محل تبلیغ شما
قوه قضاییه مسوولیتش را انجام نداده است؛علیرضا رجایی

تاریخ خبر: 1396/6/13

قوه قضاییه مسوولیتش را انجام نداده است؛علیرضا رجایی

نشر این خبر با یاد ناشر"سرزمین جاوید" شایسته است

 

فقط کسانی که در زندان‌های مختلف ایران به سر برده‌اند، می‌توانند بفهمند که اوضاع درمانی و بهداری‌هایی که قرار است سلامتی زندانی‌ها را حفظ کنند، تا چه حد نامناسب و ضعیف است.
نگارنده که چند بار دستگیر شده و بازداشتگاه‌ها و زندان‌ها را در ایران تجربه کرده، می‌داند که چگونه افراد سالم وارد مراکز نگهداری زندانیان می‌شوند و با بیماری‌های آشکار و پنهان، زندان‌ها را ترک می‌کنند.

اگر روزی گزارش‌های داخلی ستاد کاهش آسیب رفتارهای پرخطر قوه قضاییه که وضعیت زندانیان را از نزدیک مشاهده می‌کند و بازتاب می‌دهد، منتشر شود، آنگاه حقایقی آشکار خواهد شد که احتمالا خوشایند مقامات فعلی و پیشین قوه قضاییه نخواهد بود. از جمله این حقایق تهدیدات بزرگی در زمینه آسیب‌های جسمی و روحی است که سلامتی زندانیان را به مخاطره انداخته است.
به عنوان نمونه در زندان اوین- که سرآمد و ویترین زندان‌های کشور است- برای حدود پنج هزار زندانی که گاهی آمار آن به هفت هزار نفر می‌رسد، تنها یک پزشک روز و یک پزشک کشیک وجود دارد. با اینکه بهداری اوین یک ساختمان نسبتا بزرگ است ولی امکانات آن به شدت اندک و ناکافی است و هیچ‌گونه امکانات تخصصی یا پزشک متخصص در آن وجود ندارد. برای ملاقات با پزشک متخصص که زندانی باید به خارج از زندان منتقل شود هم علاوه بر مشکلات موافقت رییس بازداشتگاه، رییس بهداری و رییس زندان اوین، باید وسیله نقلیه و زندانبان همراه هم وجود داشته باشد تا زندانی بتواند از اوین خارج و به یک مرکز درمانی خارج از زندان منتقل شود. این فرآیند معمولا چند ماه به طول می‌انجامد و در این مدت تنها فرد زندانی از داروهای آنتی‌بیوتیک و مسکن بهره‌مند است.
جز هدی صابر که حین تحمل حبس بر اثر نارسایی قلبی و عدم تامین کمک‌های ضروری بیمارستانی درگذشت، نگارنده حداقل دو نفر دیگر را مشخصا مشاهده کرده که بر اثر عدم توجه و ندانم‌کاری مقامات بهداری اوین درگذشته‌اند. یکی از آنها که زخم اثنی‌عشر داشت، بر اثر همین بی‌توجهی‌ها به سرطان اثنی‌عشر مبتلا شد و دیگری در اثر مسمومیت دارویی در داخل زندان درگذشت. البته اگر سایر اطلاعاتی که در این‌باره نزد سایر زندانیان و بالاخص زندانیان غیرسیاسی وجود دارد، دریافت و بررسی شود، آنگاه ابعاد جدیدتر و دقیقی از وضعیت تامین سلامتی زندانیان به دست می‌آید. تازه این وضعیت به زندان اوین که از امکانات بسیار بیشتری نسبت به سایر مراکز نگهداری زندانیان در استان‌ها و شهرستان‌های کشور برخوردار است، مربوط می‌شود.
نگارنده از زندانیانی که در زندان‌های مختلف، تحمل حبس یا بازداشت کرده و شرایط را از نزدیک مشاهده کرده‌اند، خاطراتی را شنیده که اوضاع را به مراتب وخیم‌تر و خطرناک‌تر نشان می‌دهد. بر این اساس فقط خدا می‌داند که ماهانه چند نفر در زندان‌های کشور به خاطر نارسایی‌های بهداشتی- درمانی دچار بیماری‌های صعب‌العلاج می‌شوند یا فوت می‌کنند.البته همه آنچه گفته شد، به اوضاع بیماری‌های جسمی زندانیان مربوط می‌شود. اگر به نکات بالا، مجموعه آسیب‌های روحی و بیماری‌های روانی ناشی از زندان نیز اضافه شود، آن فهرست بلندی از خطرهایی که محیط فعلی زندان‌های ایران، زندانیان را تهدید می‌کند به دست می‌آید. با این حال سخنگوی قوه قضاییه تاکید می‌کند که سازمان زندان‌ها بسیار بیشتر از توانش به امور بهداشتی و سلامتی زندانیان رسیدگی کرده است. اما پرسش از قوه قضاییه این نیست که مقامات زندان‌ها آیا بیشتر یا کمتر از توان‌شان برای این امر زحمت کشیده‌اند یا نه، پرسش آن است که آیا کار انجام شده کافی بوده و قوه قضاییه در حفظ سلامتی زندانیان که وظیفه ذاتی اوست، موفق بوده است یا نه.
شواهد و قرائنی که بخشی از آن ذکر شد، نشان می‌دهد دستگاه قضایی کشور در انجام این ماموریت ذاتی، توفیق لازم را نداشته است.

جهان صنعت

 

عيادت عبدالله‌ نوري از عليرضا رجايي؛آخرین وضعیت درمان رجایی

شرق: یک زمان در «خرداد» با هم همکار بودند. حالا که علیرضا رجایی روی تخت بیمارستان است، عبدالله نوری مدیرمسئول روزنامه خرداد به اتفاق حسین کروبی به عیادت او رفته‌اند که روزگاری پشت میز گروه سیاسی روزنامه خرداد می‌نشست و قلم می‌زد. 
رجایی چند روز است که به دلیل ابتلا به سرطان سینوس راست در بیمارستان امیراعلم بستری است. این سرطان هم‌زمان با دوران زندان شروع شده. پس از آزادی از زندان در آبان ۹۴ اعمال تشخیصی انجام شده و در این مدت چهار دوره شیمی‌درمانی و ۳۵ جلسه رادیوتراپی انجام شد. بااین‌حال بیماری او عود کرده و هفته گذشته یک عمل سنگین ١٤ساعته را پشت سر گذاشته و درحال‌حاضر هم در بخش مراقبت‌های ویژه بستری است. ملاقات‌کنندگان او گفته‌اند سرطان رجایی پیشرفته است. پیش‌تر برادر او در گفت‌وگو با روزنامه اعتماد درباره وضعیت عمل رجایی گفته بود: «فک فوقانی به صورت کامل برداشته شده و در نتیجه حرف‌زدن و غذاخوردن برایش بسیار سخت شده است. 
می‌توان گفت عضله جویدن اصلی و صورت و حدقه چشم برداشته و خود چشم نیز تخلیه شده است». به این دلیل، عمل غذاخوردن و حرف‌زدن برای او ممکن نیست. تلاش خبرنگار «شرق» برای صحبت با او هم به همین دلیل نافرجام ماند. بااین‌حال به گفته برادرش حال عمومی او خوب است و سعی دارد به بقیه اعضای خانواده خود امیدواری بدهد. این در حالی است که از زمان بازداشت رجایی، همسر او به دلیل مشکلاتی که پیش آمد، خارج از کشور به‌سر می‌برد و هنوز به کشور بازنگشته است. 
تا به حال عموما از فعالان سیاسی، هم‌طیفی‌های او یعنی چهره‌های ملی مذهبی به عیادتش رفته‌اند. روز گذشته اما عبدالله نوری از میان فعالان اصلاح‌طلب به دیدار او رفت. 
 به گزارش جماران در این دیدار، گزارشی از فرایند درمان علیرضا رجایی از حدود دو سال قبل تاکنون و شرایط سختی که در این دوران داشته، ارائه شد. در این گزارش چگونگی آماده‌شدن مقدمات انجام عمل سنگین جراحی از سوي چند تیم مجرب پزشکی در مدت ١٤ ساعت روی صورت علیرضا رجایی شرح داده شد. 
در ادامه عبدالله نوری با اشاره به ‌خصوصیت‌های نیک اخلاقی، بزرگواری، حسن خلق و خوش‌فکری علیرضا رجایی، با ابراز ناراحتی از شرایط سخت و رنج‌آوری که برای علیرضا رجایی پیش‌ آمده، جهت سلامتی کامل ایشان دعا و ابراز امیدواری کرد که در آینده نزدیک مجددا علاقه‌مندان علیرضا بتوانند از حضور و فکر و اندیشه ایشان بهره‌مند شوند. محمدحسین کروبی هم سلام مخصوص و آرزوی سلامتی و بهبودی برای علیرضا رجایی را از طرف پدرش ابلاغ کرد. 
سرگذشت یک روزنامه‌نگار
علیرضا رجایی از جمله روزنامه‌نگاران و فعالان جریان ملی مذهبی است که از اردیبهشت سال ٩٠ بازداشت شد و تا سال ٩٤ در حبس بود. رجایی از چهره‌هایی بود که بعد از ماجرای کنفرانس برلین در سال ٧٩ بازداشت شد. در آن مقطع چهره‌های زیادی از فعالان ملی مذهبی بازداشت شدند. بعد از آن در دادگاهی به تاریخ سال ٨١، به‌ اتهام اقدام علیه امنیت ملی به چهار سال حبس و ١٠ سال محرومیت از فعالیت اجتماعی محکوم شد و بیش از شش ماه در بازداشت بود.
بعد از شش ماه گذراندن دوران حبس و پس از قطعی‌شدن حکم در زمان اجرای حکم، رجایی از زندان به مرخصی آمد. طبق آيین‌نامه سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور دوران مرخصی، جزء دوران محکومیت به‌حساب می‌آید و زندانی وضعیتی غیر از حبس و فرار ندارد. رجایی تا سال ٩٠ بیرون از زندان بود و با احتساب مرخصی، حکم خود را سپری کرده بود. بااین‌حال یکباره به تاریخ اردیبهشت سال ٩٠ بازداشت شد. 
رجایی در حالی بازداشت شد که همچنان عضو انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران بود و البته این انجمن هم در همان روزهای نخست بازداشت در نامه‌ای خواستار رسیدگی به وضعیت رجایی شده بود. 
رجایی علوم سیاسی خوانده و در تحریریه روزنامه‌های دوم‌خردادی از جمله نشاط و عصر آزادگان و خرداد قلم زده است. در همان ایام که هم‌زمان با انتخابات مجلس ششم بود، نام علیرضا رجایی در فهرست جریان دوم خرداد از تهران قرار داشت. او نفر بیست‌وهشتمی بود که می‌توانست وارد مجلس شود. اما در این دوره از انتخابات به درخواست شورای نگهبان، ۵۳۴ صندوق یعنی بیش از ٧٠٠‌ هزار رأی از نزدیک به سه ‌میلیون کل آرای تهران باطل اعلام شد و بعد از بازشماری نام رجایی از فهرست اولیه منتخب حذف شده بود و حدادعادل اضافه شد. 
علیرضا رجایی متولد مهر ١٣٤١ است. همسرش به همراه دو فرزندش دور از او در خارج از کشور به سر می‌برند و خودش هم روی تخت بیمارستان در شرایطی که ملاقات‌کنندگان سخت توصیف کرده‌اند، روزها را سپری می‌کند، اما با روحیه‌ای خوب. 

 

به کانال سرزمین جاوید بپیوندید : telegram.me/sarzaminjavid