروژه یک طرح یکپارچه است و تعریف سد و سامانه انتقال به صورت منفصل به هیچ وجه قابل پذیرش نیست و هیچ‌کدام از این دو بدون دیگری نمی‌تواند قابل اجرا باشد.» در بند دوم این گزارش به‌عنوان طرح اشاره شده است: «عنوان طرح آبرسانی از بهشت‌آباد برای کمبود آب شرب 14 شهرستان استان اصفهان ذکر شده است. این درحالی است که استان اصفهان با کمبود آب شرب مواجه نیست، بلکه در صورت مدیریت منابع آب درون‌حوضه نیازی به آب بهشت‌آباد ندارد و لزومی به اجرای طرح کوهرنگ 3 نیز نیست.» در این گزارش همچنین گفته شده علاوه بر تصفیه‌خانه بابا شیخ علی با ظرفیت 12 مترمکعب بر ثانیه، طرح آبرسانی
14 شهرستان استان اصفهان از محل تونل گلاب در ردیف اجرایی قانون بودجه‌ سال 99   مبلغی برای اجرا اختصاص داده شده است.
 
در بند 5 آمده تجربیات مشابه انتقال آب در همین حوضه نشان داده با اجرای طرح‌های متعدد از قبیل تونل‌های اول، دوم و سوم کوهرنگ و خدنگستان، نه‌تنها مشکلات آبی مقصد مرتفع نشده است، بلکه انتقال آب بیشتر باعث کوتاه‌ترشدن رودخانه زاینده‌رود و نرسیدن آب به تالاب گاوخونی شده است. چرا که از طریق مصارف متعدد کشاورزی، صنعت و شهری به امید آب انتقالی، توهم آبی ایجاد و بارگذاری‌های بیشتری روی حوضه انجام و مشکلات حوضه دوچندان شده است. به‌طوری که مردم و مدیران مقصد را از انجام اقدامات مدیریتی مصرف و سازگاری با کم‌آبی بازداشته و افتتاح طرح توسعه شرکت فولاد اصفهان در چند روز گذشته گواه این نکته است. براساس این گزارش، هفت شهر بزرگ و 12 روستا در مسیر تونل و 20 شهر و 35 روستا در شعاع 20 کیلومتری محور تونل قرار گرفته‌اند، اما در گزارش ارزیابی فقط اجتماعات محدود بلافصل آن هم به صورت گذرا و کم‌اهمیت جلوه داده شده است. علاوه بر این، نقشه‌های ارایه‌شده بسیار گنگ و مبهم دانسته شده و در بند 39 آمده است: «مشاور طرح موضوع بسیار مهمی تحت عنوان تبادل آب انتقالی از بهشت‌آباد با سد تنظیمی زاینده‌رود مطرح کرده که صراحتا هدف پشت پرده اجرای طرح را که درواقع چیزی غیر از شرب است به نمایش می‌گذارد.» گزارش اداره محیط ‌زیست چهارمحال و بختیاری درنهایت گزارش ارزیابی زیست‌محیطی این پروژه را هدف‌دار دانست و طعنه زده است که «رویکرد مشاور در ارایه گزارش «هرچه کمتر بدانید، کمتر می‌پرسید» بوده است.»   اعلام جرم علیه بهشت‌آباد
 
در روزهای گذشته، کمیته حقوقی انجمن دوستداران طبیعت و محیط‌ زیست خوزستان گزارشی سی صفحه‌ای به معاونت حقوق عامه دادستانی کل کشور فرستاده و علیه مسببان آغاز پروژه تونل و سد بهشت‌آباد بر سرشاخه‌های کارون اعلام جرم کرده است. در بخشی از این شکواییه که به موضوعات مختلفی درباره انتقال آب بهشت‌آباد اشاره دارد، آمده است: «در ‌سال ۱۳۹۳ در منطقه چرمهین و باغ بهادران، به میزان ۴۰۰ متر از تونل اصلی و ۱۲۰ متر تونل دسترسی حفاری شد و همین مقدار اندک بر آب قنات‌های منطقه چرمهین تأثیر گذاشت و باعث خشک‌شدن کامل سه رشته قنات (سعیدآباد، نصیرآباد و عباس‌آباد) و تنزل دبی دو  رشته قنات دیگر (سوره و مبارک‌آباد) تا حد یک‌دوم شد.» این شکایت، پروژه بهشت‌آباد را خلاف معیارهای انتقال آب بین‌حوضه‌ای یونسکو و قواعد کمیسیون بین‌المللی سدهای بزرگ و اصول ۴۰، ۴۵، ۴۸ و ۵۰ قانون اساسی و سایر مقررات قانونی ازجمله مقررات مربوط به حقوق ذی‌نفعان و حقابه‌داران، قاعده لاضرر و در تنافی با حقوق‌الناس و همچنین ماده ۲۰ قانون برنامه پنج‌ساله ششم توسعه، درخصوص قابلیت توجیه طرح از جوانب فنی، زیست‌محیطی و اقتصادی دانسته و اکنون در مرحله بررسی است.  
شهروند
 

توسعه زیرساخت آب و برق بر تارک خلیج فارس

رضا اردکانیان
وزیر نیرو
خلیج فارس همیشه تاریخ به نام ایرانیان بوده و اکنون نیز الهام‌بخش هویت و ملیت ایرانی است. وظیفه ما برای زنده نگه‌داشتن نام این پیکره آبی، ایجاب می‌کند که برای آبادانی زیستگاه‌های انسانی حاشیه خلیج فارس سخت تلاش کنیم. تاریخ، آبادانی و تمدن را حرمت می‌گذارد و نگه داشتن حرمت نام خلیج فارس به سهم ما در آبادانی سرزمین‌های متأثر از این پهنه آبی ارزشمند نیز بستگی دارد. استان هرمزگان درست بر تارک حساس‌ترین نقطه از خلیج فارس ایستاده و همچون نگهبانی بر فراز تنگه هرمز، در گفت‌وگویی تاریخی با روح ایرانی حلول کرده در خلیج فارس است.

 

هرمزگان باید همواره سخنی از جنس آبادانی با خلیج فارس بگوید، گفتاری از جنس تلاش مردمان این سرزمین برای آباد ساختن کرانه شمالی خلیج فارس. روز پنجشنبه 26 تیرماه 1399 لحظه‌ای خرسندکننده در تاریخ آبادانی استان هرمزگان بود و جمله‌ای دیگر در گفتار هرمزگان و روح ایرانی خلیج فارس نقش بست.
پویش #هرهفته_الف_ب_ایران در هفته دوازدهم خود به استان هرمزگان رسید و مهم‌ترین طرح‌هایی که در این هفته افتتاح شدند عبارتند از: سامانه‌ نمک‌زدایی (آب‌شیرین‌کن) بندرعباس با سرمایه‌گذاری  400 میلیارد تومان، طرح آبرسانی به شهرستان بشاگرد با سرمایه‌گذاری 181 میلیارد تومان؛ واحد شماره 1 بخش گاز نیروگاه سیکل ترکیبی قشم با ظرفیت 175 مگاوات و سرمایه‌گذاری  هزار و 650 میلیارد تومان؛ افزایش توان نیروگاه بندرعباس با ظرفیت 115 مگاوات و سرمایه‌گذاری  48 میلیارد تومان؛ 14 پروژه‌ انتقال و توزیع نیروی برق در سطح استان با سرمایه‌گذاری 351.7 میلیارد تومان و دو پروژه تأمین آب و ساماندهی رودخانه‌های استان با سرمایه‌گذاری 36 میلیارد تومان. ارزش سرمایه‌گذاری طرح‌هایی که روز پنجشنبه افتتاح شدند 2667 میلیارد تومان است.

 

آبرسانی به شهر بشاگرد احتمالاً شیرین‌ترین طرح ایستگاه دوازدهم است. سامانه فاز اول طرح ملی آبرسانی به بشاگرد، علی‌رغم پراکندگی روستاها در این منطقه، تأمین آب شرب و بهداشت سالم و پایدار برای این شهرستان را تضمین می‌کند. این پروژه از جمله مهم‌ترین طرح‌های عمرانی منطقه است که در افق طرح، آب مورد نیاز 61 هزار نفر شامل دو شهر گوهران و سردشت و 120 روستا را تأمین می‌کند. آبرسانی در فاز اول به شهر سردشت با جمعیت 1239 نفر و 8 روستا با جمعیت 8739  نفر (جمعاً 9 هزار و 978 نفر) انجام شده است. این پروژه علاوه بر تأمین نیازهای آب شرب و بهداشت مردم، زمینه توسعه اقتصادی را نیز فراهم می‌کند و از طریق آن امکان تأمین آب مورد نیاز کشاورزی گلخانه‌ای یا مزرعه‌های خورشیدی وجود دارد. نکته حائز اهمیت در خصوص این پروژه دشواری اجرا به علّت اختلاف ارتفاع مسیر خط انتقال و صعب‌العبور بودن آن است که این اختلاف ارتفاع  بالغ بر 900 متر شده است.
استان هرمزگان زیرساخت‌های گسترده‌ای نظیر خطوط ارتباط ریلی و جاده‌ای، پایانه‌های بزرگ حمل و نقل دریایی و کارخانه‌های عظیم در حوزه‌های انرژی، فولاد و آلومینیوم دارد و شهرک‌های صنعتی در آن نقش مهمی ایفا می‌کنند. محدودیت‌های منابع آبی استان اما مانعی بر سر توسعه شهرک‌های جدید صنعتی به‌شمار می‌آید. طرح آب‌رسانی به شهرک صنعتی تیرور (میناب) در قالب پویش #هرهفته_الف_ب_ایران فرصتی برای توسعه صنعتی شهرستان میناب و ایجاد فرصت‌های اشتغال پایدار است. شهرک صنعتی تیرور با مساحتی بالغ بر 100 هکتار در مجاورت راه ارتباطی بندرعباس- میناب و در فاصله 25 کیلومتری شمال شهرستان میناب قرار دارد و با توجه به قرار داشتن در قلب محدوده زراعی شبکه آبیاری و زهکشی میناب دارای ظرفیت مناسبی جهت سرمایه‌گذاری و اجرای طرح‌های صنایع تبدیلی مواد غذایی است.

 

تأمین آب شهر بندرعباس یکی از مهم‌ترین الزامات زیرساختی در ساحل خلیج فارس است. تنها منابع تأمین آب مورد نیاز شهر بندرعباس و مناطق اطراف آن، انتقال از سد میناب، سد شمیل و نیان و اخیراً سد سرنی است. انتقال مجموعاً 2 هزار و 200 لیتر در ثانیه آب از این سه سد فراهم است ولی با توجه به نیاز فعلی شهرستان که در حال حاضر بالغ بر 3 هزار و 100 لیتر در ثانیه است، حدود 900 لیتر در ثانیه کمبود آب وجود دارد. ساخت سامانه‌ نمک‌زدایی (آب‌شیرین‌کن) بندرعباس با ظرفیت 100 هزار مترمکعب در روز (یا هزار و 160 لیتر در ثانیه) عملاً مشکل کمبود آب این منطقه را مرتفع می‌کند. جمعیت فعلی بندرعباس حدود 600 هزار نفر و جمعیت شهر خمیر و روستاهای غرب بندرعباس (که از طریق این سامانه آبرسانی می‌شوند) حدود 150 هزار نفر است و کل جمعیت تحت پوشش به 750 هزار نفر می‌رسد. این سامانه همچنین قادر است در ترکیب با آب انتقالی از سدها، کیفیت آب در بندرعباس را نیز بهبود بخشد.
فاز نخست سامانه نمک‌زدایی بندرعباس با ظرفیت تولید 232 لیتر در ثانیه در سال 1396 افتتاح و در مدار بهره‌برداری قرار گرفته است و در حال حاضر فاز دوم این طرح به ظرفیت  232 لیتر در ثانیه بهره‌برداری شد که نقش بسزایی در پایداری کمی و کیفی آب شرب بندرعباس خواهد داشت. فاز سوم این سامانه به ظرفیت 695 لیتر در ثانیه به همراه خطوط انتقال به طول 33 کیلومتر تا پایان سال 99 به اتمام خواهد رسید و منجر به کاهش تنش آبی شهر بندرعباس و بندر خمیر و 63 روستای مسیر خواهد شد. اعتبار هزینه شده برای فاز دوم سامانه 400 میلیارد تومان است.

 

طرح نمک‌زدایی اجرا شده علاوه بر ابعاد تشریح‌ شده حائز خصایص محیط‌زیستی و اجتماعی قابل توجهی نیز هست. کاهش وابستگی به منابع آب سطحی، افزایش رضایت عمومی مردم و کشاورزان شهرستان میناب بر اثر کاهش آب انتقالی به شهر بندرعباس، ایجاد اشتغال مستقیم پایدار برای ۲۶ نفر، ایجاد اشتغال غیرمستقیم برای 2 هزار نفر در صنایع منطقه، کاهش برداشت آب از دشت‌های ممنوعه میناب و شمیل و نیان، کاهش فاصله انتقال آب از ۱۰۰ کیلومتر به ۳۳ کیلومتر و به تناسب آن، کاهش مصرف انرژی و هدررفت آب، جلوگیری از پیشرفت پدیده آسیب‌زای فرونشست دشت میناب، بومی‌سازی فناوری نمک‌زدایی، بهبود شاخص‌های اقتصادی و رفاهی مردم شهرهای بندر خمیر و روستاهای منطقه و امکان تأمین آب صنایع غرب شهر بندرعباس و ارتقای ظرفیت‌های بهره‌وری، اشتغالزایی و کارآفرینی نیز از دیگر فواید این طرح است.
 

هفته یازدهم پویش #هرهفته_الف_ب_ایران شاهد افتتاح طرح‌های صنعت برق نیز بود. واحد شماره یک بخش گاز نیروگاه سیکل ترکیبی قشم با ظرفیت 175 مگاوات و سرمایه‌گذاری 1650 میلیارد تومان و افزایش توان نیروگاه بندرعباس با ظرفیت 115 مگاوات و سرمایه‌گذاری 48 میلیارد تومان از جمله طرح‌های مهم صنعت برق در این هفته بودند. 14 پروژه‌ انتقال و توزیع نیروی برق نیز در سطح استان با سرمایه‌گذاری 351.7 میلیارد تومان به بهره‌برداری رسیدند. این 14 طرح که زیرساخت لازم برای توسعه صنعتی استان را نیز فراهم می‌کنند با ایجاد اشتغال 18 نفر به صورت مستقیم و 65 نفر به صورت غیرمستقیم در توسعه اجتماعی نیز نقش دارند. تأسیسات ایجاد شده از جمله پست‌ها، فیدرها، خطوط انتقال و توزیع برای استان هرمزگان که در آن شرکت برق منطقه‌ای تأمین‌کننده 20 مشترک صنعتی بسیار بزرگ در حوزه صنایع مهمی نظیر آلومینیوم و فولاد است از اهمیت بالایی برخوردارند. ۶۰ کیلومتر شبکه فشار ضعیف هوایی، ۲۴ کیلومتر شبکه فشار ضعیف زمینی، ۱۴۷ کیلومتر شبکه فشار متوسط هوایی، ۱۱ کیلومتر شبکه فشار متوسط زمینی، ۳۴۵ دستگاه پست هوایی، ۵۵ دستگاه پست زمینی و ۴۸۷۲ چراغ روشنایی معابر با مجموع اعتبار 80 میلیارد تومان نیز در این هفته به بهره‌برداری رسیدند. احداث و تقویت شبکه‌های توزیع نیروی برق در نقاط مختلف استان زیرساخت لازم را برای سرمایه‌گذاری در بخش‌های مختلف را ایجاد کرده و شرایط را برای سرمایه‌گذاران بویژه در بخش‌های تولیدی هموارتر می‌کند. جلوگیری از سرقت شبکه با تبدیل سیم‌های مسی به هادی‌های آلومینیومی روکش‌دار، استفاده از پست‌های فشرده در راستای زیباسازی مبلمان شهری، زمینی کردن شبکه‌های هوایی برای زیبا‌سازی منظر شهری و جایگزین کردن چراغ‌های ال‌ای‌دی به‌جای چراغ‌های بخار سدیم در راستای کاهش مصرف و همچنین جلوگیری از آلودگی نوری از جمله مزایای اجتماعی طرح‌های اجرا شده است.
 

کلنگ طرح ساماندهی و کنترل سیلاب رودخانه‌های استان هرمزگان نیز در این هفته به زمین زده شد. وﻗﻮع ﺑﺎرﻧﺪﮔﻲهای ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ و بسیار شدید در استان هرمزگان در ﺳﺎل‌های ﮔﺬﺷﺘﻪ و ایجاد سیلاب‌های فصلی با آورد بیش از سه هزار مترمکعب بر ثانیه، خسارات گسترده‌ای به مناطق مسکونی روستایی متعدد، اراضی کشاورزی، جاده‌های ارتباطی و تأسیسات واقع در حاشیه رودخانه‌ها وارد کرده است. ساماندهی و کنترل سیلاب رودخانه‌ جاماش، جلابی و تلنگ گامی به سوی مدیریت سازه‌ای بهتر بر سیلاب و جلوگیری از خسارات گسترده به مناطق مسکونی شهری، روستاها، باغات، اراضی کشاورزی، جاده‌های ارتباطی و تأسیسات انتقال آب و برق واقع در حاشیه رودخانه‌هاست. کاهش خطر سیلاب ضمن کاستن از خسارات هر ساله به استان هرمزگان و کشور، این استان را به محل امن‌تری برای جذب سرمایه‌گذاری و در نتیجه رشد اقتصادی و کیفیت زندگی بهتر برای شهروندان بدل می‌سازد.

ایران

 

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

0 0
حیدر ستایش، کارشناس آب و فاضلاب   undefined 1399/4/29 16:17:13

تخلفاتی در شرکت‌های وابسته به وزارت نیرو رخ می‌دهد. از یک مناقصه تا فروش حجم آب مواردی است که به آنها اشاره می‌کند. ستایش همینطور به جذب ۲۰ هزار نفر در وزارت نیرو اشاره می‌کند و معتقد است این جذب نیرو غیرقانونی بوده است.

ستایش در مورد جذب نیروی انسانی در وزارت نیرو گفت: «نیروی انسانی مهمترین مسئله‌ی جامعه است، در وزارت نیرو و آب و فاضلاب ساختاری از نیروی انسانی چیده شده که نه تخصص دارد نه تجربه و فقط رانتی است. وزیر نیروی دولت قبل آقای روحانی بخشنامه‌ای صادر کرد که حدود ۲۰ هزار و ۳۷۰ نفر در شرکت‌ها وابسته به وزارت نیرو استخدام شوند. ما به خاطر غیرقانونی بودن این بخشنامه به دیوان عدالت اداری شکایت کردیم، مستند به اساسنامه‌ی شرکت‌های وابسته به وزارت نیرو، وزیر چنین اختیاری ندارد.

طبق قانون اساسی دولت مکلف به انجام عدالت است. ایشان باید برای این کار فراخوان می‌داد و آزمون یا مصاحبه‌ی عمومی می‌گرفت. اینکه نماینده‌ی فلان شهر یا مدیر فلان قسمت بچه‌هایشان را بیاورند، اینکه نیروی شرکتی هم استخدام شود جزو استخدام‌های جدید محسوب می‌شود که با این شرایط غیرقانونی است و باید شرایط قانونی آن رعایت شود. بعد از شکایت ما دیوان عدالت اداری رای داد که با توجه به اینکه این شرکت‌ها دولتی محسوب می‌شوند، وزیر نیرو باید سیاست‌گذاری می‌کرد و در چارچوب شرایط نیروها را استخدام می‌کرد. کسانی که جذب شده‌اند تخصصی هم ندارند برای مثال کسانی روی کار آمده‌اند که فوق دیپلم مدیریت خانواده دارند، دامپزشکی، فوق دیپلم مامایی، فوق دیپلم زبان و ادبیات انگلیسی، همه هم فوق دیپلم‌ها علمی کاربردی هستند. دیپلم که می‌گیرند به صورت شرکتی استخدام می‌شوند چند سال در علمی کاربردی فوق دیپلمی می‌گیرند و در بخش مدیریتی کار می‌کنند.»

او درباره‌ی یکی از مناقصه‌هایی که برگزار شده می‌گوید: «یک مناقصه‌ برگزار شد، یک شرکتی را برنده اعلام کردند، پیمانکار پروژه می‌گفت سی میلیون به یکی از مدیران به نام «ف» داده که قرار بود ناظر باشد تا اسناد برنده‌ی مناقصه را تنظیم کند؛ این اقرار خود پیمانکار بود. این پیمانکار وقتی با پایین‌ترین قیمت برنده‌ی مناقصه شد باید تعهداتی را انجام می‌داد ولی هزارتا نامه‌نگاری کرد و گفت من اینطوری ضرر می‌کنم. حتی به یکی از مدیران بالادستی گفته بود که سی میلیون به آقای «ف» داده است. این مدیر آقای «ف» را کنار گذاشت، ولی اینقدر باند قوی‌ای دارند که یکی از مدیران رده بالاتر آن مدیر بالادستی را برکنار می‌کند، هیچ پستی هم نمی‌دهد. کسی که ۲۹ سال است در بخش عمران کار می‌کند و ۱۵ سال مدیر بوده است را برمی‌دارد و یک میز می‌دهد و پستی هم به او نمی‌دهد. آقای «ف» هم دوباره برمی‌گردد.

بعد از بازگشت آقای «ف»، پیمانکار آن پروژه درخواستی می‌دهد و تعهداتش را تعدیل می‌کند، ۱۵ تعهد از ۱۰ تعهدی که باید انجام می‌داد هزینه‌بر بود که همه‌ی ۱۵ تعهد هزینه‌بر را حذف می‌کنند. یعنی در کارهایی که در اسناد مناقصه آمده بود که باید پیمانکار پرداخت کند را خود وزارت نیرو پرداخت کرد. یعنی پیمانکارها مدیر عوض می‌کنند.»

ستایش می‌گوید تخلفاتی هم در فروش آب رخ می‌دهد و توضیح می‌دهد: «چون اساسنامه شرکت را غیردولتی محسوب کرده، سازمان حسابرسی و دیوان محاسبات هم روی آن نظارتی ندارد. مصرف‌کننده‌ها آب را حجمی می‌خرند مثلا ۲۰۰۰ متر مکعب آب می‌خرند و مجاز هستند همین مقدار مصرف کنند. اتفاقی که می‌افتد این است که برای عده‌ای مثلا پول ۱۰۰۰ متر مکعب را می‌گیرند و ۱۸۰۰ متر مکعب ثبت می‌کنند. مسئله این است که بعد از استفاده از مقدار خریداری شده قیمت تساعدی بالا می‌رود و در این مثال ۸۰۰ متر مکعب بیشتر از میزان مجاز مصرف می‌کنند که پول آن خیلی زیاد است. اینها همه از منابع مردم است.»

او در ادامه می‌افزاید: «می‌گویند شرکت‌ها سودده نیست، اتفاقا اگر فساد نباشد این شرکت‌ها سودده هستند. برای نیروی مازادی که وجود دارد هم کاری نیست، تعداد خیلی کمتری نیز می‌توانند این کار را انجام دهند.

طبق قانون اساسی هر فردی که از رییس جمهور مستقیم یا غیرمستقیم حکم بگیرد در برابر مردم مسئول است، البته در کشور ما می‌گویند ما خدمتگزاریم، خب خدمتگزار دیگر نیازی نیست پاسخگو باشد اما مسئول باید پاسخگوی عملکرد خود باشند. یکی از مدیران زنگ زد گفت: «عرضه داری پاشو بیا وزارتخانه» قشنگ من را تهدید کردند. سری پیش که مصاحبه کردیم من برای قبض آبم رفتم نگذاشتند من وارد آب و فاضلاب ناحیه شوم.

بعضی اوقات هم هزینه‌هایی شده که بعدا مشخص شده اشتباه بوده است مثلا آقای فلانی ۱۰ میلیارد هزینه میکند و در انتها هم به دردی نمی‌خورد و کسی هم پاسخگو نیست. اینها ناشی از این است که دامپزشک را در اداره‌‌ی آب و فاضلاب به کار می‌گیرند. تنها چیزی که لازم است یک فوق دیپلم شنوایی‌سنجی است، همه گوش‌هایشان را بسته‌اند. دختر مسئول سابق بسیج وزارت نیرو، متولد ۷۲ است و سال ۹۱ استخدام رسمی شده است یعنی در ۱۹ سالگی و با مدرک دیپلم.

اساسنامه‌ی شرکت‌های وابسته به وزارت نیرو مشکل دارد و اگر اساسنامه اصلاح نشود و به اختیارات مجمع و هیئت مدیره‌ها نظارت نشود هیچ کاری نمی‌شود کرد. رییس مجمع و هیئت مدیره اختیار تام دارد و از نظر حقوقی نمی‌شود کاری کرد.

از نظر حقوقی جابه‌جایی در حساب‌های دولتی نامش اختلاس است ولی جابه‌جایی در حساب‌های غیردولتی اختلاس نیست، یعنی اگر از حساب غیردولتی پول برداشته شود، سرمایه‌گذاری شود و اصل حساب برگردانده شود، اختلاس محسوب می‌شود. حساب‌های جاری آب و فاضلاب را به بانک‌های مختلف می‌برند به شرط وام‌هایی با درصد پایین برای پرسنل. مدیرعاملی داشتیم که از بانکی وام میلیاردی بلاعوض گرفته است. یا اینکه پول را گذاشته‌اند در حساب خودشان از سود آن برج ساخته‌اند و اصل پول را برگردانده‌اند، چون حساب غیردولتی بوده اختلاس محسوب نشده است.»